Tibetan
གས་པར་འགྱུར་གྱི། དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་པར་ཕན་འདོགས་པ་མི་སྲིད་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བློ་ནི་གཟུང་བ་ཉིད་དོ། །གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདི་ཡིས། །དེ་དངོས་ངེས་པ་གཞན་ཅི་ཡོད། །བློ་ལའང་དེ་ཡོད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་རྣམ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་ནི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར། འཛིན་པ་ཡི་ནི་ཉེར་ལེན་དང༌། །མྱོང་བ་སེམས་ཀྱི་གཟུང་མཚན་ཉིད། །སེམས་ཀྱི་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དངོས་པོ་དང༌། མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འདིར་གཞན་ཕྲ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་ན། ཉེ་བར་ལེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་རང་གི་བློ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་བློ་ཡང་རིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་སེམས་མི་འཛིན་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱང་རིང་བ་དང་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་མི་འཛིན་པ་ལ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའོ། །གལ་ཏེ་བློ་ཡང་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཏེ་བློ་ནི་དོན་གོ་བས་རྟོགས་པ་དེས་ན་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཐམས་ཅད་དུ་དོན་གྱིས་གོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཚེ་ཀ་བ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ། །བརྟད་དང་བཅས་པས་འགྲང་བྱེད་པ། །དེ་ཚེ་སྤྲོས་ནི་རབ་མང་བས། །དོན་གྱིས་བོ་བ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །རིང་བ་དང་བཅས་པས་འབྲང་བ་དེ་ལ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེར་ཡང་དོན་གྱིས་གོ་བར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གོ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི། །ཐ་དད་པ་ཡི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །འདི་ནི་དོན་དམ་དོན་རིག་གམ། །འོན་ཏེ་གཉི་ག་ལས་སྐྱེས་འགྲང༌། །རེ་ཞིག་དོན་ལས་མིན་དོན་ལས། །བློ་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དོན་རྟོགས་ལས་ཀྱང་ང་ཡི་ཞེས། །དེ་ལྟར་དོན་བློ་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དེ་ཉིད་གཉི་ག་ནི། ལས་ཀྱང་རྟོགས་པ་འགྲུབ་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རང་རིག་པ། །ཉིད་ཕྱིར་བདག་ཉིད་རིག་པར་གནས། །གལ་ཏེ་དོན་ཉིད་ལས་རང་རིག་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་རིག་ཙམ་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། བདག་གི་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དོན་
Chinese
将会变成。实际上，因为不可能无益处地产生，所以产生作用的心就是所取。从所取的定义来看，通过这个，除了那个实物确定之外还有什么呢？心上也有那个，因为那个缘故，那个也以那个本身的方式存在。这被称为中间的偈颂。因此，心不是非所取。因为什么？执着的近取和，感受是心的所取之相。心的所取本身就是执着的识的近取事物和，感受本身，那么在这里，因为其他微细等等，所以不是非所取。如果近取事物本身是所取，那么近取事物也是自己的心。如果不是这样，那么他人的心也会变成能知。不执着他人的心，因为不是近取事物。色等等，因为不以遥远和微细等等的自性执着，所以不是根识的近取，这是对境的区分。如果心也不是所取，那么它也就像眼睛等等一样，仅仅不会变成所取。然而，心是通过理解意义来认识的，因此是记忆，如果这样说，那是不合理的，因为并非所有时候都能通过意义来理解。何时柱子瓶子等等，以渴望来满足，那时散乱非常多，通过意义来理解不会产生。以长久和渴望来跟随，对于那个，通过意义来理解不会产生。然而，在那里也进入通过意义来理解。如果这样说，那是不对的，因为没有进入的认识。理解意义的事物是，会变成不同的认识。这是胜义意义的认识吗？或者从两者产生满足？暂时从意义不是从意义，所有心都会变成认识。从意义的认识也说我的，那样不会认识意义的心。那个两者也是，也不能成就认识。因为那个缘故，自证，因为本身存在自性认识。如果仅仅从意义来认识自证，那么仅仅会认识认识本身，但不是我的认识。然而，意义
English
it will become. In reality, because it is impossible to produce without benefit, the mind that produces the effect is the object to be taken. From the definition of the object to be taken, what else is there besides that object being determined by this? The mind also has that, because of that reason, that also exists in that very way. This is called the intermediate verse. Therefore, the mind is not non-object. Because of what? The near acquisition of grasping and, feeling are the characteristics of the mind's object. The mind's object itself is the near acquisition of the grasping consciousness and, feeling itself, then here, because of other subtle things etc., it is not non-object. If the near acquisition itself is the object, then the near acquisition is also one's own mind. If it is not like that, then the mind of others will also become knowable. Not grasping the mind of others, because it is not a near acquisition. Form etc., because it is not grasped by the nature of distance and subtlety etc., it is not the near acquisition of sense consciousness, this is the distinction of the object. If the mind is also not the object, then it is also just like the eyes etc., it will only not become the object. However, the mind is understood by understanding the meaning, therefore it is memory, if you say so, that is unreasonable, because it is not always possible to understand through meaning. When pillars, vases etc., are satisfied with longing, then there is a lot of distraction, understanding through meaning will not arise. Following with length and longing, for that, understanding through meaning will not arise. However, there also enters understanding through meaning. If you say so, that is not right, because there is no understanding of entering. The thing that understands meaning is, it will become a different understanding. Is this the understanding of the ultimate meaning? Or does it arise from both to be satisfied? Temporarily from meaning not from meaning, all minds will become understanding. From the understanding of meaning also say mine, that way the mind of meaning will not be understood. That both also, cannot accomplish understanding. Because of that reason, self-awareness, because it exists itself, there is self-nature awareness. If self-awareness is understood only from meaning, then only awareness itself will be understood, but not my awareness. However, meaning
