Tibetan
་བར་ནི། །ལྷུང་ལ་སོགས་པ་འདོད་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་དེ་ཉིད་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཅི་ལྟར་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཡིན། དེ་ཤེས་པ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་རིག་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་བ་གཞན་གྱི་སེམས་མཐའ་དག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཐབས་ནི་རྣམ་པ་དུ་མ་དག །ཡུན་རིང་དུས་སུ་གོམས་པ་ལས། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཐོབ་བ་ཞེས་བྱར་རིག་པ་ཡིན། །བསྐལ་པ་གྲངས་ མེད་པ་གསུམ་དུ་གོམས་པས་མི་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དམ་ཚིག །ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཤེས་པ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྐད་དུ། ཀུན་མཁྱེན་མིན་པས་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །གང་ལ་ཅི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར། །བདག་རིགས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི། །རྒྱ་ཆེན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་མ་འཛིན་ཅིང༌། གང་ཟག་གི་ཚོད་ནི་ངའམ་ང་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་བཟུང་ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་རིག་པ་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དེ། འདི་ལྟར། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ནི་རིག་པ་ན། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །དེ་ཡིས་ཆགས་ཅན་ཉིད་ཡོད་ཅེས། །བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་དཀའ། །གལ་ཏེ་འདི་གཞན་གྱི་ཆགས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ན། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉི་ག་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཅིག་ཀྱང་མྱོང་བ་མེད་པར་ནི། །འདོད་ཆགས་ཅན་དུ་ཅི་ལྟར་འདོད། །བཏང་སྙོམས་པར་ནི་རིག་པ་ནི། །ཆགས་ཅན་ལ་སོགས་སྲིད་པ་མིན། །འདི་ལྟར་བུམ་པ་རིག་པ་ན། །བུམ་པ་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་རྟོགས་པའི་བཏང་སྙོམས་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པར་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རིག་ན་དེ་ཅི་ལྟར་བདག་ཉིད་རིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ཡིན་པས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་མི་ཉམས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཡི་ངོ་བོར་རིག་བྱ་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རིག་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ནི་གཞན་གྱི་འདོད་ཆགས་སོགས། །རིག་པ་ཡིན་པར་
Chinese
之间呢，就变成想要堕落等等了。如果说是想要特别的快乐，如果是这样，那就是和我们的想法一致了。如果说是怎样通达一切呢？那知道的方法又是怎样的呢？如果通达一切，贪欲等等其他的所有的心都显现出来，那又怎么不会变成具有贪欲等等的过失呢？回答说：方法有很多种，长时间地串习，因此通达一切的自性，被称为是获得的智慧。经过无数个三劫的串习，不能获得的，那是什么呢？通达一切的智慧，我们认为是做不到的。如是说：不是一切智者，怎么能知道一切智者呢？具有自性的大种姓者，向广大的您敬礼！如是说，不是一切智者，就不能知道一切智者。同样的，比丘们，不要以人来衡量人，衡量人的应该是和我或者和我们相似的人。如果是一切智者，自己通达一切，知道他人相续中的贪欲等等，难道会变成具有贪欲等等吗？不会的。这样说：知道他人的相续，对于没有贪欲的智慧来说，因此说具有贪欲，是非常难以成立的。如果这样，这个人变成具有他人的贪欲，同样的，知道他人没有贪欲等等的时候，也会变成没有贪欲吗？如果两者都是一样的话，如果没有经历过，怎么会认为是具有贪欲呢？以平等舍的方式来认知，不是具有贪欲等等的情况。比如，认知瓶子的时候，不会变成具有瓶子，同样的，贪欲等等也是，在他人相续中了知，以平等舍的方式了知，就不能成立是具有贪欲。如果自己通达一切，那怎么自己通达，而且也是瑜伽士，贪欲不会退失呢？那是不合理的，因为在那自性中是所知，在那之中会变成能知，那是他人的贪欲等等，是认知。
English
Between, it becomes wanting to fall, etc. If it is said that one wants special happiness, if that is the case, then it is in accordance with our thoughts. If it is said, how does one understand everything? And what is the method of knowing? If one understands everything, and all the minds of others, such as desire, are manifested, then how can it not become a fault of having desire, etc.? The answer is: There are many kinds of methods. Through long-term habituation, therefore, the nature of understanding everything is known as the wisdom that is attained. After countless three kalpas of habituation, what cannot be attained, what is that? The wisdom of understanding everything, we think is impossible. As it is said: Not being an omniscient one, how can one know an omniscient one? The great one of self-nature, I prostrate to the vast you! As it is said, not being an omniscient one, one cannot know an omniscient one. Similarly, monks, do not measure a person by a person, the measure of a person should be taken by me or those similar to us. If one is an omniscient one, and one understands everything, knowing the desire, etc., in the continuum of others, will one become one with desire, etc.? No. It is said like this: Knowing the continuum of others, for the wisdom without desire, therefore, saying that one has desire is very difficult to establish. If this person becomes one with the desire of others, similarly, when knowing that others are without desire, etc., will one also become without desire? If both are the same, if one has not experienced it, how can one think that one has desire? Knowing in a state of equanimity is not a state of having desire, etc. For example, when knowing a vase, one does not become one with the vase, similarly, desire, etc., is also known in the continuum of others, knowing in a state of equanimity, it cannot be established that one has desire. If one understands everything oneself, then how does one understand oneself, and also being a yogi, how does desire not diminish? That is unreasonable, because in that self-nature is the knowable, in that it will become the knower, that is the desire, etc., of others, it is cognition.
