Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ནམ། རྟོགས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐུང་དུ་གཉིས་བཞིན་དུ་འདི་ནི་ཕྱི་མོ་གཉིས་ཞེས་རྟོགས་པ་འགྱུར་གྱི། རིང་པོ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་བློ་རང་རིག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན། ཇི་ལྟར་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་གཅིག་རིག་པ་ན་རིང་པོ་རིག་པར་སྣང་བར་གཞག་གོ །འོ་ན་ནི་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་ལྟར་ན་ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་གཅིག་རིག་པ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་བློ་གཞན་གྱིས་ཡིན་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །གནས་སྐབས་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། རིག་བྱ་ཉིད་ཕྱིར་རིག་བྱ་ནི། །གཞན་གྱིས་རིག་ཡིན་ཕྱི་རོལ་བཞིན། །དེས་ནི་བློ་ཡང་རིག་བྱའི་ཕྱིར། །རིག་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡོད་འགྱུར། །དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གསལ་བྱ་ཉིད་ཕྱིར་གསལ་བྱ་ནི། །གཞན་གྱིས་གསལ་ཡིན་བུམ་པ་བཞིན། །དེས་ནད་ནི་མར་མེ་ཡང༌། །གཞན་གྱིས་གསལ་ བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདི་ལ་ནི་ཅུང་ཞིག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བློ་སྔ་མ་བློ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡུལ་ཡང་དེའི་ཚེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ལུས་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཕྱི་མོ་རྣམས་མི་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན། རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་འདི་ལྟར། གནས་ན་གོ་རིམས་མེད་པས་ནི། །བློ་ལ་ཅིག་ཅར་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ཡི་གེ་རིམ་མེད་རིང་མི་འགྱུར། །གནས་པ་གོ་རིམས་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་རིང་པོ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་རིག་གྱིས་རྟོགས་པ་ལས་རིང་པོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མོ་རྣམས་རིམ་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཐའི་གནས་སྐབས་སུ་འདི་རིང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་རིག་པ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་དེ་ནི་སྔ་མ་ལས་གཞན་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་འདི་ནི་སྣོད་དང་ཕྱི་མ་འཛིན་པ་ཅིག་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ་འདི་ལྟར། ཕན་ཚུན་འདྲེས་པ་མེད་པ་ཡིས། །ཡིག་ཆ་རིམ་ལྡན་ཇི་ལྟར་ན། །རིམ་མེད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་བྱེད། །ཕན་ཚུན་གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་འབྲེལ་པར་ཡི་གེའི
Chinese
那么，难道不是领悟了长等相的意义吗？虽然领悟了，但并不是领悟了长等相的意义。因此，就像短和二一样，会领悟到这是两个线段，而不是其他的长。如果按照自己的心是自证的观点，那么如何执持长等？当具有该相状的心识生起时，就安立为认识到长。那么，即使按照说不是自证的观点，也同样存在具有该相状的心识生起，只不过是由其他心识所认识而已。这两种情况下并没有差别。如下所说：因为所知本身，所知是，被他所知如同外物。因此心识也是所知，会有其他能知者。这是不合理的，因为也会变成这样：因为所照本身，所照是，被他所照如同瓶子。因此灯也会，变成被他所照。对此已经稍微解释过了。如果前一个心识被其他心识所认识，那么因为那时没有具有该相状的心识，并且那时也没有对境，所以会显示说，从没有心识的状态中，所有体验都会毁灭。或者，如果线段本身是不存在的，因此不会执持长等，那么这也是不合理的，如下所说：如果存在没有次第，因为心识同时显现，文字没有次第不会变长。领悟到没有次第的存在不会变成长等，因为从以时间认识的角度来安立长。如果线段本身是有次第的，那么也不是，因为在最后时刻会领悟到这是长的等等。那时并不存在认识的领悟，因为那个心识与之前的不同。或者，如果这是执持容器和线段的同一个，那么这也是不合理的，如下所说：因为互相没有混合，如何能有次第的文字，对没有次第的有所帮助。因为互相没有存在，所以与文字没有关联。
English
Then, isn't it the case that the meaning of characteristics such as length is understood? Although it is understood, it is not the case that the meaning is understood by the characteristics of length and so on. Therefore, just as with short and two, it will be understood that these are two line segments, but not another length. If, according to the view that one's own mind is self-aware, how does one grasp length and so on? When a mind with that aspect arises, it is established as perceiving length. Then, even according to the view that says it is not self-aware, there is still the same arising of a mind with that aspect, but it is merely cognized by another mind. There is no difference between these two cases. As it says: Because the knowable itself, the knowable is, known by another like external objects. Therefore, the mind is also knowable, there will be another knower. This is not reasonable, because it will also become like this: Because the illuminable itself, the illuminable is, illuminated by another like a pot. Therefore, the lamp will also, become illuminated by another. This has already been explained a little. If the previous mind is known by another mind, then because at that time there is no mind with that aspect, and also because there is no object at that time, it will be shown that from the state of no mind, all experiences will be destroyed. Or, if the line segments themselves are non-existent, therefore length and so on are not grasped, then this is also not reasonable, as it says: If there is no order in existence, because the mind appears simultaneously, letters without order will not become long. Understanding existence without order will not become length and so on, because length is established from the perspective of knowing with time. If the line segments themselves are also ordered, then it is not so, because at the final moment it will be understood that this is long and so on. At that time there is no understanding of knowledge, because that mind is different from the previous one. Or, if this is the same one grasping the container and the line segment, then this is also not reasonable, as it says: Because they do not mix with each other, how can ordered letters, help the unordered. Because they do not exist with each other, they are not related to the letters.
