Tibetan
བ་བྱར་བརྗོད་ཅིང༌། བདག་གི་དོན་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཡང། བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་སྨྲ་བ་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲུབ་པ་ཡང༌། བསྒྲུབ་བྱར་བརྗོད་པ་དང༌། དམ་བཅའ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་འདིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་རྟོགས་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་ལོག་པར་རྟོགས་ཏེ། དེས་ན་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཚིག་ཕྲད་དང༌། འདོད་པ་དང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བཞིས་མ་གྲུབ་པ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་གྱིས་བརྗོད་པ་དང༌། རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པ་གཟུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་སྟེ། དེས་ན་ངེས་པར་གཟུང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་གསལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རིགས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཚད་མར་གྱུར་པའི་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ལས་དོན་འདི་འགྲུབ་ན། ཚད་མ་གཞན་གྱི་བསྒྲུབས་པས་ཅི་བྱ། གཞན་ལ་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ལ་ཅི་ལྟར་ན་ཚད་མ་ཡིན། ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་སྟོན། །དོན་གྱི་བརྗོད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ན་ངག་གི་དོ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་ཉིད་དོ། །སྐབས་དང༌། དོན་དང་སྒྲ་གཞན་ཉེ་བ་དག་ལས་སྒྲའི་དོན་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་མི་ཤེས་པས་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཅི་ལྟར་འཇུག །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་བརྗོད་པའི་དོན་ནི་ཕྱུགས་ཀྱིས་ཀྱང་འཛིན་པས་དེ་ལ་ནུས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། མ་བརྗོད་ན་ཡང་འདོད་པས་ཁྱབ། །བདག་གི་དོན་གཞན་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད། །དཔེར་ན་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ན། བདག་གི་དོན་དེ་ནི་མ་བརྗོད་ཀྱང་འདོད་པས་ཁྱབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་སྨོས་སོ། །འདོད་པས་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ག་ལས་ཤེ་ན། སྐབས་ལས་སོ། །སྐབས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འདོད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རྟོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྐབས་སུ་གཞན་བབ་ལ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ནི་གཞན་ཡིན་ལ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ན་ནི། དེ་ནི་རྒོལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་སྐྱོན་འདི་ཉིད་དེ་ལ་མོད་ལ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་བདག་ཉིད་སྨྲ་ན་དེས་བདག་ཉིད་ལ་སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སྐྱོན་ཡོང་མོད་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡང་ཡང་དག་པའི་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེའི་དོན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བདག་གཞན་ཡིན་ཞེ་ན་ནི་དེ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་གཞན་ཡིན་ན་ནི་དེ་དཔེ་ལ་མ་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གཞན་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་ན་དེའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་བསྒྲུབས་པར་འགྱུར་པའམ། གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་འདོད་པས་ཁྱབ་པ་མ་བརྗོད་ཀྱང༌། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་དེ་བཞིན་མི་འདོད་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ངག་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་གིས་འགའ་ཞིག་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདོད་པ་སྨོས་པ་ནི་རྒོལ་བ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་འཐོབ་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ན་ནི་དེའི་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་མ་ཡི་པ་ཉིད་ན་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་འདོད་པ་སྨོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་ཉན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་སྨོས་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཟློག་པ་འམ་རང་ཉིད་སྨོས་པས་ཀྱང་གཞན་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཁས་བླངས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་བཅོས་ཙམ་འགོག་པར་བཤད་ཅེ་ན། འདི་ལ་ལན་དུ། གཞན་འདོད་ཐམས་ཅད་བཟློག་ན་ཡང༌། །འབྲེལ་པར་བདག་ཉིད་སྒྲ་བཤད་པ། །དོགས་པའི་གནས་ནི་བཟློག་པ་སྟེ། །འདི་ནི་དེའི་དོན་བྱས་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རྒོལ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་འདོད་པ་སྨོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང༌། བསྟ
Chinese
说为应成，虽然自己的意义是应成，但非应成，以及说论典是量，从论典成立，也说为应成，并且立宗是显示应成之事的定义，以这定义显示成为能立，也成为宗，也了知论典造者的意乐，虽然没有承诺非应成，却颠倒地理解为应成之事。因此，为了遣除它，要知道应取以自性与词缀，以及意乐与自己的四句未成立，以及非能立，以及以意义说，以及论敌承诺。唯有未成立才是应成之事，同样还有其他，因此要知道以确定取舍来明确颠倒。对此的理路是，如果从成为量之论典本身就能成立此事，
