Tibetan
འགྱུར། །འོན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་འདི་མིན་ན། །རང་རིག་ཉིད་དུ་ཅི་མི་འགྱུར། །དེ་ཡང་སྣང་བ་གཞན་གྱིས་ནི། །རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེ་ལྟར་བློ་ལ་བློ་འདོད་ན། །བློ་ནི་རང་ཉིད་རིག་པ་གྲུབ། །དེ་ལྟར་མིན་ན་ཡུལ་ཡང་ནི། །བློ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་མཚུངས་ཉིད། །གལ་ཏེ་རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་བློ་ལ་བློ་འཕོས་པའི་ཕྱིར། བློས་བློ་གསལ་བ་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་བློ་ཉིད་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་རང་ཉིད་གསལ་བ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་མཚུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློའི་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེད་ཀྱི་བློ་རང་ཉིད། །གསལ་བའི་ངོ་བོར་རབ་གསལ་ཞིང༌། །གཞན་དེར་ངོ་བོ་འཕོས་པ་ཡིས། །གསལ་བ་ལ་ནི་རབ་གསལ་ཉིད། །གཟུགས་དང་བློའི་གསལ་བར་བྱ་བ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པའི་དངོས་བོ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཅིག་ནི་རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་བློ་གཅིག་རབ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་མོད། །གཞན་ནི་གསལ་བྱ་དང་འདྲ་བ་ཡོད་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕའི་གཟུགས་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འདྲ་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ཡིས་ནི། །བློ་གཞན་རབ་ཏུ་གསལ་མི་འདོད། །རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་ཕྱིར་དོན། །དེ་ཡི་ངོ་བོས་རབ་གསལ་ཡིན། །གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་གསལ་གྱི། །གསལ་བ་ཉིད་ནི་བློས་མཚུངས་པ་ཙམ་གྱིས་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་ཞེ་ན། དོན་དེའི་ངོ་བོར་ཏེ། གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱིས་གསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་དག་ནི་རང་ཉིད་ཡང༌། རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་གསལ་བར་བྱ་བ་གཞན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་སྒྲོན་གཉིས་བཞིན་མར་མེ་དང༌། །བུམ་པ་དག་ཀྱང་དེ་རྟེན་ནས། །གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ངོ་བོ་ཡིས། །ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད། །སྒྲོན་མ་གཉིས་ལ་འདྲ་བ་དང༌། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང༌། ཕན་ཚུན་གསལ་བ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མར་མེ་དང་བུམ་པ་གཉིས་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མར་མེའི་ཚོགས་པ་ལ་བུམ་པ་དེའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ཡང་རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་ཀུན་བརྟགས་པའི་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་པ་ལས་
Chinese
转变。如果不是外在的，为什么不转变为自明呢？那也不是由其他的显现而变得非常清晰的。因此而说，如果想要心对心，心就是自己证悟。如果不是那样，境也和心一样，具有相同的性质。如果因为自性非常清晰的心，心转移到心上，心就能照亮心，那么心本身就是能认知者。不是那样的，如果心自己不清晰，那也因为具有它的自性而具有相同的性质，所以会成为心的照亮者。因此，追溯起来，心自己，在清晰的本体中非常清晰，通过将本体转移到其他那里，对于清晰来说就是非常清晰。形象和心的被照亮者，以及照亮者的事物就是那样的，例如，一个是自己非常清晰，另一个是产生于它的自性。如果一个心本身非常清晰，另一个和被照亮者相似而存在，例如说如同抓住父亲的形象一样，即使相似，它也不希望其他的心非常清晰。因为自己非常清晰的缘故，通过它的本体而非常清晰。不清晰的由其他照亮，清晰本身不是仅仅通过与心相同而清晰的。究竟而言，不清晰的也是不清晰的。如何使事物非常清晰呢？在事物的本体中，通过清晰的自性而清晰，不是由其他照亮的。心等自己，也因为与自己非常清晰相同，所以不是使被照亮者成为其他事物的物体，例如如同两盏灯一样，酥油灯和瓶子等也依靠它，通过被照亮者和照亮者的本体，使名称非常兴盛。两盏灯有相似和产生，但是，相互照亮不是照亮者的事物。那么酥油灯和瓶子两个如何呢？因为在酥油灯的集合中，瓶子在那本体中产生。因此，那也是通过自己非常清晰而清晰的，不是通过其他。同样，从随行和相违背等中，从分别念的对境中
English
Transformation. If it is not external, why doesn't it transform into self-awareness? That is not made very clear by other appearances either. Therefore, it is said, if you want mind to mind, mind is self-realized. If it is not so, the object is also the same as the mind, having the same nature. If because of the mind that is very clear in itself, the mind is transferred to the mind, the mind can illuminate the mind, then the mind itself is the knower. It is not so, if the mind itself is not clear, it will also become the illuminator of the mind because it has the same nature with it. Therefore, tracing back, the mind itself is very clear in the clear essence, and by transferring the