Tibetan
ཅོས་མཐའ་དག་གི་དོན་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འགའ་ཞིག་ཉིད་ལ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ པ་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། །མི་རིགས་པ་བཀག་པས་རིགས་པ་ཡང་དགག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་དག་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། དོན་ཀུན་མཚུངས་པར་བྱས་པས་ནི། །སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །དེས་ན་ཀུན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། །སྒྲུབ་བྱེད་གཞག་པ་འདི་ཉམས་འགྱུར། །དོན་ཐམས་དད་དང་མི་འགལ་བར་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པས་གཞན་ལ་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགལ་བ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་འགའ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཁས་ལེན་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། འདིར་འདི་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཚད་མ་དང་འགལ་བས་ཕྱིས་ཀྱང་དོར་བ་ཉིད་དགེའོ། །ཕ་རོ་ལ་པོ་དག་འདོད་པ་ནི་དམ་བཅས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་འགལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁས་བླངས་ནས་རྩོད་བ་བྱེད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་བཀག་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ཅི་ལྟར་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་དེར་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ། གཞན་གྱིས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དོན་དང་འགལ་བ་ལས་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་འདིར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲུབ་པའི་དོན་དང་འགལ་བ་ཉིད་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་འགལ་བ་དག །མི་རུང་ཕྱིར་ན་འགལ་ངེས་ལ། །གནོད་འགྱུར་འདིར་ནི་དེ་འདྲ་བའི། །འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་གཉི་ག་ཡང་སྟོབས་མཚུངས་པ་ཉིད་དེ། གཉིས་ཡང་ལུང་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། ལུད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས
Chinese
一切法的意义并非矛盾，因为某些论著本身就存在这种情况。有联系和没有联系的事物，进行论证和不进行论证，这有什么矛盾呢？“因为遮止了非理，所以理也被遮止”，这简直是国王的命令。此外，如果将一切意义都视为相同，那就无法陈述能立。因此，普遍的所立和能立的安立将会瓦解。与一切意义都不矛盾，那么任何能立都无法陈述，因为仅仅依赖于与当下所立的联系。如果不是这样，那是不可能的。如果说不与论著的意义相矛盾是应该做的，那是不对的，因为没有差别，也会影响到其他。如果说论著的矛盾也应该避免，那么任何能立都不会存在，因此一切所立和能立的事物都会毁灭。那么，为什么要承认论著呢？这是真的，因为这里想要论证这个，所以首先不应该承认论著。即使承认了，因为与量相矛盾，所以之后抛弃也是好的。那些想要与对方辩论的人，立宗就是承认论著。因此，承认论著之后不应该矛盾，因为承认了已成立的宗派之后，才会开始辩论。如果仅仅遮止了虚空的功德，也不是因的过失，那么，怎么会成为不欺惑的矛盾，成为能立的过失呢？在那里，能立也更接近于与他人完全成立的意义相矛盾，而在这里，与论著成立的意义相矛盾本身就是过失。那不是这样的，就像这样：在一个法上存在矛盾，因为不容许，所以是确定的矛盾。损害的产生，在这里不存在那样的矛盾。不欺惑的矛盾，对于相互矛盾的意义不欺惑，两者都是力量相同的，因为两者都依赖于圣言量。比量是依靠事物的力量而成立的，而圣言量不是这样，因为
English
The meaning of all dharmas is not contradictory, because some treatises themselves have this. What contradiction is there in proving and not proving with things that are related and unrelated? "Because non-reason is blocked, reason is also blocked," this is simply the king's command. Furthermore, if all meanings are made the same, then the proof cannot be stated. Therefore, the establishment of everything to be proven and the proof will collapse. If it does not contradict all meanings, then no proof can be stated, because it only relies on the connection with the current to be proven. If it is not like that, then it is impossible. If it is said that not contradicting the meaning of the treatise is what should be done, that is not right, because without difference, it will also affect others. If it is said that the contradiction of the treatise should also be avoided, then no proof will exist, therefore all things to be proven and the proof will be destroyed. Then, why admit the treatise? That is true, because here we want to prove this, so first we should not admit the treatise. Even if it is admitted, because it contradicts valid cognition, it is good to abandon it later. Those who want to debate with the other party, the proposition is the admission of the treatise. Therefore, after admitting the treatise, it should not be contradicted, because after admitting the established tenet, one will begin to debate. If only the qualities of space are blocked, it is not a fault of the reason, then how can it become a non-deceptive contradiction, a fault of the proof? There, the proof is also closer to contradicting the meaning that is completely established by others, and here, contradicting the meaning established by the treatise itself is the fault. That is not so, like this: There is contradiction on one dharma, because it is not allowed, so it is a definite contradiction. The arising of harm, here there is no such contradiction. Non-deceptive contradiction, for the mutually contradictory meanings, non-deceptive, both are of equal strength, because both rely on scripture. Inference is established by the power of things, but scripture is not like that, because
