Tibetan
རོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་གྱི། གྲུབ་པ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་བཟུང་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད། དེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་འཕངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་དེ། སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཉིད་ལས། །དོན་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་དེས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པའི་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཉིད་ལས་གྲུབ་པ་ལ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཟློག་པའི་དོན་དུ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་སོགས་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དོགས་པའང་མེད། །འདི་སྙམ་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་ཞེས་པ་ངར་ངེས་པར་གཟུང་བས་ན། སྒྲའི་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གསལ་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ནི་དེར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་འདི་ལ་བཤད་པ། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ནི་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་སྒྲའི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བས་སྤངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དཔེ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་ལ་ དཔེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་ཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་ཡིན་ནོ། །སྔར་ངེས་བཟུང་ན་དེ་ཡིས་ནི། །དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དོན་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་བརྗོད་པ། །ཁྱབ་པའི་འབྲས་ཅན་ཡིན་པར་རྟོགས། །སྔར་ངེས་པར་བཟུང་ན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་ན། འོས་མེད་པར་ཕྱི་མར་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཁྱབ་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བས་གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་གཞན་གྱིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དམ་བཅའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དག་གིས་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ
Chinese
若谓，所应成立之义，是立宗，若执为非已成立之义，有何过失耶？若谓，此非因等所遣，则于彼应如是言：由显示能立之势，即能知彼义为所应成立。一切能成立者，为成立未成立者故，是为趣入。若已成立，能立复有何用？故由说能立之体性之势，即能知未成立之义为所应成立，故不致有已成立之过失。反彼之义，则非是定执。以理等名遍故，成立亦无犹豫。如是念云，显示所应成立之义是立宗者，是由我等定执故，观待于声之作用，是为显示未成立之义是明显之义，然能立于彼无能也。若念如是，则于此说云：以理等之体性周遍故，于显示能成立之义，则无有必要。云何观待于声之作用，显示未成立能成立之义，如是显示唯是所应成立之义耶？如是说者，如以譬喻之势，所应成立能成立是理等之体性。所应成立能成立是理者，是以所应成立能成立之理的方式，譬喻亦如是，以能如是说故，是为以理等之体性周遍也。若先定执，则彼即无有说立宗体性之义。是故由势说彼，当知是周遍之果。如是显示所应成立之义，是唯立宗者，若如是，设若为异体性所遍，虽如是，然唯是立宗，非非立宗者，以不相关之决断等，当成办为果故，成立
English
If it is said that stating what should be established is the proposition, what fault is there if it is held that it is not stating what is already established? If it is said that this is not rejected by the means of proof, etc., then it should be said in this way: From the force of showing the means of proof, one understands that the meaning is what should be established. All means of proof are undertaken to establish what is not yet established. If it is already established, what is the use of the means of proof? Therefore, by the force of explaining the nature of the means of proof, one understands that the meaning that is not yet established is what should be established, so there is no fault of being already established. However, the opposite meaning is not necessarily held. Because it is pervaded by names such as reason, there is no doubt about the establishment. If one thinks, "Stating what should be established is the proposition" is because we hold it firmly. Looking at the function of sound, it is to show that the meaning that is not yet established is the clear meaning, but the means of proof is not capable of that. If one thinks like that, then it is said here: Because it is pervaded by the nature of reason, etc., there is no need to show the meaning that can be established. How does one rely on the function of sound to show the meaning that is not yet established and can be established, and thus show only the meaning that should be established? As it is said, the nature of what should be established and can be established is reason, etc., by the force of example. What should be established and can be established is reason, which is the way of what should be established and can be established. The example is also the same. Because it can be said in this way, it is pervaded by the nature of reason, etc. If one holds it firmly beforehand, then there is no point in stating the nature of the proposition. Therefore, by stating it by force, one should know that it is the result of pervasion. Thus, showing what should be established is only the proposition. If it is like that, even if it is pervaded by a different nature, even so, it is only the proposition, not what is not the proposition. Because unrelated decisions, etc., will become the result, the establishment
Tibetan