English
It is said to be an assertion to be proven, and although one's own meaning is what should be proven, what is not to be proven, and saying that the treatise is valid, and also what is established from the treatise, are said to be what should be proven, and the pledge is the definition of showing what should be proven, and by this definition, it is shown to be what establishes, and it also becomes a subject, and also understanding that even if the intention of making a treatise is not accepted as something that should not be proven, it is wrongly understood as something that should be proven. Therefore, in order to eliminate it, one should know to take what is not established by one's own nature and suffixes, and intention and one's own four sentences, and what is not an establisher, and what is expressed by meaning, and what is promised by the opponent. Only what is not established is what should be proven, and so are others. Therefore, one should know to clarify the reversal by definitely taking it. The reasoning for this is: if this matter is accomplished from the treatise itself that has become valid,
Chinese
如果像这样，假设在某种情况下，与情况相关的对象是其他，并且要证明的对象也是其他，那么，这本身就不是反驳者，这个过失会大量地落到他身上。如果这个人说自己，那么他通过说与自己不相关的事情，就变成了在说缺点。即使那样也会有过失，因为反驳者没有说出正确的过失，所以就变成了过失，不是这样的，因为通过指出它的意义，就没有过失了。如果像“我是他者吗？”这样说，那么这就是没有成立的，如果我是他者，那么这在例子中就没有成立。如果只是要证明他者，那么要么没有证明与情况相关的对象，要么变成了证明已经成立的。像这样说，反驳者有什么过错呢？ 如果即使没有说出普遍的意愿，也是为了指出要证明的对象，那么，这也同样是为了遣除不希望的，因为语言是具有区分作用的结果。所谓不希望，是指一点也没有，因为某人希望某事。因此，提到意愿是为了表明反驳者是希望的。对于此，只能获得所谓“自己”的意义。如果也是造论者的意愿，那么因为那是他自己的意愿，所以那不是相违的。如果说在没有意愿的情况下才是相违的，那么不是的，因为仅仅提到意愿本身就相违了。为什么反驳者和听者们的意愿不是要证明的对象呢，像这样提到意愿来证明，同样地，造论者的意愿也同样被它相违，或者仅仅提到自己也相违了一切其他的意愿，为什么导师用“自己”这个词，不是不依赖于论典而显示承诺，而是说仅仅遮止论典呢？ 对此回答说： 即使相违一切其他的意愿， 与关联的自己解释词语， 遣除疑惑之处， 这是做了那个意义。 如果仅仅提到与反驳者相关的意愿就相违了一切其他的意愿，即使是那样，
English
If, like this, suppose that in some case, the object related to the situation is other, and the object to be proven is also other, then, this itself is not the refuter, and this fault will fall heavily on him. If this person speaks of himself, then by saying things unrelated to himself, he becomes stating a fault. Even so, there would be a fault, because the refuter does not state the correct fault, so it becomes a fault, it is not like that, because by pointing out its meaning, there is no fault. If one says like, "Am I other?", then this is not established, if I am other, then this is not established in the example. If one only wants to prove the other, then either the object related to the situation is not proven, or it becomes proving what has already been established. Saying it like this, what fault does the refuter have? If even without stating the universal intention, it is to point out the object to be proven, then, this is also equally to dispel the unwanted, because language has the result of distinguishing. The so-called unwanted means that there is nothing at all, because someone wants something. Therefore, mentioning the intention is to show that the refuter is willing. For this, only the meaning of the so-called "self" can be obtained. If it is also the intention of the author, then because that is his own intention, it is not contradictory. If it is said that it is contradictory only when there is no intention, then it is not, because merely mentioning the intention itself is contradictory. Why are the intentions of the refuter and the listeners not the objects to be proven? Like this, mentioning the intention to prove, similarly, the intention of the author is also contradicted by it, or merely mentioning oneself also contradicts all other intentions, why does the teacher use the word "self", not showing the commitment without relying on the treatise, but saying that it only prevents the treatise? In response to this, it is said: Even if it contradicts all other intentions, The word explaining the self in relation, Dispelling the place of doubt, This is done for that meaning. If merely mentioning the intention related to the refuter contradicts all other intentions, even so,
Tibetan
