Tibetan
། །གལ་ཏེ་གྲུབ་བརྗོད་སྒྲུབ་བྱེད་ཕྱིར། །གཞན་དག་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་ན། །ད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྟན་པ་དག །ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཡན་ལག་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་དག་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་དེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་དམ་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམ་བཅའ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་དམ་བཅའ་བ་ཡང་ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། དམ་བཅའ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་གྲུབ་ན་ནི་ཡུལ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་མི་ཟློགས་པ་ཉིད་དོ། །དམ་བཅའ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་མོད། འདི་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དམ་བཅས་པ་ནི་དམ་བཅས་པས་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྐྱོན་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན། རང་གི་དོན་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དང་ལྡན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྒྲའི་ཕུར་མ་ཙམ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་སྟོན་པ་ལ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དམ་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྟོན་པས་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་དེ་ལ་གྲུབ་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་བརྗོད་པ་ནི་དམ་བཅས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟར་སྣང་བ་དང་བཅས་ཏེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟར་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སུན་འབྱིན་པར་སྨྲ་བས་བརྗོད་པ། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ངེས་སོ། །ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་
Chinese
如果为了成立所说而作为能立，其他方面也没有过失，那么现在所要成立的所立宗，如何成为能立支分呢？如果其他人也这样说：成为能立的所立宗是立宗。 看起来像是能立的不是能立，因为没有成立的缘故。 因为不是能立的缘故，所以不是立宗，因为立宗是能立的缘故。如果这样说，如果因为没有成立的缘故，看起来像是能立的不是能立，那么没有成立的意义，立宗又如何成为能立呢？立宗是因为没有成立的缘故而成为能立，如果成立了，就不会成为指示近处之境了。如果这样，那么看起来像是能立的，也必定会因为立宗本身而成为能立，这是不可避免的。虽然可以通过立宗本身而成为能立，但这有什么过失呢？没有成立本身不会成为过失。立宗不是由立宗成立的，因此是过失。如果这样说，能立本身不是这样成立的。 如果是依赖于自己的意义而成为能立，那是不对的，因为具有意义才是能立。那本身不是它的能立，仅仅是声音的片段也不是能立，因为所有要表达的都是能立。对于显示意图来说，被说是量。如果那本身是能立，那么所有立宗都能通过显示外境的能力，而由它本身成立所立。因此，由于直接和间接都不会由此产生成立，所以立宗不是能立。说其他的是立宗的能立，因为是连同假象一起说的缘故。因为连同假象一起，所以被看作是与能立本身一起的。驳斥者所说，不是现量所决定的。因为对词的自性作了区分，所以没有过失。
English
If, for the sake of establishing what is said, it serves as a means of proof, and there are no faults in other respects, then how can the proposition to be established, the subject to be proven, be a limb of the means of proof? If others also say this: the proposition to be established, which becomes the means of proof, is the thesis. What appears to be a means of proof is not a means of proof, because it is not established. Because it is not a means of proof, it is not a thesis, because the thesis is a means of proof. If it is said like this, if because of the very fact of not being established, what appears to be a means of proof is not a means of proof, then how can the thesis become a means of proof through the meaning of not being established? The thesis is a means of proof precisely because it is not established; if it were established, it would not become an indicator of the near object. If that is the case, then what appears to be a means of proof will inevitably become a means of proof through the thesis itself. Although it may become a means of proof through the thesis itself, what fault is there in this? The very fact of not being established will not become a fault. The thesis is not established by the thesis, therefore it is a fault. If it is said like this, the means of proof itself does not establish in this way. If it is said that it becomes a means of proof by relying on its own meaning, that is not correct, because that which possesses meaning is the means of proof. That itself is not its means of proof, and even a mere fragment of sound is not a means of proof, because everything that is to be expressed is a means of proof. For showing intention, it is said to be a valid cognition. If that itself is the means of proof, then all theses, because of the ability to show external objects, will be able to establish the subject to be proven by themselves. Therefore, since establishment does not arise in it directly or indirectly, the thesis is not a means of proof. Saying other things is the means of proof for the thesis, because it is said together with the appearance. Because it is together with the appearance, it is seen as being together with the means of proof itself. What is said by the one who speaks of refutation is not determined by direct perception. Because a distinction has been made in the nature of the word, there is no fault.
