Tibetan
་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདིར་ཡང་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་པའི་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ངེ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་མེད་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྐྱོན་གལ་ཡོད། འོན་ཏེ། དེ་དག་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ནི། །མིན་ཡང་བསྟན་བཅོས་དོན་སླད་ཕྱིར། །འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་གནོད་ཅེ་ན། །ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་འགྱུར། །སྐབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་གྱི་དྲི་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འབྲེལ་ཡོད་དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ། །གནོད་འགྱུར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། །གཏན་ཚིགས་ཀུན་རང་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །ཡོན་ཏན་ཉེས་པ་དཔྱད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དེ། ཡོད་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐབས་མ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཡང་གནོད་པས་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྐྱོན་ཡོན་བསམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་ཀྱང་གལ་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ལ་གནོད་པས་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་བས་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་གཞན་དུ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྐྱོན་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི། །འབྲེལ་པ་དེ་ནི་འདིར་རྟོགས་མེད། །འདིར་ནི་བསྟན་བཅོས་གནོད་འབའ་ཞིག །སྐྱོན་ཡིན་དེ་གཞན་བྱས་ལའང་མཚུངས། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བ་འགྲུབ་པ་མེད་པ་ན་མི་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གནོད་ན་ནི་དེ་མེད་ན་ཁྱབ་བར་བྱ་བ་ཡང་ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་མེད་ན་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་དེ་མེད་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་འགོག་པ་མ་ཡན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ཕྱིར། །བསྟན་
Chinese
因为论典不是量，所以不是它的对治。因此，在这里也不会像不混淆矛盾一样转变。因此，成立虚空的功德不存在，以及同时的无常，这才是成立，而不是具有过失。不混淆矛盾，是因为成立常和无我，所以本身不是理由，因为有和无不可能在同一个法上存在。虚空的功德本身不存在，因为与无常本身不矛盾，所以在同一个法上成立会有过失。然而，那些损害者和被损害者，即使不是，也是为了论典的意义。如果说即使没有关联也会损害，那么一切都会被一切损害。当时的理由本身或者对于其他的提问，也会因为颠倒大地的功德而转变。如果有关联，因此会损害它本身，那是不对的。一切理由都是为了考察自己的所立宗的功德和过失。如果那个法具有虚空的功德，因为存在所以可以认为有关联，即使那样也不是所立宗，因为不合时宜，不合时宜也会损害，所以没有过失。一切理由都是观察自己的所立宗，想要思考功过。即使它与自己的所立宗没有不一致，但如果损害了与它没有关联的其他，因为以损害论典的特征而成为过失，那么那时其他的理由也会在其他的法上造成损害，过失是相同的，为了显示这一点而宣说。如果所立宗不存在就不会产生的关联，在这里无法理解。在这里仅仅是损害论典才是过失，那个过失与其他行为也相同。没有所立宗的周遍而成立是应当舍弃的，因为如果所立宗不成立就不会产生，如果损害了它，那么它不存在，周遍也会退转。如果虚空的功德本身不存在，那么就不是所立宗不存在就不会产生，因此即使它不存在，也不会阻碍所立宗。另外，如果因为承认论典，
English
Since treatises are not valid means of knowledge, they are not antidotes to it. Therefore, here too, it will not change like not confusing contradictions. Therefore, establishing that the qualities of space do not exist and that things are impermanent together is indeed establishing, and it is not flawed. Not confusing contradictions is not a valid reason because it establishes permanence and selflessness, since existence and non-existence cannot exist on the same object. The non-existence of the qualities of space itself is not contradictory to impermanence itself, so there is a fault in establishing it on the same object. However, those who harm and are harmed, even if they are not, are for the sake of the meaning of the treatise. If it is said that even without a connection it will harm, then everything will be harmed by everything. The reason at the time itself, or for other questions, will also change because it reverses the qualities of the earth. If there is a connection, therefore it will harm itself, that is not right. All reasons are to examine the qualities and faults of one's own thesis. If that dharma has the qualities of space, because it exists, it can be considered to be related, even so, it is not the thesis, because it is not timely, and being untimely will also harm, so there is no fault. All reasons are to observe one's own thesis, wanting to consider merits and faults. Even if it does not disagree with one's own thesis, but if it harms others that are not related to it, because it becomes a fault with the characteristic of harming the treatise, then at that time other reasons will also cause harm to other dharmas, the fault is the same, and it is said to show this. If the connection that does not arise if the thesis does not exist, is not understood here. Here, only harming the treatise is a fault, and that fault is the same as other actions. Establishing without the pervasiveness of the thesis is to be abandoned, because if the thesis is not established, it will not arise, and if it harms it, then it does not exist, and the pervasiveness will also retreat. If the qualities of space themselves do not exist, then it is not that the thesis does not exist and will not arise, therefore even if it does not exist, it will not hinder the thesis. Furthermore, if because of admitting the treatise,
