Tibetan
་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །བློ་ནི་ཅིག་ཅར་འབྱུང་འགྱུར་ན། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་རྣམས་གཞག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །ཆ་དག་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཞག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཕྲད་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་འབྲེལ་ན་ཡང༌། །ཆོས་འགའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་འགྱུར་བའི། །ངེས་པ་དེ་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། །འབྲེལ་པ་བྱེ་བྲག་མེད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་དོན་ཕྲད་པ་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། ཕྲད་པ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་དང༌། འབྱོར་པའི་འདུ་བ་དང་འབྱོར་བའི་འདུས་པའི་འདུ་བ་དང༌། འདུ་བ་དང་འདུས་པའི་འདུ་བ་དང༌། འབྱོར་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོའོ། །དབང་པོ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལ་འདུས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ནི་འབྱོར་པའི་ འདུ་བའོ། །དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་ནི་འབྱོར་པའི་འདུས་པའི་འདུ་བའོ། །རྣ་བ་ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དང་འདུ་བའོ། །སྒྲ་ཉིད་དང་ནི་འདུས་པའི་འདུ་བའོ། །དབང་པོ་ཕྱོགས་ན་བུམ་པ་མེད་པ་དང་ནི་འབྱོར་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྦྱོར་བས་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན། དེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་དུ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་སེམས་པའི་མེ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་འོན་ཏེ་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མིག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་ཡུལ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་དབྱིབས་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འགྱུར་རོ། །མིག་གིས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་མིག་གིས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་དེ་ཉིད་དཔྱོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲེལ་ཡང་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་ངེས་པ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྔུལ་ཕྲ་རབ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་སྟེ། དོན་གྱི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ནས་དེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་དོན་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། དོན་ལྟར་ཡིན་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཁྱོག་པོ་དང༌། གསེང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་གསལ་བར་སྣང་བར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ
Chinese
又，已在别处显示，并非与它的自性相异。如果心识是同时产生的，那么能立和所立就会不存在。依靠那些安立，才能安立一切分能立和所立。这被称为中间的偈颂。相遇也不是量，就像这样：即使以一切自体相联系，也只能通过某些法才能了悟，这种确定性不会改变，因为没有特殊的联系。如果根与境相遇是量，并且它的结果是了悟境，那么相遇就是结合，以及具有的集合，以及具有的集合的集合，以及集合和集合的集合，以及具有和特殊事物的。根与瓶子等是结合。瓶子具有的功德是具有的集合。白色等，以及功德本身，是具有的集合的集合。耳朵是与虚空自性的声音的集合。声音本身是集合的集合。根在方向上没有瓶子，是具有的特殊性的特殊事物。对此，如果通过结合而联系，那么这被称为执持从何而来？如果不是这样，那么与烟相联系的心识之火等也会被了悟。或者如果是集合的联系等，那么如果是这样，那么对于同一个事物具有集合的触觉等，也会被眼睛了悟。这否定了境相同本身。就像了悟同一个事物具有集合的形状一样，触觉等也会如此。如果说因为不是眼睛所取，所以不能了悟，那么因为是同一个事物具有集合，怎么不是眼睛所取呢？难道不是正在辨析那个吗？因此，即使以一切自体相联系，也只能通过某些法才能了悟的确定性是不合理的。如果眼睛等的微细尘埃向外散发，到达境的处所，并且与它结合是执持境的原因，如果按照境那样，那么因为以一切自体相联系，就会了悟所有自性，因此弯曲和空隙等的法也会清晰地显现出来。
English
Furthermore, it has already been shown elsewhere that it is not different from its own nature. If consciousness arises simultaneously, then there will be no establisher and established. Relying on those establishments, all parts of the establisher and established are established. This is called an intermediate verse. Encounter is also not a valid cognition, like this: Even if related by all selves, only some qualities are understood, this certainty does not change, because there is no specific relation. If the encounter of the sense faculty and the object is a valid cognition, and its result is the understanding of the object, then the encounter is a combination, and the collection of having, and the collection of the collection of having, and the collection and the collection of the collection, and the entity of having and particularity. The sense faculty and the pot and so on are a combination. The quality collected in the pot is the collection of having. Whiteness itself and so on, and the quality itself, are the collection of the collection of having. The ear is the collection with the sound of the nature of space. Sound itself is the collection of the collection. The sense faculty, where there is no pot in the direction, is the entity of the particularity of the particularity of having. If, in that case, the connection is by combination, then how does that which is called grasping come about? If it is not so, then the fire of consciousness and so on, which is connected with smoke, will also be understood. Or if it is the connection of collection and so on, then if so, then the touch and so on, which have collection in one object, will also be understood by the eye. This refutes the sameness of the object itself. Just as the shape having collection in one object is understood, so will touch and so on. If it is said that it is not understood because it is not apprehended by the eye, then since it has collection in one object, how is it not apprehended by the eye? Is that not what is being analyzed? Therefore, even if related by all selves, the certainty that only some qualities are understood is unreasonable. If the subtle dust of the eye and so on goes out and goes to the place of the object, and the combination with it is the cause of grasping the object, if it is according to the object, then because it is related by all selves, all natures will be understood, therefore the qualities of crookedness and hollowness and so on will also appear clearly.
