Tibetan
སྒྲུབ་བྱའི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཡིས། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ཚིག་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་བརྗོད་དེ། །དེ་རང་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །དེས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་རང་དོན་ཉིད་ཡིན་ལ། སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བརྗོད་ཀྱི། རང་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི། དེ་རང་གི་དོན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱི་ན་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཉིད་རྟོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་དོན་ཡིན་གྱི། ཚིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པར་བྱེད་པས་དེ་ཡང་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །ཚིག་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་བརྗོད་སུ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚིག་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟོས་ཀྱང་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་དེས་ཅིས་ཀྱང་ཕན་བཏགས་པ་མེད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་བས། འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སྐྱོན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་འམ། གང་གི་ཕྱིར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་འགྱུར་གྱི། བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་དོན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེས་རང་ཉིད་དེའི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་དགོས་པ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚིག་ནི་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་ཡང་ཚིག་ཚད་མ་འམ་ཚད་མ་མ་ཡིན། ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེན་ཅི་སྟེ་དོན་ལ་མ་ཡིན། ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་དེ་ལས་དྲན་པ་སྐྱེ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། དྲན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ལ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། ཚད་མ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་འབྲེལ་པ་མེ
Chinese
由于与所证之义相关联，为了宣说能证之法，故说词是能证，但它本身不是能证。因此，说它是为他义和他比量是相违的。例如，就所要证立的而言，它是自义，就宣说者而言，它仅仅是随说而已，所说的这一点也是很清楚的。它是作为比量的原因而被近似考察，所以才说是比量，但它本身不是。因此，就所要证立的而言，它是自义，这仅仅是所要说的，因为对它来说，三相之理就是能证悟的，所以是自义。 词则不然，因为不能从中证悟意义。由于忆念也能有所助益，为了宣说能作，故说词是能证，只是说说而已。因此，词虽然与二者相关，但仅仅是随说而已。它的为他义是就宣说者而言的，因为对于宣说者来说，它没有任何帮助。它作为比量的原因，比量本身是就所要证立的而言的。如果就其他而言就是比量，那这是怎么回事呢？或者将功德视为过失，为什么对于宣说者来说，它不会成为比量，而仅仅对于所要证立的才是呢？因此，它对于宣说者来说就是为他义。如果不是这样，它也会成为自义，因为它自己能成办它的意义。近似考察的必要性也已经说完了。因为词不是成办其他方式的意义的。 如果对于忆念来说，词是量或者不是量？如果是量，为什么对于义不是量？如果不是量，那怎么能从中产生忆念呢？正是因为如此，如果不是这样，那它就会成为量，而不是忆念。对于忆念来说，它是原因，而不是认识者，因此，量本身是不存在的。与义无关。
English
Because it is related to the meaning to be proven, in order to declare the means of proof, it is said that words are the means of proof, but they themselves are not the means of proof. Therefore, saying that it is for the sake of others and inference is contradictory. For example, with regard to what is to be proven, it is its own meaning, and with regard to the speaker, it is merely a subsequent statement, and what is said is also very clear. It is considered as the cause of inference, so it is said to be inference, but it is not itself. Therefore, with regard to what is to be proven, it is its own meaning, which is only what is to be said, because for it, the three characteristics are what can be realized, so it is its own meaning. Words are not like that, because meaning cannot be realized from them. Because remembrance can also be helpful, in order to declare the action, it is said that words are the means of proof, just saying it. Therefore, although words are related to both, they are merely subsequent statements. Its meaning for others is with regard to the speaker, because for the speaker, it does not help in any way. As the cause of inference, inference itself is with regard to what is to be proven. If it is inference with regard to others, then how is this? Or to regard merit as fault, why is it not inference for the speaker, but only for what is to be proven? Therefore, it is for the sake of others for the speaker. If it is not like this, it will also become its own meaning, because it itself can accomplish its meaning. The necessity of approximate examination has also been explained. Because words are not the means of accomplishing the meaning in other ways. If for remembrance, are words valid or not valid? If they are valid, why are they not valid for meaning? If they are not valid, then how can remembrance arise from them? Precisely because of this, if it is not like this, then it will become valid, not remembrance. For remembrance, it is the cause, not the knower, therefore, validity itself does not exist. Unrelated to meaning.
