Tibetan
ཡིན་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འདི་ནི་ཡིད་ཆེས་པས་གནོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པ་གནོད་བྱེད་དག་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདིར་ཡིད་ཆེས་ཡིན་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང༌། །ཡིད་ཆེས་གྲངས་པས་མ་བསལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲགས་པའི་སྒྲ་རེ་རེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གནོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབྱེ་བ་ཡང༌། །གནོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་བཞིར་བཤད། །ཅེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་གང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་དཔེར་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་པ་གཞུང་མ་ཚུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང༌། །འགལ་ཡིན་སྔ་མ་རང་ཉིད་དང༌། །ཡང་ན་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་ཡི། །ངོ་བོས་ཐལ་འགྱུར་འདི་བྱས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་ཐལ་འགྱུར་འདི་བྱས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲགས་པས་གནོད་པ་ནི་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ལ། འབའ་ཞིག་གི་གྲགས་པས་གནོད་པ་ནི་ཅིག་ཤོས་སོ། །ཡང་ན་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གཉིས་ཐལ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཉིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྒོལ་བས་ནི་དངོས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དང༌། ཐལ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་ཉིད་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་རྒོལ་བའི་ཚིག་དག་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། གང་ཕྱིར་ཀུན་ཚེ་ཐ་སྙད་པས། །སྒྲ་དོན་རྗེས་སུ་འབྲེང་བ་ཡི། །བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་དེས་དེ་ལ། །ཐ་དད་ཕྱིར་འདིར་ལོགས་སུ་བྱས། །དངོས་མ་ཡིན་ཡང་གྲགས་པ་ནི། །གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་དང་རང་གི་ཚིག་དག་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ། བསྟན་བཅོས་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་པས་ནི། གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དང༌། རང་གི་ཚིག་དག་ཚད་མར་ཁས་བླང་ བར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ལྟར་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒོལ་བ་གཞན་དག་ནི་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པས་ན་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་རྩོད་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ཏེ། དེ
Chinese
将会变成那样。如果这是因为信仰而造成的损害，那么，因为所承诺的损害因素，人们会说这是信仰。显而易见的事实和推论，以及没有被信仰的数量所排除的，这与每一个著名的声音都有关联。那么，损害只有三种吗？不是的，因为推论的分类，损害被说成是四种。因为已经说过，而且导师也用“因为对于什么来说不是共同的”等词语，分别展示了四种例子的形式，否则文本就无法成立了。在这里说到：这与所有世俗，以及与先前的自身相矛盾，或者通过自性或结果的本质来做出这种归谬。通过所有世俗的本质来做出这种归谬。所有世俗的声名所造成的损害是声名所造成的损害，而仅仅声名所造成的损害是另一种。或者，这通过自性推理的本质和结果的本质两者，通过归谬来证明，这是两种展示。像这样，辩论者应该做的是直接的论证和归谬的论证，而不是辩论者的话语还有其他形式，这是为了展示这个意思。或者，因为所有世俗的术语学家，声音的意义是跟随的，不是论典，因此在这里分别做了。即使不是真实的，但声名是必须毫无疑问地承诺的，因此分别做了。如果论典和自己的话语没有任何区别，那么与论典相矛盾就是与自己的话语相矛盾。因此，使他人理解，通过论典中非常著名的有法进行辩论，难道不是必须毫无疑问地承诺论典的词语和自己的词语是可靠的吗？如果那样，难道不是必须毫无疑问地承诺不应该承诺的吗？也不是的，因为是由他人承诺来说明的。其他的辩论者因为辩论的成立，即使对其他的有法进行辩论，也承诺必须毫无疑问地承诺论典，他们承诺
English
It will become so. If this is harm caused by faith, then, because the promised harmful factors, people will say that this is faith. Obvious facts and inferences, and not excluded by the number of faiths, this is related to every famous sound. So, is there only three kinds of harm? No, because of the classification of inferences, harm is said to be four kinds. Because it has been said, and the teacher also uses words such as "because for what is not common", separately showing the four forms of examples, otherwise the text cannot be established. Here it is said: This contradicts all worldly things, and the previous self, or through the essence of self-nature or result, this reductio ad absurdum is made. This reductio ad absurdum is made through the essence of all worldly things. The harm caused by the fame of all worldly things is the harm caused by fame, and the harm caused by mere fame is another. Or, this proves through the essence of self-nature reasoning and the essence of result, through reductio ad absurdum, this is two demonstrations. Like this, the debater should do is the direct argument and the reductio ad absurdum argument, not the debater's words have other forms, this is to show this meaning. Or, because all worldly terminologists, the meaning of sound is followed, not treatises, therefore it is done separately here. Even if it is not true, but fame must be undoubtedly promised, therefore it is done separately. If there is no difference between the treatise and one's own words, then contradicting the treatise is contradicting one's own words. Therefore, making others understand, debating through the very famous subject in the treatise, isn't it necessary to undoubtedly promise that the words of the treatise and one's own words are reliable? If so, isn't it necessary to undoubtedly promise what should not be promised? No, because it is explained by others' promise. Other debaters, because of the establishment of the debate, even if debating on other subjects, also promise that the treatise must be undoubtedly promised, they promise