Tibetan
དོ་ཞེས་ལན་གདབ་པོ། །སུན་འབྱིན་པས་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། སུན་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པས་གྱུར་པ་ཞེས་ལན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། ལྟར་སྣང་བཅས་སོགས་བཀོད་པ་དང༌། །ལན་ནི་འབྲེལ་མེད་བཞད་གད་དེ། །འདི་ལྟར་དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད། །མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཏན་ཚིགས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་རུང་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་མ་ངེས་པ་སྡོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་འགལ་བས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏེ། འདོན་པ་ནི་འདོན་པ་གཞན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱས་པ་འདོན་པས་མ་ངེས་པར་བརྩད་བ་ན། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ན། རིག་བྱེད་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་ཞིག་གཞན་དུ་འདོན་པར་མི་ནུས་པའོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ལེན་མ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་དེ་ལས་གཏན་ཚིགས་བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སུས་བརྗོད་པར་མི་ནུས། །དེའི་ཕྱིར། བཀོད་པ་དང་ལན་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམ་བཅའ་བསྒྲུབ་ པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་སྔར་བཤད་པ་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་དམ་བཅའ་བ་ངེས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་པས་གོ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཕྱོགས་ཡིན་ནམ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ་དཔྱད་པ་འདིས་ཅི་བྱ་སྟེ། ཅི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། བསྒྲུབ་བརྗོད་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་ཉིད། །ཡིན་ཡང་རྨོངས་མེད་ཕྱིར་མཚན་ཉིད། །ངོ་བོ་ཚིགས་ཕྲད་བདག་ཉིད་འདོད། །ཚིག་གིས་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞི། །མ་གྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་དོན་བརྗོད། །རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པ་བཟུང་ངོ༌། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཡུལ་ལ། ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་ལ། དེ་མ་བཟློག་ན་ཡང་དོན་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཉེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མ་བཟློག་པ་ནི་དགེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མི་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་བསྒྲུ
Chinese
回答说：“是”。如果说因为反驳而不确定，回答说因为不是反驳而转变，所有这些都是不行的。例如：布置了貌似有理等等，回答是无关联的玩笑。例如，这本身就是正理，已经说过不是了。仅仅因为没有看见，并不能使理由被理解。以怎样可行的方式，并非不确定，因为那与不一致的方面相违背，所以要舍弃。这在之前已经说过了。说“念诵是具有其他念诵先行的”，如果争辩说以广大的念诵不确定，回答说因为是具有明咒的差别。如果问：明咒有什么差别？什么不能被念诵成其他的呢？这不能接受，因为以与不一致的方面不相违背的差别，不能从那之中使理由返回。如果不是那样，谁不能说“不是那样”呢？因此，布置和回答等等这些因为是不可行的，是成办立宗，并且之前所说是反驳本身。如果这样，那么立宗不是必须明确指出的吗？如果是那样，那支的定义有什么用呢？因为要成立的意义，是用理由的力量来理解的，所以那是不是支都可以，用这个分析做什么呢？怎样理解就怎样转变。这是真实的。虽然是具有要成立的陈述和理解的意义，但是为了没有愚昧，所以需要定义。想要本体、词组、自性。用词语来表示它的四种定义：未成立、非能成立、无意义的陈述，论敌所承诺的要抓住。所有叫做定义的东西，都是为了消除愚昧而指出的，其他的陈述也是如此。在那之中，对于要成立的事物和另一方的境，即使是伟大的人们，也有极大的颠倒错乱的理解。即使不扭转它，也会从无意义的方面产生伟大的形象。不扭转与过失相关的，就不是善的。例如，对于说“人和诸如此类是为他人利益的”，即使仅仅是他人的利益不是要成立的，也
English
The answer is, "It is." If it is said that it is uncertain because of refutation, the answer is that it is transformed because it is not refutation. All of these are not permissible. For example: Arranging what seems reasonable, etc., the answer is an irrelevant joke. For example, this itself is the correct reason, it has already been said that it is not. Just because it is not seen, it does not make the reason understood. In what way is it possible, it is not uncertain, because it contradicts the inconsistent side, so it must be abandoned. This has been said before. Saying, "Recitation is that which has other recitations preceding it," if it is argued that it is uncertain with extensive recitation, the answer is because it has the difference of a mantra. If asked: What is the difference of a mantra? What cannot be recited as something else? This cannot be accepted, because with the difference that does not contradict the inconsistent side, it is not possible to turn the reason back from that. If it were not so, who could not say "It is not so"? Therefore, the arrangement and the answer, etc., are not feasible, so they accomplish the proposition, and what was said before is the refutation itself. If so, then is it not necessary to clearly indicate the proposition? If so, what is the purpose of the definition of the পক্ষ (pakṣa, पक्ष, the subject, the side)? Because the meaning to be established is understood by the power of reason, whether that is the পক্ষ (pakṣa, पक्ष, the subject, the side) or not, what is the use of this analysis? How it is understood, so it will transform. This is true. Although it has the meaning of the statement to be established and understanding, but in order to be without ignorance, a definition is needed. Wanting the essence, the phrase, the nature itself. Using words to express its four definitions: unestablished, non-establishing, meaningless statement, what the opponent has promised to grasp. All things called definitions are shown to eliminate ignorance, and other statements are the same. In that, for the object of what is to be established and the other side, even great people have great reversed understandings. Even if it is not reversed, it will create a great appearance from the meaningless aspect. Not reversing what is related to faults is not good. For example, for saying "Humans and such are for the benefit of others," even if only the benefit of others is not to be established, also