Tibetan
་ན་དེ་དག་ནི་ འགལ་བའི་མི་འཁྲུལ་པ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་དག་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ནི་འགལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་དེའི་དོན་གནོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། འགལ་བའི་མི་འཁྲུལ་པ་བཞིན་དུ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་བའི་བསྟན་བཅོས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་ཕྱོགས་མི་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དབང་པོ་ལས་འདས་པས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་དེ་ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད། དེས་ན་དེས་གེགས་བྱས་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོབས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྐྱོན་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་འགལ་བའི་རྗེས་དཔག་ཀྱང༌། །བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་གནོད་གྱུར་ན། །ཚད་མ་མཐའ་དག་ཉམས་འགྱུར་ཏེ། །ལུང་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལུས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མཐའ་དག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གནོད་པ་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གཞན་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལུང་དམ་བཅའ་བར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་འམ་གཞན་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་མི་གནོད་པའི་ཚད་གང་ཡིན་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཕན་ཚུན་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པས་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གནོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནམ་དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་དོར་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །འོན་ཏེ་བརྟགས་པ་ཚད་མ་ཡིན་པས་ན་དེས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་བརྟག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་བསྟན་བཅོས་དེས་གནོད་པར་བརྟག་པ་ཅི་ལྟར་བསྟན་ བཅོས་ཚད་མར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཙ་བ་བསྟན་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་པས་དེས་གནོད
Chinese
那么这些就像不相违背的不错乱一样，不是互相损害的。也不是两个都成立。因为相违在同一个法上是不可能存在的。论典是依赖于相违的推理，因为本身不是量，所以它的意义是应该被损害的。但不是像不相违背的不错乱一样地损害。不是以量之力量所取的论典，就是遮止了是量本身。因此，不相违背的不错乱之方的近处所安立的方，不是不可忍受的。如果说是超胜根识所造的论典，那怎么能被推理所损害呢？那么，被它障碍的推理也不是量本身。因此，如果因为力量相等，所以像不相违背的不错乱一样，在这里也是过失吗？那不是的。像这样，如果即使是相违的推理，也被论典所损害，那么所有的量都会坏灭，只有圣言会留下。如果所有的推理都被论典所损害，那么推理为了成立论典的其他意义，怎么会成为圣言的誓立呢？没有推理或者其他不被论典损害的量，因为常与无常等等的推理是互相被论典损害的。而且，有火啊等等也被空性论典所损害。然而，如果它不是量，怎么会成为推理的损害者呢？如果说是推理损害了，所以是量，但不是所有都是，那么，被论典损害的推理本身不是量，这不是你的观点吗？那么，舍弃你的观点是不合理的。或者说，因为审查是量，所以它会损害。推理本身不是审查吗？那么，论典损害审查，怎么会是论典成为量的原因呢？因为不是在它上面没有的，就在它上面有。因此，为了显示现量为先导的推理本身是根本，因为是量，所以它会损害。
English
Then these, like the non-contradictory and non-erroneous, do not harm each other. Nor are both established. Because contradiction is impossible on the same object. The treatise relies on contradictory inference, because it is not valid in itself, so its meaning should be harmed. But it is not harmful like the non-contradictory and non-erroneous. The treatise that is not taken by the power of validity is the very negation of being valid itself. Therefore, the side established near the side of non-contradictory and non-erroneous is not intolerable. If it is said that the treatise made by surpassing the senses, how can it be harmed by inference? Then, the inference obstructed by it is also not valid itself. Therefore, if it is said that because the strengths are equal, it is also a fault here like the non-contradictory and non-erroneous? That is not the case. Like this, if even the contradictory inference is harmed by the treatise, then all validities will be destroyed, and only the scriptures will remain. If all inferences are harmed by the treatise, then how can inference become the oath of the scriptures in order to establish other meanings of the treatise? There is no inference or other validity that is not harmed by the treatise, because inferences such as permanence and impermanence are mutually harmed by the treatise. Moreover, the existence of fire, etc., is also harmed by the treatise on emptiness. However, if it is not valid, how can it be the harmer of inference? If it is said that inference harms, so it is valid, but not all are, then, is it not your view that the inference itself harmed by the treatise is not valid? Then, abandoning your view is unreasonable. Or, because the examination is valid, it will harm. Is inference itself not an examination? Then, how can the treatise harming the examination be the cause of the treatise becoming valid? Because it is not that what is not on it is on it. Therefore, in order to show that the inference itself, which is preceded by direct perception, is the root, because it is valid, it will harm.