Tibetan
བར་མི་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ཡང་ཉེ་བར་གནས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཉེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་དེའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱུའི་རྩོམ་པ་འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་བུལ་བ་དང༌། །མྱུར་བ་དུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། །འཇུག་ན་དེ་ལ་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །ཅི་ཞིག་བྱས་པར་གྱུར་པ་སོམས། །འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དུས་ཡིན་ན། དེ་ལ་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པར་དུས་ཀྱིས་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི་དུས་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དུས་མེད་པར་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ནུས་པ་ཡིན་ན་དུས་རྒྱུའི་དངོས་པོར་རིགས་པ་ཡིན་ན། དུས་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དུས་གཞན་དང་གཞན་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། དུས་གཞན་དང་གཞན་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ག་ལས། རྒྱུ་གཞན་ལས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ་རག་མོད། དུས་ཀྱིས་ཅི་བྱ། རིམ་པ་ཉིད་དུས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་ནི་འདི་ལྷན་ཅིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་དུས་གཞན་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་བ་ཉིད་དུས་ཡིན་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །མཐོང་འགྱུར་འདས་པའི་དུས་ཉིད་དོ། །མཐོང་བཞིན་པ་ནི་ད་ལྟར་བ། །མཐོང་འགྱུར་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་དུས་ནི་རྣམ་པ་གནས། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་དངོས་པོ་འདིའི་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མཆི་གུའི་ལུས་ཡིན་ཞེས། །ལྡོག་པར་རྟོགས་པ་ཅི་ལྟ་བ། །དེ་བཞིན་དུས་ནི་ཐ་དད་དུ། །རྟོགས་འཆད་མས་འཐད་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དག་བརྗོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེས་པའི་དུས་གང་ཡིན། །ཁྱོད་ཅི་བདེ་སོགས་གནས་སམ་ཞེས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཉིད། །འདྲི་ན་ཚིག་འདི་འཐད་པ་ཡིན། །དེས་ན་ད་ལྟར་མི་མཐོང་བ་ནི་འདས་ པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས
Chinese
仅仅因为不共存，那才是合理的。能成立的近处不共存，也是因为没有近处共存的原因。 没有近处的原因，也是因为没有那个原因，这样一来，原因的造作就是没有开始的。因此，所谓的时间，什么也没有。然而，果实的迟缓和快速，如果是时间的威力所致，那么原因对它做了什么呢？想想看。如果是时间使果实产生作用，那么原因的作用是什么呢？如果说没有原因，时间就不能起作用，那么就是因为有原因和没有原因才产生了果实，而时间是无能为力的。如果说没有时间，原因就不能起作用，那么时间就应该成为原因的实体。时间不是不存在，因为它是遍在和常恒的。然而，如果时间是从依赖于其他时间的近处共存的原因中产生的，那么其他时间的近处共存又是从哪里来的呢？如果说是从其他原因来的，那么仅仅依赖于此，果实的次第就成立了，时间又能做什么呢？如果说次第本身就是时间，那是不对的，因为次第是同时存在和不同时存在的物体，而且它也是物体的自性，所以没有其他时间。如果说太阳等的运行就是时间，那是不对的，因为没有与太阳等自身本体不同的运行。它的自身本体也是显而易见的。可见的是过去的时间，正在见的是现在，可见的是未来。如此，时间是各种形态的存在。那么，如何才能区分开来，认识到这个物体的时间是这个呢？就像认识到“这是眼泪的身体”的区分一样，同样，对时间的区分，用认识的解说也是合理的。同样，世间也会说：“你出生的时间是什么时候？你是否安乐”等等。询问它的自性差别，这些话才是合理的。因此，现在看不到的就是过去和未来，这才是真正的意义。如果那样的话，瑜伽士们
English
It is reasonable simply because it does not coexist. The establishing factor does not coexist closely because there is no cause for close coexistence. The absence of a proximate cause is also due to the absence of its cause. Thus, this creation of causes is without beginning. Therefore, there is no such thing as time. However, if the slowness and quickness of fruits are due to the power of time, then what has the cause done to it? Consider this. If it is time that causes fruits to function, then what is the effect of the actions of the causes? If you say that time cannot function without a cause, then it is from the presence and absence of a cause that the fruit arises, and time is powerless. If you say that causes cannot function without time, then time should be considered the substance of the cause. Time is not non-existent, because it is pervasive and constant. However, if time arises from a cause that depends on the close coexistence of other times, then where does the close coexistence of other times come from? If you say it comes from another cause, then the sequence of fruits depends on that alone. What does time do? If you say that sequence itself is time, that is not correct, because sequence is a thing that is simultaneous and non-simultaneous, and it is also the nature of things, so there is no other time. If you say that the movement of the sun and so on is time, that is not correct, because there is no movement that is different from the self-nature of the sun and so on. Its self-nature is also directly perceptible. What will be seen is the past time, what is being seen is the present, and what will be seen is the future. Thus, time exists in various forms. So, how can one distinguish and recognize that the time of this object is this? Just as one recognizes the distinction "This is the body of tears," similarly, the distinction of time is reasonable with an explanation of understanding. Similarly, the world also says, "What is the time of your birth? Are you well?" etc. Asking about its specific nature, these words are reasonable. Therefore, what is not seen now is the past and the future, and that is the true meaning. If that is the case, then the yogis
