Tibetan
ཁྲུལ་པ་གང༌། །དྲན་ཡིན་དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཅན། །བརྗོད་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ལས་ནི་། །གསལ་བར་སྣང་ཉིད་ག་ལ་ཞིག །ཡིད་ཀྱིས་བསླད་པ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་ལས་འདས་སམ། འཇུག་པ་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མི་རུང་སྟེ། ཡི་གེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གསལ་བའི་རྣམ་པར་འདོད་པས་དེ་ཇི་ལྟ་ན་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །བརྗོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ལ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འགྲེལ་པ་ནི། །དོན་གསལ་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ། དབང་པོས་གཟུགས་གསལ་སྒྲ་སྦྱོར་བ། །ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ། དབང་པོས་ཆོད་པ་མཐོང་བ་ཡང༌། །གལ་ཏེ་རྟོགས་པས་སྦྱོར་བྱེད་ན། །རྒྱུ་མིན་ཆད་པར་སྣང་བ་དག །རིགས་དམ་གནོད་པ་ཅན་མེད་པ། །ཆོད་པ་ཞེས་བྱ་དེ་གང་ལས། །རྣམ་པར་ཆད་པ་མེད་པར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཆད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ནི་གཞན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་རང་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བློ་གཞན་གྱིས་རིག་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ན། བློ་གཅིག་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྟེ། དེས་ན་བློ་གཞན་གྱིས་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཆད་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་བློ་ནུས་ངེས་པའི་ཕྱིར། །ཞེ་ན་དེ་ནི་ག་ལས་འདོད། །གཅིག་པར་བློ་ནི་མཐོང་མེད་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་འདི་ལྟར་དཔྱད་བྱ་ཡིན། །བློ་རྣམས་ནུས་པ་ངེས་པས་ན། །གཅིག་པར་མི་འགྱུར་པ་ཡིན་ན། །ནུས་པ་ངེས་པ་ཉིད་གང་ལས་ངེས་པར་བྱ། འོན་ཏེ་གཅིག་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཆད་པ་མཐོང་བ་མེད་དེ། མ་མཐོང་ན་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེར་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཆད་པ་མཐོང་བ་རྟོག་ཅེ་ན། འདི་རྣམ་པར་དཔྱད་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་བློ་གཅིག་པར་མཐོང་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང༌། བྱུང་བ་དང་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་མཐོང་བར་གཅིག་པར་དམིགས་པ་ནི་མེད་དེ། རིམ་པ་ཁོ་ནས་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ལ་ལུང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདི་ནི་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞི། གོ་སྐབས་མེད་དེ། སེམས་གཉིས་སྔ་སྐྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་པ་ངེས་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ན། དེ
Chinese
什麼是錯誤？ 記憶是具有分別念的。 與言說相關的，從那裡， 如何能有清晰的顯現呢？ 心所迷惑的是否超越了清晰本身？ 說「進入本身就是清晰」是不行的。 具有文字等形相的識是想要清晰的形相，那怎麼能說是從心中產生的錯誤呢？ 與言說相關本身，清晰的顯現是不可能的。 因為分別念隨後解釋說： 事實並非清晰的顯現。 這樣說過了。 同樣地， 官根將形色清晰地與聲音結合， 說過這是不存在的。 然而， 官根所見的斷滅， 如果是由覺知來結合， 則顯現為非因的斷滅， 沒有理智和誓言的損害。 所謂的斷滅，從何處， 顯現為沒有斷滅，這不是應該考察的。 現量不是應該在其他方面考察的， 因為現量損害的緣故，考察覺知本身是不存在的。 因此，這是不行的。 然而，因為沒有自證，所以承許由其他心來了知， 即使產生一個心也是不可能的。 因此，如果因為其他心而斷滅，所以見到斷滅， 對此進行解釋： 如果因為心的能力確定， 那麼那是從何處想要的？ 因為沒有見到一個心， 所以這應該這樣考察。 如果心的能力由確定， 所以不會變成一個， 那麼能力確定本身從何處確定？ 然而，如果因為沒有見到一個，所以能力確定，那麼就沒有見到斷滅了。 如果沒有見到，那麼在那裡也是存在的緣故。 然而，如果在那裡沒有見到是量， 那麼因為見到不是同時的緣故，見到斷滅是覺知嗎？ 這需要仔細考察。 如果沒有見到一個心，難道不是嗎？ 即使是了知意義， 對於生起和生起的自性，也沒有見到作為一個所緣， 因為僅僅是次第顯現的緣故。 你也沒有教證， 就像這樣： 這不是安住， 沒有機會， 因為兩個心依賴於先產生，所以是確定的，但不是普遍的。 在這裡， 那
English
What is error? Memory is conceptual. Related to speech, from there, how can there be clear appearance? Is what is obscured by the mind beyond clarity itself? It is not permissible to say that "entering itself is clarity." The consciousness with the aspect of letters and so on is intended to be a clear aspect, so how can it be reasonable to say that it is an error arising from the mind? It is not possible for clarity to appear in relation to speech itself. Because conceptualization subsequently explains: The fact is not a clear appearance. It has been said. Similarly, it has already been said that the senses clearly combine form with sound, but it does not exist. However, even if the senses see severance, if it is combined by cognition, then it appears as non-causal severance, without damage to reason and vows. From where does the so-called severance appear to be without severance, which is not to be examined. Direct perception is not to be examined in other ways, because cognition itself is examined to be non-existent due to the harm of direct perception. Therefore, this is not permissible. However, if it is admitted that another mind knows because there is no self-awareness, it is also impossible for one mind to arise. Therefore, if severance is seen as severance because of another mind, this is explained: If it is certain because of the power of the mind, then from where is that desired? Because the mind is not seen as one, therefore this should be examined in this way. If the power of the minds is certain, so it does not become one, then from where is the certainty of power itself determined? However, if power is certain because one is not seen, then there is no seeing of severance. If it is not seen, then it also exists there. However, if not seeing there is valid cognition, then is seeing severance cognition because it is seen as not simultaneous? This needs to be carefully examined. If it is not the case that one mind is not seen, is it not? Even if the meaning is understood, there is no seeing of the arising and the nature of arising as one object, because it only appears sequentially. You also do not have scriptural authority, like this: This is not abiding, there is no opportunity, because two minds rely on arising earlier, so it is certain, but it is not universal. Here, that