Tibetan
ད་པ་རིགས་པའི་སྒོ་ལས། དེ་ལ་ཡང་རང་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་མ་བསལ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་འདོད་ཕུགས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ལས་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འོ་མས་འབྲས་ཆན་བཅའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་དམ་བཅའ་བ་འོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་དངོས་པོ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་དམ་བཅའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་བརྗོད་པ། །མ་ཡིན་འདོད་པ་མོས་ཕྱིར་ན། །བསྒྲུབ་བྱ་རིགས་པས་ཐོབ་པ་ནི། །ཚིག་ལས་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གལ་ཏེ་རིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཅི་ལྟར་རིགས་པ་ཐོབ་པ་ཚིག་ལས་ལྡོག་རིགས་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་ནི་རིགས་པ་ཉིད་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཚིག་གིས་བསྟན་པའི་རིགས་པ་ཡང་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འདི་གཉིས་ནི། །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་ཅན་འགྱུར་ཏེ། །བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ཕྱིར་ཞེས་དང༌། །དེ་བཞིན་འདོད་སོགས་བརྗོད་དེའོ། །གལ་ཏེ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་གཅིག་ལ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་དེ་གཉིས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལ་མཐོང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་ག་ལ་འགྱུར། འོན་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་ན་རྒོལ་བས་འདོད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་མི་འདོད་སྒྲུབ་མིན་ན། རྒོལ་བ་མི་འདོད་ཆོས་གཞན་ཡང༌། །སྒྲུབ་མིན་དེ་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱ་བ། །མིན་ལ་གནོད
Chinese
又从理路之门来说，其中自己要成立的，如果未被相违之义所破除，就是宗，这是因为这样说的缘故。显示能成立的，并非是所许的根本。如果所要成立的是业，那么认为能成立的就不是业，例如用牛奶来煮米饭一样。在《量理宝藏论》中，也因为确定地认为只是自己的体性。有理智者所要成立的，是指立宗“是”等，因为要将所要成立的作为主要事物来确定。如果说，显示所要成立的，就不是立宗，那么，对此要说：如果说能立本身，不是因为意欲而说，那么以理所获得的所立，并非与词句相违背。因为已承诺论典的缘故。如果这是理路，那么如何以理路获得，显示理路的词句并非遮止理路本身。或者说，词句所显示的理路，也显示为能成立，但并非所要成立的能成立吗？那不是的，如果是那样，那么这两个：相违而不迷惑者会变成，因为已承诺论典的缘故，以及同样说意欲等。如果以说意欲等理路来成立，并非所要成立的成立，同样因为已承诺论典的缘故，如果这样，那么在一个上成立互相违背的意义，那两者会变成产生怀疑。如果是那样，因为已承诺论典的缘故，这并非能成立，因此即使认为在论典中所见是能成立本身，又怎么会变成所要成立呢？或者说，因为已承诺论典的缘故，这不是理路，如果是那样，那么辩论者以意欲所要成立的是所要成立，但认为能成立本身就不是了，如果这样，这里说到：如果不是不许成立，辩论者不许其他法，不成立那时所要成立的，会受到损害。
English
Furthermore, from the perspective of reasoning, that which one intends to establish, and which has not been refuted by contradictory meanings, is the subject, because it is said so. Showing that which establishes is not the root of what is intended. If what is to be established is action, then considering that which establishes as action is not action, like using milk to cook rice. In the Compendium of Valid Cognition, it is also because it is definitely held to be only one's own nature. What the rational person intends to establish is referred to as the proposition "is," because it is necessary to take what is to be established as the main thing. If it is said that showing what is to be established is not the proposition, then it is said in response: If the means of proof itself is stated, not because of desire, then what is obtained by reason is not contrary to the words. Because the treatise has been promised. If this is reasoning, then how is it obtained by reasoning, and the words that show reasoning do not prevent reasoning itself. Or, the reasoning shown by words is also shown as establishing, but is it not the establishing that is not to be established? That is not the case, because if it were, then these two: Contradictory but not confusing would become, because the treatise has been promised, and similarly saying desire, etc. If establishing by reasoning such as stating desire is not the establishment of what is to be established, similarly because the treatise has been promised, if so, then establishing mutually contradictory meanings on one, then both would become causing doubt. If that is the case, because the treatise has been promised, this is not establishing, so even if it is considered that what is seen in the treatise is establishing itself, how could it become what is to be established? Or, because the treatise has been promised, this is not reasoning, and if that is the case, then what the debater intends to establish by desire is what is to be established, but considering that which establishes itself is not, if so, here it is said: If it is not disallowed to establish, the debater does not allow other dharmas, and at that time what is to be established will be harmed.