Tibetan
ས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་གྲགས་པ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། བསྟན་བཅོས་ནི་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །དེ་ལ་མ་ཡང་ཡིན་ལ་མོ་གཤམ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་ནི་སྤྱི་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས། །ཐ་དད་པར་ནི་བརྗོད་འདོད་པ། །བསྟན་བཅོས་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡི། །རྣམ་དབྱེ་ཡིན་ཕྱིར་ཐ་དད་ཉིད། །ཞར་ལ་འཕྲོས་པ་སོང་ཟིན་ཏེ། །སྐབས་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་།། གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་དང་ཉི་ཚེ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་མཐའ་དག་གཟུང་ནས་ནི་དེའི་ཚེ། རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཚད་མས་བཀག་པ་ན་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་ལ། ཚད་མ་དང་འགལ་བ་གཞན་དག་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །གྲགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་མགོའི་ཐོད་པ་མི་གཙང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལས་བརྗོད་པ་གནོད་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྟག་པ་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་གནོད་ན་ཡང་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྨྲས་པ། འདོད་པའི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱ་བ། །གཡོ་མེད་གང་ཡིན་གྲགས་པ་ཡིན། །གྲགས་པ་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དེ། །དེས་བསྐྱེད་ཕྱིར་ན་དེ་སྐད་བརྗོད། ཁྱད་པར་འཕགས་པར་འགྲུབ་པ་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན་པས་ན། དེས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་གཡོ་བ་ཉིད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པར་བྱ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བཟློག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་གནོད་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ན། །ཚད་ཉིད་ཡིན་པར་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་གཡོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ལ་འདོད་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་འགོག་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། དོན་ལ་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་དང༌། །རྗེས་
Chinese
說不以鬼神所食之處，而立論典，是為闡明此義而說。又，名聲是欲說之境，而論典是真實義之境，故各別安立。如說「既是母親又是妓女」，則非損害欲說之義。因此，境由總體與個別，欲說其差別，論典為名聲所損，是為區別，故有差別。順便一提的已說完，應進入正題。所謂名聲是什麼？暫且，若取普遍與少分的世間名聲，則如常等，亦為世間所共知。因此，若為量所遮止，亦為世間名聲所損，且與其他量相違。名聲之語，並無其他可說之義。如人頭骨不淨等，亦復如是。若謂不應損害論典所說，若如是，則損害常與我等，亦成過失。對此說道：意欲之語所說之義，不動者即是名聲。名聲即是名言，因此而生，故如是說。殊勝成就，是極為著名，因此，由彼所生，意欲之語所說之義，因不動故，即是殊勝成就之自性。常等即是動搖。論典不能使之不變，量所成立者，論典不能遮止，以量所損 故，以量即是遮止之故。意欲之語所說之義，非如是動搖，因無損害之後推論故。亦將如是顯示。事實上，意欲之語所說之義，僅與個人意願相關，阻礙之後推論不成立。因此說道：事實上，個人意願與之後
English
It is said to establish the treatise without the place eaten by ghosts and spirits, which is said to clarify this meaning. Moreover, fame is the object of what is to be said, and the treatise is the object of true meaning, so they are established separately. For example, if it is said, "She is both a mother and a prostitute," then it does not harm the meaning to be said. Therefore, the object is distinguished by the general and the individual, and the treatise is harmed by fame, which is the distinction, so there is a difference. The digression is over, and we should enter the main topic. What is fame? For the time being, if we take all the fame of the universal and partial world, then things like permanence are also known to the whole world. Therefore, if it is blocked by valid cognition, it will also be harmed by the fame of the world, and it will also contradict other valid cognitions. There is no other meaning to be said by the word fame. Similarly, the human skull is impure, and so on. If it is said that the statement of the treatise should not be harmed, then if it is, it will also be a fault to harm permanence and self, and so on. To this it is said: The meaning expressed by the word of intention, that which is immovable, is fame. Fame itself is a term, and it is generated by it, so it is said. The achievement of excellence is extremely famous, therefore, generated by it, the meaning expressed by the word of intention is the very nature of the achievement of excellence because it is immovable. Permanence and so on are movable. The treatise cannot make it immutable, and what is established by valid cognition cannot be reversed by the treatise, because it is harmed by valid cognition. Therefore, because the measure is the reversal. The meaning expressed by the word of intention is not so moving, because there is no inference after the harm. It will also be shown in this way. In fact, the meaning expressed by the word of intention is only related to personal wishes, and the inference after blocking is not established. Therefore, it is said: In fact, personal wishes and after