essence to others, it is very clear for clarity. The object to be illuminated of form and mind, and the thing that illuminates are just like that, for example, one is very clear in itself, and the other is produced from its nature. If one mind is very clear in itself, but the other is similar to the object to be illuminated, for example, like grasping the image of the father, even if it is similar, it does not want the other mind to be very clear. Because it is very clear in itself, it is very clear through its essence. What is not clear is illuminated by others, and clarity itself is not clear merely by being the same as the mind. Ultimately, what is not clear is also not clear. How to make things very clear? In the essence of things, it is clear through the nature of clarity, not illuminated by others. Minds, etc., are also not objects that make the illuminated other things because they are the same as being very clear in themselves, for example, like two lamps, butter lamps and vases, etc., also rely on it, and through the essence of the illuminated and the illuminator, the name becomes very prosperous. Two lamps have similarity and generation, but mutual illumination is not the thing of the illuminator. Then what about the two, the butter lamp and the vase? Because in the collection of butter lamps, the vase is produced in that essence. Therefore, that is also clear through being very clear in itself, not through others. Similarly, from following and contradicting, etc., from the object of conceptual thought.
Tibetan
དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཡིན་གྱི། །དོན་དམ་པར་ནི་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཙམ་གྱིས་ནི། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་མ་ཡིན། །དེས་ན་གང་ལས་འདི་འགྱུར་བ། །གཞན་དེའང་མཐོང་བར་གདོན་མི་ཟ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ཙམ་ལས་མཐོང་ངོ༌། །སྙམ་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ན་ནི། །ཐམས་ཅད་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ་ཞེ་ན། མཐོང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་གང་ལ་མཐོང་བ་སྐྱེས་པའོ། །མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་དེ་ཉིད་འདྲི་བ་མ་ཡིན་ནམ། གང་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའོ། །མིག་མངོན་དུ་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་རྟོགས། དེ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པས་ཐུག་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་མཐོང་བ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལས་ངེས་སོ་ཞེ་ན། མཐོང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་གང་ལས་མཐོང་བ་སྐྱེས། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ལས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱང་བའི་མྱོང་བ་ཙམ་ལས་ནི་ཉམས་སུ་མྱང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོ་ཉིད་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བར་དཀར་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་མི་ངེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ངེས་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མྱོང་བ་ཉིད་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ངེས་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ལས་ཀྱང་བདག་རིག་གྲུབ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་ན་ནི། །རིང་སོགས་པ་འཛིན་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཡི་ཕྱི་མང་པོ་གནས་མེད་ཕྱིར། །ཡུལ་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། དྲན་པ་ལས་ཀྱང་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལས་ནི་མྱོང་བ་ཙམ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། རང་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ལས་ཡང་དྲན་པ་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལན་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་པ་ཡིན་ན་ནི། རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་མོ་མང་པོ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཐུང་དུ་གཉིས་པ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ན་དེ་མི་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །མི་གནས་པ་ནི་གནས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རིང་པོ་དང་ཆེར་བསྲིངས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་མོ་རེ་རེས་འཛིན་ན་ནི་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོད་པ་ཡང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ནས་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིང་པོ
