Tibetan
ས་ན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པར་ འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སེམས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སེམས་པའི་བྱ་བས་ཅི་བྱ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ནི་རང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གྲུབ་པ་ནི་བདེན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པས་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་མི་མཐུན་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །མར་མེ་མཐོང་བ་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྩོད་པ་མེད་དོ། །འདིར་ནི་སྒྲ་མཐོང་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་རྩོད་པ་མེད་ན་ནི་སྒྲ་ཉིད་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཆོས་དང་ནི། །ཆོས་ཅན་རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་ལ་ཉེས་མཚུངས་ཤེ་ན་མིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱད་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་ཉིད་དང་སྒྲ་ཉིད་ཀྱང་མར་མེ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྟག་པས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། དེ་ནི་མར་མེ་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་མར་མེའི་རང་བཞིན་ཞེས་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མར་མེའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེ་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་དང་བྱེད་པ་མེད་པའི་གནས་སྐད་ལ་ནི་མར་མེའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཙམ་ལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེར་མ་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་བྱ་བ་མེད་པས་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཧ་ཇང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པས་ནི་དོན་འགའ་ཡང་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོས་ཀྱང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱས་པ་དང་མི་ རྟག་པ་དང
Chinese
因为在此处，作为能知者本身没有成立，所以是不成立的。如果因为没有随行，也变成作为能知者本身没有成立吗？不是的，如果不同，就会想到随行。如果不是这样，因为没有不同本身，仅仅因为这样就会具有过失，随行思考的作用是什么？因此，有法不是自己的能立。如果说，灯等自己的能立不是成立的吗？成立是真实的，因为不是隐蔽的，所以不是能立，因此是不相似的安立。见到灯时，对自己的自性没有争论。这里，即使见到声音，对无常本身也有争论。如果说没有争论，那么就变成像声音一样现量成立了。一切事物中，法和有法没有差别，如果说一切都有同样的过失，不是的，因为世俗中有差别。如果说，所作和声音本身不也像灯一样现量成立吗？如果法的差别是常，对于所立和能立的事物是不同的吗？那对于灯也同样，对于灯也有灯的自性这样的不同认识吗？不是的，因为世俗中是不同的。灯的自性，在这里也是如何衡量不同的，那样变成所立能立是不可能的。具有作用和没有作用的处所，灯的名称是在仅仅自性上。其中自性是从做事情而来，因为自性做事情。火是有法。没有作用不是自己的体性到来。因为想要说的事情没有作用，所以是没有作用，这样说是不合理的，因为会变成哈江的过失。那样说，什么意义也不会成立。如果是认识到不同，那也是通过总和别的实物而成立的。因此，有法的体性不是能立，因为没有不同。所作和无常等。
English
Because here, the knower itself is not established, so it is not established. If because there is no following, it also becomes that the knower itself is not established? No, if they are different, one will think of following. If it is not like that, because there is no difference itself, it will have faults just because of that, what is the use of thinking about following? Therefore, the subject is not its own proof. If you say, are lamps and so on not established as their own proofs? It is true that they are established, but because they are not hidden, they are not proofs, so this is the establishment of dissimilarity. When a lamp is seen, there is no dispute about its own nature. Here, even if sound is seen, there is a dispute about impermanence itself. If there is no dispute, then it will become manifestly established like sound itself. In all things, there is no difference between the dharma and the subject of the dharma, if you say that everything has the same fault, no, because there is a difference in the conventional truth. If you say, isn't the made and the sound itself also manifestly established like a lamp? If the difference of dharma is permanent, are the things to be established and the things to be proven different? That is also the same for the lamp, for the lamp there is also a different understanding that it is the nature of the lamp? No, because they are different in the conventional truth. The nature of the lamp, here too, how is the difference measured, it is impossible to become the established and the prover like that. The name of the lamp is in the place of having action and not having action, and the so-called nature is only in the nature itself. Among them, nature comes from doing things, because nature does things. Fire is the subject of dharma. Not having action is not the arrival of one's own essence. Because the thing that one wants to say has no action, so it is no action, it is unreasonable to say that, because it will become the fault of Ha Jiang. Saying that, no meaning will be established. If it is recognizing the difference, that is also established through the general and other objects. Therefore, the nature of the subject of dharma is not the prover, because there is no difference. Made and impermanent etc.
