Tibetan
པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་བཞིན་ནི་ཡུལ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པར་འཕོ་བར་འདོད་ཀྱི། གཞན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལོང་ཡང་མ་འཕོས་པར་ཅི་ལྟར་རྟོགས། དེ་ཡང་བློའི་མེ་ལོང་དུ་འཕོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་བློ་ཡང་བློའི་མེ་ལོང་གཞན་ནམ་གཞན་དུ་འཕོས་པར་འདོད་དགོས་སོ། །བློ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་བློ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལྡོངས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ན་དེས་དོན་ཉིད་རིག་ལ་རག་མོད་འདིར་བློས་ཅི་བྱ། བྱེད་པ་མེད་པར་ཅི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་བྱེད་པ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ནང་གི་ནང་གི་བྱེད་པ་ཡང་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་དོ། །དགོས་པ་མེད་པ་ནི་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་གསལ་བ་ལས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལོང་བཞིན་དུ་དེར་ཡང་རྣམ་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བྱེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མེ་ལོང་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་དེས་ན་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་མ་གྱུར་ན་འཕོས་པའི་དོན་ཅི་ཡིན། མེ་ལོང་དུ་ནི་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་འཁྲུལ་པའི་བློ་སྐྱེ་ལ། འདིར་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དེ། དོན་དམ་པར་ཡུལ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་མེད་དེ་འགྲོ་བ་ནི་གཙོ་བོ་དང་སྐྱེས་བུ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་འགྲོ་བ་གཙོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །འདི་ཡང་ཕྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གྲངས་ཅན་གྱི་འཇུག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་གང་གིས་འདི་ནི་སྔོན་པོ་འདི་ནི་སེར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་དང་ལས་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་སྐད་ནི་བརྗོད་ན་རིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། བདག་ཉིད་འགྱུར་མིན་རྒྱུད་དག་ལ། །ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང་ཐ་དད་ཀྱི། །ལས་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་འདི། །ཐ་དད་པར་ངེས་བྱེད་མ་ཡིན། །དབང་པོ་ལ་ སོགས་པའི་ཐ་དད་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ
Chinese
如果说不能照见， 不是的，因为自己的面容不是适合的地方，所以想要转移到镜子等等上面。其他则不是这样。镜子也没有转移，如何了知？如果说，那也是因为转移到了意识的镜子中。那么，意识也需要想要转移到其他的意识的镜子中。如果说，意识本身不是觉知。我和意识都变成隐蔽的，因此有情会变成盲人。如果我没有变成隐蔽的，那么它依赖于觉知事物本身，在这里意识做什么呢？如果说，没有作用如何能见？眼睛等等是作用。 如果说，需要内在的作用。因为也需要内在的内在的作用，所以没有穷尽。没有需要就也不是作用。如果说，那些使士夫显现。 不是的，因为没有作用本身不是从显现中执取。因此，我变成事物的相状。 如果说，像镜子一样，在那里也不是相状种种变化的作者。不是的，因为依靠镜子，产生它的相状的意识，因此是种种变化。不是那样的，如果不是种种变化，转移的意义是什么？在镜子中，产生具有面容相状的错乱的意识。在这里也是，是具有境相状的错乱的意识。胜义中没有境的种种差别，因为有情仅仅是自性和士夫的自性。那么，有情是自性的自性也变成错乱。同样，士夫的自性也是。这个以后也要以其他方式显示，不是数论的进入。因此，仅仅是体验的这个，凭借什么来区分这个是蓝色，这个是黄色等等的业和业，需要变成它的自性。如果不是说，耳朵等等的进入是现量的量吗？如果那样说，道理是不对的。如下： 自性变与不变的相续中， 有差别也有差别之， 于业无差别此， 非是确定差别之因。 根等等的差别是蓝色
English
If it is said that it cannot be reflected, It is not so, because one's own face is not a suitable place, so one wants to transfer it to a mirror and so on. Others are not like that. How can one understand even if the mirror is not transferred? If it is said that it is because it is transferred to the mirror of consciousness. Then, consciousness also needs to want to transfer to another mirror of consciousness. If it is said that consciousness itself is not awareness. Both I and consciousness become hidden, therefore sentient beings will become blind. If I have not become hidden, then it depends on awareness of the thing itself, what does consciousness do here? If it is said, how can one see without action? Eyes and so on are actions. If it is said that inner action is needed. Because inner inner action is also needed, there is no end. What is not needed is also not action. If it is said that those make the Purusha manifest. It is not so, because the absence of action itself is not grasping from manifestation. Therefore, I become the aspect of things. If it is said that, like a mirror, there also is not the agent of various changes of aspects. It is not so, because relying on the mirror, the consciousness of its aspect arises, therefore it is various changes. It is not like that, if it is not various changes, what is the meaning of transfer? In the mirror, a deluded consciousness with the aspect of a face arises. Here also, it is a deluded consciousness with the aspect of an object. In reality, there is no distinction of objects, because sentient beings are merely the nature of the Pradhana and the Purusha. Then, the nature of sentient beings as the Pradhana also becomes delusion. Similarly, the nature of the Purusha is also. This will also be shown in other ways later, not by entering into Samkhya. Therefore, this mere experience, by what does one distinguish the karma and karma of this is blue, this is yellow, etc., needs to become its nature. If it is not said that the entry of the ear and so on is a valid means of direct perception? If it is said like that, the reason is not right. Like this: In the continuum of self-nature changing or unchanging, There are differences and also differences, In karma there is no difference, This is not the cause of determining difference. The difference of the senses and so on is blue