Tibetan
རིག་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་རིག་པ་དེ་ཉིད་དོན་གྱིས་གོ་བས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཉིད་ལས་དོན་གྱིས་གོ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་ ཉེས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་མ་མཐོང་བའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡིན་ན། དོན་མྱོང་བ་ཡང་མཐོང་བ་བ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་གང་ལས་དོན་གྱིས་གོ་བར་འགྱུར། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉི་ག་མཐོང་བ་མེད་དེ། གཅིག་མཐོང་ན་ནི་གཉི་ག་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རིག་པ་ནི་རང་རིག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བློ་གཞན་གྱི་རིག་པ་ཡིན་ན་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་དེ་ལ་སྔར་གྱིས་བློ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པས་ཡུལ་གཞན་ལ་ཕོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་རིག་པ་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་བློ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྐྱོན་མེད་དེ་འདི་ལྟར། གཟུངས་སོགས་དང་ནི་སེམས་དེ་ལྟར། །གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དཔྱོད་པ་འདི། །མ་དག་བློ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། །རྣལ་འབྱོར་རྟོགས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རིང་པོ་དང་ཐུང་དུ་དང་ཕྲ་མོ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་བདག་ཅག་གིས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་བལྟས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བློའི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཡང་ཆ་ཙམ་ཞིག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བདག་གི་བློ་འཛིན་ན་རྟག་ཏུ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན། འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ལ་ཕྲ་སོགས་ངོ་བོ་ཡིས། །གཟུང་བ་གཟུང་མིན་ཉིད་འགྱུར་ན། །གཟུགས་སོགས་བློ་ལ་སྔར་མེད་གང༌། །ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལ་གང་སྔོན་མེད་པ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ནི་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །འཛིན་པ་བྱེ་བྲག་ཡོད་འགྱུར་ན། །འོན་ཏེ་དེ་རྒྱུ་ཅན་མིན་པ། །དེ་ན་རྣམ་དབྱེར་ལྡན་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རང་བློ་འཛིན་འགྱུར་ན། ། དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །གང་ཡིན་དེ་ཉིད་འཛིན་འགྱུར་བ། །དེས་ན་དོན
Chinese
如果说是从理智而来，那么理智本身不是通过理解事物来认识的吗？从理智本身如何能理解事物呢？因为这会陷入互相依赖的过失。因为认识未见之事物就是通过理解事物，那么体验事物也不是通过未见之事物，那么从何能理解事物呢？因此，两者都是不可见的，如果见到一个，就见不到两个了。它的理智只是自证，如果不是这样，就无法成立。因此，如果承认他人的显现自性的心是他人的理智，那么先前的心执持一切，就不会转移到其他境上。如果说心是通过接近来认识的，而不是通过微细等来认识的，如果是色等，那么瑜伽士们如何能认识他人的心和色等呢？这没有过失，就像这样： 形等与心亦如是， 所取之相此分析， 非是不净心者行， 瑜伽证悟不可思。 瑜伽士们如何能认识长短、微细以及他人的心呢？这不应该这样思考，所取的相是我们观察此岸所见之事物而说的。对于心的相续完全清净的瑜伽士们，这样的想法有什么用呢？因此，这应该放下。这如何是这样的，也已经略微说过了。如果执持自己的心，就会变成常恒，这是怎么回事？如果说不是执持，而是从转移到其他境上才能认识，这也是不合理的，就像这样： 彼处微细等自性， 若成所取非所取， 色等心上先无者， 后生之物复何有？ 彼处先前没有的微细等自性是不存在的。如果境没有差别，而执持却有差别，那么如果它不是有因的，就不会具有差别。因此，如果执持自己的心， 由彼无间之因缘， 为何即是执持彼， 故彼义。
English
If it is said to be from intelligence, isn't that intelligence itself understood by comprehending the meaning? How can it be understood by comprehending the meaning from itself? Because it would fall into the fault of mutual dependence. Since understanding unseen things is understanding through meaning, then experiencing things is also not through unseen things, so how can one understand through meaning? Therefore, both are invisible; if one is seen, then both are not seen. Its intelligence is only self-awareness; if it is not so, it cannot be established. Therefore, if it is admitted that the mind of another's manifest nature is the intelligence of another, then the previous mind, holding everything, will not shift to another object. If the mind is intelligence only by taking it closely, and not by subtlety, etc., and if it is form, etc., then how do yogis know the minds and forms, etc., of others? This is without fault, like this: Forms and so forth, and the mind are thus, This analysis of the characteristics of what is to be grasped, Is not the practice of those with impure minds, The realization of yoga is inconceivable. How do yogis know what is long and short, subtle, and the minds of others? This is not to be thought of in that way; the characteristics of what is to be grasped are what we have said by looking at the things seen on this shore. What is the use of such thoughts for yogis whose minds are completely pure? Therefore, this should be abandoned. How this is so has already been briefly explained. If one holds one's own mind, it will become permanent; how is this? If it is said that it is not holding, but that it is understood from shifting to another object, that is also unreasonable, like this: There, subtle and other natures, If they become what is to be grasped or not to be grasped, What forms and so forth were not previously on the mind, What things are born later? There, the nature of subtlety and so on, which did not exist before, does not exist. If the object has no difference, but the holding has a difference, then if it is not causal, it will not have distinctions. Therefore, if one holds one's own mind, By the immediate cause of that, Why is it that one holds that itself, Therefore, that meaning.