ར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གི་དོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་ཡང། དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྨྲ། །དམ་བཅའ་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཁྱབ་པས་ལན་བཏབ་པ་ན། སྔར་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། ཐམས་ཅད་རྣམ་འགས་མ་གྲུབ་ཕྱིར།། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་དུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་ནི་མེད་དེ། འདིས་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད། །དེ་བྱེད་རང་གི་འདོད་པ་ནི། །རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །འདི་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་སྟོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། གཏན་ཚིགས་འདིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཙམ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཕྱིས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་མ་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྙེད་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་བཅའ་བ་ཁོ་ནའི་དམ་བའི་བ་མ༷་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་བཅའ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སེལ་ཏོ། །རེ་ཞིག་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་གསལ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གཏན་ཚིགས་དམ་བཅའ་ འགལ་བ་ནི། །དམ་བཅའི་སྐྱོན་ཞེས་པ་རུ་མིན། །དེ་ཉིད་དཔེ་ཉིད་མ་སྦྱངས་དག །ཆོས་མི་མཐུན་པས་བརྗོད་པ་ཡིན། །གང་དག་ཇི་སྐད་དུ་དམ་བཅའ་བ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང་འགལ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བ་འགལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ཏེ། སྒྲ་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའོ། །ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་སྒྲ་རྟག་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། སྒྲ་མེད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་ཡང་མི་རྟག་ན་དེ་ལྟར་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ། དེ་ལ་སྨྲས་པ་འདི་ནི་དམ་བཅའི་བའི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འགལ་བ་འདོད་དང་འབྲེལ་མེད་དེ། །ཕན་མེད་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མིན། །དེ་ལྟ་ན་ན་ནི་རྟགས་ཀྱི་སྐྱོན། །ཐམས་ཅད་དམ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །དམ་བཅའ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་དག་འགལ་བ་ཡིན་ན་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་བཅའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འགལ་བ་དེ་ཡང་འདོད་པ་དང་མ་འབྲེལ་
Chinese
显示正在做的事情就是承诺，这是这些话的意思。否则就没有意义了。如果不是自己说出来的呢？即使那样，也说例子和理由没有成立，那就会变成承诺的过失。对于用其他的理由的定义等来普遍回答“因为先前没有成立的自性”这句话，以及同样地，用“因为一切都没有成立”等来回答，如果不是这样说，那么这个过失是没有的，因为这互相矛盾。这样就会变成过失本身，这样做不是为了很好地成立自己的意愿，这仅仅是为了显示互相矛盾，而不是用这个理由来成立所要成立的意义。仅仅互相矛盾就是意愿的缘故。因此，这在之后是必须掌握的。像这样，凡是不与是相关联而进行区分，因此不会变成承诺的，那些都是要排除的。通过成立“不是仅仅承诺的承诺”本身，也要排除不是承诺的。暂时，支分的定义已经阐明。现在，为了阐明相似支分的定义而宣说：理由与承诺相违背，不是承诺的过失。那本身，例子本身没有学习好，因为说了不相符的法。有些人像这样说，凡是与承诺和理由相违背的就是承诺相违背，例如“声音是常，因为一切都是无常的”。声音是常，这是承诺。因为一切都是无常的，这是理由。如果一切都是无常的，声音怎么会是常呢？如果没有声音，就不会变成一切。然而，如果声音也是无常的，那么说声音是常，对于这个说法，这不是承诺的过失，像这样：矛盾与意愿无关，没有利益，不是一起存在。如果是那样，那就是相的过失，一切都会变成承诺的过失。如果承诺和理由相违背，那就会变成称为矛盾的承诺的过失。那个矛盾也与意愿无关。
English
Showing what is being done is a commitment, which is the meaning of these words. Otherwise, it is meaningless. If it is not said by oneself? Even so, it is said that the example and reason are not established, then it will become a fault of commitment. In response to the general answer with the definition of other reasons, etc., "because of the nature of not being established before," and similarly, in response to "because everything is not established," if it is not said like this, then this fault does not exist, because this is mutually contradictory. In this way, it will become the fault itself, doing so is not to establish one's own intention well, this is only to show mutual contradiction, not to establish the meaning to be established with this reason. Merely being mutually contradictory is the reason for the intention. Therefore, this must be grasped later. Like this, all those that are not related to "is" and are distinguished, therefore will not become a commitment, those are to be excluded. By establishing "not just the commitment of commitment" itself, also exclude what is not a commitment. For the time being, the definition of the limb has been clarified. Now, in order to clarify the definition of the similar limb, it is declared: The reason is contrary to the commitment, it is not a fault of the commitment. That itself, the example itself has not been learned well, because it said the non-corresponding Dharma. Some people say like this, whatever is contrary to the commitment and the reason is contrary to the commitment, for example, "sound is permanent, because everything is impermanent." Sound is permanent, this is the commitment. Because everything is impermanent, this is the reason. If everything is impermanent, how can sound be permanent? If there is no sound, it will not become everything. However, if sound is also impermanent, then saying that sound is permanent, for this statement, this is not a fault of the commitment, like this: contradiction is irrelevant to intention, there is no benefit, it does not exist together. If that is the case, then that is the fault of the sign, everything will become a fault of the commitment. If the commitment and the reason are contrary, then it will become a fault of the commitment called contradiction. That contradiction is also irrelevant to the intention.