Tibetan
བཅོས་མཐོང་བ་མ་ལུས་བསྒྲུབ། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྨྲ། །དམ་བཅའ་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ་བྱེད་པ་ན་རེ། བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་སུ་མཐོང་བ་མ་ལུས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་དོན་མི་སྒྲུབ་ན་ནི་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་འགར་ཡང་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་ཁས་བླངས་པར་ཡང་མི་འོས་སོ། །རང་དབང་དུ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་ཚད་མས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱར་མེད་དོ། །དེས་ན་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་ནས་དེའི་དོན་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེ་དང་འགལ་བ་ནི་སྐྱོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ། མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རེས་འགའ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་མེད་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་དེས་ན་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་གོ་སྐབས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་རང་གི་ཁ་ནས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་གི་ཁ་ནས་ཁས་བླངས་པའི་དམ་བཅའ་བ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་ཁ་ནས་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་པར་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་བྱེ་བྲག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ལྟར་ན་ཡང་གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པ་དམ་བཅའ་བར་མི་འགྱུར་ཡང༌། བསྟན་པ་ནི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། དམ་བཅའ་བ་ནི་ལུང་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་དམ་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུང་ ཡིན་གྱི་ལུང་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དམ་བཅའ་བ་ནི་ལུང་གི་དོན་སྟོན་པས་ལུང་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ལུང་གི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་དམ་བཅའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱེ
Chinese
一切所见皆应成立，若说例证与理证未成，则成相违之宗。在作《量理宝藏论》释时说：因已承诺论典，故凡论典中所见一切皆为应成，若非如此，则承诺论典便毫无意义。若不成立其义，则承诺论典于任何处皆无用处，亦不应承诺。若自主为量，则量亦无少许可为之事。故承诺论典后，必当成立其义。故与此相违者，实乃可悲之举。对此有言：未成之理证与所示例证等，亦将成为相违之宗，因彼等有时亦转为论典之义故。若转为相违有何过失？答：一切皆将成为相违之宗，故不应说未成等过失。若谓凡非论典之义者，方可作为理证陈述，故彼等方有未成等过失之机。答：非也，因彼亦由自口所承诺故。然若非由自口承诺之宗，则显然亦非由他口所承诺。如其余差别等，因所示应成乃是宗故，未成之能立亦将成为所示。如是，若非所示论典之义不成相违之宗，然所示则定成相违。如是于解释中，谓宗乃是教证。若凡所立宗皆是教证，然教证岂非即是宗耶？答：非也，宗乃显示教证之义故是教证，然自性并非教证。故所示应成乃是宗，因此未成之理证等亦将成为相违之宗，因彼亦是教证之义故。论典之义一切皆为应成，此虽为真，然如是陈述能立本身则非宗，因其不被视为应成之故。善哉！
English
Everything seen should be established. If one says that the example and reason are not established, then it becomes a contradictory proposition. When explaining the Compendium of Valid Cognition, it is said: Because the treatise has been accepted, everything seen in the treatise should be established. If it is not so, then accepting the treatise is meaningless. If its meaning is not established, then accepting the treatise is of no use anywhere, and it should not be accepted. If it is independently valid, then there is nothing that validity can do. Therefore, having accepted the treatise, its meaning must be established. Therefore, it is said that anything contrary to this is a cause for regret. It is said in this regard that unestablished reasons and examples also become contradictory propositions, because they sometimes become the meaning of the treatise. If there is no fault in becoming contradictory, then everything becomes a contradictory proposition, so there is no need to point out faults such as unestablishedness. If it is said that whatever is not the meaning of the treatise should be stated as a reason, so there is an opportunity for faults such as unestablishedness, then it is not so, because it is also promised by one's own mouth. However, if it is not a proposition promised by one's own mouth, then it is clear that it is not promised by another's mouth. According to other distinctions, etc., because the demonstrated consequence is a proposition, the unestablished proof will also become a demonstration. In that way, even if the demonstration of the meaning of the treatise does not become a contradictory proposition, the demonstration itself will become contradictory. In this way, in the explanation, it is said that the proposition is a scripture. If whatever is proposed is a scripture, then is the scripture not the proposition itself? No, because the proposition shows the meaning of the scripture, so it is a scripture, but its own nature is not a scripture. Therefore, because the demonstrated consequence is a proposition, unestablished reasons, etc., will also become contradictory propositions, because it is also the meaning of the scripture. It is true that everything in the meaning of the treatise should be established, but even so, stating the proof itself is not a proposition, because it is not considered to be established. Excellent!