Tibetan
་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མིན། །དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་ཚིག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་ལ། དེས་ན་གཞན་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པས། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་གཅད་པར་ནུས་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་གང་ལས་སྲིད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསམ་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་རྣལ་འབྱོར་པའམ། །རིག་བྱེད་དེ་སྟོན་བྱེད་ཡིན་ན། །གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡོད་མིན་ན། །དངོས་འདིར་ཚད་མ་ག་ལས་ཞིག །འོན་ཏེ་དེ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱིས། །བླང་བྱ་གཅད་ནུས་མིན་ཞེ་ན། །མི་རིགས་སྡུག་བསྔལ་ཆད་པ་ནི། །གཙོ་པོ་མིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་ལྡན་པས། །སྐྱེ་བོ་སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲེལ་ཅིང༌། །དེ་བཞིན་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །བདེ་བའང་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། །སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་བདེ་བའི་མཆོག །གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལས། །བཟློག་པ་རིག་པར་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ལས་མཆོག་གྱུར་བླང་བྱ་གཞན། །རིག་པ་དང་འབྲེལ་གང་ཞིག་ཡིན། །མར་མི་ཞི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །ཞེ་ན་འདི་ནི་ཚད་ཅན་མིན།།འདི་ལྟར། བསྲེག་དང་བཅད་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །ཤེས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནུས་མ་ཡིན། །དེས་ན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར། །།མ་འཁྲུགས་པ་ནི་གནས་པ་ཉིད། །དེ་ཡི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པ་དེ། །རྣམ་འབྱེད་པ་ལས་རྒྱབ་ཕྱོགས་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྐྱོ་བས་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས། །འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་མཐོང་བ་དེའི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའང་གང་གིས་བྱས། །ཏིང་འཛིན་སྟོབས་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་གནོད་བྱེད་འགའ་ཡོད་མིན། །ཏིང་དེ་འཛིན་གྱིས་བཀྲེས་སོགས་ཀྱི། །སྡུག་ བསྔལ་མཐའ་དག་ཟད་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ལས་མཚོན་སོགས་གནོད་པ་ཡང༌། །དེ་ལ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་ཐམས་ཅད་ལ། །དཔའ་དང་བརྟན་པ་ལ་སོགས་འབྱུང༌། །བརྟན་པ་མེད་པ་འགའ་ལ་ཡང༌། །ཁ་ཟས་རྒྱས་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །བརྟན་དང་ལྡན་པས་གྱི་ན་ཡི། །ཁ་ཟས་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་བྱེད། །དེ་ལྟའི་ཁ་ཟས་མེད་པར་ཡང༌། །དེ་ཡི་དོན་ནི་ཡོད་པ་སྲིད། །སྐྱེ་བ་གཞན་སོགས་རིག་པ་ནི། །གོམས་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེས་ན་ལས་དང་འབྲས་ཤེས་ཤིང། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་ངེས་པ་ན། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར། །དེ་ཡི་འདས་དང་མ་འོངས་པའི། །ཤེས་པ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་ཤེས་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་རྣམས་ལའང་འགྱུར་ཞེ་ན། །དེ་ནི་དེད་ཅག་འདོད་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་ཀུན་ནི་སྐྱོབ་པ་ཡིན། །དངོས་པོའི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ན། །བརྟན་ཞིང་འཁྲུགས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཆགས་ལ་སོགས་པས་དཀྲུགས་པའི་ཕྱིར། །མུ་སྟེགས་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་མིན། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཚིག་ལས་ནི། །དེ་བྱེད་མཁྱེན་པར་ལྡན་པར་ཤེས། །ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར། །བརྗོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད། །གལ་ཏེ་རང་རྟོགས་རྗེས་འབྲངས་པས། །དག་གི་འཕྲོས་པ་འདི་ཡིན་ན། །ཡོད་པའི་དོན་ལ་བསྒོམ་པ་ནི། །ཤེས་པའང་ཡོད་ཡིན་མ་གུས་མིན། །དེས་ན་འདི་ནི་ཆགས་བྲལ་ན། །དོན་ཀུན་ཤེས་པ་སྲིད་པ་ཡིན། །མཉམ་པར་གཞག་ལ་མཐའ་དག་ནི། །གསལ་བ་ཡོང་པར་རྣམ་པར་ངེས། །ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ། །དེ་ནི་ཅི་ཕྱིར་ཡོད་མ་གྱུར། །དེ་དག་འབད་པ་ཆགས་སོགས་དང། །བྲལ་བ་ཙམ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་དེ་ལོག་གྱུར་པ་ན། །བདག་དོན་བྱས་པར་རློམ་དེ་དག །གང་དུ་འབད་པ་མེད་པར་ནི། །བདེ་ཐོབ་འདོད་པས་རེ་ཞིག་གནས། །ཀུན་མཁྱེན་ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་པ། །དེ་དག་སླར་ཡང་དུས་གཞན་ དུ། །འབད་པ་ཆུང་དུས་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །འགྲུབ་པ་བཀག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མར་མེ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་བཞིན། །ཞེ་ན་དེ་ནི་སྲིད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པ་ཡི། །བདག་ལ་ཆགས་བྲལ་གལ་སྲིད། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་སྔོན་བྱས་ཏེ། །དེ་ལས་ལྷག་པར་འདོད་ཅེ་ན། །འདི་ནི་དེ་ལའང་གུས་མེད་པར། །བྲལ་བར་འདོད་པ་ཅི་ཕྱིར་ཡིན། །འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ་བུད་མེད་དང༌། །སོགས་ལས་སྐྱེས་འབྱུང་བདེ་བ་མེད། །སྡང་དང་བྲལ་བ་དབང་པོའི་སྟེ། །བཅོམ་སྐྱེས་བདེ་བ་ག་ལས་ཡོད། །རྨོངས་དང་བྲལ་ལ་བདག་དང་ནི། །བདག་གིར་ཞེན་སྐྱེས་བདེ་བ་མེད། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་ཐར་པ་དེས། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་བདེན་ཏེ། །ཆང་འཐུང་སོགས་ལའང་བསམ་པར་བྱ། །ཆད་འཐུང་ལས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་ལ། །རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །བཤད་བ་ཟ་བའི་བདེ་བ་ནི། །གྲོང་གི་ཕག་པ་མིན་ལ་མེད། །མི་ཤ་རློན་པས་སྲིན་པོ་ནི། །མ་ཡིན་པ་དག་བདེ་མ་ཡིན། །རྗེ་བོའི་དྲིན་སོགས་བདེ་བ་ནི། །དྲན་མ་ཡིན་ལ་ཡོད་དམ་ཅི། །མགོར་བརྡེགས་པ་ཡི་བདེ་བ་ནི། །ཁོལ་པོ་མ་ཡིན་རྒྱལ་ལྡན་མིན། །དེ་ལྟར་ཐར་པ་མེད་པ་ལ། །འདི་ཀུན་དོན་དུ་གཉེར་བྱར་འགྱུར། །སོག་པོ་པར་སིག་མིན་པ་ཡིས། །མ་སོགས་འདོམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡང༌། །མནར་མེད་པར་ནི་མ་ཕྱིན་ལ། །དེ་བྲལ་བདེ་བ་གང་ན་འང་མེད། །དེས་ན་སྐྱེ་བོ་དམྱལ
Chinese
不会进入的。超越感官的语言是所有人都有的。因此，通过向他人展示，必须展示出能够斩断另一方的能力。如果说因为不可能所以不是那样，那么瑜伽士的知识又是从何而来的呢？这个问题应该思考。自性成就的瑜伽士，或者，如果是知识，那是展示者，如果没有确定，那么，这个事物从何处衡量？或者，那些寻求意义的人们，如果问是否能够斩断应该接受的，那么，断绝种族痛苦，就不是主要的事情。一切痛苦都平息不是应该接受的，就像这样：由于具有我和我所的执着，众生与痛苦相关联，同样，那些痛苦，一切都会耗尽。如果快乐也那样变化，那么，没有痛苦是快乐的至高。如果总是能够认识到从痛苦中，逆转，那么，从那之中超越的应该接受的其他，与认识相关的又是什么呢？就像酥油熄灭一样，如果说，这不是有量，就像这样：通过燃烧和切割等等，无法切断知识的连续性。因此，因为没有连续切断，不混乱就是存在本身。认识到它的状态，从分别者那里背离。如果因为厌倦而背离，这有什么矛盾呢？平等性是看到的那种背离也是由什么造成的？禅定的力量将会获得，那没有损害者。通过那个禅定，饥饿等的，一切痛苦都会耗尽，并且，从那之中武器等的损害，在那之中也会消失。从修习的力量中，对一切，勇气和坚定等等会产生。没有坚定对谁，也不会使食物增长。具有坚定，通过行为，食物完全增长。即使没有那样的食物，它的意义也可能存在。认识到其他的生命等等，从习惯本身会产生。因此，了解业和果，原因和结果的事物，当确定区分时，从那之中一切都会认识到。它的过去和未来的，知识会变得清晰。修
English
It will not enter. The language beyond the senses is something everyone has. Therefore, by showing it to others, it must be shown that it has the ability to cut off the other party. If it is said that it is not so because it is impossible, then from where does the knowledge of the yogi come from? This question should be considered. The yogi who is accomplished by nature, or, if it is knowledge, that is the one who shows it, if it is not determined, then, from where is this thing measured? Or, those who seek meaning, if asked whether they can cut off what should be accepted, then, cutting off the suffering of the race is not the main thing. The pacification of all suffering is not what should be accepted, like this: Because of having attachment to self and what belongs to self, beings are associated with suffering, likewise, those sufferings, everything will be exhausted. If happiness also changes like that, then, the absence of suffering is the supreme of happiness. If one can always recognize the reversal from suffering, then, what else is there that is superior to that, which should be accepted, and which is related to knowledge? Just like ghee being extinguished, if it is said that this is not limited, like this: Through burning and cutting, etc., the continuity of knowledge cannot be cut off. Therefore, because there is no continuous cutting off, non-confusion is existence itself. Recognizing its state, turning away from the discriminator. If one turns away because of weariness, what contradiction is there in this? What causes the turning away of the equality that is seen? The power of meditation will be obtained, there is no harm to that. Through that meditation, hunger, etc., all suffering will be exhausted, and, from