Tibetan
་ཉེ་བར་མཚོན་པ་རང་བཞིན་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་ཡང་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མར་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། ཚད་མས་གྲུབ་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འགལ་བར་རྟོགས་པ་ན་གཞན་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་གནོད་པ་ཡིན་གྱི། འཇོམས་བྱ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་འདིས་ནི་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ་པ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གསལ་བ་ཡང་བུམ་བ་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཁོ་ན་མཚོན་པ་མེད་པའི་གྲངས་ཅན་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་གསལ་བར་མཐོང་ནས་རྟག་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི། །རྟག་ཏུ་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །དེས་ན་རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། །མེད་པས་ཚོར་བ་དོན་མེད་དོ། །རྒྱུ་མེད་པར་གྱུར་ན་མངོན་པར་འདོད་པ་ཚོལ་བ་ནི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱ་རྒྱུ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཞན་པ་ཡང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དོན་རྟག་པ་ཡིན་ན་གསལ་བ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་དེའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་མེད་ན་ནི་དངོས་པོ་ཡང་འབྲས་བུར་ཐལ་ལོ། །བུམ་སོགས་འཇིམ་གོང་ལ་སོགས་ལ། །ཡོད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ཡོད་ན། །འབྲས་བུ་ཡོད་ན་བྱར་ཅི་ཡོད། །གསལ་བ་ཡོད་ཉིད་མེད་པར་མེད། །གསལ་བ་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར། །སྒྲོན་སོགས་ལས་བཞིན་ཐམས་ཅད་ལ། །གལ་ཏེ་གསལ་ བར་འདོད་ན་ནི། །རྫ་མཁན་སོགས་བཞིན་ཐམས་ཅད་ལས། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་པར་འདོད་མ་ཡིན། །འཇིམ་གོང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་དག་ཏུ། །ལྕིགས་ཀྱང་དེ་ནི་མཐོང་བ་མེད། །མཐོང་མེད་དེར་ནི་དེར་ཡོད་ན། །བོང་བུའི་རྭ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །ཕྱིས་དེ་མཐོང་
Chinese
近似地表示自性，就是陈述自己的特征，因为自性的特征就是那个。除了感官所取之外的共相也不是成立的。显示成为量成立的必要性也是存在的，因为量成立的损害就依赖于它，因为是存在的，因为以它的力量来损害。量成立的意义就是它损害了不同于它的非量成立的意义。那是在理解矛盾时，使人理解没有其他，而使人理解没有那个本身就是损害，但不是所破能破的体性。因此，这不是量，而这个量成立了声音自己的特征，这样清晰地显示具有支分而成立是必要的。以比量来阐明，也像是说瓶子是常有的。仅仅是那个没有表示的数论派，在清晰地见到事物存在之后，承诺常有，那就是以比量来损害。如果是那样，那么诸因的，恒常的能力就会变成没有。因此，因的事物是，因为没有，所以感觉没有意义。如果没有因，那么寻求显现的意愿就会变得没有意义，因为没有任何可做的。如果说使之清晰，那么其他也不是事物的自性吗？如果事物是常有的，那么清晰也是常有的缘故。因为是恒常存在的缘故，所以没有任何作用。如果不是使之清晰的词的意义，那么就变得与那个事物相异，因为相违的法存在之故。如果没有相异，那么事物也就会变成结果。瓶等泥团等上，存在的量是不存在的。因为是结果的缘故，如果那个存在，如果结果存在，那么做什么用呢？清晰存在本身不是没有。即使没有清晰，也会变成存在。如果像灯等一样在一切上，如果想要清晰的话，那么像陶师等一样在一切上，为什么不想要产生呢？在成百上千的泥团中，即使寻找也看不到那个。如果看不到的在那里存在，那么驴子的角也会在那里变成存在。之后看到那个
English
To approximately represent the self-nature is to state one's own characteristics, because the characteristic of self-nature is that. The universal, other than what is apprehended by the senses, is also not established. The necessity of showing that it is established as valid cognition also exists, because the harm of valid cognition depends on it, because it exists, because it harms by its power. The meaning of being established by valid cognition is that it harms the meaning of non-valid cognition that is different from it. That is, when contradiction is understood, it makes one understand that there is nothing else, and making one understand that there is not that itself is harm, but it is not the nature of what is to be destroyed and what destroys. Therefore, this is not valid cognition, and this valid cognition establishes the sound's own characteristics, so clearly showing the establishment with limbs is necessary. To clarify by inference is like saying that a pot is permanent. Merely that which is not represented, the Samkhya school, after clearly seeing the existence of things, promises permanence, that is harm by inference. If that is the case, then the constant power of all causes will become non-existent. Therefore, the thing of cause is, because it does not exist, so feeling is meaningless. If there is no cause, then seeking the desire to manifest will become meaningless, because there is nothing to do. If you say that it makes it clear, then is not the other also the self-nature of things? If things are permanent, then clarity is also permanent. Because it is constantly existing, there is no action at all. But if it is not the meaning of the word that makes it clear, then it becomes different from that thing, because contradictory dharmas exist. If there is no difference, then the thing will also become the result. On pots and clay lumps, the measure of existence does not exist. Because it is the result, if that exists, if the result exists, then what is the use of doing? Clarity itself is not non-existent. Even without clarity, it will become existent. If like lamps etc. on everything, if you want clarity, then like potters etc. on everything, why do you not want to produce? In hundreds and thousands of clay lumps, even if you search, you cannot see that. If what cannot be seen exists there, then the horn of a donkey will also become existent there. Later seeing that
Tibetan
