Tibetan
་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་སོ། །འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི་སྔ་མ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་མངོན་ན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་དེའི་ཚེ་མེད་པ་ཕྱིས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། འདི་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཤེས་སྔོན་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི། ད་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགྱུར་མོད་ཇི་ལྟར་ད་ལྟར་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ད་ལྟར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དབུས་སུ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་བྱ། །ད་ལྟ་མངོན་པར་ཉིད་ལས་ཏེ། །སྔར་མེད་པ་ནི་ད་ལྟར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་འདི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔོན་ཡོད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་མེད་པར་མཐོང་བ་ལ་འབྲེལ་པ་འཛིན་ཏོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བར་ཆད་མེད་པར་མཐོང་བ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་མེ་དཔར་ངས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དྲན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ངོ་ཤེ་སྤ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བ་འདི་དོན་མེད་པ་ཙམ་ལ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དེ་ཉིད་དོན། །བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དོན་བྱ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་གཞན་དག་ཐ་མི་དང་ཕྱིས་དེ་ཉིད་ལ་དོན་བྱ་བ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་དོན་བྱ་བ་གཞན་མི་སླུ་བ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལས་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བ་འདི་ནི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་མོ་འཛིན་པར་འབད་པའི་ཕྱིར་བར་མཆོད་པ་མེད་པར་རིང་པོ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པར་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ་འདི་ལྟར། དོན་དང་ཤེས་པ་མྱོང་བ་དག །གཅིག་པར་འབྱུང་བར་འདོད་མིན་ཞིང༌། །དོན་དང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དག །སོ་སོར་རྟོགས་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དང་དོན་ཡང་
Chinese
是由比量所证悟的。证悟为生起，但不是在之前。证悟为将要生起，这难道不是指将要显现的现量吗？因此，如果认为那时没有的后来会生起，那么，这也变成了现量，知道是先前生起的，但不是说现在存在。即使转变，怎么会现在也存在呢？如果说因为现在也存在，所以现在也存在。那么，要怎么说在中间存在呢？现在是显现的，因为先前没有的，现在不是所缘境。那么，这就是现量了。也不是比量，因为没有把握它与先前存在之物的关联。如果说在无间见中把握关联，那是不对的，因为在无间见中没有量。说“我无间地见到”也不是除了忆念之外的量。如果说是认识，那是不对的，因为量本身是要被阐明的。如果说因为不欺骗，所以是量，那么，因此，这个不欺骗仅仅是无意义的，因为没有作用，但不是因为它本身，因为没有量。不是那样，它本身是义，因为与作用相关联。在那时，会体验到义的作用。如果说因为没有义的作用，那么，这怎么会与其他作用相关联，并且后来在那本身上体验到义的作用呢？这也是不合理的，因为对于那，也必须承诺其他不欺骗的义的作用，并且对于那，也有其他，这样会没有穷尽。因此，说认识是量，这才是确立的。因此，为了努力抓住外壳，而不是没有间隔地抓住长等。如果认为识是唯一生起的，那也是不合理的，就像这样：事物与识的体验，不希望成为一体生起，事物与识的自性，也不存在各自了知。识不是同时生起，因为这是意的征象，所以这样说了。事物显现的识与事物也
English
It is realized by inference. It is realized as arising, but not in the previous moment. Is realizing as going to arise not referring to the manifest perception that is going to appear? Therefore, if it is thought that what did not exist then will arise later, then this also becomes perception, knowing that it arose earlier, but it is not said that it exists now. Even if it transforms, how can it still exist now? If it is said that because it exists now, it exists now. Then, how should it be said that it exists in the middle? Now it is manifest, because what did not exist before is not the object now. Then, this is perception. It is also not inference, because it has not grasped the connection between it and what existed before. If it is said that the connection is grasped in uninterrupted seeing, that is not correct, because there is no valid cognition in uninterrupted seeing. Saying "I saw uninterruptedly" is also not a valid cognition other than recollection. If it is said to be recognition, that is not correct, because valid cognition itself is to be clarified. If it is said that it is valid cognition because it is not deceptive, then, therefore, this non-deception is merely meaningless, because there is no function, but not because of itself, because there is no valid cognition. It is not like that, it itself is the meaning, because it is related to the function. At that time, the function of the meaning will be experienced. If it is said that because there is no function of the meaning, then how can it be related to other functions, and later experience the function of the meaning on that itself? This is also unreasonable, because for that, other non-deceptive functions of the meaning must also be promised, and for that, there are also others, so there will be no end. Therefore, saying that recognition is valid cognition, this is what is established. Therefore, in order to strive to grasp the outer shell, it is not grasping long things etc. without interval. If it is thought that consciousness arises as one, that is also unreasonable, like this: The experience of things and consciousness, it is not desired to arise as one, the nature of things and consciousness, there is also no separate understanding. Consciousness does not arise simultaneously, because this is the sign of mind, so it is said. The consciousness appearing as things and things also