Tibetan
ཅིག་མངོན་འདོད་ཀྱི། །ཚིག་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་མིན། །ཇི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ལ་བཤད་པ། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་དཔག་དང༌། །ཚིག་མེད་པར་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི། །ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་རམ་ཅི། །ཅི་ག་དེ་ཡང་ཚད་ཉིད་དམ། །མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་སྔོན་མཐོང་བའི་དོན་དྲན་ནས་ཀྱང་འཇུག་པ་མེད་དམ་ཅི། ཅི་ག་ད་ནི་དྲན་པ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ན། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་སོ། །གང་དུ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེར་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་ གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དེ་རང་རྒྱུད་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བསྟན་པ་ནི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེར་ཡང་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ནི་ལོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཆེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ཙམ་གྱིས་ནི་སུ་ཡང་ཡིད་མི་ཆེས་སོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལྟར་རིག་བྱེད་ཡིན་ན། ཅི་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་རྟོགས་ལ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བཞིན་དུ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་འདིར་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་གནས་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བཟློག་ལ། རིག་བྱེད་ལ་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་པས་འདི་ནི་མི་མཚུངས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ནི་འབྲེལ་པས་ན། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཡིན། །རིག་བྱེད་ལ་ནི་རྗེས་འགྲོ་དག །མཐོང་བས་མེད་ཅེས་སྔར་དཔྱད་དོ། །ཡང་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཉིད་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་གྱི་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཚུལ་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་བདེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་མེད་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཡིན་གྱི། བདེན་པ་ཉིད་དང་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པ། མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་དག །རིག་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མེད། །འགའ་ཞིག་གིས་ནི་བྱས་པས་འདི། །སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །འདི་ནི་བརྒྱ་ལ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ནང་དུ་འགའ་ཞིག་གིས་བཅུག་པ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ ཞིག་ཏུ་ཡན་ལག་གཞན་བྱས་པར་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་དེ་ནི་དྲན་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཆེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྔར་བསྟན་ཟིན་པས་འདིར་མི་སྤྲོ་སྟེ། གཞག་གོ །གལ་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཉིད་རང་གིས་མཐོང་བའི་སྒྲས་བརྗོད་ན། ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་སྟོན་པ་གཞན་གྱི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའི། །རང་གིས་མཐོང་བ་སྨོས་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་ཉིད་ཕྱིར། །བདག་མཐོང་མིན་ཡང་གཞན་དག་གི །མཐོང་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་ཁ་ཅིག །དེ་སྤོངས་ཕྱིར་བདག་མཐོང་བའི་ཚིག །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་ཏེ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་ན་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །རྒོལ་བས་མ་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་གཞན་རྟོགས་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒོལ་བས་རྟོགས་ཀྱང་གཞན་དག་ནི། །རང་རྟོགས་མེད་པར་རྟོགས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་དེ་ཉིད་འདིར། །འགྱུར་བྱེད་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་འདི་རྒོལ་བས་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཡིད་ཆེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདིས་ཤེས་ནས་བསྟན་ནམ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། ངས་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཞེས་རང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། སྤྲོས་པ་བླ་ལྷག་གི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདིར་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས། བསམ་པ་འདིས་རང་གིས་མ་རྟོགས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་རྟགས་སུ་འདོད་པས། བསམ་པ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་རང་གིས་མཐོང་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རང་ཁོ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཕྱིར། དོན་མེད་པ་གཞན་ཐོ
Chinese
仅仅是显现欲望的，所有言辞并非都是如此。正如显现和随后的推测二者是量（pramāṇa， प्रमाण，pramāṇa，有效认知），因为言辞也是术语的原因。如果说没有言辞，世间的术语就不会完整，对此解释说：显现和随后的推测，如果没有言辞，世间的术语难道会消失吗？难道那也是量吗？如果没有显现等，难道不会因为忆起先前见过的意义而运用吗？难道现在的忆念也是量吗？如果确实是量，那么具有那种意义的言辞也同样不是量。在何处是量，那是因为随后的推测的原因，否则就不是。这里只想说这么多，并非所有言辞都是所有推测的原因。言辞就是随后的推测，其自性本身不是量。显示一切都是随后的推测，这没有必要。因此，只有显示三种方式的言辞才是。那么，吠陀的言辞如何是量呢？在那里，例如“十二个月是一年”等，仅仅因为显示显现和随后的推测的意义才是量，否则就不是量，例如人的言辞一样。如果说因为不是人所造才是量，那不是的，因为没有信任。仅仅凭言辞，谁也不会相信。如果像显现一样是吠陀，为什么不是所有人都理解呢？就像刹那等一样。从随后的推测也不能理解一切。如果说有错误，那么这里也有错误。随后的推测可以通过信任之处的同类推测来纠正，而吠陀不能通过同类言辞来纠正，因此这不相同。因为随行和关联，随后的推测是量。对于吠陀来说，随行是需要的，先前已经考察过没有见到。或者，这个意思是，只有显示三种方式的言辞才是其他随后的推测，而不是吠陀的言辞，因为那没有三种方式。
English
