Tibetan
དོན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུའོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པས་སྤྱིས་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དག་ལ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དཔྱོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ཚད་མའི་དཔྱད་པ་ལྟ་རེ་ཞིག་ཞོག་སྟེ། འདི་ན་འདི་ལུང་གཅིག་པུས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ཚད་མ་འཇུག་བར་བྱེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཚད་མའི་ཡུལ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ། མ་རུངས་པའི་བདག་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་ཇི་སྲིད་མ་རྟོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་མི་ཤེས་ཏེ། དེས་ན་དེའི་བསམ་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་འདི་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྐྱེས་བུའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ན། །དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་མི་འཇོག་ན། །གཏན་ཚིགས་དེར་སྣང་མེད་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ནི་དངོས་རྟེན་མིན་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་དང་དེར་སྣང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་འམ་ཡོད་ན་ནི་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་ ཁས་བླངས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མ་བརྟགས་པའི་ལུང་ལས་ནི་ཤེས་པ་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། དངོས་པོ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དངོས་པོ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དོན་ཡོད་ཤེས་ལ་ལྟོས་བཅས་ཡིན། །མེད་པ་ཤེས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །ཡོད་ཀྱང་དངོས་དང་འབྲེལ་མེད་པའི། །རྟོགས་པ་རྟོགས་པ་མེད་དང་མཚུངས། །དོན་ཡོད་པ་ཉིད་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་ལ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ནོ། །མེད་པ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མེད་ན་དེ་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་ལས་ཤེས་པ་ཉིད་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མེད་ན་ཤེས་པ་ལས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་བར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་ཅན་ལས་སོ་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་བཅས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་དངོས་པོའི་སྒོ་ཉིད་ནས་རྟོག
Chinese
這件事本身就是一種特殊性。如果某事物在任何情況下都無法被追隨，以至於無法被普遍地作為對象，那麼對於這樣的物體，就沒有任何基於被證立者和證立者的考量。暫且不論量論的探討，僅憑這一個教證也無法理解。因此，試圖將量論應用於它，就等於不清楚量論的對象，顯示出不適當的本性。然而，只要尚未理解這一點，就無法理解表面上似乎在證立，因此，通過那種想法來進行證立。當知道這不是在證立時，它就不再是證立，那麼這有什麼問題呢？這也是不真實的，就像這樣：如果隨着個人的想法，不將其視為同一事物，那麼作為理由的事物就會消失，因為它不是基於事物的。僅僅是個人的意願，既可以使理由成為非理由，也可以使非理由成為理由。如果沒有理由和表面上的理由之間的區別，或者如果有的話，那就會消除個人的意願。因此，他人所 認可的並非證立。此外，從未經檢驗的教證中，只會產生一種認識，而不是對事物的確定。僅僅通過認識並不能確立事物，就像這樣：有意義的知識依賴於事物。對無意義的認識不是證立。即使存在，但與事物無關聯的，認識也等同於沒有認識。只有有意義的事物才能證立其他事物，而不是無意義的事物。無意義的事物沒有被稱為成立的原因。如果說對無意義事物的認識是從存在的事物中成立的，如果沒有那個，那麼從哪裡知道那是它的認識呢？如果說認識本身直接證立事物，那是不對的，因為那將導致直接現量。因此，如果沒有事物，就不能從認識中成立。如果僅僅從認識中也能夠理解，無論以何種方式，從虛構的事物中理解，那是不對的，因為伴隨事物的虛構是從事物本身來理解的。
English
This very thing is a particularity. If something cannot be followed in any way, so that it cannot be made an object universally, then for such objects there is no consideration based on what is to be proven and what proves. Let alone the investigation of epistemology, it is not even possible to understand this by this one scripture alone. Therefore, to try to apply epistemology to it is to not clearly know the object of epistemology, showing an inappropriate nature. However, as long as this is not understood, it is not understood that it appears to be proving, therefore, it is proving through that thought. When it is known that this is not proving, it will no longer be proving, so what is wrong with this? That is also not true, like this: If, according to the thought of an individual, it is not regarded as the same thing, then the reason and its appearance will disappear, because it is not based on reality. Merely the desire of an individual can make a reason a non-reason, and a non-reason a reason. If there is no distinction between a reason and its appearance, or if there is, it eliminates the desire of the individual. Therefore, what is accepted by others is not a proof. Furthermore, from an unexamined scripture, only a mere cognition will arise, but not a certainty about the object. A mere cognition does not establish the object, like this: Meaningful knowledge depends on the object. Cognition of the meaningless is not a proof. Even if it exists, but is unrelated to the object, cognition is the same as no cognition. Only the meaningful proves others, not the meaningless. The meaningless has no cause called establishment. If it is said that the cognition of the meaningless is established from the existing, if that does not exist, then from where is it known that it is its cognition? If it is said that cognition itself directly proves the object, that is not right, because that would lead to direct perception. Therefore, if there is no object, it cannot be established from cognition. If it is possible to understand from cognition alone, in whatever way, from a fabricated object, that is not right, because fabrication accompanied by the object is understood from the object itself.
