Tibetan
པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །མ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ན། ཐམས་ཅད་དཔེ་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལྟ་ན་ནི་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་བཤད་པ། མ་བརྗོད་ན་ཡང་འདོད་པ་ནི། །སྐབས་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་དཔེ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་ཡི། །སྐྱོན་ཡང་ཇི་སྐད་བདག་གཞན་ན། །དེ་མ་གྲུབ་ཅེས་བཤད་བཞིན་ཏེ། །དེར་ནི་འདོད་ན་ གནོད་བྱེད་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདིས་དེ་ཉིད་སྨྲས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐབས་ཀྱི་འདིར་དོན་ནི་འདི་ཡིན་པར་ལྟའོ། །ཚིག་ཐམས་ཅད་སྐབས་ལ་མ་ལྟོས་པར་ནི་དོན་སྟོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་པ་ལུགས་གནས་དག །ངག་གི་མཐར་ཐུག་བརྟགས་ནས་ནི། །ངག་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འཇུག་པ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ལུགས་ཡིན། །མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་ལུགས་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་ངག་གི་དོན་ནི་བདག་གི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་དཔེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏེ། བདག་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཏེ། དཔེ་ལ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེས་ནི་དེའི་འདོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྲུབ་པས་ན་འདི་འདོད་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་གང་ལ་རྩོད་པ་ཡིས། །སྒྲུབ་བཀོད་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ན། །བསྒྲུབ་བྱ་ཅི་ཡིན་གཞན་དུ་ན། །མི་འདོད་པ་འམ་འབྲས་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གང་ལ་རྩོད་པ་གང་ལས་བདག་འགྲུབ་པའི་བདག་གི་དོན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལས་གཞན་སྒྲུབ་ན་ཡང་མ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། འགའ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འགལ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་འམ། དེ་སྤངས་ནས་སྒྲུབ་ན་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བདག་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ཡང༌། གཞན་ཙམ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཞན་གྲུབ་ན་ཡང་སྒྲུབ་བྱ་མིན། །འདོད་འགྲུབ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཀུན་འགྲུབ་འགྱུར། །ཉེ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་ན་འགའ་ཞིག་ནི། །འགྲུབ་འགྱུར་གཞན་མིན་དེ་ན་ག་ལས་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་གཞན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ། འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་དང་དཔེ་བསྒྲུབ་བྱས་སྟོང་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ག་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་འདོད་པའི་དབང་གིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡུལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་གཞན་བཟློག་པ་འདོད་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་གྲུབ་པ་དགག་ཏུ་མེད་དེ། འདོད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། གང་གིས་རྒོལ་བ་འདོད་པ་འགྲུབ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་འབྲེལ་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ན་སྐྱོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འདོད་བ་འདོད་པ་བྱེད་པའི་འགལ་བ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པ་དང་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་མེད་ན། བསྒྲུབ་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་འགལ་བ་ནི་མ་བརྗོད་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་གཉིས་བཅད་སྦྱོར་པ་ལ། །རྗེས་འགྲོ་མེད་དང་འགལ་པ་དག ། བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཅི་སྟེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྤྱིར་འདོད་ན། དེ་ཉིད་དོན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལུས་མི་འགྱུར་ན་འགྲུབ་པ་ཡིན། །བརྗོད་བྱས་སྟོང་པའི་རྗོད་བྱེད་རྣམས། །འདི་དེ་མི་ཤེས་ཀྱིས་བསླད་ཡིན། །གཉིས་པ་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཉེས་པ་དང། འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་རིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཚུ་རོལ་མཛེས་པ་བདག་ན་རེ། བུམ་པ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བའི་སེམས་པ་ཅན་ལུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་དང༌། བུམ་པ་གང་ཡང་རུང་བས་གཉིས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཨུཏྤལ་མ
Chinese
是故。所成立者乃是言说本身。若非如此，则过于极端。若于未言说本身无有差别，则一切皆成所成立。然一切皆不能于譬喻中显示。如是则为成立相违，故一切皆非因，若如是说，则对此作解释：虽未言说然意欲，由境可悟解。彼无譬喻随行之，过失如云自他耶。如是说彼未成也，若于彼欲即为害。设若彼已宣说彼，如是亦应观于境，此处之义即为此。一切词句不观待于境，则不能显示意义。是故圣者住立规，穷究言语至究竟，为令决定言语义，乃是趣入行持理。一切智者之规即是此。眼等乃为他义，于此亦云言语之义乃为自义。是故观待于彼，亦无譬喻随行，以其是所成立之故。论师亦如是显示，若云自他，则未成，应观于譬喻未成。由彼颠倒成立彼之意欲，故此乃损害意欲。设若境中适宜之义乃所成立，此当如何知晓耶？是故说：设若于何有诤论，立宗彼非所立耶，所立为何异于彼，不成欲或成无果。设若于何有诤论，从何而有成立自之自义，彼即非所成立，若成立异于彼者，亦以不相关故，任何皆不成所成立。如是则于二者成立观待，为成立相违故，不成欲，或舍彼而成立者，亦成无果，成已成立之故。抑或虽非自为所成立，然仅善成立他亦可成办耶？非所成立。
English