བ་མེད་ཅེ་ན། །ཕྱིས་མཐོང་དེ་ཚེ་ཡོད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་ཕྱི་ནས་དམིགས་པ་ཡིན་ན། གསལ་བ་བཞིན་ཕྱིས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་མོད་སྔར་ཅི་ལྟར་ཡོད། གཞན་དུ་གསལ་བ་བློ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཉིད་དང་པོར་རྟོགས་སོ། ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ཡང་རེས་འགའ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྱི་སྲིད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གསལ་བ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་རྟོགས་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། གང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ལྡོག་པ་མིན། །རང་བཞིན་ཡོད་པ་མིན་པ་ནི། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཡིན། །ཁྱད་པར་སྟོང་ཕྲག་ཡོད་ཀྱང་ནི། །སྔ་མ་ལྡོག་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །གསལ་བ་བཟློག་ཕྱིར་དེ་ལས་ནི། །སྤྱི་ངེས་པར་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། །འདི་བ་ལང་ངོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་ལས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། །གསལ་བ་རྣམས་ཀྱང་དབྱིབས་དང་ནི། །ནུས་པའི་དབྱེ་བས་མཚུངས་པ་ཉིད། །དེས་ན་རིགས་ནི་དོན་མེད་ཉིད། །གལ་ཏེ་ལྐོག་ཐལ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གསལ་བ་དག་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དོ། །ནང་ན་ཐ་དད་པ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་སྨྲ་བ་ལ་ཅི་ལྟར་གསལ་བ་ཡིན། མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། རྟ་དང་བ་ལང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དག་ཕན་ཚུན་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཡིན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལན་འདེབས་སོ་ཞེ་ན། རྐང་བ་བརྐྱང་པ་ཙམ་ནི་འདིའི་སྐྱབས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྤྱི་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཙམ་གྱིས་མ་འཆོལ་བའི་ཐ་སྙད་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་མེད་ན། ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལན་འདེབས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་བྱ་རོག་གིས་མ་ཟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ནི་འཆོལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་འཆོལ་བ་ཡོད་པ་དེར་ནི། སྒྲེ་བོའི་བརྡ་ཙམ་ཞིག་སྐྱབས་ཡིན་ཏེ། ཆང་མི་འཐུང་བ་ལ་
Chinese
如果说没有，那么后来见到的时候就会存在。如果从外面观察瓶子，就像显现的那样，后来是存在的，但之前怎么存在呢？否则，因为显现无法产生智慧，所以首先认识到的是共相本身。如果说这样，那是不对的，因为共相有时也会变成具有特性的事物，因为它们是相互区分的特性和具有特性的事物。如果共相在任何时候都是存在的，那么对于显现产生怀疑时，为什么不能认识到呢？能够区分事物的就是特性，而能够消除怀疑的也是特性。就像这样：因为具有某种本质，所以事物的自性不会改变。如果自性不存在，那么自性本身就会改变。即使有成千上万的特性，也不会改变之前的状态。为了消除显现，因此共相必然会改变。像“这是牛”这样的确定，是从确定地把握自性本身而产生的。共相是相同性本身，而显现的事物也因形状和能力的区别而相同。因此，种姓是没有意义的。如果说，因为隐蔽等形状和矛盾等能力是确定的原因，而这本身就是共相。那么，这与显现的事物并没有什么不同。如果内部存在差异，怎么能说是共相呢？对于说共相的人来说，怎么会有显现呢？如果说因为不同，那么为什么马和牛等不是这样呢？如果说因为它们没有能力，那么，如果这些事物彼此不同，怎么会有能力呢？如果说是事物的自性在回答，那么仅仅伸出脚并不是这里的庇护，如果不是这样，那么仅仅通过颜色和形状就能成立不混淆的名称，因为没有共相，怎么能说“怎么样”呢？不应该说这个，因为事物的自性会回答，因为乌鸦没有吃掉这个回答。隐蔽等的形状不是混淆的，因为别人没有看到。对于婆罗门等形状等混淆的事物来说，聋子的手势只是一种庇护，对于不喝酒的人来说。
English
If it is said that it does not exist, then it will exist when it is seen later. If the pot is observed from the outside, it exists later as it appears, but how did it exist before? Otherwise, since manifestation cannot generate wisdom, what is first realized is the universal itself. If you say so, that is not correct, because the universal sometimes becomes a specific thing, because they are mutually distinguishing characteristics and things with characteristics. If the universal exists at all times, then why can't it be recognized when there is doubt about manifestation? What distinguishes things is the characteristic, and what can eliminate doubt is also the characteristic. Like this: Because it has a certain essence, the nature of things does not change. If nature does not exist, then nature itself will change. Even if there are thousands of characteristics, it will not change the previous state. In order to eliminate manifestation, the universal must necessarily change. The certainty like "This is a cow" arises from grasping the nature itself with certainty. The universal is sameness itself, and the manifested things are also the same due to differences in shape and ability. Therefore, the genus is meaningless. If it is said that because the shape of concealment and the ability of contradiction are the cause of certainty, and that itself is the universal. Then, it is no different from the manifested things. If there are differences inside, how can it be said to be a universal? For those who say universal, how can there be manifestation? If it is said because of the difference, then why are horses and cows not like this? If it is said because they have no ability, then if these things are different from each other, how can they have ability? If it is said that the nature of things is answering, then merely stretching out the foot is not the refuge here, if it is not like this, then the unconfused name can be established only through color and shape, because there is no universal, how can one say "how"? This should not be said, because the nature of things will answer, because the crow has not eaten the answer. The shape of concealment etc. is not confused, because others have not seen it. For things like Brahmins whose shapes etc. are confused, the gesture of a deaf person is only a refuge, for those who do not drink alcohol.