Tibetan
་སོགས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་ཐ་དད་པར་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེའི་བྱེད་པ་པོ་འམ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་ན་སྐྱོན་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་རིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དོན་མ་ཤེས་ན་ཅི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལས་ཤེས་པ་ངེས་ལ་ཤེས་པ་དེས་ན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱེད་པ་གཞན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བས་ཤེས་པར་བྱས་ན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པས་ཅི་བྱ། དེ་དག་ཉིད་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་འདི་ཅི་ལྟར་རིག་པ་པོ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཕྱིར་འདི་བདག་ཐ་དད་པ། །གང་ལས་འདི་འདི་རྟོགས་པ་ཞེས། །བྱེད་པ་ཡི་ནི་ལས་ངེས་དེ། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅན་དུ་གྲུབ། །རིག་པ་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཐ་དད་པ་གང་ལས་འདི་ནི་སྔོན་པོ་འམ་སེར་པོ་འདིའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ངེས་པའི་རྟོགས་པ་དེ་ནི་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ། །འདིའི་ངེས་པ་ནི་དེ་ཙམ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རིག་པ་འདིའི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་འདྲ་བ་ལས་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རྣམ་འགས་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི། །ཐ་དད་པར་ནི་བྱེད་ན་ཡང༌། །འདི་ནི་དོན་དང་འབྲེལ་བྱེད་པ། །དོན་གྱི་རང་བཞིན་མིན་གཞན་གྱུར། །དེ་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་རྟགས་པ་ཡི། །སྒྲུབ་བྱེད་གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་ཉིད། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡིན་ན། །དེ་ལས་དང་འབྲེལ་མི་འགྲུབ་པོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རིག་པ་ནི་འདི་ནི་སྔོན་པོ་འམ་སེར་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་ཡང་འོག་ ནས་བསྟན་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡིན་ན་ན་རིག་པ་ལས་དེ་དང་འབྲེལ་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་སྤངས་པ
Chinese
对于所有这些行为，这个没有差别的个体，并不是确定为不同的。那是通过它的作者或认知者来确定的。通过作者本身来确定是不合理的，因为它恒常，并且会陷入具有相状的过失。如果没有相状，就会变成同样的过失，因为它会陷入只认知自己的自性。然而，如果因为是认知者而确定，如果不了解意义，又如何认知呢？从认知者确定知识，而知识因此是认知者，所以会陷入互相依赖的过失。如果说是像显现一样认知，那是不对的，因为对于要认知的，还需要其他的认知者，所以没有穷尽。在任何情况下，显现也不是认知者。即使通过显现来认知，那么眼睛等等又有什么用呢？如果说它们本身变成了声音等等的显现，即使那样，由于安住于自己的体性，又该如何解释这个自证的自性是知者呢？因此，这个自我是不同的，从哪里认知这个呢？行为的业是确定的，它成为了它的能立。这个知识的自性所变成的差别，从哪里认知这个是蓝色或黄色呢？如果说确定的认知成为了它的能立，那么这个确定是从那仅仅而来，因为这样说过：如果它存在，这个就存在。这个知识与意义的关联，也是相似的，而不是其他的，就像这样：即使以各种方式使知识的自性成为不同，这个是与意义相关联的，不是意义的自性，而是其他的。因此，所量是能立的标志，能立是所量的自性。如果能立是其他的，那么就不能与它相关联。具有它的相状的知识，就是这个是蓝色或黄色，这样来确定意义。如何知道具有相状，也将在下面解释。如果能立是其他的，那么就不能与知识相关联。如果舍弃相状
English
For all these actions, this undifferentiated individual is not determined to be different. It is determined by its author or cognizer. It is unreasonable to determine by the author himself, because it is constant and would fall into the fault of having aspects. If there are no aspects, it will become the same fault, because it will fall into knowing only its own nature. However, if it is determined because it is a cognizer, how can it cognize if it does not understand the meaning? Knowledge is determined from the cognizer, and knowledge is therefore the cognizer, so it will fall into the fault of mutual dependence. If it is said to cognize like an appearance, that is not correct, because for what is to be cognized, another cognizer is also needed, so there is no end. In any case, appearance is not a cognizer either. Even if it is cognized through appearance, then what is the use of eyes, etc.? If it is said that they themselves become the appearance of sound, etc., even so, since it abides in its own nature, how should it be explained that this self-aware nature is a knower? Therefore, this self is different, from where is this cognized? The action of the deed is certain, it has become its proof. From where is it cognized that this difference, which has become the nature of this knowledge, is blue or yellow? If it is said that the definite cognition has become its proof, then this determination is only from that, because it has been said: If it exists, this exists. The connection of this knowledge with meaning is also similar, and not other, like this: Even if the nature of knowledge is made different in various ways, this is related to meaning, it is not the nature of meaning, but other. Therefore, the measurable is the sign of the proof, the proof is the nature of the measurable. If the proof is other, then it cannot be related to it. The knowledge with its aspect is that this is blue or yellow, thus determining the meaning. How to know having aspects will also be explained below. If the proof is other, then it cannot be related to knowledge. If abandoning aspects