Tibetan
་རྟག་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ། །དེར་གལ་ཏེ་ཚིག་ཚང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གྲུབ་ན། གྲངས་ཅན་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པས་བློ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ པ་མེད་པར་གྲུབ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཅི་བྱ། འོན་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པའི་ཚིག་གིས་གྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་བློ་ལ་སོགས་པ་སེམས་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པས་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། ལུང་ལ་གནོད་ཕྱིར་གཞན་ལ་ནི། །སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཚེ། །དེ་ནི་ཚད་མིན་དེ་བས་ན། །དེས་གྲུབ་མ་ལུས་གྲུབ་མ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་རྩོམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་བརྟག་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་དེ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། ཁས་བླངས་པ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ནི་ཁས་བླངས་པས་ཚད་མའི་དངོས་པོར་བྱས་པ་ཡིན་པས། དེ་དོར་ན་དེའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེར་རབ་ཏུ་གྲུབ་བའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་རག་ལས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི། སེམས་པ་ཉིད་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ལ་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མི་སླུ་བ་ཅན་གྱི་ཚིག་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་དེ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཚད་མས་འགྲུབ་ཀྱང་གྲངས་ཅན་པའི་གཙུག་ལག་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ་དེ་ལྟར་ན་ནི་གྲངས་ཅན་རང་གིས་མཚང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྐྱོན་ཅི་ཡོད། །རང་ལ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ནི། །དེས་འདིས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན། །གཞན་དུ་མ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས། །ཀུན་དུ་མི་ཤེས་པར་མི་འོས། །གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཏེ། དེ་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པར་ཡང་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་གཏན་ཚིག་སྡེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པ་ཉིད་དེ། རང་ལས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཅི་སྟེ་འདི་ངོ་བཟློག་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པས་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ཁྱོད་ལ་དེ་གྲུབ་སྟེ། དེ་གྲུབ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཐམས་ཅད་ང་ཡིས་ཅི་དགོས་ཞེས། །བྱ་བའི་ཚུལ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །བསྒྲུབ་བྱ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ངས་སྒྲུབ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་འམ་ཅི། ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རང་ཉིད་ངེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ཀྱང་ངེས་པར་འདོད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདིར་ནི་གཞན་དག་ངེས་པ་ནི། །སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱིས་དགོས་པ་ཡིན། །རང་གིས་ངེས་པ་བཞིན་དུ་ཞེས། །བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དོ། །གཞན་དག་གི་ངེས་པ་ཙམ་ཞིག་དོན་གྱི་གཉེར་གྱི། འདིར་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཁོ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པ། གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་ཤེས་མེད་པ། །དེ་ལ་འདིས་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བའི། །བློར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན། །འདི་ནི་ངས་མ་བསླུས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་རང་གིས་མ་རྟོགས་པས་ཇི་ལྟར་རྟོགས། ཅི་སྟེ་འདིས་ཅི་བྱ་སྟེ་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་གཞན་ལ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་རྒོལ་བའི་ཚིག་གིས་དོན་བྱས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད། དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་འདི་ཡང་ལན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ང་ཡིས་ཁྱོད་ནི་བསླུས་ནས་ཀྱང༌། །འགའ་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན། །ངས་རྟོགས་པ་ཡིས་ཁྱོད་ལ་འདིར། །དགོས་པ་གཞན་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གང་གི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པར་སྣང་བ་འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་རུང་བར་བརྗོད་ནས། ངས་ཁྱོད་རྟོགས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེའི་ཚིག་དེ་ལ་ལན་ཇི་སྐད་གདབ། དེ་ལ་སུན་འབྱིན་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སུན་འབྱིན་པས་ནི་རྒོལ་བས་མ་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། རྒོལ་བ་དེས་ནི་ངས་རྟོགས་པས་ཁྱེད་ལ་ཅི་དགོས་ཞེས་ལན་འདི་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ངས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ན་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་གཞན་ལ་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ ངས་རྟོགས་པ་མེད་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མ་རྟོགས་པ་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ
Chinese
恒常性本身不成立。如果因为一切言词都是真实可靠的缘故而完全成立，那么数论派的言词也应是真实可靠的，因此，通过它本身就能成立没有心识，如智慧和快乐等等，那又何必需要比量呢？然而，如果通过如无常性等等的佛教言词而成立，那么，因为智慧等等成立为具有心识的缘故，比量就不会颠倒成立，因此比量本身就是无意义的。如果说比量也是真实可靠的，因此也能成立与此相反的结论，那么，如果这样，它就根本不是真实可靠的。如是说：为了损害圣教，对于他人，为了陈述能立，在那时，它非量故，因此，由它所成立的一切皆不成立。何时比量开始颠倒地进行论证，就在那时，因为无法忍受考察，所以那个言词本身就是真实可靠的，因为想要承诺的缘故。圣教是通过承诺而被视为真实可靠的事物，如果舍弃它，那么它的真实可靠性也会同样改变。因此，在那里完全成立的因，因为成立的因已经丧失，所以所要成立的结论也会丧失。所有依赖于它的自性，并非不随顺于它，因为如果不是依赖于它本身，那就太过分了。如果说因的成立是真实可靠的，但心识本身却不是，那是不对的，因为见到某人迷惑，就会导致对一切都无法信任。如果说不欺骗的言词是真实可靠的，不是片面的，那么，在这种情况下，那个因对于论敌和对方来说都会成立。如果说即使通过真实可靠的方式成立，但因为数论派不了解正理，所以对于他人来说是完全成立的，这也是不合理的，如果那样，数论派自己就会暴露自己的缺点。即使如此，又有什么过失呢？通过自己成立的理由，他通过这个理由认识到这个。仅仅因为他人不了解，就不应该完全不了解。说因不能成立，但并非因此就不能成立所要成立的结论。这暂时是从因的方面来理解所要成立的结论，即从自身成立的