Merely manifesting desires, not all words are like that. Just as manifestation and subsequent inference are both valid cognitions (pramāṇa, प्रमाण, pramāṇa, valid cognition), because words are also the cause of terms. If it is said that without words, the world's terms would not be complete, in response to that, it is explained: Manifestation and subsequent inference, without words, would the world's terms disappear? Is that also a valid cognition? Without manifestation and so on, wouldn't one still apply by remembering the meaning seen before? Is the present recollection also a valid cognition? If it is indeed a valid cognition, then words with that kind of meaning are also not valid cognitions. Wherever it is a valid cognition, that is because of the cause of subsequent inference, otherwise it is not. Here, I only want to say this much, it is not that all words are the cause of all inferences. Words are just subsequent inferences, their own nature itself is not a valid cognition. Showing that everything is a subsequent inference is not necessary. Therefore, only the words that show the three aspects are valid. Then, how are the words of the Vedas valid cognitions? There, for example, "twelve months are a year" and so on, are valid cognitions merely because they show the meaning of manifestation and subsequent inference, otherwise they are not, like the words of a person. If it is said that it is a valid cognition because it is not made by a person, that is not so, because there is no trust. No one believes merely by words. If it is a Veda like manifestation, why is it not understood by everyone? Just like the moment and so on. Not everything can be understood from subsequent inference either. If it is said that there is error, then there is error here too. Subsequent inference can be corrected by the same kind of inference in a place of trust, but the Vedas cannot be corrected by the same kind of words, so this is not the same. Because of concomitance and connection, subsequent inference is a valid cognition. For the Vedas, concomitance is needed, it has been previously examined and not seen. Or, the meaning is that only the words that show the three aspects are other subsequent inferences, not the words of the Vedas, because they do not have the three aspects.
Chinese
对此，真实的随行不存在，并且方面的法也不存在。例如，非人造之物也因非真实性而相悖，与真实性并不随行。如果说“十二个月为一年”是随行，对此要说的是：火供等，不一定是吠陀。有些人造作此，因此认为这是人造的。这是在一百个非人造之物中，有些人放入的，听说在某些部分做了其他的支分。如果说记得那样的名称就行，那是不行的，因为没有信任。对于其他也会变成过失。所有这些之前已经阐述过了，所以在此不广说，搁置。如果用自己见到的声音来表达第三种理的相，就应该说“显示第三种理的相，是为了推断其他的事物”，自己见到说它干什么呢？不是的，因为有其他的意义。例如，为了向他人显示，即使自己没见到，其他人所见也是成立的依据，有些人这样说，为了消除那个，所以说了自己见到的词。推断其他的事物，不是以自己理解为主，因为是要让其他人理解。如果相被其他人理解，那就会变成被其他人理解了。不应该说论敌不理解，怎么能让别人理解呢？即使论敌理解了，其他人，在没有自己理解的情况下，是不会理解的。如果那个存在，那个就在这里，转变者其他人做什么呢？仅仅凭那个，是不会相信这是论敌理解的，但是，这个人知道后显示了吗？即使不是那样，也是多余的，因为自己想“我是怎么理解的呢？”为了自己理解。对于过多的、额外的分析，在这里做什么呢？因为认为即使自己不理解，其他人理解也是相，为了驳斥那个想法，所以说了自己见到。如果那样，就会变成只有自己见到，为了分析其他人见到，其他是无意义的。
English
In this case, the following of truth itself is not seen, and the dharma of aspects is also not seen. For example, the very fact of being uncreated by a person is contradicted by untruth itself, and there is no following of truth itself. If it is said that "twelve months are a year" is a following, then it should be said in response: Fire offerings and the like are not necessarily the Vedas. Some have made this, so it is understood as being made by a person. This is because some have inserted it among a hundred things not made by a person, and it is heard that other limbs have been made in some parts. If it is said that it is enough to remember such a term, it is not so, because there is no trust. It would also become a fault for others. All of this has been explained before, so it will not be elaborated here, but set aside. If the sign of the third mode is expressed by the sound seen by oneself, then it should be said, "The sign showing the third mode should be inferred for the sake of others." What is the use of mentioning what one has seen oneself? It is not so, because there is another meaning. For example, in order to show it to others, even if I have not seen it myself, the seeing of others is the means of proof, as some say. In order to abandon that, the words of seeing oneself are spoken. Inferring for the sake of others is not to be done according to one's own understanding, because it is for others to understand. If the sign is understood by others, then it will become understood by others. It should not be said, "How can others understand if the opponent does not understand?" Even if the opponent understands, others will not understand without their own understanding. If that exists, then what do others do to transform it here? It is not credible that the opponent understands it just by that. However, did this person know and show it? Even if it is not so, it is superfluous, because one thinks, "How did I understand it?" For the sake of one's own understanding. What is to be done here with the analysis of excessive and superfluous aspects? Because one considers that even if one does not understand, the understanding of others is a sign, in order to refute that idea, one mentions what one has seen oneself. If that is the case, then it will become seen only by oneself, and in order to analyze the seeing of others, the other is meaningless.