Tibetan
གྱུར་རོ། །རྟེན་དེར་མ་ཞུགས་པར་ནི་དེར་ཞུགས་པ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་གཉིས་མཚུངས་སོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་སྤྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། བློ་རྣམས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །ཅི་ལྟར་དོན་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད། །གཞན་དུ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །མཚུངས་དེ་གཞན་ལ་འགྱུར་མ་ཡིན། །མཚུངས་རྣམས་དོན་ལ་ཡོད་ན་ནི། །དོན་ལས་ཐ་དད་པར་རིག་འགྱུར། །དོན་ལ་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི། །ཅི་ལྟར་དོན་ལ་ཡོད་པར་བརྟགས། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམས་པ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདིའི་དོན་གང་ཡིན། དོན་མ་རྟོགས་པར་ རྣམ་པ་ཅི་ལྟར་རུང་བར་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚིག་གིས་ནི་དོན་བདེན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ནི་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། བརྒྱ་ཞིག་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པའི་རྣམ་པའམ། ཡང་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཡིན། རྣམ་པ་གཞན་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། དོན་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་མཚུངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བློའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དེའི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བློ་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན་དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། རྣམ་པ་གཉིས་སྣང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རང་ལྟའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་ན། །ཚིག་ཙམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་པ་ལས། །དོན་གྲུབ་མ་ལུས་གྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །སྒྲ་ནི་ཀུན་ལ་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། བློ་མེད་ཀྱི་བློ་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་ནི་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པར་ངེས་པའི་གསལ་བ་གཞན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ། །མེད་ཕྱིར་རྣམ་པའང་གཅིག་མ་ཡིན། །གཅིག་ཕྱིར་གཅིག་ནི་ཤེས་པས་ན། །གསལ་བ་ཐམས་ཅད་འ
Chinese
已成。若未进入彼所依，则进入彼者并非进入。然而，若生起此二相同之念，因此，总相是异体和非异体，若如是说，对此作答：若诸念皆相同，事物如何亦相同？否则，以相同之故，彼相同不会转为他物。若诸相同存在于事物中，则将认知为与事物相异。若于事物中无所见，如何推测存在于事物中？所谓生起随行之相之念，此为何义？于未领悟事物之前，以如何能领悟相之意义的语句，并不能成立事物之真实。若作分析，则称为相同之相之念的语词之意义将变为二种：对于一百个事物，由于自性相同之故为相同之相，或者由于事物之相相同之故。因为不存在其他相。若为自性相同之相，则将成为自性本身，因为不具有事物之相相同，故不会成为事物相同。念之相亦仅为自性，而非彼之总相，因为彼念不存在于他者，且亦不依赖于事物。然而，若由于事物之相相同之故，而称彼为具有彼相之念，则亦不真实，因为将成为显现二相之过失。若彼二相即为显现，则非也，如此：由于陷入自见之方，仅以言词即可从领悟中，成就所有事物之成立，因为声音能遍及一切。因此，所谓相同之相之念，乃是无念之念之错乱。因此，总相并不存在。然而，若以具有隐蔽等之故，相同之相本身与彼无有差别之体性的总相，由于成为具有于处所和时间等上确定之其他明分，故无有缺失，若如是说，则非也，如此：如是现量所执取，由于不存在，故相亦非一。由于一，故以一而知，所有明
English
It is done. If one does not enter that basis, then entering that is not entering. However, if the thought arises that these two are the same, therefore, the general characteristic is different and non-different, if it is said, in response to this: If all thoughts are the same, how can things also be the same? Otherwise, because of the same, that same will not turn into something else. If all the same things exist in things, then it will be recognized as different from things. If there is nothing seen in things, how can it be inferred to exist in things? What is the meaning of saying that a thought with a following aspect arises? Before understanding things, with words that mean how can one understand the aspect, it is not possible to establish the truth of things. If analyzed, then the meaning of the word called the thought of the same aspect will become two kinds: For a hundred things, because of the same nature, it is the same aspect, or because the aspects of things are the same. Because there is no other aspect. If it is the aspect of the same nature, then it will become the nature itself, because it does not have the same aspect of things, so it will not become the same thing. The aspect of thought is also only its own characteristic, not its general characteristic, because that thought does not exist in others, and it does not depend on things. However, if because the aspects of things are the same, it is said that it is a thought with that aspect, then it is also not true, because it will become the fault of appearing two aspects. If those two aspects are the appearance itself, then it is not so, like this: Because of falling into the side of self-view, only with words can the establishment of all things be achieved from understanding, because sound can pervade everything. Therefore, the so-called thought of the same aspect is the confusion of a thought without thought. Therefore, the general characteristic does not exist. However, if because of having concealment and so on, the general characteristic of the same aspect itself and that which is not different in nature, because it becomes having other clear distinctions that are determined in places and times, etc., then there is no defect, if it is said, then it is not so, like this: As such, what is apprehended by direct perception, because it does not exist, therefore the aspect is also not one. Because of one, therefore knowing with one, all clear
