Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་གང་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན། དེའི་རྣམ་པ་ཡང་དེས་རྣམ་པར་གནས་པ་ན་ངེས་པར་བྱེད་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོམས་པ་ཡོད་ན་ནི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་མེད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་ལས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ལས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ལས་གཞན་ནི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་གྱི་མཚུངས་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འདི་འདྲ་དབང་པོ་ལ་ཡོད་མིན། །དེ་ཐ་དད་ཀྱང་ཐ་དད་མེད། །འདི་ཡི་འདི་ཞེས་དེ་གང་ལས། །དབང་པོའི་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུན་མོང་དུ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང༌། དེ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལ་དབང་པོ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་དེར་གཞན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཆོས་ཐ་དད་པས་དབང་པོ་ཐ་དད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཇི་ལྟར་ན། ཀུན་གྱི་མཚུངས་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་འདིའི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་མ་ རྟོགས་པར་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཁྱད་པར་མི་རྟོགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་ན་དེ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་བརྗོད་པས་ཅི་བྱ། ཡང་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐ་དད་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ཐ་དད་ཀྱང༌། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་ལ། འདིའི་བྱེད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཡིན། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ། གལ་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་དོན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་ཉིད་དུ་རྟོག
Chinese
因此。那么，要使成就接近，应该依赖什么呢？如果说，它的相也以它的方式存在，那么就应该依赖其他的决定因素，不是吗？不是的，因为这是现量的时候。如果有了习惯，那就是现量，即使没有决定，那时也只是从它的相上入手。什么时候依赖决定，那时就是比量。那也仅仅是从相上入手，所以不依赖其他。因此，相以外的不是作者。同样，因为是共同的，因为是所有人的共同原因。这种东西在根识里没有。它虽然不同，但没有不同。从哪里说“这是这个”呢？不是使根识不同的原因，因为它是共同的，是青色和黄色等所有境的因。如果青色和黄色，以及不是这两者的境，不是有其他的根识产生吗？对它的显现趋向就是那里的其他，因此，由于法的不同，根识也不同。因此，正是从它的不同中才能认识到不同。那是怎样的呢？因为是所有人的共同原因。如果这样说，那是不对的。因为不认识显现趋向的差别，就无法认识相的不同。因此，即使它是不同的，但离开了相，又怎么能说这个趋向于青色和黄色等境呢？不认识青色等差别，就无法认识显现趋向的差别。如果它存在，那又何必说显现趋向呢？或者说，如果所有这些都没有差别，那么，即使青色和黄色等知识是不同的，又怎么能说在没有差别的根识上，“这个的作者就是这个”呢？如果说从显现趋向的差别中存在差别，那是不对的。因为已经说过，不认识没有相的差别的显现趋向，就无法认识差别。因此，应该寻求相的差别。如果它存在，那又何必寻求其他的呢？如果境的相就是境本身，而不是知识，因为它认识到境本身。
English
Therefore. So, what should one rely on to bring about the near attainment? If it is said that its aspect also exists in its own way, then one should rely on other determining factors, shouldn't one? No, because this is the time of direct perception. If there is habituation, then it is direct perception, and even without determination, at that time, one only engages from its aspect. When one relies on determination, that is the time of inference. That also only engages from the aspect, so it does not rely on others. Therefore, other than the aspect is not the agent. Similarly, because it is common, because it is the common cause of all. Such a thing does not exist in the sense faculty. Although it is different, it is not different. From where does one say "this is this"? It is not the cause of differentiating the sense faculties, because it is common and is the cause of all objects such as blue and yellow. If other sense faculties do not arise for objects that are blue and yellow, and those that are not both of them, then isn't the manifest inclination towards it other there? Therefore, due to the difference in dharmas, the sense faculties are also different. Therefore, it is precisely from its difference that one can recognize the difference. How is that? Because it is the common cause of all. If one says this, it is not correct. Because one cannot recognize the difference in appearance without recognizing the difference in manifest inclination. Therefore, even if it is different, but apart from the aspect, how can one say that this inclines towards objects such as blue and yellow? Without recognizing the difference in blue and so on, one cannot recognize the difference in manifest inclination. If it exists, then what is the point of mentioning manifest inclination? Or, if all of these are without difference, then even if the knowledge of blue and yellow and so on are different, how can one say that on the sense faculty without difference, "the agent of this is this"? If one says that there is a difference from the difference in manifest inclination, that is not correct. Because it has already been said that one cannot recognize the difference in manifest inclination without recognizing the difference in aspect. Therefore, one should seek the difference in aspect. If it exists, then what is the point of seeking others? If the aspect of the object is the object itself, and not knowledge, because it recognizes the object itself.
Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་མ་རྟོགས་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་རྟོགས་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མཚོན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བཟང་སྟེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་ཤེས་དེ་ལྐོག་གྱུར་ན། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་དེ་གང་ལས། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ནི། །རང་བཞིན་སུ་ཡིས་ཤེས་པར་ནུས། །གང་ལས་དོན་ནི་ལྐོག་གྱུར་མིན། །དེ་མ་ཤེས་པར་འདོད་ཅེ་ན། །དོན་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་ཉིད། །ཤེས་ཡིན་འདིར་ནི་གཞན་ཅི་དགོས། །དོན་གནས་ན་ནི་འདི་ཡོད་ཅིང། །མི་གནས་ན་ནི་མེད་པ་ཉིད། །དེས་ན་དོན་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ། །འདི་ནི་འབད་པ་མེད་པར་འགྲུབ། །འདིས་ནི་མེད་པ་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ཐ་དད་པར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་མེད་དོ། །དེས་ན་དེ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་ནི་གཞན་ཉིད་དེ། མེ་ལོང་གི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལས་བཞིན་ཉིད་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དོན་རང་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། གཟུགས་གཉིས་ཀ་ཡང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་ནི་རྣམ་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་འོག་ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །རང་ཉིད་གསལ་བ་བེམས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་ཡང་ཅི་ལྟར་ནུས། གལ་ཏེ་གང་ལས་འདི་འགྱུར་བ། །དོན་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ལས་གཞན་འགའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་བག་ཆགས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འདི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དོན་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ནི་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་འགྱུར་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་གིས་སད་ཚེ་མཐོང་བ་ཡི། །རྣམ་པ་དོན་སྟོང་མི་འགྱུར་པ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ནི་ཁྱད་པར་དག །འགའ་ཞིག་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན། །རེ་ཞིག་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པར་བག་ཆགས་རྣམ་པའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ
Chinese
因为地的缘故。如果认为，相是颜色和形状的自性，是物质的体性；而识是与此相反的，是觉知的自性。则不然，因为不了解相，就不能了解觉知的体性。如果不了解蓝色等和快乐等，就无法表达识的其他方面。那么，识是隐蔽的，还是会变成不存在呢？这不好，如下所说：如果识是隐蔽的，那么，所谓的识从何而来？谁能了解那隐蔽者的自性？如果事物不是隐蔽的，你却想不了解它，那么，事物本身就不是隐蔽的。如果是识，这里还需要什么其他的呢？如果事物存在，那么它就存在；如果不存在，那么它就不存在。因此，所谓的事物存在，这就不费力地成立了。这也排除了不存在。在体验的时候，没有体验到与隐蔽不同的蓝色等。因此，那是蓝色等的相。成为其差别的自性的蓝色是其他的，就像镜子里的面容影像与面容本身一样。因此，那是相，而不是事物本身。如果镜子里的影像和面容两者都不是觉知吗？如果认为，这里除了相之外，没有对事物的觉知，这将在下面说明。这暂时搁置。又如何能证明自明是物质的自性呢？如果证明，由此转变的，存在着某种不同于事物不隐蔽的东西，那么就会变成习气。这种识的对境的相，是从习气的力量产生的，而事物不是从习气的力量产生的，因为那样会变成没有。如果从习气的力量产生，就会变成空无事物，就像梦中的相一样。如果认为，醒来时所见的，相不会变成空无事物，习气的差别，在其中存在着某种东西。暂时在梦等中，习气是相的生起者
English
Because of the ground. If it is thought that form is the nature of color and shape, the substance of matter; and consciousness is the opposite of this, the nature of awareness. Then it is not so, because without understanding form, one cannot understand the nature of awareness. If one does not understand blue and so on, and pleasure and so on, one cannot express other aspects of consciousness. Then, is consciousness hidden, or will it become non-existent? That is not good, as it is said: If consciousness is hidden, then, from where does the so-called consciousness come? Who can understand the nature of that which is hidden? If things are not hidden, but you want to not understand it, then things themselves are not hidden. If it is consciousness, what else is needed here? If things exist, then it exists; if it does not exist, then it does not exist. Therefore, the so-called existence of things, this is established without effort. This also excludes non-existence. At the time of experience, there is no experience of blue and so on that is different from the hidden. Therefore, that is the form of blue and so on. The blue that becomes the nature of its difference is other, just like the image of the face in the mirror is like the face itself. Therefore, that is form, not the thing itself. If neither the image in the mirror nor the face are awareness? If it is thought that here, apart from form, there is no awareness of things, this will be explained below. This is temporarily set aside. How can it be proven that self-illumination is the nature of matter? If it is proven that there is something different from the non-hiddenness of things, from which this changes, then it will become habit. This form of the object of consciousness arises from the power of habit, but the thing does not arise from the power of habit, because that would become non-existent. If it arises from the power of habit, it will become empty of things, like the form in a dream. If it is thought that what is seen when awake, the form will not become empty of things, the difference of habit, there is something in it. For the time being, in dreams and so on, habit is the producer of form.