Tibetan
་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུན་རིང་མྱུར་སོགས་དབྱེ་བ་རྣམས། །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དེ་ནི་དུས་ལ་ཐལ་འགྱུར་བས། །ཁྱབ་དང་གཅིག་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཡིན། །འོན་ཏེ། དོན་འདི་དུས་ནི་ཡུན་རིང་ཞེས། །གནས་ལུགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས། །ཡུན་རིང་མི་རིང་སོགས་དབྱེ་རྣམས། །དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྗེས་འགྲོ་ཉིད། །ཡུན་རིང་བ་དང་མྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་གཏོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་ཁྱབ་པའི་དུས་རྣམ་པར་གནས་སོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གང་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྲ་བོ་བ་ལང་གི་རང་བཞིན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པ་བཞིན་པས་དུས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན། ཡུན་ རིང་མྱུར་སོགས་དབྱེ་བ་ནི། །དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྗེས་འགྲོལ། །དུས་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་ཡིན་པ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་ནི་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །དུས་ཀྱི་རྫས་ཀྱི་ཚིག་དོན་གྱི་ནང་དུ་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཚིག་གིས་དོན་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དུས་སུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལ་མིང་ཙམ་ཞིག་འགའ་ཞིག་གིས་ཟོར་ཡང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུན་རིང་ལ་སོགས་དེ་དག་ཀྱང༌། །བྱེད་པ་ལས་ནི་གཞན་མ་ཡིན། །ཡུན་རིང་བྱ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུར། །བྱ་བའི་རང་བཞིན་ལ་འཇུག་ཕྱིར། །ཡུན་རིང་པོ་ནས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱེད་པ་དང་གཞི་མཐུན་པར་རྟོགས་པས་ཡུན་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཉིད་ནི། བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ནང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་དོ། །བྱ་བ་ཡང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ལྷ་སྦྱིན་བྱེད་ཅེས་བྱེད་པ་ནི། །བྱེད་པ་པོ་ལས་ཐ་དད་དུ། །རྟོགས་མིན་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིས། །གཅིག་ཉིད་དུ་ནི་རྟོགས་ཕྱིར་རོ། །ལས་བྱེད་བུམ་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུམ་པ་དང་ལས་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། ཆད་གྱུར་ལས་གཞན་བཅད་པ་མེད། །འགྲོ་བོ་ལས་གཞན་འགྲོ་བ་མེད། །ཐོག་མེད་བག་ཆགས་ཁྱད་པར་ལས། །རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཐ་དད་ཡིན། །ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་དང་རྒྱུད་འབྲེལ་པར་བྱས་པ་དང༌། དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ། ཉམ
Chinese
不是所希望的。长久快速等差别，因为互相之间是不同的缘故，那对于时间来说是太过分了，怎么能是周遍和一体呢？然而，这个道理是时间是长久的，从状态的各种分类来说，长久不长久等各种差别，是时间的自性所随顺的。长久和快速等等是属于时间的自性的随顺，不是属于事物的自性之中，因此周遍的时间是如是安住的。像这样，如果认识到什么与什么相关联，那么它就具有那个，例如认识到花色的牛的自性相关联，那么它就具有那个一样，所以时间也同样安立。如果是这样，那么，长久快速等差别，是时间的自性所随顺的。时间被称为总的，因此时间不会成立。时间的事物的词义之中是所希望的，但总的不是，因为词语是其他的意义的缘故。从长久等等差别之外的时间是不存在的。时间被称为仅仅是那些名称，是为了让某些人容易理解而安立的。长久等等那些，也不是与作用不同的。长久做，像那样，因为进入作用的自性。从长久以来就做了，因为认识到与作者的基础相同，所以长久等等的那个本身，就包含在作用的自性之中。作用也不是与业和作者的事物不同的，像这样，天施做，这个做，与作者是不同的，不是这样认识的，因为以量，认识到是一体的缘故。做工匠做瓶子，对于这个，从瓶子和工匠的差别之外不同的作用，不是现量所能见到的。因为没有那个的缘故，也不是以比量，所以作用是不存在的。像这样，断了之后没有其他的断，行者之外没有其他的行走。从无始的习气差别，仅仅是认识是不同的。从无始的习气和相续连接，以及对意义的真实性明显地执着，经
English
It is not what is desired. Differences such as long and fast, because they are different from each other, that is too much for time, how can it be pervasive and one? However, this reason is that time is long, from the various classifications of the state, the various differences such as long and not long, are what the nature of time follows. Long and fast etc. belong to the following of the nature of time, not belonging to the nature of things, therefore the pervasive time abides as such. Like this, if one realizes what is related to what, then it has that, for example, realizing that the nature of a spotted cow is related, then it has that, so time is also established in the same way. If so, then, differences such as long and fast, are what the nature of time follows. Time is called the general, therefore time will not be established. It is desired in the meaning of the word of the thing of time, but the general is not, because the word is another meaning. Time other than the differences such as long is non-existent. Time is called only those names, which are established for the purpose of making it easy for some people to understand. Those such as long are also not different from the action. Do long, like that, because it enters the nature of the action. It has been done for a long time, because it is recognized that the basis is the same as the author, so that itself such as long is included in the nature of the action. The action is also not different from the things of karma and the author, like this, the god Shi does, this does, is different from the author, it is not recognized like this, because by measure, it is recognized as one. The craftsman makes a bottle, for this, from the difference between the bottle and the craftsman, the different action is not visible by direct perception. Because there is no that, it is also not by inference, so the action is non-existent. Like this, after cutting there is no other cutting, there is no other walking outside the walker. From the difference of beginningless habits, only knowledge is different. From the connection of beginningless habits and continuity, and the obvious attachment to the truth of meaning, through