Tibetan
་ལ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་རང་གིས་མི་མཐོང་བ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་མ་ཡིན་ལ་མོ་གཤམ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མཐོང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མཐོང་བ་སྟེ། དེས་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ཙམ་དུ་ནི་དེ་ད་ལྟར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་དེ་འདས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་པོའི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་བྱས་པ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དུས་དེ་དང་འབྲེལ་པར། །གང་ཚེ་དེ་མངོན་བྱས་འགྱུར་བ། །དེ་ཚེ་ད་ལྟར་ཡོད་མིན་ཡང༌། །དེ་ཡི་ཡོད་ཉིད་འཐད་མི་དཀའ། །གལ་ཏེ་ད་ལྟར་བའི་དུས་དང་འབྲེལ་པ་མེད་ཀྱང༌། དེའི་ཚེ་དུས་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང་ལྡན་པའི་མངོན་སུམ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། ལྟ་བ་པོའི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་དང་འབྲེལ་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱིས་ནི་དེའི་དུས་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ལངས་ནས། འདས་པ་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་ད་ལྟར་མཐོང་བ་ཇི་ལྟར་འདས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མེད་དེ། འདི་ལྟར་ད་ལྟར་བའི་དུས་ཉིད་ནི། ལྟ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཞེས་རྟོགས། །གཞན་གྱི་དུས་ནི་ཇི་ལྟར་གཞན། །ཁྱད་པར་བྱེད་ཡིན་པར་འགྱུར། །བྱེད་པ་པོའི་དུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གཞལ་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ཡིན་པར་འགྱུར། རྟའི་ངང་པ་ཉིད་ནི་བ་ལང་གི་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་དེའི་ཚེ་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་གཞན་དུས་ཡིན་ཞེ་ན་གཞན་གྱི་དུས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། དེ་ནི་དེ་ཚེ་འམ་ གཞན་གྱི་ཚེ། །གང་ཞིག་གང་གི་ངོ་བོར་རིག །དངོས་པོ་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །བྱེད་པོའི་དུས་ནི་དེ་ཡི་མིན། །དུས་ནི་བྱེད་པ་པོའི་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་དུས་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག། བྱེད་པ་པོ་ནི་ཕྱིས་དུས་གཞ
Chinese
说“见到过去等等”就变成了“没有见到”。如果说自己没有见到却说见到了，那么就变成了既不是又像鬼魅一样。因此，所谓“见到过去等等”是什么意思呢？就是见到他人不能见到的东西。仅仅因为他见到了，所以仅此而言，它是现在的，没有过失。相对于他人来说，它就是过去等等。因此，凡是显现出来的，它本身就是存在的。对于过去等等，不是感官的作用，因为显现出来的东西本身就是存在的。此外，与那个时间相关联，什么时候它显现出来，那个时候即使不是现在存在，但它的存在也是合理的，并不困难。即使与现在的时间没有关联，那个时候与时间相关联而产生的物体显现出来，它本身就是存在的。因此，为了把握现在产生的事物，对于过去等等的认识，具有完全断除一切相状的现量。那么，它怎么是过去呢？因为见者不执着于现在产生的时间，而且他人也不执着于那个时间，瑜伽行者也从入定中出来后，才称之为过去。瑜伽行者现在见到的，怎么是过去呢？那是不存在的。像这样，现在的时间本身，是见者自己认为是。他人的时间怎么是他人呢？会成为区分的。作者的时间是什么，怎么会成为可以衡量的对象的呢？马的习性不可能成为牛的习性。但是，那个时候的认识怎么是其他时间呢？因为认识到其他时间。像这样，它在那个时候或者 其他的时候，什么认识到什么的体性，那个物体的体性，不是作者的时间。时间是作者的，不是对象的。认识到其他时间的不同之处，怎么会是作者的时间跟随其他时间呢？作者是后来时间的其他
English
Saying "seeing the past etc." becomes "not seeing." If one says that one sees what one has not seen, then it becomes both not and like a ghost. Therefore, what does it mean to say "seeing the past etc."? It is seeing what others cannot see. Just because he sees it, so only in that sense, it is present, without fault. Relative to others, it is the past etc. Therefore, whatever is manifested, it itself exists. For the past etc., it is not the function of the senses, because what is manifested itself exists. Furthermore, in relation to that time, whenever it manifests, even if it is not present at that time, its existence is reasonable and not difficult. Even if it is not related to the present time, the object that arises in relation to time at that time manifests, it itself exists. Therefore, in order to grasp the things that arise in the present, for the knowledge of the past etc., there is a direct perception that completely cuts off all aspects. Then, how is it the past? Because the seer does not cling to the time that arises in the present, and others do not cling to that time either, and the yogi also comes out of samadhi and then calls it the past. How is what the yogi sees now the past? That does not exist. Like this, the present time itself, is what the seer himself thinks it is. How is the time of others other? It will become a distinction. What is the time of the agent, how can it become the object of measurement? The nature of a horse cannot become the nature of an ox. But, how is the cognition at that time another time? Because it recognizes another time. Like this, it is at that time or at another time, whatever recognizes the nature of what, the nature of that object, is not the time of the agent. Time belongs to the agent, not to the object. How can the recognition of the difference of other times be the time of the agent following other times? The agent is the later time of others.