Therefore. What is to be established is the statement itself. If it is not like this, it will be too extreme. If there is no difference in the unsaid itself, then everything will become what is to be established. However, not everything can be shown in the metaphor. If so, it would be to establish the opposite, so everything is not a reason. If you say so, then explain this: Although not said, the intention is, It can be understood from the situation. That has no analogy to follow, What is the fault like saying self and other? It is said that it has not been established, If you want it there, it will be harmful. If he has said it, Then you should also look at the situation, The meaning here is this. All words do not depend on the situation, It is not possible to show the meaning. Therefore, the holy ones abide by the rules, After thoroughly investigating the words, In order to determine the meaning of the words, It is the way to enter and practice. This is the rule of all wise people. Eyes and so on are for the sake of others, Here it is also said that the meaning of words is for the sake of oneself. Therefore, depending on that, there is no analogy to follow, Because it is what is to be established. The teacher also showed it in the same way, If you say self and other, then it is not established, It should be regarded as not established in the metaphor. Because it reverses the intention of establishing it, this is to harm the intention. If the appropriate meaning in the situation is what is to be established, how can this be known? Therefore, it is said: If there is a dispute about what, If the proposition is not established, What is established is different from that, It becomes undesirable or fruitless. If there is a dispute about what, from what does the meaning of self, which establishes self, arise, that is not what is to be established, if what is established is different from that, also because it is irrelevant, nothing becomes what is to be established. In this way, the two sides depend on the establishment, in order to establish the contradiction, it becomes undesirable, or if one abandons that and establishes it, it also becomes fruitless, because it has already been established. Or, although the self is not what is to be established, can it be accomplished by merely establishing others well? Not to be established.
Chinese
在这样的境地中，反驳者不应指责没有后效性的过失，因为没有后效性等过失依赖于要证明的事物。如果有人这样认为，那是不对的。为什么呢？如果其他成立，则要证明的不是。如果欲望成立是那样，则一切都会成立。如果没有近的差别，则一些会成立，其他不会，那怎么可能呢？如果其他 被证明也能使其他成立，那么，那时，颠倒也会如愿成立。如果是那样，所有的理由都会变得矛盾，并且例子会变得空虚，因为相互矛盾的法之集合在任何地方都没有后效性。如果因为欲望而要证明的事物本身成立，而不是其他，那么，不对，因为凭借欲望，理由的作用和对象的区分是不合理的。如果是那样，那么因为想要推翻其他，所以推翻成立是不可否认的，因为在欲望上没有差别。反驳者想要成立，而反驳者不想要，连接的差别也不存在。如果想要表达的法没有后效性是过失，那么，如果那样，就没有任何想要和做欲望的矛盾了。因为表达和一切都有后效性。如果表达没有后效性，那么，以颠倒的方式证明要证明的事物本身就是矛盾。特殊的矛盾依赖于没有表达本身，而不是其他。这表明在二分结合中，没有后效性和矛盾。如果想要普遍地证明，那么，因为那本身没有其他意义，如果身体不变，则成立。表达空虚的表达者们，被不了解这个那个所迷惑。对于与二者结合的证明的结合，没有后效性的过失和矛盾本身也通过这个道理来表明。例如，彼岸美说，瓶子是显而易见的有心识的身体特征的人，并且任何瓶子都是具有二者的，如莲花。
English
In such a situation, the opponent should not point out the fault of having no pervasion, because faults such as having no pervasion depend on what is to be proven. If someone thinks so, that is not right. Why? If something else is established, then what is to be proven is not. If the establishment of desire is like that, then everything will be established. If there is no close distinction, then some will be established, and others will not, how is that possible? If something else is proven, it can also make something else established, then, at that time, even reversal will be established as desired. If that is the case, all reasons will become contradictory, and examples will become empty, because the collection of mutually contradictory dharmas has no pervasion anywhere. If the thing to be proven itself is established because of desire, and not something else, then, no, because by the power of desire, the function of reason and the distinction of objects are unreasonable. If that is the case, then because one wants to refute the other, the establishment of refutation is undeniable, because there is no difference in desire. The opponent wants to establish, but the opponent does not want, and the difference in connection does not exist either. If the dharma that one wants to express has no pervasion, it is a fault, then, if that is the case, there is no contradiction in wanting and doing desire. Because expression and everything have pervasion. If expression has no pervasion, then proving what is to be proven itself in a reversed way is contradictory. The special contradiction depends on not expressing itself, and not on anything else. This shows that in the two-part combination, there is no pervasion and contradiction. If one wants to prove universally, then, because that itself has no other meaning, if the body does not change, then it is established. Those who express empty expressions are deluded by not understanding this and that. For the combination of proof combined with the two, the fault of having no pervasion and contradiction itself are also shown by this reason. For example, the other shore beauty says, the vase is a person with the characteristics of a clearly conscious body, and any vase is with the two, such as a lotus.