Tibetan
་ཉིད་དུ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སད་པ་ན་དམིགས་པའི་ཡུལ་འདི་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ། དེའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིན་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དེ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ནི་དོན་ཉིད་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ་།བརྟགས་ན་གཞན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་བརྟགས་པ། བྱ་རོག་གིས་ཟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟགས་པ་ནི་མཆོག་གོ །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་དོན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དངོས་བོ་ཉེ་བས་དེ་ལྟར་མངོན་པ་ཡིན་ཏེ། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །མེ་ལོང་ལ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་བཞིན་ཉེ་པས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་ལས་ཡིན་ནོ། །སྒྲོན་མའི་འོད་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་ པས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བཟང་སྟེ། བཞིན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང༌། །མེ་ལོང་ལ་སོགས་མཐོང་བ་ཡིན། །རྣམ་པ་ལས་ནི་ཐ་དད་དུ། །ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་མཐོང་བ་མེད། །ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་ཉེ་བར་ཅི་ཞིག་བྱ། འདི་ལྟར་སྣང་ངོ༌། །འདི་ལྟ་པུར་གྱུར་པ་ཞིག་གི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡོད། ཁྱེད་ལ་ཡང་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཐ་མི་དང་བར་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྣམ་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཐོབ་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་མ་གྱུར་ན། དོན་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འགའ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་ལྷག་མ་བཤད་པ་ཡིན། །དེ་དངོས་མེད་ན་ཁྱད་པར་གྱི། །བློ་ཡང་ཐ་དད་མེད་འགྱུར་ཏེ། །བློ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་ལྟ་བ་དང༌། དོན་
Chinese
就在那里面去缘取。 因此，醒来时所缘取的对境，也了知是从那里面来的，是属于那一类的缘故。 并非成立了那个相就是那个，因为那是了知为实有的缘故，如果这样说，那是不对的，因为是错乱的缘故，梦中的识的相也是实有这样去了知。如果考察就会了知为其他的缘故，如果这样说，这里也是考察，不是乌鸦所吃，也是因为习气的差别，也是醒来时的状态的相本身是具有实有的，这样去考察是最好的。梦等等的识也不是具有相的，因为那里面也有实有的缘故，如果这样说，这将在下面进行阐述。然而对境的相不是隐蔽的，蓝色等等对境的相就是对境本身。那是由于事物接近而那样显现的，就像镜子里的影像一样。即使镜子里没有相，也是因为面容接近而显示为具有相。或者是因为灯等等的力量。灯的光芒遍布于没有相的瓶子等等，从而显现为瓶子等等的相，如果这样说，那是不好的，即使没有面容等等，也能看见镜子等等。 从相上来说是各异的，不隐蔽就无法看见。 不隐蔽的本身就是在所有的时候，都了知成为蓝色相的自性，而不是其他的。因此，对境接近有什么用呢？就像这样显现啊！像这样变成尸体之类的，对于这个有什么量呢？你又有什么量呢？就是指称他者和中间的缘故。如果说那是错乱，那是不对的，因为没有损害的缘故。因为获得对境的缘故，如果这样说，那是不对的，因为获得是它的相的特征的缘故。将在下面阐述，除了它的相以外，没有获得。如果不是那样变成相，那么就没有任何安立对境各自决定的相了。这已经说了剩余的部分。 如果那是不存在的，那么差别的 智慧也会变成没有差别，其他的智慧也是如此。 剩余的是见和对境。
English
It is to focus on that itself. Therefore, realize that the object of focus when awake also comes from that itself, because it belongs to that category. It is not established that that aspect is that, because it is understood as reality. If you say so, it is not right, because it is delusion. The aspect of the consciousness in a dream is also understood as reality. If you examine it, you will understand it as something else. If you say so, here also examine it. It is not eaten by crows, but also because of the difference of habitual patterns, the aspect of the state of being awake itself is the best to examine as having reality. Consciousness such as dreams is also not with aspects, because there is also reality in it. If you say so, this will be explained below. However, the aspect of the object is not hidden, the aspect of the object such as blue is the object itself. That is because things are close and appear that way, like an image in a mirror. Even if there is no aspect in the mirror, it is shown as having an aspect because the face is close. Or it is because of the power of lamps and so on. The light of the lamp spreads over the vase and so on without aspects, so it appears as the aspect of the vase and so on. If you say so, that is not good, even without a face and so on, you can see the mirror and so on. From the aspect, they are different, without being hidden, you cannot see. The non-hidden itself is to realize that it becomes the nature of the blue aspect at all times, not the other. Therefore, what is the use of approaching the object? It appears like this! What is the measure for this, like becoming a corpse? What measure do you have? It is the designation of others and the middle. If you say that it is delusion, it is not right, because there is no harm. Because of obtaining the object, if you say so, it is not right, because obtaining is the characteristic of its aspect. It will be explained below that there is no obtaining other than its aspect. If it does not become such an aspect, then there will be no establishment of the aspect of each object being determined. This has said the remaining part. If that does not exist, then the difference Wisdom will also become without difference, other wisdom is also the same. The remainder is view and object.