that, harm from weapons, etc., will also disappear in that. From the power of practice, courage and steadfastness, etc., will arise for everything. Without steadfastness, it will not increase food for anyone. With steadfastness, through action, food will increase completely. Even without such food, its meaning may exist. Recognizing other lives, etc., will arise from habit itself. Therefore, knowing karma and result, the things of cause and effect, when determining the distinction, from that everything will be recognized. Its past and future, knowledge will become clear. Practice
Chinese
修习之力所生之智，对外境亦有转变吗？此乃彼等所欲，是为救护一切相。若能证悟事物之无我，则坚定且无动摇。因贪等烦恼所扰，外道之智非如此。如是转变之语，可知彼具行持之智。若智慧未完全清净，则言说亦不完全清净。若随顺自悟，此为清净之余，则于存在之义上修习，智慧亦存在，非不敬。因此，若离贪，则知晓一切义理是可能的。于等持中，一切皆能清晰显现。对于一切离贪者，为何彼不存在？彼等努力仅在于离贪等，仅致力于此。若由此而逆转，则彼等自诩已成办自利。何处无有努力，则因欲得安乐而暂且安住。贪执一切智之功德，彼等再次于他时。 于努力微小时，一切智亦非阻碍成就。如灯熄灭般，若言之，则此非可能。彼乃无有烦恼之，于自性上离贪是可能的。若先作分别念，欲求胜过彼，则于此亦无有恭敬，为何欲求离贪？离欲者，于妇女等所生之乐不存在。离嗔者，于根门所生之乐从何而来？离痴者，于我与我所执着所生之乐不存在。因此，如是之解脱，对于众生有何利益？彼非如是之真实，亦应思维饮酒等事。即使饮酒，婆罗门亦非恒常有乐。食粪之乐，非村中之猪所无。食生人肉之罗刹，非彼等所乐。君主之恩等乐，于不忆念时亦有吗？于头上击打之乐，非奴隶亦非具王权者。如是，于无有解脱者，此一切皆应为利益而努力。非索格波、巴尔西格者，与母亲等量之绳索相连，未至无间地狱，彼离贪之乐亦无处可寻。因此，众生堕入地狱。
English
Does the wisdom arising from the power of meditation also transform external objects? This is what they desire, it is to protect all aspects. When one realizes the selflessness of things, it is stable and without disturbance. Because of being disturbed by attachment and other afflictions, the wisdom of non-Buddhists is not like that. From the words of such transformation, one knows that they possess the wisdom to act accordingly. If wisdom is not completely pure, then speech is also not completely pure. If one follows self-realization, this is the remainder of purity, then meditating on the meaning of existence, wisdom also exists, it is not disrespectful. Therefore, if one is free from attachment, it is possible to know all meanings. In equanimity, everything is clearly and distinctly perceived. For all those who are free from attachment, why do they not exist? Their efforts are only in being free from attachment and so on, only focusing on that. If one turns away from that, then they boast of having accomplished their own benefit. Where there is no effort, they temporarily abide desiring to attain happiness. Being attached to the qualities of omniscience, they again at another time, When effort is small, omniscience itself is not obstructed from being accomplished. Like a lamp being extinguished, if one says so, then this is not possible. They are without afflictions, it is possible to be free from attachment to self. If one first makes conceptual thoughts, desiring to surpass that, then there is no respect for this either, why desire to be free from attachment? For those free from desire, there is no happiness arising from women and so on. For those free from hatred, from where does the happiness arising from the senses come? For those free from delusion, there is no happiness arising from clinging to self and what belongs to self. Therefore, what benefit does such liberation have for beings? That is not true in that way, one should also contemplate drinking alcohol and so on. Even from drinking alcohol, Brahmins do not always have happiness. The happiness of eating excrement is not absent for the pigs in the village. The Rakshasas who eat raw human flesh, those who are not, do not have happiness. The happiness of the lord's favor and so on, is it also present when not remembered? The happiness of being struck on the head is not for slaves nor those with royal power. Thus, for those without liberation, all of this should be strived for as benefit. Those who are not Sogpo or Parsig, connected to ropes measuring the mother and so on, not having gone to the Avici hell, that happiness of being free from it is nowhere to be found. Therefore, beings fall into hell.