Tibetan
བྱུང་གྲགས་པའི་ཚིག །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ཙམ་གྱི་བརྡ་སྦྱར་བའི་སྒྲ་ཙམ་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ནི་གང་དུ་ཡང་འཇུག་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པས་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། གནོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲ་བྱུང་གྲགས་པ་འདོད་ཙམ་གྱིས། །འཇུག་པ་རང་ཉིད་ལས་མི་འགྲུབ། །མ་ཡིན་ཡོད་ཉིད་རང་ཉིད་ལས། །ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གཞན་ལས་བྱེད་པ་གཞན་ལས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ། །འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཉིད་ལས་མ་འབྲེལ་པས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་དེས་ན་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྟེ་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱོར་བ་ནི་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ན་ཡོད་པའི་སྒྲ་ཉིད་ ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ། དེའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གནོད་པ་མེད་པའི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་གནོད་པར་བྱས་པ་ཡང་གནོད་བྱེད་དུ་དོགས་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འགར་ཡང་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བས་ན་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཉིད་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྒྲུབ་རྣམས་ལ། །འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན། །མེད་པར་སྟོན་ཡིན་དེ་ལྟ་བུའི། །རྟོགས་པ་རྗེས་དཔོག་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མེད་པར་བསྟན་པས་ནི་ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོ་སྲིད་ན་ནི་དེ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པ་
Chinese
关于生起名言之词。一切由声音产生的自性，都是成立的。因为仅仅是由意愿而结合的词语而已转变的缘故。声音并不是在任何地方都不能进入的。这个意义就是用所谓的由声音产生的名言等等来表达的。否则，就不能显示为不共的自性，这已经说明了。如果因为没有随后的推断，所以由声音产生的名言是没有损害的。而且，因为没有损害的缘故，也就没有随后的推断，那么就会变成互相依赖的过失，如果这样认为。声音生起名言唯意愿，进入不能由自性成。非是有性自性中，非是量故即如是。由声音产生的名言，仅仅由意愿随之而行，从其他所作，从其他不相符的方面，没有了知依赖，不是这样的。因为那具有力量的缘故，是从自性而来的。阻碍者存在，也是从自性不相关的缘故，所以是不共的自性。如果认为存在本身不是所表达的，因此了知不是所表达的，那么因为遍及不是所表达的缘故，为什么不是阻碍者呢？不是的，因为仅仅由意愿而到达是不能否定的缘故，这已经说过了。如果存在本身不是所表达的，那么存在的词语本身如何表达呢？因此，因为是不共的缘故，没有损害的随后的推断，由声音产生的名言就是损害者。如果被损害了也怀疑是损害者，如果是这样，那么任何时候都不会变成所损害和损害者的事物，因此就会变成没有了知的行者。因此，由声音产生的名言本身就是损害者，而不是与此相反。因此，随后的推断所成立者，无有相违无错乱，无有显示是彼等，了知是故随推断。由声音产生的名言，通过显示没有敌对的方面，那么如何随后的推断这个没有敌对的方面，也同样是其他的，这是所要显示的。如果存在敌对，那么那也不是量，因此是损害者。
English
Words about the arising of fame. All natures arising from sound are established. Because it is only transformed from sound, which is merely a combination of intentions. Sound is not something that cannot enter anywhere. This meaning is expressed by what is called fame arising from sound, and so on. Otherwise, it has already been shown that it cannot be shown as an uncommon nature. If, because there is no subsequent inference, the fame arising from sound is without harm. Moreover, because it is without harm, there is no subsequent inference, then it will become a fault of mutual dependence, if it is considered so. Sound arises fame only by intention, entering cannot be accomplished by itself. Not being existent in its own nature, it is not a valid measure, just like that. Fame arising from sound, merely following intention, from other actions, from other incompatible aspects, there is no understanding of dependence, it is not like that. Because that has power, it comes from its own nature. The existence of an obstructer is also uncommon because it is unrelated from its own nature. If it is thought that existence itself is not what is expressed, therefore knowing it is not what is expressed, then because it pervades what is not expressed, why is it not an obstructer? No, because arriving merely by intention cannot be denied, that has already been said. If existence itself is not what is expressed, then how does the word of existence itself express it? Therefore, because it is uncommon, the subsequent inference without harm, the fame arising from sound is the harmer itself. If being harmed is also suspected of being a harmer, if that is the case, then at no time will it become the object of harm and the harmer, therefore it will become a walker without knowledge. Therefore, the fame arising from sound itself is the harmer, and not the opposite of that. Therefore, those established by subsequent inference, without contradiction and without confusion, showing non-existence are those, knowing is therefore subsequent inference. The fame arising from sound, by showing that there is no hostile side, then how is this subsequent inference, which has no hostile side, also the same as others, this is what is to be shown. If there is hostility, then that is also not a valid measure, therefore it is a harmer.