Tibetan
ར། །ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ། །བསྒྲུབ་བྱར་བརྗོད་པའི་དོན་མེད་མིན། །རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་དག་གི་ཚིག་ནི་དོན་མེད་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་འདོད་པ་ཉིད་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། ཅི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་གཞན་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒོལ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་བུ་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བ་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པ་སུས་ཟློག་སྟེ། དེས་ན་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་བརྗོད་ན། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ། །ཞེས་བྱ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྟོགས། །འདི་ལྟར། གྲུབ་དང་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོར་ནི། །བསྟན་པ་དག་ནི་ཡོད་མིན་ན། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་འབྲས་ལྡན་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་འདི་སྐད་འཆད་པར་བྱེད་དེ། རང་ཉིད་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་རང་ཉིད་སྨོས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་དོན་གྱི་རིགས་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་པར་འགྱུར། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ཆོས་ཅན་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ནི་སྨོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར། གང་ཞིག་གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་བའི། །རྟོགས་ལྡན་དེ་ནི་འགའ་ཡོད་མིན། །དེ་ཚེ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ནི། །ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཞེས་སྨོས་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དེ་དཔྱད་པའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པ་ནི་རྩོད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན། གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ལ་བརྗོད་ཕྱིར། །བསལ་བ་གཏན་ཚིགས་རྟེན་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་ཡང་རྟེན་མ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པ། རང་གི་ངོ་བོ་སྨོས་པ་ནི
Chinese
ར། 具有虚空的功德。说是所要成立的没有意义。先作分别的那些话不是没有意义地进入的。暂且反驳者不是想要成立虚空功德本身的具有差别的无常。不想要本身也不是仅仅凭借承诺就能成立的。如果不是那样，那么“不是虚空功德的声音是无常，因为是所作”也将会成立。如何想要的其他意义也将会成立。如果反驳者想要那样呢？如果是那样，谁能阻止那种脱离观察仅仅凭借意愿而进入呢？因此这不是。如果凭借已成立的显示，说有法不是所要成立的，显示自己的自性，通过这个就能理解。像这样，在已成立和成立的自性中，如果不存在显示，那么称为显示所要成立的，这个行为就会有结果。如果这样解释说，因为自己会变成已成立，所以有法的自己的自性不是所要成立的。如果不是那样，说了自己有什么意义呢？像这样，暂时不是为了仅仅显示有法已成立而说，因为凭借观察的场合本身就能成立。因此是完全成立的，不是所要成立的，为了显示不是所要成立的，所以说了自己。那么，有法不是所要成立的吗？那也不合理。像这样，无论什么已成立，也没有成立者的具有证悟者。那时证悟本身，怎么会成为所要成立的证悟呢？如果是那样，那么说“仅仅凭借自己的自性”就是没有意义的，因为凭借观察的场合本身已成立，不是所要成立的缘故。已成立的不是争论之处。如果是那样，因为理由是针对怀疑而说的，所以排除不是理由的所依。同样也不是观察的所依。已成立的也是那样吗？这里说，说自己的自性是
English
Ra. It possesses the qualities of space. It is not meaningless to say that it is to be established. The words of those who make distinctions beforehand do not enter without meaning. For the time being, the opponent does not want to establish the impermanence of the qualities of space themselves, which have differences. Not wanting itself is not established merely by making a commitment. If it were not so, then "sound, which is not a quality of space, is impermanent because it is made" would also be established. Other meanings that are desired would also be established. What if the opponent wants it that way? If that is the case, who can prevent such a thing from entering merely by desire, apart from examination? Therefore, this is not the case. If by showing what has been established, it is said that the subject is not to be established, and one's own nature is shown, then this itself will make it understood. Like this, in the nature of what is established and what establishes, if there is no showing, then calling it showing what is to be established, this action will have results. If it is explained in this way, because one's own self becomes established, the subject's own nature is not to be established. If it were not so, what kind of meaning would be accomplished by specifying it by saying "self"? Like this, it is not said merely to show that the subject has been established, because it is established by the occasion of examination itself. Therefore, it is completely established, and it is not to be established. In order to show that it is not to be established, "self" is said. So, is the subject not to be established? That is also unreasonable. Like this, no matter what is established, there is no one who establishes it who has realization. At that time, how can realization itself become the realization to be established? If that is the case, then saying "merely by one's own nature" is meaningless, because it is established by the occasion of examination itself, and it is not to be established. What has been established is not a matter of dispute. If that is the case, because the reason is stated in response to doubt, exclusion is not the basis of the reason. Likewise, it is not the basis of examination. Is what has been established also the same? Here it is said that saying one's own nature is