English
Constancy itself is not established. If it is completely established because all words are true and reliable, then the words of the Samkhya school should also be true and reliable. Therefore, through it itself, it can be established that there is no mind, such as wisdom and happiness, etc. Then why is inference needed? However, if it is established through Buddhist words such as impermanence, etc., then because wisdom, etc., are established as having mind, inference will not be established in a reversed way. Therefore, inference itself is meaningless. If it is said that inference is also true and reliable, and therefore can also establish the opposite conclusion, then if so, it is not true and reliable at all. It is said: In order to harm the holy teachings, for others, in order to state the means of proof, at that time, it is not a valid means of cognition, therefore, everything established by it is not established. When inference begins to argue in a reversed way, at that time, because it cannot withstand examination, that word itself is true and reliable, because it wants to make a commitment. The holy teachings are regarded as true and reliable things through commitment. If it is abandoned, then its truth and reliability will also change in the same way. Therefore, the reason that is completely established there, because the established reason has been lost, the conclusion to be established will also be lost. All the nature that depends on it is not not following it, because if it is not dependent on itself, then it is too much. If it is said that the establishment of the reason is true and reliable, but the mind itself is not, that is not right, because seeing someone confused will lead to the inability to trust everything. If it is said that the words that do not deceive are true and reliable, not one-sided, then in this case, that reason will be established for both the opponent and the other party. If it is said that even if it is established through true and reliable means, but because the Samkhya school does not understand logic, it is completely established for others, this is also unreasonable. If so, the Samkhya school itself will expose its own shortcomings. Even so, what is the fault? Through the reason established by oneself, he recognizes this through this reason. Just because others do not understand, one should not completely not understand. It is said that the reason cannot be established, but it is not therefore that the conclusion to be established cannot be established. This is temporarily to understand the conclusion to be established from the aspect of the reason, that is, established from itself.
Chinese
是为彼之理也。 若谓以此能反驳故，立敌非坚固者，亦不应理，以所立能立之理已成故，他人何为？如是暂且汝已成，彼成有何功德？一切我何需耶？此为何事之理？如所立般，理亦我须立是国王之敕耶？一切不知者，不能证知也。然若以如自所决定般，亦欲令他者决定故，说能立者，以是理者，彼亦非是正也。如是，此处他者之决定，唯以生起即为所需。如自所决定般云云，所作之差别无意义也。他者之决定唯是义之所求，此处无有近需之差别也。若谓无有所需之差别，非是承认具有证悟者，此处说，何者他者所证知，于差别则无有知，于彼以此证知之，于智如何转变耶？此我未曾欺诳，是为真实证知也，如是自未证知，如何证知？若谓此何为耶？唯证知即转变于他者，唯以彼即已成敌者之语义故，于此有何过失？如是则此亦将成答复，我以欺诳汝之后，亦令少分证知。我以证知于汝此处，更有何需耶？于何之时，于造立显现之少分，如何容有而言说后，我令汝证知也，如是语者，于彼之语，当如何作答？若谓于彼当说能破者，则非也，以能破者，当说敌者未证知也。敌者则已作是答，我已证知，于汝何需耶？我亦如是则说未证知耶？如是则不应于他者说能破者，此处 我以无有证知故，唯当说彼尔。已显示未证知乃是具理者也。
English
It is the reason for that. If it is said that the opponent is not firm because he can refute this, it is also unreasonable, because the reason for establishing what is to be established has been established, so what is the need for others? Like this, for the time being, you have achieved it, what merit is there in achieving it? What do I need everything for? What is the reason for this? Like what is to be established, I also need to establish the reason, is this the king's decree? All those who do not know cannot realize it. However, if it is said that one speaks of the establisher because one wants others to be certain as one is certain, then that is not right either. Like this, here the certainty of others is only needed by arising. Like being certain by oneself, the difference made is meaningless. The certainty of others is only the pursuit of meaning, and there is no difference that is closely needed here. If it is said that the difference that is not needed is not admitting to having realization, here it is said, what is realized by others, there is no knowledge of the difference, how does it change in the mind that this realizes it? I have not deceived this, it is true realization, so how does one realize it without realizing it oneself? If it is said what is this for? Only realization is transformed to others, and only with that the meaning of the opponent's words has been accomplished, so what fault is there in this? In that case, this will also become an answer, after I have deceived you, I have also made you realize a little. What else do I need here for you with my realization? At what time, after saying how it is possible to say something that appears to be established, I have made you realize it, how should one answer that person's words? If it is said that one should say the destroyer to him, then it is not, because the destroyer should say that the opponent has not realized it. The opponent has already answered, I have realized it, what do you need? Should I also say that I have not realized it like that? In that case, one should not say the destroyer to others, here Because I have no realization, I should only say that. It has been shown that not realizing is reasonable.