Tibetan
༌། སྒྲ་རྣམས་ནི་ལྡོག་པས་བྱས་པའི་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག །བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དོན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་པོ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་བརྟག་པར་བྱ་བ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཙམ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལས་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་སྒྲ། །ཆོས་ཅན་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་འཛིན། །དུས་གཞན་ཁྱབ་དང་ཅི་ཤོས་ཤེས། །བྱ་བ་གཉི་གཡང་མི་འཐད། །གལ་ཏེ་དུས་གཞན་ཁྱབ་ན་ནི། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་གཟུང་བས། །ཚད་གཞན་སྟོང་ཕྲག་ཡོད་ན་ཡང༌། །དེ་ལས་མི་རྟག་ཉིད་འཛིན་མིན། །ཇི་ལྟར་ཚད་མ་གཞན་དག་ལས། །མཐོང་སུམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་པ་ཉིད། །སེལ་གྱུར་མངོན་སུམ་ཚད་མ་གཞན། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་རྩ་བ་ཡིན། །སྔོམ་དང་ཆོས་མཚུངས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཟ་བ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་དག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། །ཚད་མར་འགྱུར་བའི་རྟོགས་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། དི་ཅི་ན་ག་པོ་ཆེན་པོའི་འདི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་བ་འམ། འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟག་པ་ཉིད་དམ། མི་རྟག་པ་ཉིད་རྟག་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ཉིད་དམ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཅི་ལྟར་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར། །གང་གི་ཕྱིར་རྟག་པ་འདི་ནི་དུས་ཀྱིས་ཆ་རྒྱ་ཆེར་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་མི་རྟག་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ཁྱབ་པར་གཟུང་ན་ནི། །དེ་ལྟ་ཁྱབ་པར་གཟུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་མ་བཟུང་ན། །མི་རྟག་པར་ནི་རིག་པར་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས་དུས་གཞན་ཁྱབ་པར་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མི་རྟག་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉིད་རྟོགས་པ་ཡི་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་རྟག་པ་ ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་གཞན་ནི། དེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་དམ་འོན་ཏེ་ཕྱིས་ཡིན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་ཅེ་ན། །ཅི་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མ་རྟོགས། །
Chinese
声音是由于反向作用而产生的差别。例如，事物的自性是一个。当自身是现量时，量士夫们所要考察的是什么？未见的部分还有什么？事物的自性唯一，既然已经由现量显现，那么还有什么需要考察的呢？如果说仅仅是法相由现量成立，而无常等法并非如此，那么，并非如此，因为与无常等法是一体的缘故。所谓无常，并非是与它不同的东西。如果无常是其他，声音又如何作为法相被把握呢？如何得知其他时间的遍及和穷尽呢？做两件事是不合理的。如果遍及其他时间，那么就会被完全执着为常，即使有成千上万的其他量，也不能从中把握无常。如何从其他的量中，通过现量来证悟呢？排除的现量是其他一切的根本。争夺和产生相同属性的食物只有国王的儿子们才能享用，而不是成为量士夫的证悟。如果一切量士夫的首要的是现量，那么，这是怎么回事呢？难道是伟大的那伽布（Nāgabodhi）被空行母们吃掉了吗？或者现量证悟了常性吗？现量并非证悟常性或无常性，因为它仅仅是断定一切事物的自性。如果常性或无常性依赖于后来的量，那么，无常性不是已经成为自性了吗？怎么会变成没有被把握呢？因为常是时间上广泛遍及的，而无常则与之相反。如果事物被广泛地把握，那么就会被广泛地把握。如果它没有被把握，那么就会被认知为无常。当事物本身没有被认知为遍及其他时间时，无常的法就会显现出来。如果说本身证悟的并非是无常，那么，所谓的无常是什么呢？成为它本身差别的其他法，是在它本身的时候存在，还是在之后存在？如果说是在它本身的时候存在，那么，为什么没有被现量证悟呢？
English
Sounds are differentiated by reversal. For example, the self-nature of things is one. When self is manifest, what is to be examined by the pramanas? What other unseen part is there? The self-nature of things is unique, and since it has been manifested by direct perception, what else is there to examine? If it is said that only the dharma is established by direct perception, but not the qualities such as impermanence, then it is not so, because it is one with impermanence. What is called impermanence is not something other than that. If impermanence is other, how is sound grasped as a dharma? How is the pervasiveness and exhaustion of other times known? It is unreasonable to do two things. If it pervades other times, then it will be completely grasped as permanent, and even if there are thousands of other measures, impermanence cannot be grasped from it. How is it realized from other pramanas by direct perception? The excluding direct perception is the root of all others. Contending for and producing food with the same properties is only for the sons of the king, not for the realization of becoming a pramana. If the chief of all pramanas is direct perception, then what is this? Could it be that the great Nāgabodhi was eaten by the dakinis? Or does direct perception realize permanence? Direct perception does not realize permanence or impermanence, because it only determines the self-nature of all things. If permanence or impermanence depends on later pramanas, then has impermanence not become self-nature? How can it become ungrasped? Because permanence is widely pervasive in time, while impermanence is the opposite. If things are grasped extensively, then they will be grasped extensively. If it is not grasped, then it will be recognized as impermanent. When things themselves are not recognized as pervading other times, the dharma of impermanence will appear. If it is said that what is realized is not impermanence, then what is called impermanence? Is the other dharma that becomes a distinction of itself present at the time of itself, or is it later? If it is said that it exists at the time of itself, then why is it not realized by direct perception?