Tibetan
ཅི་ལྟར་གཞག །དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ནི། གཞན་གྱི་ཆགས་པ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཉེས་པ་གཞན་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་རིག་བྱ་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རིག་མི་འགྱུར། །དེ་ཡི་བདག་ཏུ་རིག་ ན་ནི། །ཆགས་དང་བཅས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གཞན་ལ་གནས་པའི་ཆགས་སོགས་ཀྱིས། །དེ་ཡི་ལུས་ངག་རྣམ་འགྱུར་བར། །མི་འགྱུར་དེ་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི། །ས་བོན་རྒྱུད་རིངས་གནས་པ་ཉིད། །བག་ཆགས་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིས། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་མྱོང་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དེའི་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དག་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་དག་གི་འགྱུར་བ་དེ། །བག་ཆགས་སྟོབས་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན། །བག་ཆགས་མེད་པ་དེ་ལ་ནི། །གཉི་ག་ཡང་ནི་སྲིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་མ་ཡིན་ནམ། གོམས་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་བག་ཆགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གོམས་པའི་འདུ་བྱེད་ཡོད་ན། བག་ཆགས་མེད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །གོམས་པ་དང་བག་ཆགས་དག་ནི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར། གོ་བར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། །ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་རྟོགས་གྱུར་ན། །གཞན་གྱི་སེམས་ནི་རིག་པ་ལ། །ཁྱད་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ལ་ནི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལ་བསྒོམས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱི་དེ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་དོན་བསྒོམས་པ་དེ་ནི་མེད་དོ། །ཡོད་ཀྱང་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལ་བག་ཆགས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་ཡང་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་མི་གཙང་བའི་རོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བའི་སྐྱོན་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །དབང་པོས་རིག་ན་མི་གཙང་སོགས། །བཅས་འགྱུར་གོམས་པའི་སྟོབས་ལ་ནི། །འབྱུང་བ་གཞན་དག་གིས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྕེ་བསྐྱེད་དེ་མྱོང་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དེ། རྨི་ལམ་དུ་ནི་བགྲོད་པར་མི་བྱ་བ་ལ་བགྲོད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མི་བདེན་པ་དེས་ན་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་སླུ་བ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་མི་བདེན། གང་གི་ཚེ་ཡང་རྨི་ལམ་རྨི་བ་དེའི་ཚེ་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ལ་
Chinese
如何安立？如果随顺于彼之自性，则非是了知他者之贪著，因为彼即是自性之贪著。此乃是其他的过失，若欲了知彼之自性，则于彼中不能了知。若了知彼之自体，则有陷入贪著之过失，若如是说，则非也。如此，由安住于他者之贪著等，彼之身语不能转变，于不转变之彼，贪著等之种子相续安住之故。由习气之力所生，贪欲使与贪欲相应，而非由他者之习气所生之成就，以近住而领受。若自之自性受用，则彼之汗毛竖立等身体转变，以及清净转变，为何不转变？此非也。身体与清净之转变，是由习气之力而转变。于无习气者，二者皆不可能。若非由修习他者之心之力而了知耶？串习之作意亦是习气，若于彼有串习之作意，则如何成为无习气？串习与习气之间有少许差别耶？此不应理，如此，通达之差别，若极度究竟通达，则于了知他者之心时，差别显现。于彼，有以近示记号之差别而修习之差别，然于彼，修习通达之义则无有。虽有，然与自体无有关联，是故于彼无有习气之故，虽显现然非与贪著相应。以此亦已遣除受用不净之味等的过失，此乃由业所生之，若以根识知，则不净等，与串习之力相应而转变，非由其他的生起。若由修习之力而生舌头而受用，则彼时无有罪过，于梦中，对于不应行之处而行，则无有行之过失。彼是不真实的，故无有罪过，若如是说，若不欺骗，则为何不真实？于何时作梦，于彼时转变，于彼时对你
English
How to establish it? If one follows its nature, then it is not knowing the attachment of others, because that is the attachment of oneself. This is another fault: if one wants to know its nature, then one cannot know it in that. If one knows its self, then there is the fault of falling into attachment. If one says so, then it is not so. Like this, by the attachment etc. abiding in others, his body and speech do not change. Because the seeds of attachment etc. abide in the unchanging one. By the power of habit, desire makes one have desire, but it is not experiencing the accomplishment arising from the habit of others by dwelling nearby. If one experiences one's own nature, then why does the body change, such as the hair standing on end, and the pure change? It is not so. The change of body and purity is changed by the power of habit. For those without habit, neither is possible. If it is not known by the power of meditating on the mind of others? The act of habituation is also a habit. If there is an act of habituation in that, how can it become without habit? Is there a slight difference between habituation and habit? This is not reasonable, like this: the difference of understanding, if it is completely understood, then when knowing the mind of others, the difference appears. In that, there is the difference of meditation by closely showing the difference of signs, but in that, there is no meaning of meditating on understanding. Even if there is, it is not related to oneself, therefore, because there is no habit in that, even if it appears, it is not associated with attachment. By this, the fault of enjoying impure tastes etc. has also been removed, this is born from karma, if known by the senses, then impure etc., change in accordance with the power of habit, not by other arising. If one creates a tongue by the power of meditation and enjoys it, then at that time there is no fault, in a dream, there is no fault of going to a place where one should not go. That is not true, so there is no fault, if one says so, if it is not deceiving, then why is it not true? When one dreams, at that time it changes, at that time to you