Tibetan
བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། བགྲོད་པའི་ཉེས་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན། ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ལུགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རིམ་གྱིས་རིག་ན་ཐོག་མེད་པའི། །དངོས་པོ་ཅི་ལྟར་རིག་ཅེ་ན། །མ་ཡིན་དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །རིམ་མ་ཡིན་པར་རིག་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ཡིས། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ནི་དོན་རྣམས་སུ་ན། །ཡིད་ལ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་སྣང། །དེ་བཞིན་མཐའ་མེད་རིག་པ་ཉིད། །དཔེར་ན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ཡི། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཉིད་ལ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་རིག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཚད་དང་ལྡན་པ་ཕྱིར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གོམས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དེས་ན། དེས་དྲན་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ནི་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཉེ་བ་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གིས་གཞན་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་འགའ་ཞིག་སྣང་བའི་རྒྱུས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ནམ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་བ་སྣང་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་སྔ་ན་མེད་པ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་སོ། །འདི་ལྟར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ལས། །མ་གཏོགས་པར་ནི་དོན་རྣམས་ལ། །ཉེ་བ་ཡོད་མིན་ཐ་སྙད་ལའང༌། །དེ་ནི་ཅི་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན། །བསྟན་བཅོས་སུ་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཉེ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཐ་སྙད་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདིའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་དགོས་སོ། །རྒྱུ་དེ་ཡང་བརྒྱུད་ནས་འབྲས་བུ་འདི་སྙེད་ཀྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་འདི་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡོད་པ་འམ། མེད་པར་འགྱུར་བ་འདིའི་བསོད་ནམས་ནི་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་སེམས་རྟོགས་སོ། །སྐྱེ་བ་སྔོན་མ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ན་ཡང་བརྒྱུད་ནས་ཕན་ཚུན་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་རིགས་ཏེ། དེས་ན་བསྐལ་བ་གཞན་ཡང་ན་རིག་གོ །བསྐལ་པས་བསྐལ་ཅན་སྐྱེ་བ་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ནི་རིག་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དེ་ཉིད་དང༌། །དེ་ཡིས་ནང་བྱད་རྣམ་གནས་རིག །དེ་ལྟར་དོན་ཀུན་རིག་པ་ནི། །ལུགས་ཀུན་སྤངས་ནས་འདིར་བསྟན་ཏོ། །གཞན་གང་དེ་ཡང་གཞན་དག་གིས། །གཞུང་རྗེས་འབྲངས་ནས་གསལ་བར་བསྟན།། །། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན།
Chinese
不应行之事，行之有何过患？ 故彼非他人之宗规。若渐次而知，无始之事物如何知晓？非也，一切诸义，以非渐次而知故。譬如极度串习者，于论典之义中，心中于一刹那显现。如是无边之觉性亦然。譬如极度串习者，论典之义于一刹那显现，如是无始无终之觉性亦然。论典非量故耶？非也，以具量故，显现非也。然由串习而生。论典之所诠一切显现，彼于忆念中显现耶？非也，以前所未有之论典之义，乃互相联系，故于彼近因，以某因缘而显现于他者耶？若于彼互相联系之论典之义，以某显现之因，亦非他者耶？无始无终之显现非如是耶？如何前所未有而显现耶？一切皆同。如是，离因果之关系，于诸义中，近因非有，于名言亦然，彼如何非有？论典中诸义之近因乃因果之事物，故一切显现。此于名言亦同，如是，此之变异乃此，此之因必为此类。彼因亦经由产生如是之果。以何者与此俱生耶？或无有变异，此之福德乃如此，如是他人领悟心意。于知晓前世等时，亦经由互相分离而于一切处知晓，故他劫亦能知晓。以劫于有劫之生，以因果之觉性，知晓一切有情之自性，彼知晓内外之安住方式。如是知晓一切义，舍弃一切宗规而于此宣说。其他任何彼者，亦随从其他之论典而清晰阐述。 量理宝藏论释
English
What is not to be done, what is the fault of doing it? Therefore, it is not the doctrine of others. If one knows gradually, how does one know the beginningless object? No, all things are known non-gradually. For example, for one who is extremely familiar, the meaning of the scriptures appears in the mind in a single instant. Likewise, so is the boundless awareness. For example, just as the meaning of the scriptures appears in a single instant for one who is extremely familiar, so too is the beginningless and endless awareness. Is it because the scriptures are not valid? No, it is not because they appear because they possess validity. However, it is from familiarity. Since everything that is expressed by the scriptures appears, does it appear in memory? No, because the meaning of the scriptures, which was not there before, is interconnected, so is it not that it appears to others through some cause that is close to it? If it is not also others because of some cause of the appearance of the meaning of the scriptures that are interconnected with it? Is it not so that the appearance without beginning and end is not like that? How does the unprecedented appear? Everything is the same. Thus, apart from the relationship of cause and effect, there is no close cause in all things, and so it is in terminology, how can it not be there? The close cause of all things in the scriptures is the object of cause and effect, so everything appears. This is also the same in terminology, thus, this transformation of this is this, and the cause of this must be like this. That cause also produces so many fruits through. By what is there a co-occurrence with this? Or without change, this merit is like this, so others understand the mind. When knowing previous lives and so on, it is also known in all places by separating from each other, so other kalpas can also be known. By kalpa, in the birth of those with kalpas, by the awareness of cause and effect, one knows the nature of all beings, and by that one knows the way of dwelling inside and outside. Thus, knowing all meanings, abandoning all doctrines, is taught here. Whatever other person, also follows other scriptures and clearly explains. Commentary on the Ornament of Valid Cognition