Tibetan
ཛིན་པར་འགྱུར། །རྣམ་པ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་གཅིག་བཟུང་ན་ཡང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་ཐལ་ལོ། འོན་ཏེ་རྣམ་པ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པར་ནི་འཛིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདག་ཉིད་དང་དེ་བདག་ཅན། །དེ་བདག་མིན་པར་བརྗོད་མ་ཡིན། །བརྒྱུད་པས་དེའི་བདག་ཅན་ཡིན་ན། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུད་ཐལ། །རྣམ་པ་གཞན་ དང་རྣམ་པ་གཞན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་བདག་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཞན་དེ་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་མི་འཛིན་ན། རྣམ་པ་གཞན་གཟུང་ཡང་དེ་ལས་གཞན་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐ་མི་དད་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པ་བྱེད་པའི་ཚིག་ཀྱང་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལ་ཞིག་པས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཞིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གསལ་བ་གཞན་ལ་གནས་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་གསལ་བ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ནག་སོགས་གཞན་ཡིན་ན། །དེ་ཐ་དད་ལས་དད་གང༌། །དེ་དང་འབྲེལ་ཕྱིར་ཐ་དད་ན། །རྣམ་པའང་དེར་ནི་ཅིས་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ནག་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་དེ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་འགྱུར། གཞན་ཐ་དད་པས་ནི་གཞན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་ཉིད་ནི་རྫས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དེ་ལས་གཞན་ཐ་དད་པ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་
Chinese
将会执著。因为是一个相的缘故。即使执著一个相，也成了执著所有具有相的意义了。然而，相就是所执著的。具有相的不会被执著，因为与它相异的缘故。因为相异就不能执著，如果说其他只是从它的自性中执著的话，这也是不行的。彼自性与彼有性，非彼自性不可说。以辗转为彼有性，则成无差别之过。其他相，与他相的自性，即是他相的有性。因为其他相是具有相的，并且是它的自性之故。它的自性，即是具有相的，将会被执著。如果说不执著与它无差别的具有相，即使执著其他相，也不会执著与它相异的。无差别不是执著的理由，因为不执著具有相的缘故。如果说因为与它无差别，所以它不会变成其他相的话，那么，既然相不是相异的，那么也不会变成具有相的了。这也就舍弃了解释的言辞了，因为对一个的破坏不会变成对所有的破坏，如果说是缘于安住于其他明亮处的话，因为没有相异的相，所以与它无异的不会变成其他的明亮，如同其他相一样。如果说是以黑色等差别，具有相的就变成了其他的，而不是其他相的话，那是不行的。若黑等是他，彼异何所异。与彼有关故，若异相亦何不尔。如果说黑色等本身是与具有相的相异的，那么，它如何以相异而相异呢？其他相异不是其他相异。如果说是以因本身而使之相异的话，那是不行的，因为没有因本身的缘故。功德本身不是物的因，因为与它同时成立和安乐而生的缘故。即使是因本身，因为从它产生其他相异的缘故，那么对于它也将会存在具有关联的使之相异的其他。因本身不是具有关联的，如果那样
English
it will be attached. Because it is one aspect. Even if one aspect is grasped, it follows that all meanings with aspects are grasped. However, the aspect itself is what is grasped. That which possesses an aspect will not be grasped, because it is different from it. Because it is different, it cannot be grasped, but if it is said that other things are grasped only from its own nature, that is also not the case. That self and that possessor, it is not said that it is not that self. If it is the possessor of that through transmission, then it becomes the fault of being non-different. Other aspects, and the self-nature of other aspects, are indeed the possessor of that. Because that other aspect is endowed with aspects, and is its self-nature, its self-nature, which is endowed with aspects, will be grasped. If it is said that the aspect endowed with non-difference from it is not grasped, even if another aspect is grasped, another different from it will not be grasped. Non-difference is not the reason for grasping, because that which possesses an aspect is not grasped. But if it is said that because it is non-different from it, it will not become another aspect, then, in that case, since the aspect is not different, it will also not become endowed with an aspect. This also abandons the words of explanation, because the destruction of one does not become the destruction of all, if it is said that it is focused on dwelling in another clear place, because there is no different aspect, that which is non-different from it is not transformed into another clear one, like another aspect. But if it is said that by the distinction of blackness and so on, that which possesses an aspect becomes other, but not another aspect, that is not the case. If blackness and so on are other, what is the difference from that difference? If it is different because it is related to that, why would the aspect not also become that? If blackness itself and so on are different from that which possesses an aspect, how does it become different by difference? Other difference is not other difference. If it is said that it is the cause itself that makes it different, that is not the case, because there is no cause itself. Quality itself is not the cause of the substance, because it arises simultaneously with its establishment and bliss. Even if it is the cause itself, because other differences arise from it, then there will also be others that are related and make it different for it. The cause itself is not related, if that is the case