Chinese
因此，名言上虽是如此，但就胜义谛而言，可以详加阐述。仅仅凭借对境和根，并不能确定为“见”。因此，从此转变的那个，无疑也会被见到。如果确定仅仅凭借对境和根就能见到，那么必然会得出一切都被见到的结论。如果认为正是因为能被见到才确定为“见”，那么这个“能被见到”是什么？在何处产生了见？问“见”是什么，不就是在问那个本身吗？在何处，眼等显现出来？如何理解“眼显现出来”？对此，又如何用见本身来命名，这样就没完没了了。或者，如果仅仅凭借产生见就能确定，那么这个“能被见到”是什么？从何处产生了见？因为正是从体验中才能确定。仅仅凭借体验的感受，并不能确定为“感受”，就像没有体验白色，就不能确定为白色一样。因此，某种跟随体验的确定，像那样转变，正是从体验本身转变而来。 如此确定才是合理的。从记忆中也能成立自证。如果识被其他识所认知，那么就无法执持长等事物，因为许多后识无法存在。仅仅从了知对境的识与识的差别中，不仅能成立自证，也能从记忆中成立。如果认为仅仅从记忆中成立体验，而不是自证，并且从其他识的体验中也能合理地产生记忆，那么这是不成立的回答。如果识被其他识所认知，那么就无法执持长等事物，因为许多后识无法存在。例如，当将短与无二者结合时，它就无法存在一样。之前已经说明，不存在就无法与存在同时被认知。正是因为无法执持长和极长等事物。如果每个后识都执持，那么就无法执持长等事物，也无法认知分割。如果认为将前后合并在一起认知，那是不对的，因为它也是被认知的对境。长
English
Thus, it is so in terms of conventional language, but in terms of ultimate truth, it can be elaborated upon. Merely by means of the object and the sense faculty, it is not certain to be called "seeing." Therefore, that from which this transforms, undoubtedly that other will also be seen. If it is determined that seeing occurs merely by means of the object and the sense faculty, then it will necessarily follow that everything is seen. If it is argued that it is precisely because it is capable of being seen that it is determined as "seeing," then what is this "capable of being seen"? Where does seeing arise? Is not asking what "seeing" is, the same as asking about that itself? Where do the eye and so forth manifest? How is it understood that "the eye manifests"? To that, how can it be named by seeing itself, thus there is no end. Or, if it is determined merely by the arising of seeing, then what is this "capable of being seen"? From where does seeing arise? Because it is precisely from experience that it can be determined. Merely by means of the experience of experiencing, it is not certain to be "experiencing," just as without experiencing white, it cannot be determined as white. Therefore, a certain determination that follows experience, transforming in that way, transforms precisely from experience itself. Such determination is reasonable. From memory also, self-awareness is established. If consciousness is cognized by another consciousness, then it will not be possible to apprehend long and other such things, because many subsequent consciousnesses cannot exist. Not only is self-awareness established from the difference between the consciousness that knows the object and the consciousness itself, but it is also established from memory. If it is argued that only experience is established from memory, not self-awareness, and that memory can also reasonably arise from the experience of another consciousness, then that is an unacceptable answer. If consciousness is cognized by another consciousness, then it will not be possible to apprehend long and other such things, because many subsequent consciousnesses cannot exist. For example, just as when short and non-dual are combined, it cannot exist. It has already been shown that what does not exist cannot be cognized simultaneously with what exists. It is precisely because long and very long and other such things cannot be apprehended. If each subsequent consciousness apprehends, then it will not be possible to apprehend long and other such things, nor will it be possible to cognize division. If it is argued that the earlier and later are combined and then cognized, that is not correct, because that is also an object of cognition. Long