Tibetan
ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡན་ལག་ལ་སྤྱི་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་འཛིན་པའི་དུས་ན། ཚོགས་པ་བློ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱིས་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིས་འགྱུར་བ་དེ་དང་པོ་ཅི་ལྟ་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དངོས་ཉིད་དོ། །ཉེ་བར་བཏགས་པ་ནི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །ཅི་ལྟར་མེད་པ་ལ་བློར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཅི་ཡིད་ལ་བསམས་པ་ལ་ཡང་དབུལ་པོར་འགྱུར་རམ། སྣལ་མ་འདི་དག་གིས་རས་ཡུག་ཆེན་བཏགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རས་ཡུག་ཆེན་ཡིན་ན་བཏག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་བཏག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་རས་ཡུག་ཆེན་མ་ཡིན་ཏེ། རས་ཡུག་ཆེན་ཡང་ཡིན་ལ་བཏག་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་ལོ། །དེ་ལ་སྨྲ་བ་པོའི་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རས་ཡུག་ཆེན་དུ་འགྱུར་བ་འདི་བཏག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྣལ་མ་ཞེས་བརྗོད་ན་རས་ཆེན་དང༌། ཡུག་ཕྲན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨོས་པ་ནི་གཞན་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་དེའི་ཆ་ནི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེའི་ཆོས་ཡིན་གྱི། དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྤྱི་ལ་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ཉེས་པ་གཞན་དག་ལ། །ཅི་ལྟ་བུར་ན་སྐུད་པར་བྱེད། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་མ་རུང་པའི། །བདག་ཉིད་འཆད་པ་པོ་ཡི་སྐྱོན། །གཞན་གྱིས་ཀར་ཀ་ཏི་ཀ་ཟོས་པས་གཞན་གྱི་སྣ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ ཕྱིར་བཤད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཅན་ཡང་དེའི་ཆ་ཉིད་པས་དེ་ཁྱབ་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་མཚོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེའི་ཆ་ནི་དེའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཆའི་སྒྲ་སྤྱིར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང༌། སྨྲ་བ་པོའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཆོས་ཉིད་ཆ་ཡིན་པར་གཟུང་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་གཞན་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱབ་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ནི། ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྤྱི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྤྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་དེའི་ཆ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་དེའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲས་གཙོ་བོར་མཚུངས་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྤྱི་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆས་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འདོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལྟར་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་ནི་འགར་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་སྒྲ་གཞན་བརྟགས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་བརྗོད་པ་འདོད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཚར་གཅད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མ་སྤངས་པར་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི། འདོད་པའི་རྗེས་སུ་སྣང་བའོ། །ཡང་ནི་དེད་ལ་ནི་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་བཏགས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་གཟུང་བའོ། །ཁྱེད་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པར་མི་རིགས་སོ། །དངོས་སྲིད་གཞན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྔར་ངེས་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་རམ།། འོན་ཏེ་ཕྱིས་ངེས་པར་གཟུང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཉིད་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར། དེ་ལ། དེ་སྔར་དེས་ གཟུང་དོན་མེད་འདིར། །ཕྱི་ངེས་བཟུང་ན་མི་འདོང་འགྱུར། །གང་གལ་ཏེ་སྔར་ངེས་པར་བཟུང་ན་ནི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་བཟློག་པར་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དཔེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དམིགས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་ཡུལ་བསྔོམ་སྟེ། སྤྱིར་བཏང་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ངེས་པར་འཛིན་ན་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་བསྟན་པ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་མི་འདོད་པར་འགྱུར་
Chinese
如果说是周遍，是因为对支分假立总体的缘故。如果是在立宗的时候，即使集合没有停留在心中，之后也会转变。如果说之后转变，那最初是什么样的呢？正是因为那个缘故而假立，否则就是真实。假立就是以分别念安立。如果说没有的如何在心中转变呢？难道心中所想的也会变成贫穷吗？“用这些棉线织成了大布匹”这样的说法是看不见的。对此，如果说是大布匹，那就不是要织的；如果说是要织的，那就不是大布匹。既是大布匹，又是要织的，这是相违的。对此，说话者的想法是，这个将要变成大布匹的是要织的。对此又有什么必要呢？有必要，如果说棉线，就会遍及大布和细布等等。因此那样说是为了遣除其他的意义。同样，这里也是因为所立成立，所以凡是成为周遍的，就是它的法，也没有例子中的法遍及有法。因此，对于所要成立的法，对有法产生怀疑，就是这样做的意义。那么，如何它的部分是随想法而成为它的法，而不是它的一个方面呢？如果说因为“周遍”这个词不是用在总体上，那是不对的。其他的过失在于其他的方面，如何像线一样连接起来呢？这些都是不好的，是论者的过失。别人吃了卡卡提卡，并不是要割掉别人的鼻子。所要成立的有法的集合是周遍。对此，如果说因为它的部分是周遍而宣说，那么那时有法也是它的部分，因此会成为周遍，所以不能表示所要成立的法是周遍的。因此才说它的部分是它的法。即使“部分”这个词是用在总体上，但随说话者的想法，法性本身被认为是部分，周遍的法不是其他有法的周遍。
English
