Tibetan
དེ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར། གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ། །ཉེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་བློ་དེ་དག །མི་འཛིན་པར་ནི་ཤེས་ཕྱི་མ། །ཇི་ལྟར་གཞན་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །བདག་ལ་ཤེས་སྐྱེད་རང་བཞིན་དུ། །ངེས་པའི་ནང་གི་ཡན་ལག་ནི། །དེ་དག་ནི་གཞན་ཕྱི་མ་ཡི། །ཡན་ལག་གང་གི་གེགས་བྱེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བློ་རང་ཉིད་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་དོན་འཛིན་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཉེས་པའི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བློ་བློ་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་བློ་ཕྱི་མས་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅིང༌། ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་མི་འཛིན་པར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། བདག་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་བོར་ནས་གནས་གཞན་འཛིན་པར་ནུས་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་འཕོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཉེ་བས་ཀྱང༌། །དེ་ལ་གསལ་བྱེད་ནུས་མ་ཡིན། །གཞན་དུ་ཡུལ་དུ་ཉེ་བ་ན། །འགའ་ཡང་བློ་མྱོང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དྲན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གེགས་ བྱེད་པ་མེད་པ་ཅན་མྱོང་བ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། དོན་དེ་མིན་པའི་གནས་སྐབས་འགའ། །ཡོད་མིན་དས་ན་རྩ་བ་ནི། །མེད་ན་བློ་ཡི་དྲན་པ་ཡང༌། །མེད་ཕྱིར་འདོད་པ་ཨ་རེ་མཚར། །དོན་ཅེས་བྱ་བ་དྲན་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཏེ་དོན་གྱིས་གོ་བས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་གྱིས་རང་གི་མྱོང་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་དོན་མྱོང་བ་ཉིད་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་ངོ༌། །གང་གི་ཚེ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་དོན་གྱིས་གོ་བ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དྲན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ཅིང་དྲན་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོད་ཙམ་ལས་ཀྱང་དོན་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་གང་ལས་རྟོགས་པར་བྱ། །དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པ་གཞན་ལས་སོ་ཞེ་ན་ཐུག་པ་མེད་དོ། །འདས་སོགས་རྣམ་རྟོག་གང་དག་ལ། །དོན་ཉེ་བ་ནི་ཡོད་མིན་ལ། །འཕོ་བའི་རྒྱུ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །དོན་ལ་དཔྱོད་པར་མི་སྲིད་འགྱུར། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་ངེས། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ལ་སེམས་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེར་ཡང་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་དུ་གེགས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འཕོ་བར་མི་འཕོ་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་དོན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བློ་དང་དེས་རིག་པ་དག་རྒྱུན་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་ལ་རེས་འགའ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། དཔྱོད་པའི་རྒྱུན་ལ་ནི་དོན་ཆད་པ་ཡང་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་པ་ཡོད་པས་ན། དེར་དོན་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར་གྱི་རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གེགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སེམས་པ་སེམས་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྒྱུན་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དོན་ལ་སེམས་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་གང་གིས་བདག་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནུས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་རིམ་གྱིས་ཟད་པར་གྱུར་པས་ན། ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཤེས་སྐྱེད་པའི། །ནུས་པ་རིམ་གྱིས་ཟད་པ་ན། །ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་འཕོ་འགྱུར་ན། །དོན་བློ་དེ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན། །གལ་ཏེ་བློ་སྔ་མ་བློ་འཛིན་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནུས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ནུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། སྔར་གྱི་བློ་ནི་ནུས་ཟད་ན། །དོན་ལ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ལྟར། བློ་སྔོན་མེད་པར་བློ་མ་ཡིན། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་གཞན་ཆགས་ཞེས་ནུས་ཉམས་ན། །ཤེས་པ་སྐྱོ་བ་མ་རྟོགས་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་བློ་སྔ་མ་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་དོན་གཞན་ལ་ཆགས་པས་ནུས་པ་ཉམས་ཀྱང་བློ་གནས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་ན་མི་མཐུན་པའམ་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། གཞན་ཐོབ་པའམ་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བློ་སྔ་མ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་བློར་མི་འགྱུར་བས་ན་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མེད་པར་གསལ་ལོ
Chinese
那仅仅是不成为执著本身。例如：成为所取的自性，产生过患的那些心，如果不执著，那么后面的识，怎么会执著其他的呢？在自性中确定为生起智慧的，内在的支分，那些支分怎么会成为其他后面的支分的障碍呢？如果心自身成为觉性的自性而执著事物，那么，为什么为了执著过患的事物而转移到其他境上呢？当心被其他心执著的时候，那么先前的识就成为后面的心所取的自性，并且不执著于近处存在的，又怎么会执著蓝色等等呢？舍弃了与自身相关联的，近处的所取之物，而能够执著其他处所，这是不合理的。如果说，因为外在近处存在的事物是障碍，所以才转移到其他境上，那是不行的。例如：外境事物即使很近，也不能显现它。否则，如果靠近境，任何心都不会体验到。如果是那样，就会没有忆念。如果说是没有障碍的体验者，那是不真实的。例如：没有那个事物的某些时候，因为没有根，所以没有心的忆念，因此所期望的真是稀奇。所谓的事物仅仅成为忆念，而不是体验。如果说，因为事物理解，所以通过体验的事物来证悟自己的体验，那也是不行的。当体验事物本身不存在的时候，事物理解也不存在。当事物理解也是其他的事物理解的时候，就是没有边际的。因此，体验成为体验是忆念，而不是其他的。因此，因为事物成为障碍，所以没有体验，也没有忆念。仅仅是存在，也不是事物体验。如果说是与根相联，那么又从哪里了知呢？如果说是从其他的根相联了知，那就是没有边际的。在过去等等的分别念中，事物近处是不存在的，因为没有转移的原因。
English