ན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་དོགས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཉིད་དུ་རྒོལ་བའི་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བློར་འགའ་ཞིག་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དོགས་པའི་གནས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་པའི་དགོས་པས་ནི་བསྟན་བཅོས་བསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་འདོད་པ་བཟློག་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་པ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ནི་མ་བརྗོད་ཀྱང་འདོད་པས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་སྨོས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདུས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནི་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི། བསྒྲུབ་བྱ་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱད་པར་དག་གཅིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་བཤད་པ་ནི། དེ་ནི་ལྟོས་ནས་ཆོས་དག་དང༌། །ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་བརྗོད། །འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་བརྗོད་དེ་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་གཞན་དག་སྨྲས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པས་བཤད་པ། བདག་མ་གྲུབ་པས་དཔེ་ལ་ནི། །དེ་དོན་མ་གྲུབ་གལ་ཏེ་དེ། །བསྒྲུབ་མིན་འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དེ། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་འགྱུར། །བདག་གི་དོན་ནི་ངེས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་ཙམ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དང་འགལ་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ལན་འདེབས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་གཞན་བཟློག་ན་རང་གི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་པའི་འབད་པ་བྱས་པས་ཅི་བྱ། ད་ནི་ཅི་ལྟར་མ་བརྗོད་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་
Chinese
对于进行辩驳的意愿，会怀疑这本身就是需要证明的。如果不是这样，就不能理解与论典相违背的理由。因此，有人会认为，进行论典辩驳的意愿无疑也会成为反驳的对象。因此，为了消除这种疑虑，才提到了“自己”。正是因为提到“自己”的必要性，才说明了论典的排除。因为“自己”这个词是为了消除进行论典辩驳的意愿而使用的。消除他人的意愿，自然而然就能成立。 因此，提到意愿的必要性，就是即使不表达，意愿所包含的也是需要证明的。提到意愿，就是不包含在“为了他人”之中，而是“为了他人”本身就是需要证明的。如果说，这是法和有法之间的区别，而不是需要证明的，难道不是吗？如果这本身就是需要证明的，那怎么会成为区别呢？需要证明的和区别不是一回事。 如果有人说，论师是为了颠倒地证明法的区别而说的矛盾等等。对此的解释是：那是相对于法和有法而言，才说是区别。以意愿为对象的需要证明的，是相对于其他而言，才说是区别。智慧非常浅薄的其他人的说法本身就是需要证明的。例如，眼睛等是为了他人的，驳斥对方的说法而进行解释。由于自己没有成立，对于比喻来说：如果那个意义没有成立，如果那不是需要证明的，那么你的那个就会成为那个的区别。自己的意义肯定不是需要证明的，因为仅仅是为了证明他人的意义。如果那不是需要证明的，那么因为它本身的区别，就会与区别相矛盾。为什么不证明需要证明的呢？不是的，因为想要相对于其他来回答。仅仅那样就能反驳其他，那又何必努力证明自己的观点呢？现在，没有表达的也是需要证明的，表达
English
There is doubt that the intention to debate is itself something to be proven. If it were not so, one would not understand the reasons that contradict the scriptures. Therefore, some might think that the intention to debate the scriptures would undoubtedly become the object of refutation as well. Therefore, in order to dispel this doubt, "oneself" is mentioned. It is precisely because of the necessity of mentioning "oneself" that the exclusion of the scriptures is explained. Because the word "oneself" is used to eliminate the intention to debate the scriptures. Eliminating the intentions of others is naturally accomplished. Therefore, the necessity of mentioning intention is that even if it is not expressed, what is encompassed by intention is what needs to be proven. Mentioning intention means that it is not included in "for the sake of others," but rather "for the sake of others" itself is what needs to be proven. If it is said that this is the difference between dharma and the possessor of dharma, and not what needs to be proven, is it not so? If this itself is what needs to be proven, then how can it become a difference? What needs to be proven and difference are not the same thing. If someone says that the teacher explains contradictions, etc., because he is proving the difference of dharma in a reversed way. The explanation for this is: That is in relation to dharma and the possessor of dharma, that it is said to be a difference. What needs to be proven, which is the object of intention, is said to be a difference in relation to others. The statements of others whose wisdom is very shallow are themselves what need to be proven. For example, eyes, etc., are for the sake of others, explaining by refuting the opponent's statement. Since oneself is not established, for the example: If that meaning is not established, if that is not what needs to be proven, then your that will become the difference of that. One's own meaning is definitely not what needs to be proven, because it is only for proving the meaning of others. If that is not what needs to be proven, then because of its own difference, it will contradict the difference. Why not prove what needs to be proven? No, because one wants to answer in relation to others. If one can refute others by just that, then why bother trying to prove one's own view? Now, what is not expressed is also what needs to be proven, expressing