Tibetan
ས་རིགས་མཐོར་འོད་ཟེར་ཚོགས་ཆེན་རྟག་ཏུ་འགྱེད་པར་མཛད་པ་པོ། །ལམ་བྲལ་མི་གཤེགས་གཞན་གྱིས་ཐོགས་མེད་སློབ་དཔོན་སྔོན་མེད་ཉི་མ་ཡིན། མུ་སྟེགས་གཞུང་གི་ལམ་ཞུགས་མཚན་མོ་རྒྱུ་བའི་ཚོགས་ རྣམས་ཐམས་ཅད་བཤིག །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་རིགས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་འདི་ལ་ཡང༌། སྒྲ་ནི་དུ་མའི་དངོས་ཉིད་དུ། །གྲགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞིག །སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་སྣང་བ་ཡི། །བློ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཉན་ལ་གཉིས་མེད་སྣང་གྱུར་པ། །གལ་ཏེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སློང་དཔོན་གྱིས་མ་གསུངས་ཀྱང༌། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་འདིར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞ་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉན་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པའོ། །རིགས་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲའི་སྣང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། མི་སྣང་བ་ཡང་ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་སྤངས་པས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྤོང་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །དེ་དོན་དོན་བཤད་འདི་ཉིད་ནི། །སྤོང་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་འགྱུར། །དེའི་དོན་ཉིད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས། །མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང༌། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པས་མ་བསལ་བ། །ཞེས་དོན་སྨོས་སོ། །རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དེ་ལ་དོན། །ལྷག་མ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །སྤྱི་ནི་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དབང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེས་ནི་སྤྱི་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི། །མངོན་སུམ་མིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །སྤོང་ཡང་གནོད་པ་ཡོད་མིན་ཞེས། །མཉན་བྱ་སྨོས་པས་བསྟན་པ་ཡིན། །མདུན་ན་གནས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་དོན་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་ལྡོག་པ་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་མི་མཐུན་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པའི་སྤྱི་ གཞན་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། རིགས་མཐུན་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དུ། །མི་འདྲ་ཞེས་བྱ་འདི་དང་ལྡན། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་རིགས་མཐུན་ལ། །རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་མེད། །ཇི་ལྟར་བ་ལང་བ་ལང་མིན། །གཞན་དག་ལས་ནི་ལྡོག་པར་མཐོང༌། །དེ་བཞིན་རྟ་དང་བ་ལང་དག་བ་རྟ་རིགས་མཐུན་གཞན་དག་ལས། །དེས་ན་ལོག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །འཆོལ་པ་མེད་པར་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་ནི། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར། །དེ་དོན་གཉེར་བའི་ཐ་སྙད་ནི། །མ་འཆོལ་བར་ནི་འཇུག་པར་བྱེད། །རང་གི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ལ། འཆོལ་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་བདུན་པ། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་སྤྱི་སོགས་ངོ་བོ་ཡིས། །འབའ་ཞིག་ཚེ་ན་རྟོགས་ན་ནི། །རང་གི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་ལ། །འཆོལ་བར་ཐལ་བ་མེད་པ་ཉིད། །རང་གི་ངོ་བོས་སྣང་མིན་ལའང༌། །གལ་ཏེ་འཆོལ་མེད་ཡོད་ན་ནི། །མུན་པར་མཐོང་བ་དག་ལ་ཡང༌། །མ་འཆོལ་བར་ནི་བལྟ་བར་གྱིས། །སྤྱི་ནི་གསལ་བས་གསལ་བྱ་ཡིན། །ཐ་དད་པར་ནི་མ་རྟོགས་པའི། །གསལ་བའི་རང་བཞིན་གསལ་བྱེད་མིན། །དེས་ན་ཐ་སྙད་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་དུ་རིགས་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་གསལ་བ་རྣམས་འཆོལ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྤྱི་མ་འཆོལ་བར་མི་རྟོགས་ལ། ཇི་སྲིད་སྤྱི་འཆོལ་བ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡང་གསལ་བ་མི་འཆོལ་བར་མི་རྟོགས་པར་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་དཔེར་བརྗོད་ཅེ་ན། སྒྲ་འདིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་མངོན་པར་བསམས་པའི་དོན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བརྗོད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་བརྗོད་བྱའི་དངོས་མིན་ཕྱིར། །གྲུབ་པས་དེ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་དང༌། །དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། །མཉན་བྱས་དབང་པོའི་སྤྱི་ཡུལ་བཤད། །སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྤྱི་ལ་འཇུག་བྱར་ལྷག་ བར་ཞེན་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་མཉན་པར་བྱ་བའི་སྒྲའི་དབང་པོས་གཟུང་བ་ཉིད
Chinese
令地界高升，恒常普降广大光芒者， 不离正道，不入歧途，他人无法阻碍之导师，前所未有之旭日。 摧毁一切步入外道典籍歧途，于暗夜游荡之徒众。 因此，异地之物即是种类。 其余已于前述。 于此现量之妨害中， 声即是众多事物之体性， 显现之自性为何？ 由于心识不生于种种显现中， 于听闻中显现为无二。 纵然导师未为通达而宣说， 然于此现量之妨害中，亦无须赘述。 于彼中，所谓应听闻之声，并非遮止关联。 那么，何者是心识不生于种种显现中，于听闻中显现为无二之自性？ 种类与关联等，并非与声音之显现一同显现， 若不显现，又怎能是现量？既已舍弃现量，又怎能成为现量之妨害？ 此亦将如是宣说。 因此，若舍弃显现之自性，即是现量妨害之特征的过失。 彼义此义说此即， 舍弃则成现量害。 导师为彼义， 现量义与比量， 以及信赖名声未遮除， 如是宣说意义。 因自性即是意义。 总相等非意义，因现量无显现之能力。 于何者，彼亦非现量。 舍弃彼者，非现量之妨害。 此即是说：体性彼即是其义， 余者是遣除之特征。 总相乃无实有之体性， 是故彼非彼等之行境。 因此，总相之法等， 以非现量而成立故， 纵舍弃亦无妨害， 如是听闻所说即是开示。 于前方，以安住之自性而清晰显现，彼即是意义。 总相与关联等，乃是从遣除而如是假立之自性，若非意义之自性，则非，种类不
English
He who elevates the realm of the earth and constantly radiates vast arrays of light, The teacher who does not stray from the path, does not go astray, and is unimpeded by others, the unprecedented sun. Destroying all those who enter the wrong paths of non-Buddhist scriptures and wander in the dark night. Therefore, things from different places are kinds. The rest has been said before. In this harm by direct perception, Sound is the nature of many things, What is the nature of appearance? Because consciousness does not arise in various appearances, It appears as non-dual in hearing. Even if the teacher did not speak for understanding, There is no need to elaborate on this harm by direct perception. In that, the so-called sound to be heard is not the cessation of connection. Then, what is the nature of consciousness not arising in various appearances and appearing as non-dual in hearing? Kinds and connections, etc., do not appear together with the appearance of sound, If it does not appear, how can it be direct perception? Since direct perception has been abandoned, how can it become a harm of direct perception? This will also be explained in the same way. Therefore, if the nature of appearance is abandoned, it is the fault of the characteristic of harm by direct perception. That meaning, this meaning, saying this is, Abandoning it becomes harm by direct perception. For that meaning, the teacher, Direct perception meaning and inference, And trust and fame are not eliminated, Thus the meaning is explained. Because self-nature is meaning. Generality, etc., are not meaning, because direct perception has no ability to appear. In what, that is also not direct perception. Abandoning that is not harm by direct perception. This is what it says: The nature is its meaning, The rest is the characteristic of elimination. Generality is the nature of non-reality, Therefore, it is not the object of their power. Therefore, the laws of generality, etc., Because they are established as non-direct perception, Even if abandoned, there is no harm, As the hearing said is the teaching. In front, it is clearly visible in the nature of dwelling, that is the meaning. Generality and connections, etc., are the self-nature falsely established from elimination, if it is not the self-nature of meaning, then it is not, kinds are not