That is simply not becoming the grasping itself. For example: Those minds that become the nature of what is grasped, that generate faults, if they do not grasp, then how will the subsequent consciousness grasp others? The inner branches that are determined in their own nature to generate knowledge, how will those branches become obstacles to other subsequent branches? If the mind itself, having become the nature of awareness, grasps objects, then why would it shift to another object in order to grasp faulty objects? When a mind is grasped by another mind, then the previous consciousness becomes the nature of what is grasped by the subsequent mind, and how will it grasp blue and so on without grasping what is nearby? It is unreasonable to abandon what is to be grasped that is near by virtue of being related to oneself and be able to grasp another place. If it is said that because the external nearby object is an obstacle, therefore it shifts to another object, that is not permissible. For example: Even if an external object is near, it is not able to illuminate it. Otherwise, if it is near to an object, no mind will experience it. If that is the case, there will be no memory. If it is said to be an experiencer without obstacles, that is not true. For example: There are some times when that object is not present, because there is no root, therefore there is no memory of the mind, therefore what is desired is truly wonderful. What is called an object merely becomes a memory, but it is not an experience. If it is said that because of understanding the object, one realizes one's own experience through the experienced object, that is also not permissible. When the experience of the object itself does not exist, then the understanding of the object also does not exist. When the understanding of the object is also another understanding of the object, then it is without limit. Therefore, experience becoming experience is memory, and not something else. Therefore, because the object becomes an obstacle, there is no experience and no memory. It is not an object experience just by existing. If it is said to be connected with the senses, then from where is that known? If it is said to be known from another connection with the senses, then it is without limit. In past and other conceptualizations, the object is not near, because there is no cause for shifting.
Chinese
不可能对事物进行推断。过去等等的各种分别念与感官无关，因此如何才能确定是亲身经历的呢？因此，不会对事物进行思考。思考等等与思考没有关联。然而，如果那里也有具有其他境和时的事物存在，那么，在这种情况下，一切都会成为障碍，如果是这样，就只会是不动摇和不改变，因为这本身就相违背。对于感官的各种识来说，事物近在眼前本身就是障碍。因此，智慧和由此产生的觉知将会连续不断地阐述，而有时则不会这样。对于推断的连续性来说，即使事物中断也是对境，因此始终存在障碍。在那里，事物本身会被觉知，但因为不是觉知，所以不会忆念觉知。然而，如果不是障碍，如果是这样，那么思考、思考等等的连续性就会变成觉知本身，因此不可能对事物进行思考。然而，如果还有某种能力能够在我身上产生知识，并且这种能力逐渐耗尽，因此会转移到其他境上，这也是不合理的，如下所示：如果在我身上产生知识的能力逐渐耗尽，转移到其他境上，那么，事物的智慧从何而来？如果先前的智慧没有能力执持智慧，因为没有能力，那么想要转移到其他境的事物的智慧就不存在了。能够产生能力，而不是不能产生能力。因此，先前的智慧如果耗尽了能力，就不会转移到事物上。如下所示：没有先前的智慧就没有智慧。为什么呢？因为执着于其他事物而能力衰退，所以没有意识到知识的衰退。如果先前的智慧不是原因，即使因为执着于其他事物而能力衰退，智慧也会产生，因为如果不是原因，无论是相异还是不相异都可以，或者获得其他，或者没有其他。因此，先前的智慧是原因，因为它没有能力，所以不会变成事物的智慧，因此转移到其他境上是非常不可能的。
English
It is impossible to infer about things. The various conceptualizations of the past, etc., are not related to the senses, so how can it be certain that it is a personal experience? Therefore, there will be no thinking about things. Thinking and so on are not related to thinking. However, if there is also a thing that has the nature of other objects and times, then in this case, everything will become an obstacle, and if so, it will only be unwavering and unchanging, because this itself is contradictory. For the various consciousnesses of the senses, the very presence of things is an obstacle. Therefore, wisdom and the awareness arising from it will be continuously expounded, but sometimes it will not be so. For the continuity of inference, even if things are interrupted, they are still objects, so there is always an obstacle. There, the thing itself will be known, but because it is not awareness, awareness will not be remembered. However, if it is not an obstacle, if so, then the continuity of thinking, thinking, etc., will become awareness itself, so it is impossible to think about things. However, if there is still some ability to generate knowledge in me, and this ability gradually exhausts, so it will transfer to other objects, this is also unreasonable, as follows: If the ability to generate knowledge in me gradually exhausts, and transfers to other objects, then, from where does the wisdom of things come? If the previous wisdom has no ability to hold wisdom, because it has no ability, then the wisdom of things that wants to transfer to other objects does not exist. It is able to generate ability, not unable to generate ability. Therefore, if the previous wisdom exhausts its ability, it will not transfer to things. As follows: Without previous wisdom, there is no wisdom. Why? Because of attachment to other things and the decline of ability, the decline of knowledge is not realized. If the previous wisdom is not the cause, even if the ability declines due to attachment to other things, wisdom will arise, because if it is not the cause, whether it is different or not different is fine, or obtaining others, or not having others. Therefore, the previous wisdom is the cause, because it has no ability, so it will not become the wisdom of things, so it is very impossible to transfer to other objects.