Tibetan
པ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་བསྒོམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། རྣལ་འབྱོར་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་དོན་བཟུང་ནས། རིག་པ་སེམས་པ་ལས་བྱུང་བས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡུལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ལ་དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གསལ་ཏེ་འདི་དག་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ནི་འབྲས་ བུའི་དོན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་གི་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ན། །དེས་ན་གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེ་ཙམ་གྱི་ཡོད་པར་ཅི་ལྟར་གྱུར། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དེ་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣག་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བརྟགས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཙམ་ལས་སྐྱེ་བ་བསྒོམས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི། ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་ན་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། བསྒོམས་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་མིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ནི། །དངོས་པོ་ངེས་པར་འདོད་པ་ཡིན། །བསྒོམས་པ་ཙམ་ལས་ནི། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་གང་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་གྱུར་པ། །བསྒོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་ཅན། །ཡོད་པ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་བསྒོམས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་དང་གང་བསྒོམས་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། དེ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པའི་བློ་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམས་པ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྔར་དཔྱད་དངོས་པོ་བཞིན། །སླུ་བ་མེད་ཅན་གང་ཡིན་དེ། །བསྒོམས་བྱུང་མངོན་སུམ་ཚང་མར་འདོད། །ལྷག་མ་ཉེ་བར་བསླད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །བསྒོམས་པའི་སྟོ་བས་ལས་བྱུང་ཡང་སྔར་དཔྱད་པའི་དངོས་པོ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་མི་སླུ་བ་ཅན་མི་སྲིད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་བསླད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སླུ་བ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། མུ་སྟེགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་ ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཡང་བསྒོམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ནི་མི་ནུས་སོ། །འདི་ལྟར། དོ་ན་གན་འཇིག་རྟེན་ཐུན་མོང་བ། །དེ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས། །ངེས་པར་རིག་པ་ལས་འདས་པར། །གནས་པ་མིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་གཞན་དེ་དག་གིས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་དོན་གྱི་ཚོགས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ག་ལ་འགྱུར། དེས་ན་དེ་དག་གིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་འཇུག་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ལས་འདས་རིག་བྱ་མིན། །དྲང་སྲོང་མིག་གིས་མཐོང་གྱུར་པའི། །དངོས་ལ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཚིག །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་གི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་ན་ནི་དེའི་ཚིག་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ལ་ཡང༌། །སླུ་བ་མེད་ཅན་ཚད་མཐོང་ལ། །གཞན་གྱི་ཚད་མས་གནོད་འགྱུར་བ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཟིགས། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་འི་ཚད་མས་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་གནོད་པར་བྱེད་པ་འམ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། གང་ཕྱིར་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ནི། །ཡུལ་མཚུངས་པ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །དབང་པོ་འདས་ལ་འཁོར་བ་པའི། །ཚད་མ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་མེད། །རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པས་ཀྱང་དེ་དག་གི་དེ་ལ་གནོད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་གསུངས་དེ་དག་གང༌། །འགལ་བར་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་ཚིག་རྒྱུ་ཤེས་པ་ནི། །གནོད་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཡི། ། འདི་ནི་བཟློག་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི། །དོན་བརྗོད་འབའ་ཞིག་རིག་བྱེད་ན། །དེ་ཡི་ཚིག་ལས་མཁས་པ་ནི། །འགའ་ཡང
Chinese
也是存在的。如果说是由于瑜伽士的现量所见，那么仅仅通过禅修，并不能成为瑜伽士。然而，通过听闻产生的智慧把握意义，通过思维产生的智慧进行辨别，当禅修者的意义圆满时，凡是具有不颠倒之境者，那本身就是量，而具有此量者就是瑜伽士。即使如此，止观双运之道就是瑜伽，如是说。对此清楚，这些是瑜伽士所显现的，即使如此，这也不是为了果的意义上的真实，而是显现。因此，对他们来说，那不是真实的显现。因此，如果瑜伽士显现出非真实自性，那仅仅如此怎么能存在呢？因此，对于瑜伽士的智慧来说，那些也不是真实自性的显现。仅仅显现并不能成为真实，而是源于考察。仅仅从证悟中产生的禅修，不是证悟真实的因，如果通过量之力量而来，那才是如此，这一定是确定的。如下：由于仅仅从禅修中产生，故说非彼。从事物之门证悟，是欲求事物确定。仅仅从禅修，因此有时真实有时不真实。任何深深禅修的，当禅修圆满时，那是明晰非分别智之果。仅仅禅修存在不是，因为也是禅修之境。因此，任何所禅修的，当禅修圆满时，那明晰的非分别智是深深禅修之果。禅修未见变为其他。对此，如先前考察之事物，凡是不欺骗者，认为是禅修所生之现量，其余非为错乱。这被称为中间的偈颂。即使通过禅修的力量产生，先前考察的事物，超世间的四圣谛等不欺骗者，凡是不可能存在者，唯有其境是现量，此
English