Tibetan
དང་ཕྲད་པས་སོགས་པའོ། །དེ་ན་དང་ཕྲད་པ་ཡང་རྣམ་པ་ལས་འདས་ཏེ་ཤེས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེས་ན་དེ་དག་ཀྱང་བྱ་བ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་གྱི་བློ་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་མེད་ན་ཁྱད་པར་གྱི་བློ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་ཀྱང་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་ཁྱད་པར་གྱི་བློ་དུས་སྔར་ཡིན་ན། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པར་ནི། ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ལ་བརྟེན་པར་འཛིན་པ་མེད་པར་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ན་བཟུང་བ་ནི། དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློས་བསྐྱེད་པའི་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་སུ་ཡང་ཁྱད་པར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། སྔར་དེ་འཛིན་པ་དོན་མེད་དོ། །སྔར་ཡང་ ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་པ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་བློ་ནི་ཁྱད་པར་ལ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ནི་དེའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཡུལ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །གྱུར་མོད་ཅི་སྐྱོན་ཞེ་ན། བྱ་བ་དང་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས། །ཡུལ་ཐ་དད་པའང་མི་འདོད་དོ། །དོན་གཅིག་ཡིན་ན་གཉིས་དོན་མེད། །རིམ་བཞིན་འབྱུང་བའང་མེད་པར་འགྱུར། །པ་ལ་ཤ་ལ་སྟ་རེ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ཞུགས་ན་ཉ་གྲོ་དྷ་ཆད་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐལ་ལོ། །གཉིས་དོན་མེད་པ་དང༌། དོན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་བློ་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་འགལ་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ལ་རིམ་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རིམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བཟླས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་བསྐྱར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་ན་བཟླས་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ། །རིམ་གྱིས་བྱུང་ཡང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་བློ་དག་ཕན་ཚུན་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ཉིད་བྱེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ
Chinese
以及相连等等。那么以及相连也超越了相状，没有了知。因此，这些也不是在行为上进行证成的殊胜之法，因为是断灭的缘故。如果差别之智没有它的相状，那么差别之智本身也不会成立。具有差别的智慧等等也是如此。因此，这些也不是能作者。如果暂时差别之智在时间上是先前的，那么如何知道“这是差别”呢？如果不依赖于具有差别者，就不会成为所谓的差别，如果不依赖于执著它的自性，也不会执著为差别本身。执著它的相状，具有差别者也被执著，那么具有差别的智慧如何能成为与它不同的所证成呢？在那个时候，所执著的，不是由执著它的智慧所产生的执著的所执著。如果在那个时候也显现差别，那么先前执著它就没有意义了。先前也显现具有差别者。这样说是不合理的，因为已经成为了没有能成立者。另外，差别之智是在差别上，而对于具有差别者来说，是它的智慧，因此行为和所证成的事物在对境上是不同的。即使不同，有什么过失呢？行为和能成立二者，也不希望对境不同。如果意义相同，那么二者就没有意义，次第产生也不会发生。如果斧头等能作者介入到树木上，那么就不是在成立砍断树木。如果意义相同，那么就像先前一样会有过失。二者没有意义，以及所有以那个意义为原因的智慧次第产生也会相违，因为一个事物不可能有次第。如果通过重复的差别而次第产生，那么不是的，因为重复的差别无法通过现量来了知。如果了知“这个知识本身是被重复的”，那么就会相信重复。即使次第产生，执著不相同的自性的智慧也不是互相的行为和所证成。先前的产生后来的行为本身，而不是了知，因为和先前没有差别。产生的行为
English
And connected with etc. Then, being connected with also transcends the aspect, there is no knowing. Therefore, these are also not the supreme means of accomplishing actions, because they are cut off. If the wisdom of difference does not have its aspect, then the wisdom of difference itself will not be established. The wisdom of having difference and so on are also the same. Therefore, these are also not the agents. If, for a moment, the wisdom of difference is prior in time, then how is it known that "this is difference"? Without relying on the one with difference, it will not become what is called difference, and without relying on grasping its own nature, it will also not grasp as difference itself. Grasping its aspect, the one with difference is also grasped, so how can the wisdom of the one with difference become something different from it that is to be proven? At that time, what is grasped is not the grasped that is produced by the wisdom that grasps it. If difference also appears at that time, then grasping it earlier is meaningless. The one with difference also appeared earlier. Saying this is unreasonable, because it has become without a means of proof. Furthermore, the wisdom of difference is on difference, and for the one with difference, it is its wisdom, so the action and what is to be proven become different objects. Even if they are different, what is the fault? Action and the means of proof, both do not want different objects. If the meaning is the same, then the two are meaningless, and sequential arising will not occur. If an agent such as an axe intervenes on a tree, then it is not establishing the cutting of the tree. If the meaning is the same, then there will be faults as before. The two are meaningless, and all wisdoms caused by that meaning arising sequentially will also be contradictory, because there cannot be sequence for one thing. If it becomes sequential through the distinction of repetition, then it is not so, because the distinction of repetition cannot be realized by direct perception. If it is realized that "this very knowledge is repeated," then one will believe in repetition. Even if they arise sequentially, the wisdoms that grasp the nature of non-difference are not mutually action and what is to be proven. The action of the former producing the latter itself acts, but not realization, because there is no difference from the former. The action of producing