If it is said to be pervasive, it is because the whole is nominally established on the parts. If it is at the time of establishing the thesis, even if the collection does not remain in the mind, it will change later. If it is said that it changes later, what is it like at first? It is nominally established for that very reason, otherwise it is real. Nominal establishment is to establish with conceptual thought. If it is said that what does not exist, how does it change in the mind? Does thinking in the mind also become poverty? The statement "These cotton threads have been woven into a large cloth" is not visible. In this regard, if it is said to be a large cloth, then it is not to be woven; if it is said to be woven, then it is not a large cloth. It is contradictory to say that it is both a large cloth and to be woven. In this regard, the speaker's idea is that what is going to become a large cloth is to be woven. What is the need for this? There is a need, if it is said to be cotton thread, it will pervade large cloths and small cloths, etc. Therefore, saying that is for the purpose of eliminating other meanings. Similarly, here also, because what is to be established is established, whatever becomes pervasive is its dharma, and there is no dharma of the example that pervades the subject. Therefore, the meaning of doing so is to have doubt about the subject with regard to the dharma to be established. So, how is it that its part becomes its dharma according to thought, and not one of its aspects? If it is said that the word "pervasive" is not used for the whole, that is not right. Other faults lie in other aspects, how are they connected like threads? All of these are bad, they are the faults of the commentator. It is not that someone else eats Karkatika and cuts off someone else's nose. The collection of subjects to be established is pervasive. In this regard, if it is said that it is declared because its part is pervasive, then at that time the subject is also its part, so it will become pervasive, so it cannot indicate that the dharma to be established is pervasive. Therefore, it is said that its part is its dharma. Even though the word "part" is used for the whole, according to the speaker's intention, the nature of dharma itself is considered to be a part, and the pervasive dharma is not the pervasion of other subjects.
Chinese
是为了成就它。其中“并非仅是一个方面”这句话的意思是：并非仅仅是一个方面，因为“方面”这个词不是泛指。因为“方面”这个词指的是对于所要证明的法存在怀疑的、具有特殊性的有法。因此，“方面”这个词不是泛指。理解普遍的含义是通过暗示。有法的那个部分是通过暗示成为它的法性。那个本身不是它的法。如果“方面”这个词主要指的是相似部分的物体，那么那时“它的部分遍及”这句话也会变成“有法的特征的部分遍及”。但这不是所希望的，因此这样解释。因此，因为它在任何时候都不可能，所以没有必要去考察其他的词。此外，这是一种被称为“陈述随欲”的驳斥之处。没有舍弃自己方面的过失，却指出他人方面的缺点，这就是随顺自己的意愿。还有，对于“彼”是有必要的，因为它被认为是适合于近取法的有法。因为你不是那样，所以不适合于近取法。认识到事物存在于其他近取法中是不可能的。此外，所要证明的法被称为“方面”，在这里是应该先确定，还是应该后确定？所要证明的法本身就是立宗，而不是证明者所要证明的法。或者，所要证明的法就是立宗本身，而不是其他的。对此，如果先确定它，那么 在这里抓住它就没有意义了。如果后确定，就会变得不合理。如果先确定，那么就会变得没有意义，因为它所要推翻的理由的陈述就是立宗本身，这是因为能成立的理由的特征和例子的特征被禁止了。因为指定所要抓住的对象，是为了普遍地进入。如果后确定，那么所要证明的理由和例子的陈述也会变成立宗本身，这就会变得不希望。
English
It is for the sake of accomplishing it. The meaning of "not just one aspect" is: it is not just one aspect, because the word "aspect" is not a general term. Because the word "aspect" refers to the subject of dharma that has a special characteristic of doubting the dharma to be proven. Therefore, the word "aspect" is not a general term. Understanding the universal meaning is through implication. That part of the subject of dharma implicitly becomes its dharmata. That itself is not its dharma. If the word "aspect" mainly refers to the object of similar parts, then at that time the phrase "its part pervades" will also become "the part of the characteristic of the subject of dharma pervades." But this is not what is desired, so it is explained in this way. Therefore, because it is impossible at any time, there is no need to examine other words. Furthermore, this is a place of refutation called "statement following desire." Without abandoning the faults of one's own side, but pointing out the shortcomings of the other's side, this is following one's own wishes. Also, it is necessary for "that," because it is considered to be a subject of dharma suitable for close taking. Because you are not like that, it is not suitable for close taking. It is impossible to recognize that things exist in other close takings. Furthermore, is the dharma to be proven called "aspect" to be determined first here, or should it be determined later? The statement of the dharma to be proven itself is the proposition, not the statement of the dharma to be proven by the prover. Or, the dharma to be proven is the proposition itself, not something else. To that, if it is determined first, then here it is meaningless to grasp it. If determined later, it will become unreasonable. If it is determined first, then it becomes meaningless, because the statement of the reason to be refuted by it is the proposition itself, because the characteristics of the reason that can be established and the characteristics of the example are prohibited. Because specifying the object to be grasped is for universally entering. If determined later, then the statement of the reason and example to be proven will also become the proposition itself, which will become undesirable.