It also exists. If it is said that it is due to the direct perception of the yogi, then merely through meditation, one does not become a yogi. However, through the wisdom arising from hearing, one grasps the meaning, and through the wisdom arising from thinking, one distinguishes. When the meaning of the meditators is complete, whatever has a non-inverted object, that itself is valid cognition, and the one who possesses this is a yogi. Even so, the path of uniting calm abiding and insight is yoga, so it is said. This is clear, these are what appear to the yogi, even so, this is not the reality for the sake of the fruit, but an appearance. Therefore, for them, that is not a real appearance. Therefore, if the yogi appears as a non-real nature, how can it exist just like that? Therefore, for the wisdom of the yogi, those are also not the appearance of the real nature. Merely appearing does not become real, but it comes from examination. Meditation arising merely from realization is not the cause of realizing reality, but if it comes through the power of valid cognition, then it is so, this is definitely certain. Like this: Because it arises merely from meditation, it is said to be not that. Realizing through the door of things, is desiring the certainty of things. Merely from meditation, therefore sometimes real and sometimes not real. Whatever is deeply meditated, when meditation is complete, that is the fruit of clear non-conceptual wisdom. Merely meditating on existence is not, because it is also the object of meditation. Therefore, whatever is meditated, when meditation is complete, that clear non-conceptual wisdom is the fruit of deep meditation. Meditation has not been seen to change into something else. Regarding this, like the previously examined things, whatever is non-deceptive, is considered to be the direct perception born of meditation, the rest is not confused. This is called an intermediate verse. Even if it arises through the power of meditation, the previously examined things, the four noble truths of the transcendent world, etc., the non-deceptive, whatever is impossible to exist, only its object is direct perception, this
Chinese
不是具有莲花等处境者。那是因为显而易见，虽然没有分别念，但实际上是虚假的。因此，梦境的知识等不欺骗，实际上不是现量。如果通过修习的力量，知识不是现量，那么与外道相关的知识都将成为现量，因为他们也没有修习，这样说是行不通的。如下：如果说这是世间共有的，它只存在于某些人身上，那么它怎么会不是必然超越知识的境界呢？因此，外道其他修行者通过修习产生的现量所证成的，属于自己宗派范畴的事物集合是不存在的，这怎么可能呢？因此，也应该按照他们所宣示的去行事。如果说因为比量等会造成损害，所以不是这样，那是不对的。如下：感官无法触及，不是知识的对象，那些圣人眼睛所见的事物，比量不会损害他们的言辞。如果说不知道那就是他们的所见，如果他们真的见到了，那么他们的言辞就不会受到损害。如果那样，那么如来也知道真理等，这又从何说起呢？那是不对的。如下：如来的言语，是无欺骗的量，如果被其他的量所损害，那么如来就看到了。如果说人的量对于超越感官的对象不是量，那么它怎么会损害或证明超越感官的对象呢？因为能损害和所损害，存在于相同的领域。轮回者的量无法完全进入超越感官的领域。瑜伽士的知识也会损害他们的观点。如下：如来的言语，凡是存在矛盾之处，它的言辞之因——知识，会充分地显示出损害。 如果说这在反驳方面也是一样的，那是不对的。如下：如果只是陈述超越感官的对象，那就是知识，那么从他的言辞中，智者
English
It is not one with places like lotuses. That is because it is clearly visible, although there is no conceptualization, it is actually false. Therefore, the knowledge of dreams, etc., is not deceptive, and is actually not direct perception. If knowledge is not direct perception through the power of meditation, then all knowledge related to non-Buddhists will become direct perception, because they also do not have meditation, so it is impossible to say that. As follows: If it is said that this is common to the world, and it only exists in some people, then how can it not be a realm that necessarily transcends knowledge? Therefore, it is impossible to say that the collection of things that belong to the category of one's own doctrine, which is proven by the direct perception arising from the meditation of other non-Buddhist practitioners, does not exist. Therefore, one should also act according to what they have declared. If it is said that it is not so because inference etc. will cause harm, that is not correct. As follows: The senses cannot touch, it is not an object of knowledge, and inference will not harm the words of those sages who have seen things with their eyes. If it is said that it is not known that that is what they have seen, if they have really seen it, then their words will not be harmed. If so, then how can it be said that the Tathagata also knows the truth, etc.? That is not correct. As follows: The words of the Tathagata are infallible measures, and if they are harmed by other measures, then the Tathagata has seen them. If it is said that the human measure is not a measure for objects beyond the senses, then how can it harm or prove objects beyond the senses? Because what can be harmed and what is harmed exist in the same field. The measure of samsara cannot fully enter the realm beyond the senses. The knowledge of yogis will also harm their views. As follows: The words of the Tathagata, wherever there is contradiction, the cause of its words—knowledge—will fully show harm. If it is said that this is the same in refutation, that is not correct. As follows: If it is just stating an object beyond the senses, that is knowledge, then from his words, the wise