Tibetan
ས་པར་གྱུར་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པར་ཉེ་བར་གཞག་སྟེ། ཐ་དད་པ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་བྱ་བ་ཐ་དད་པར་ཞེན་པ་འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་བྱ་བ་ལྷས་བྱིན་ལས། །ཐ་དད་མེད་ན་གཞན་དག་དེར། །མི་འགྱུར་གཞན་ཡང་བྱ་བ་དང༌། །ལྡན་ཕྱིར་བྱ་བ་གཞན་ཞེས་བརྟག །འདི་ཡང་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལས་མ་རྟོགས་པར་མངོན་སུམ་གྱི་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་དང་པོ། །འོན་ཏེ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས། མངོན་སུམ་གྱིས་ཐ་དད་པར་དམིགས་ པ་མ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་ད་ལྟར་ན་ཡང་རྟགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་མོད། དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད་དེས་ན་ཡུན་རིང་བ་དང་མྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པའི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལྟར་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཞེས་འདི་དག །དངོས་པོ་ལས་ནི་ཐ་དད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་ཀྱི། །སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དང༌། །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། དེ་ལྟར་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཚིག་གི་དོན་དུ་འགྱུར་བས་དེ་དག་གང་གི་ནང་དུ་བསྡུ། དུས་ལ་སོགས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འདོད་ལ་མ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་དག་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡུན་རིང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་པས། དུས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་ངལ་བ་ནི་དོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དུས་སུ་གྱུར་པའི་ཚིག་གི་དོན་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་ཁྱབ་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དུས་ཁྱབ་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་ཁྱབ་པར་འཛིན་པ་ནི་འགལ་བ་མེད་པར་འདོད་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་དེའི་རྟེན་ལས་ཐ་དད་པར་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཞུགས་པ་ནི་གཞན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ཞུགས་པ་ན་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་འ
Chinese
对于成为地基的各个个体，将随行和背离置于差别之处，并且要知道从差别中返回也是差别。因此，执着于行为的差别仅仅是颠倒而已。例如：如果行为与天授（ देवदत्त，devadatta，提婆达多）没有差别，那么其他事物在那里就不会改变，并且因为与其他行为相关联，所以应该考察其他的行为。这实际上是之前已经阐述过的，从无始以来的习气所生的意识所理解，而不是从显现中理解随行和背离。第一品。然而，所谓的行为，如果不是已经存在的事物，那么显现就不会指向差别。如果允许它不是已经存在的事物，即使现在它还没有具备标志等等，如果它与事物不同，那么显现指向它有什么矛盾呢？因此，长久和快速等等是恒常行为的差别，而不是它本身，就像“如此这般”等等的意义一样。就像这样，“如此这般”这些，与事物是不同的。如果分别念是差别的证明，那又如何呢？如果任何与分别念相关的事物，其自性与分别念的对境之意义相符，那么那时，“像那样”等等就会变成意念词语的意义，它们又被归纳到哪里呢？时间和空间等等不被认为是它的原因，也不是不理解。然而，如果它们仅仅是行为的差别，那么长久等等也是如此，理解时间和空间等等的努力就是没有意义的。因此，由于没有执持先前和之后成为时间的词语的意义，所以显现并不执持周遍。然而，即使没有时间上的周遍，如果认为执持空间上的周遍没有矛盾，那也是不对的，因为对于它来说，也无法指向与它的所依不同的总相等等。那样的自性与空间等等的差别相关联是矛盾的。进入其中也不会在其他地方那样改变，因为没有差别，当一切都进入时，就会变成一个整体。
English
For the individual beings who have become the ground, placing the following and reversing in distinct places, and knowing that returning from distinction is also distinction. Therefore, clinging to the distinction of actions is merely a reversal. For example: If action is not distinct from Devadatta (देवदत्त, devadatta, Given by the gods), then other things there will not change, and because it is related to other actions, other actions should be examined. This is actually what has been explained before, understood by the mind born from beginningless habits, and not understood as following and reversing from the manifest. First chapter. However, if the so-called action is not something that has become existent, then the manifest will not point to the distinction. If it is allowed that it is not something that has become existent, even now it has not become possessed of signs and so on, if it is different from things, then what contradiction is there in the manifest pointing to it? Therefore, long and fast and so on are the distinctions of constant actions, but not it itself, just like the meaning of "like this" and so on. Just like this, these "like this" are different from things. If discrimination is the proof of distinction, then how? If anything that is related to discrimination, its nature conforms to the meaning of the object of discrimination, then at that time, "like that" and so on will become the meaning of mental words, where are they summarized? Time and space and so on are not considered its cause, nor is it not understood. However, if they are merely the distinctions of actions, then long and so on are also like that, the effort to understand time and space and so on is meaningless. Therefore, since there is no holding of the meaning of the words that have become time before and after, the manifest does not hold the pervasive. However, even if there is no temporal pervasiveness, if it is thought that holding spatial pervasiveness has no contradiction, that is not right, because for it, it is also impossible to point to the general characteristics and so on that are different from its basis. Such a nature is contradictory to be related to the distinction of space and so on. Entering into it will not change in other places like that, because there is no distinction, when everything enters, it will become a whole.