Tibetan
ས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རྟགས་མེད་པར་ནི་རྟོགས་ཀྱང་དེའི་ཚེ་དེ་རྟོགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་དེ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་བ་མིན་ལས་དུར་རིག་ལས། །མེ་རྟོགས་པ་ནི་བདེན་མ་ཡིན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏེ། རྟགས་གསུམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། རང་བཞིན་དང་ནི་འབྲས་བུ་འམ། །སྣང་བ་མཐོང་བ་མེད་ཉིད་རྟགས། །འབྲེལ་དེ་དངོས་ལས་གྲུབ་ཡིན་ན། །རང་ལ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མ་གྲུབ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པར་ཚད་མས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་སྟེ་གྲངས་ཅན་རང་ཉིད་ལ་མ་གྲུབ། ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཚད་མ་མེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གཞན་རྟོགས་པར་ནི་མི་རིགས། ཅི་ལྟར་གྲངས་ཅན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཁྱེད་ལ་གྲུབ་པ་དེ་ལས་རྟོགས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཞན་ཡང་འདི་ནི་ ཁྱོད་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་ང་ལ་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་གཞན་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གྲངས་ཅན་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་གཅིག་པུ་མཁས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྦྱོར་བར་མི་རིགས་སོ། །འོ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་དང་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་ལ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས། བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པར་འདོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་ཡིས། །ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་གཉིས་འབྲེལ་ཕྱིར། །གཅིག་མེད་ན་གཞན་དགག་ཕྱིར་ཡིན། །དེ་ནི་ཐལ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་ལས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་དེ་གཅིག་མེད་ན་གཞན་མེད་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པར་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐལ་བར་བསྒྲུབ་པ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་གཅིག་པོ་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞ
Chinese
是故如是。如果对于已成实事之法，没有确立为有实事的征象，那么，此时的认识也只是如认识一般显现罢了。因为是从相似的理由产生的缘故。从不是烟的地方，通过坟墓的知识，认识到火不是真实的。以颠倒的方式进行增益，不能成立所要成立的。此外，这已经确定为是为了自己目的的随行比量，因为是成立三种相的意义，而不是其他的缘故。因此，自性和果，或者，显现和不见即是征象。如果此关联是从实事成立的，那么，为何不能在自己身上成立？如果因为以量成立为所要成立的自性，所以在实事上成立，那么，为何不能在数论自己身上成立？以量成立是对二者都成立的，因为量是共同的缘故。然而，如果没有量，那么，此时其他人也不应该认识其他人。就像数论的无常等理由在你那里成立一样，请从那成立之处进行认识吧。如同成立者那样。此外，这 在你那里是成立的。如同从以量成立的理由我那里认识一样，其他具有认识者也是如此。如果不是这样，数论的认识就不会成为先决条件。我一个人是智者，其他人不是这样想的，不是具有这种想法的认识。因此，仅仅因为其他人承认，就不应该为了智者们而运用成立者。那么，你和以前的老师们，又是如何通过在他人那里成立的成立者，想要成立所要成立的呢？那不是这样的。因为通过其他人所观察的，反驳和成立二者相关联的缘故。因为如果一个不存在，另一个就会被否定。那是反驳的成立，但从那之中，所要成立的不是确定的。仅仅因为其他人承认，所要成立的不是确定的。那么，为什么呢？因为那个关联是为了显示如果一个不存在，另一个也不存在。没有所要成立，成立者是不可能存在的。反驳的成立是这样的：众多等的一个是境等差别之
English
Therefore, it is so. If, for a phenomenon that has become a reality, there is no establishment of a sign as having reality, then, at that time, the cognition is merely appearing as if it were a cognition. Because it arises from a similar reason. From a place that is not smoke, through the knowledge of a tomb, the cognition of fire is not true. To impute in a reversed manner does not establish what is to be established. Furthermore, this has already been determined as an inference for one's own sake, because it is what establishes the meaning of the three characteristics, and not others. Therefore, nature and result, or appearance and non-apprehension, are the signs. If this connection is established from reality, then why is it not established in oneself? If it is established in reality because it is established by valid cognition as the nature of what is to be established, then why is it not established in the Samkhya (enumerationist) school itself? Establishment by valid cognition is established for both, because valid cognition is common. However, if there is no valid cognition, then at that time, others should not recognize others either. Just as the reason of impermanence, etc., of the Samkhya is established in you, please recognize from that which is established. Just like the establisher. Furthermore, this is established in you. Just as I recognize from the reason established by valid cognition, so are others who possess recognition. If it is not so, the Samkhya's recognition will not become a prerequisite. I alone am wise, and others do not think so, is not a cognition that possesses such a thought. Therefore, merely because others acknowledge it, one should not employ the establisher for the wise. Then, how do you and the former teachers want to establish what is to be established through the establisher that is established in others? That is not so. Because through what is observed by others, the refutation and the establishment are interconnected. Because if one does not exist, the other will be negated. That is the establishment of refutation, but from that, what is to be established is not certain. Merely because others acknowledge it, what is to be established is not certain. Then, why? Because that connection is for the purpose of showing that if one does not exist, the other does not exist either. Without what is to be established, the establisher cannot exist. The establishment of refutation is like this: one of the many, etc., is the difference of objects, etc.