Tibetan
་ཆ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དག་ཇི་ལྟར་བློ་གཅིག་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། བློ་ནི་ཡུལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཡུལ་ཐ་དད་ན་བློ་ཡང་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་རིམ་པ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས། དེ་སྐད་དུ་ཡང་དོན་འགའ་ཡང་མ་ཤེས་ན་ནི་བློ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཤེས་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དོན་ཤེས་པ་ལས་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ཐ་དད་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཅན་དུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལྟར་ཁོ་བོའི་བློ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་དག་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་ནི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཉིད་རིང་པོ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དང་པོ་ཉིད་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིང་པོ་གཅིག་ཉིད་རྟོགས་པས་རིང་པོའི་བློ་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན་དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། འདི་ལྟར། སྔ་མ་མཐའ་ ཡི་བར་གནས་ན། །འོག་ཏུ་སྒྲ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར། །རིམ་མིན་འཛིན་ཕྱིར་ཐ་མར་ནི། །རིམ་ལྡན་བློ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འདིའི་ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་བློ་དང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུས་ལ་སྡོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། སྔ་མའི་ཆ་ལ་མཐོང་བར་ཡང་བློ་ཐམས་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྟེ་གཞན་རྟོགས་པར་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ། རིང་པོ་གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔ་མ་ཡང་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ལ། ཕྱི་མ་གནང་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སྒྲ་འཕེལ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིར་མ་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རིང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་ཡང་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ནི་རིམ་པ་མེད་པར་བཟུང་པས་ན་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བློར་མི་འགྱུར་རོ། །སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རིམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་སྔ་ཕྱི་དག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དང་པོའི་སྐྱེས་བའི་བློ་གཅིག་པོ་ཉིད་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་འོག་ཡུལ་ནི་གནས་མེད་ཕྱིར། །བློ་ནི་རང་ཉིད་གནས་མ་ཡིན། །མ་འཕེལ་པའི་སྒྲ་ནི་འཕེལ་པའི་དུས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འཕེལ་བ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མི་གནས་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་མི་གནས་ཀྱང་རང་ཉིད་གནས་སོ་ཞེ་ནམ་དེའི་ཚེ་ཡང༌། རང་ཉིད་གནས་ན་ཕྱི་ནས་ནི། །མི་འཛིན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར
Chinese
那么，如何使先前和后来的心识成为一个整体呢？心识是执持对境的，如果对境不同，心识也不同，那么如何理解它是有次第的呢？正如所说，如果不了解任何意义，心识就不是有目标的；如果了解意义，那就是通过推论来理解的。就像通过了解意义而跟随意义来理解一样，它也是从不同到不同。就像这样，世间人会说“我产生了这样的心识”。然而，这是对事物本质的单一性的理解，例如长等。就像这样，最初产生的就是长等单一的。因此，通过理解长是单一的，长的意识也是单一的。如果这样说，那也是不真实的。就像这样： 如果先前停留在尽头之间， 那么之后声音就会增长。 因为最后执持非次第， 所以有次第的意识也不存在。 如果这是字母的本质，那么因为最初的心识就理解了它，所以不会停留在时间上。即使在看到先前的部分时，所有的心识也会理解长等。如果理解其他的是长等，那么那时就不会说长是单一的。然而，如果先前也跟随在后来的之后，并且后来的也允许理解，如果这样，声音就会增长，因为先前跟随，并且后来的也产生。如果理解“这是长的”等等是在最后的阶段，那么那时因为执持没有次第，所以不会成为有次第的意识。如果依靠先前而成为次第，那是不对的，因为先前和后来的意识是不同的。然而，如果最初产生的意识是唯一存在的，那么这也是不合理的，因为在那之后对境是不存在的。意识本身是不存在的。未增长的声音在增长的时候是不存在的。如果是这样，因为增长是其他的，所以它本身是不存在的。然而，即使不存在，它本身存在，那么那时，如果本身存在，从后来，因为没有执持的差别
English
Then, how does one make the earlier and later consciousnesses become a single whole? Since consciousness holds onto objects, if the objects are different, the consciousnesses are also different, so how does one understand it as being sequential? As it is said, if one does not understand any meaning, the consciousness is not directed; if one understands the meaning, then it is understood through inference. Just as understanding the meaning and following the meaning to understand, it is also from different to different. Just like this, worldly people say, "Such a consciousness arose in me." However, this is the understanding of the oneness of the essence of things, such as length, etc. Just like this, what arises first is the single length, etc. Therefore, by understanding that length is one, the consciousness of length is also one. If one says that, it is also not true. Like this: If the former remains between the ends, then the sound will increase below. Because the latter holds non-sequentially, the sequential consciousness will also not exist. If this is the essence of the letter, then because the first consciousness understands it, it will not remain in time. Even when seeing the previous part, all the consciousnesses will understand length, etc. If understanding others is length, etc., then at that time it will not be said that length is one. However, if the former also follows after the latter, and the latter also allows understanding, if that is the case, the sound will increase, because the former follows, and the latter also arises. If understanding "This is long," etc., is at the final stage, then at that time, because holding is without sequence, it will not become a sequential consciousness. If it becomes sequential by relying on the former, that is not right, because the former and later consciousnesses are different. However, if the first arising consciousness is the only one that remains, then that is also unreasonable, because after that the object does not exist. Consciousness itself does not exist. The unincreased sound does not exist at the time of increase. If that is the case, because the increase is other, it itself does not exist. However, even if it does not exist, it itself exists, then at that time, if it itself exists, from later, because there is no difference in holding