Chinese
因为见到和种类不同之物不同，以及没有两种自性的总相，因为没有见到其他的缘故。如果，种类相同的事物也互相具有名为不同的特性，那么怎么会对种类相同的事物，没有种类不同的名称呢？怎么牛不是牛呢？因为见到和其它的事物相违背。同样的，马和牛，马牛种类相同，和其他事物种类不同。因此仅仅是相违背，也不能成立没有混淆。因为具有事物自性的缘故，安住在分别之中。寻求那个意义的名称，不会混淆地进入。对于认识自己的体性，不可能有混淆。 第七品。那不是那样的，像这样。如果总相等通过体性，仅仅在那个时候认识，那么对于认识自己的体性，就不会有混淆的过失。对于不是以自己的体性显现的事物，如果存在没有混淆，那么对于在黑暗中见到事物的人，也请不要混淆地观看。总相是由于清晰而成为被清晰的事物。对于没有认识到差别的清晰的自性，不是清晰的施作者。因此名称怎么会改变呢？只要种类相同和不相同的清晰没有不混淆，那么总相就不会不混淆地被认识。只要总相没有不混淆地被认识，那么清晰也不会不混淆地被认识，因为有互相依赖的过失，所以总相是不能被认识的。如果说没有抓住差别，就举出和具有差别的现量相违背的例子，那么这个声音也因为想要表达的意愿，而表达了明显思考的意义，所以没有过失。为什么表达者自己不表达呢？不是的，因为，一切都不是所表达的事物，因为已经成立而依赖于它，并且因为它的力量而受到损害。已经讲述了听觉感官的总相境。声音自己的特征的声音，也不是表达自己的特征，因为一切声音都是具有总相境的缘故。如果自己的特征的声音，执着于在总相的进入处有所剩余，从而仅仅近似地表示自己的特征，那么如果是这样，那么听觉感官所能把握的声音本身，
English
Because it is seen as different from things that are different in kind, and because the general characteristic that does not possess two natures, because others are not seen. If, even things of the same kind have this called difference with each other. Then how can there be no term for things of different kinds for things of the same kind? How is a cow not a cow? Because it is seen as contradictory to other things. Similarly, horses and cows, horses and cows are of the same kind, and different from other things. Therefore, merely by contradicting, it will not be possible to establish without confusion. Because it has the nature of things, it abides in distinction. The name for seeking that meaning enters without confusion. It is not possible to have confusion in recognizing one's own nature. Chapter Seven. That is not so, like this. If general characteristics and so on are recognized by their nature, only at that time, then there will be no fault of confusion in recognizing one's own nature. If there is no confusion for things that do not appear by their own nature, then for those who see things in the dark, please also look without confusion. The general characteristic is the object to be clarified because of its clarity. The nature of clarity that has not recognized the difference is not the agent of clarity. Therefore, how will the name change? As long as the clarity of the same and different kinds is not without confusion, then the general characteristic will not be recognized without confusion. As long as the general characteristic is not recognized without confusion, then clarity will not be recognized without confusion, because there is the fault of mutual dependence, so the general characteristic is not recognizable. If it is said that without grasping the difference, an example is given that contradicts the direct perception of what has the difference, then this sound also expresses the meaning of obvious thought because of the intention to express, so there is no fault. Why doesn't the expresser himself express it? No, because, everything is not the thing to be expressed, because it has been established and depends on it, and because it is harmed by its power. The general object of the auditory sense has been explained. The sound of the sound's own characteristics is also not expressing its own characteristics, because all sounds are objects of general characteristics. If the sound of one's own characteristics clings to having something remaining in the place of entry of the general characteristic, thereby approximately representing one's own characteristics, then if that is the case, then the sound itself that can be grasped by the auditory sense,