Tibetan
་དཔའི་ཕྱིར་དེ་ལས་དྲན་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །དུ་བ་ནི་མེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་དེ་དང་སྒྲ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་དྲན་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར། དྲན་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་འབྲེལ་པ་ལས་ཡོད་ཡིན། །དེ་ལྟར་ལྐོག་གྱུར་མེ་ལ་ནི། །དུ་བ་ལ་ནི་དྲན་པ་ཡིན། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཙམ་འབྲེལ་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། འབྲེལ་པ་དང་དྲན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དང་མ་འབྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་འདི་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་ལ་འབད་རྩོལ་ལམ། མང་དུ་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཡི། །གང་རུང་དོན་ འགའ་ཞིག་ལས་ཀྱང༌། །དྲན་པ་སྐྱེ་བ་མིན་ནས་ཅི། །འོན་ཏེ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དྲན་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་གྱི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པར་ནི། དེ་དེར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲ་ལས་ནི་ངེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་དྲན་ནོ་ཞེས་མ་གྲུབ་པ་དེས་ན་འབྲེལ་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །འདི་ལྟར་འབྲེལ་པ་མ་བརྟགས་པ་དག་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ལས་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོན་ཅི་ལྟར་ངེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་ཤེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྔར་ཞུགས་པ་ཚད་མས་བརྟགས་པ་ཉིད་ལས་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཚད་མའི་ངེས་པའི་ཚིག་ལས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚིག་ཚད་མ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་འདི་ལ་བརྗོད་པ། དེ་ལྟར་འདི་ལ་འདོད་པ་ཉིད། །རང་ཉིད་དོན་ལ་དེ་ཚད་མིན། །གང་ཕྱིར་དོན་འདི་གྲུབ་པ་ན། །ངེད་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡང་མེད། །དོན་ལ་མི་ཚིག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ཚད་མ་ཞེས་བྱས་པས་ནི་ཆད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཚད་མ་ཡང་ཚིག་ལས་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་རིག་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དེས་པ་ནི་རང་རིག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཚིག་མེད་པར་ཡང་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། ཡིན་པ་ཉིད་དེ་འབད་རྩོལ་ལས་ཀྱང་དྲན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གང་གི་ཚེ་འབད་རྩོལ་ལས་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཚིག་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཚིག་ལས་དོན་ལ་ལོག་པར་ནི། །དྲན་པའང་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་ཡིན། །བདེན་དང་མི་བདེན་པ་དག་གིས། །ཚིག་ལས་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་མེད། །དོན་ལ་རྟོག་ན་དེ་ཡི
Chinese
因为那个的缘故，怎么会从那产生忆念呢？烟和火相连的缘故，是产生忆念的原因。同样地，如果声音也和那个相连，那样也会产生忆念。就像这样： 忆念无论是什么， 那都是从关联而有。 因此对于隐蔽的火， 对于烟有忆念。 那不是的，仅仅忆念是从关联而有的缘故，关联和忆念的产生不是的，因为也从和意义不关联而有，这二者有什么矛盾呢？就像这样，对于看见的意义，努力或者，多次一起使用，任何意义 中的一些， 难道不是产生忆念吗？ 如果说，决定的自性的忆念只是从关联而有，不是从其他的，那么这是合理的，没有关联，那在那里不是决定的。然而，从声音是决定的自性地忆念，没有成立，因此不能成立关联。就像这样，没有考察关联的那些，会变成怀疑。从声音是仅仅是目标是产生怀疑。然而，怎么决定所说的那是如其所是的呢？不是的，那个决定是从量而有的缘故。就像这样，先前进入的，是从量考察而决定，不是仅仅从词语。那么，是从量的决定的词语而有，即使那样，词语本身就是量吗？对于这个进行陈述： 那样对于这个的意愿本身， 自己对于意义那不是量。 因为这个意义成立时， 我们没有任何量。 对于意义，词语不是量，做量量是没有任何缺失的。量也不是从词语成立的，那是因为是从自证成立的。对于那个，仅仅是忆念的原因，成立是从那个自证本身而有的。如果没有词语也是这样吗？是的，因为也从努力看见忆念。然而，什么时候不是从努力而有，那个时候词语是量吗？那不是的，就像这样： 从词语对于意义颠倒地， 忆念也看见产生。 真实和不真实的那些， 从词语没有看见差别。 如果对于意义思考
English
How could remembrance arise from that because of that? Smoke is what causes remembrance because it is connected to fire. Similarly, if sound is also connected to that, then remembrance will arise in that way. Like this: Whatever remembrance is, That exists from connection. Therefore, for hidden fire, There is remembrance for smoke. That is not so, since remembrance alone exists from connection, connection and the arising of remembrance are not so, because it also exists from what is not connected to meaning, what contradiction is there between these two? Like this, for the seen meaning, effort or, using together many times, any meaning Of some, Isn't it that remembrance arises? If it is said that the remembrance of the nature of certainty is only from connection and not from others, then that is reasonable, without connection, it is not certain there. However, it is not established that remembrance is of the nature of certainty from sound, therefore connection is not established. Like this, those who have not examined the connection will become doubtful. From sound, the mere aim is to give rise to doubt. However, how is it certain that what is said is as it is? It is not so, because that certainty is from validity. Like this, what has entered before is certain from being examined by validity, not just from words. Then, it is from the words of certainty of validity, even so, is the word itself validity? To this it is stated: Thus, the desire for this itself, For the meaning itself, that is not validity. Because when this meaning is established, We have no validity whatsoever. For meaning, words are not validity, doing validity validity has no deficiency. Validity is also not established from words, because it is established by self-awareness. For that, it is only the cause of remembrance, establishment is from that self-awareness itself. Is it also so without words? Yes, because remembrance is also seen from effort. However, when it is not from effort, is the word validity at that time? That is not so, like this: From words, for meaning, in a reversed way, Remembrance is also seen to arise. True and untrue those, From words, no difference is seen. If thinking about meaning