Tibetan
། །ཁ་དོག་ཀྱང་སྟེ་དབྱིབས་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པ་མངོན་པར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐག་རིང་པོ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ནུས་པ་མེད་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཚོགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱིབས་ནི་ཁ་དོག་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དོ། །དབྱིབས་ནི་ཁ་དོག་ལས་ཐ་དད་པའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །ཁ་དོག་མེད་ཀྱང་མུན་པ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་ཁ་དོག་ནག་པོ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུན་པ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་མི་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་དམིགས་པ་ ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ལ་ཡང་མིག་བཙམས་པས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་སྐད་ཅེས་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ཉིད་ལ་བདེན་པའི་དབྱིབས་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི། མུན་པར་ནི་མ་ཡིན་ལ། ཉེ་བ་ཉིད་དུ་ཡིན་གྱི་རྒྱང་རིང་པོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཛིན་པ་འམ་མི་འཛིན་པར་རིགས་སོ། །དེ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་གང་ལས། །ཐ་དད་དེ་འདིའི་ཚད་མ་ཉིད། །དོན་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་ནི་རང་ལ་གནས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་འདུས་བྱས་པ་ལས་དོན་སོ་སོར་ངེས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་བཤད་པ། འདུས་བྱས་ལས་མིན་དེ་ཡི་དངོས། །མེད་ན་དེ་ཡང་གཞག་མེད་ཕྱིར། །དོན་སོ་སོར་ངེས་པར་གནས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་འདུས་བྱས་པ་ནི། རང་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དོན་གང་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་མེད་པར་ནི་དོན་ངེས་པར་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་དོན་ངེས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ལས་འདུ་བྱས་པ་སོ་སོར་ངེས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སོ་
Chinese
颜色也是，不只是形状而已。同样，种类等所有的一切都会显现出来。如果说没有使之遥远等的能力，如果真的没有能力，那么在所有时候都会变成不执取。如果有人问，是什么样的集合能够理解那样的事实，回答说不是的，形状和颜色实际上是不可分的。形状不一定与颜色不同。如果有人问，即使没有颜色，也一定会抓住黑暗吗？回答说，那是因为在那里也看到了黑色。如果有人问，因为黑暗不是事物，所以看不到颜色吗？回答说，这也是不合理的，因为看到不一定是事物。如果有人问，在光明中，闭上眼睛也能感觉到，回答说不是的，那是因为那是错觉。因为一个错觉，并不意味着一切都是错觉，因为那样就太过分了。因此，应该说有些知识是错觉，有些不是错觉。因此，只有在光明中才能抓住真实的形状，在黑暗中则不能，在近处可以，在远处则不能。因此，可以认为要么执取一切，要么不执取。即使它没有差别，但从何处产生差别呢？这就是它的量。即使意义没有差别，知识的差别也来自于自身存在的蓝色等现象，而不是来自于外部现象。因此，现象本身就是量。如果有人问，即使知识没有现象，它也能通过组合来确定不同的事物吗？回答说： 从组合中不是它的事物。 如果没有，那也无法确定。 具有确定意义的事物，是具有先前存在的组合。通过自身单独的确定，使知识成为具有单独确定意义的对象。因此，如果事物以某种方式被体验，它就会以那种方式被记住，如果没有现象，就不会确定地体验事物。因此，为什么从那里面确定事物，组合又如何从那里面单独确定呢？因为那样会陷入互相依赖的过失。体验不同
English
It is also color, not just shape. Likewise, all things such as kinds will become manifest. If it is said that there is no power to make it far away, etc., if there is really no power, then at all times it will become non-apprehension. If someone asks, what kind of assembly can understand such a fact, the answer is no, shape and color are actually inseparable. Shape is not necessarily different from color. If someone asks, even without color, will darkness definitely be grasped? The answer is that it is because black is also seen there. If someone asks, since darkness is not a thing, is color not seen? The answer is that this is also unreasonable, because seeing is not necessarily a thing. If someone asks, in light, it can also be felt by closing the eyes, the answer is no, because that is an illusion. Because of one illusion, it does not mean that everything is an illusion, because that would be too much. Therefore, it should be said that some knowledge is an illusion, and some is not an illusion. Therefore, only in light can the true shape be grasped, but not in darkness, it is possible in the near, but not in the far. Therefore, it can be considered either to grasp everything or not to grasp. Even if it has no difference, from where does the difference arise? That is its measure. Even if the meaning has no difference, the difference of knowledge comes from the appearance of blue, etc., which exists in itself, not from the external appearance. Therefore, the appearance itself is the measure. If someone asks, even if knowledge has no appearance, can it determine different things by combining them? The answer is: From the combination, it is not its thing. If not, it cannot be determined either. A thing with a definite meaning is a combination with a prior existence. Through its own separate determination, it makes knowledge an object with a separate definite meaning. Therefore, if something is experienced in a certain way, it will be remembered in that way, but without appearance, things will not be experienced definitely. Therefore, why determine things from that, and how does the combination determine separately from that? Because that would fall into the fault of mutual dependence. Experiencing differently