Tibetan
་གྲུབ་པ་བཟློག་བའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་མ་གྲུབ་པའི་བཟློག་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ཉིད་དུ་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཉི་ག་སོ་སོར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དག་ཅེས་བཤད་ཅེ་ན། མ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཅན་གྲུབ་པ་ངོ་བོར་སྟོན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་སྟོན་པ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཅན་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་དེ་ཡང་འབའ་ཞིག་པར་ཏེ། དཔེར་ན། བདག་ནི་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་སམ་དེ་བཞིན་དུ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་སྟོན་པའོ། །ཡང་ན་གང་དུ་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པ་དེར། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ། སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་ཅེས་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྒྲ་མཚུངས་ཀྱང་དེ་ཡང་སྐབས་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་སྒྲ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་སྨོས་པའི་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་རྣམ་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཡིན་ན་ནི་དེ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ལ་གཞན་གྱི་ཕྱིར་བྱས་པ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ་ཅི་སྟེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་སྨོས་བཟློག་པར་ བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཟློག་པ་ཅི་ལྟར་ཐོབ་ཅེ་ན། དེ་ལ་རྩོད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཕྱིས་བསྟན་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྤྱི་ཡི་ནི། །ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །འདིར་ནི་དེ་སྐད་མ་བརྗོད་ཀྱང༌། །ཕྱོགས་ལས་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །སློབ་དཔོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གྲུབ་ཟིན་པའམ་དེ་ལས་གཞན་འགའ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་སྤྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་གལ་ཏེ་རང་ཉིད་སྨོས་པ་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ག
Chinese
並非是為了遣除已成立的，而是為了遣除顯示為能立的未成立之義。正因為如此，才以「僅僅以自性」來確定，顯示為一個果，如果不是這樣，就會顯示為兩個不同的果。那麼，為什麼說「成立所立之自性」呢？應當說，未成立的法，顯示為成立的自性，同樣，也顯示為成立法的自性。顯示法成立的自性也是唯一的，例如：「我乃是聚合之因」或者同樣地，「虛空的功德聲是無常的」，這顯示了法本身的特點。或者，在將法作為特點的情況下，因為說「虛空的功德聲是無常的」，所以應當成立的是無常，而不是虛空的功德，如何得知呢？聲音是什麼，是虛空的功德，還是要成立虛空的功德的聲音是無常的，這將無法得知。即使聲音相同，也應當從語境中理解，這也已經說明了。那麼，如何聽聲音呢？這將顯示為以說自性的方式來進行區分，如果這是分別的意義，那就不合理了。這是真實的，即使如此，因為為了他人而做，也會變成為了他人的目的，所以承認後這樣說，即使是所要成立的，這樣說自性也是沒有過失的。如何獲得遣除呢？因為看到了爭論，所以這也將在後面說明。總的推論，被說成是有境。這裡雖然沒有這樣說，但與宗派沒有絲毫矛盾。論師的推論是有境的。如果法已成立，或者要成立其他，那就不會是總的，因此，如果沒有捨棄自己所說的法是所立，那也沒有過失，因為是自性而捨棄的緣故。另外，ག
English
It is not for the purpose of refuting what has been established, but for the purpose of refuting the unestablished, which is shown as the means of proof. For that very reason, it is determined by "only by its own nature," showing it as one result; if it were not so, it would be shown as two separate results. Then, why is it said, "the nature of establishing what is to be established"? It should be said that the unestablished dharma is shown as the established nature, and similarly, it is also shown as the nature of establishing the dharma. Showing the established nature of the dharma is also unique, for example, "I am the cause of aggregation," or similarly, "the sound of the quality of space is impermanent," which shows the characteristic of the dharma itself. Or, where the dharma is made a characteristic, because it is said, "the sound of the quality of space is impermanent," what should be established is impermanence, not the quality of space. How is it known? What is sound, is it the quality of space, or is it to establish that the sound of the quality of space is impermanent? This will not be known. Even if the sound is the same, it should be understood from the context, and this has already been explained. Then, how should the sound be heard? This will be shown as distinguishing by speaking of its own nature, and if this is the meaning of distinguishing, then it is not reasonable. This is true, but even so, because it is done for others, it will also become for the purpose of others, so after admitting it, it is said that even if it is what is to be established, there is no fault in saying its own nature. How is refutation obtained? Because the dispute is seen, this will also be explained later. The general inference is said to be an object-possessor. Although it is not said here, there is no contradiction with the tenet. The inference of the teacher is an object-possessor. If the dharma has been established, or if something else is to be established, then it will not be general, therefore, if one does not abandon that the dharma one has spoken of is what is to be established, then there is no fault, because it is abandoned by its own characteristic. Furthermore, ག