Tibetan
ར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་མྱོང་བས་བློའི་ནང་དུ་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱེད་པའམ། དེ་དང་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདུ་བས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་དང་བློ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་རློམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་དྲན་པའི་རྣམ་པ་ཅན། །མྱོང་བ་མ་གཏོགས་འདི་བློ་གང༌། །བློ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ལྷག་པར་ཞེན་པའོ། །རིག་པ་དེ་གང་ཡིན་ན་གཉིས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཐ་དད་པ་ལ་ཚད་མ་ཡོད་ན་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་བློ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་མེད་པའི་མྱོང་བ་ནི་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་མེད་པའི་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ་མེད་དོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཚད་མ་མེད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་མེད་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཁས་བླང་བ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་མྱོང་བ་གཞན་མེད་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་ན་ཅི་འགལ་ཐ་སྙད་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་ནི་དོན་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཡང༌། གལ་ཏེ་མྱོང་གཞན་མི་འདོད་ན། །དེའི་ཚེ་ཐར་པའི་གནས་སྐབས་ན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེས་གྲོལ་བ། །མེད་པ་ཅི་ལྟར་ཐར་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་འདོར་ན་ནི། །ཆོས་ཅན་མེད་པར་ཐལ་བར་ འགྱུར། །རང་གི་བདག་ཉིད་ནི་སྤང་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་ནི། གལ་ཏེ་ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་དད་པར་ལྷག་པར་ངེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་སྤང་བར་ནུས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདི་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པ་ནི་མི་འགྲུབ་པོ། བདག་གི་འདོད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཚད་མ་མེད་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མེད་པའི་ནི་འདོད་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ལ། དོན་ལ་རྒྱུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཚད་མ་ཡང་ཅུང་ཟད་མེད་དེ་སྒོམ་པ་ད་ལྟར་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་གནས་པ་ན་ཆ་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་མྱོང་བ་གཞན་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཐར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། དེ་དང་དེ་དོན་ལ་བརྟེན་ནས། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་མྱོང་བ། །གཅིག་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་མཐོང་གི །བར་དུ་གཞན་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་བློ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དོན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཐ་དད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེན། མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དགའ་བ་དང་ཞུམ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་ཅན་གཅིག་ཉིད་འབྱུང་བར་མཐོང་སྟེ། དེ་ལ་མིང་ཅི་ལྟར་འདོད་པར་གདགས་ལ་རག་གོ །བརྗོད་པ་ཐ་དད་པར་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་དང༌། འདོད་པ་མ་དང་ཆུའི་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྕགས་གོང་དང་ནི་མེ་བཞིན་དུ། །འདྲེས་པ་རྣམ་དབྱེར་མེད་ཅེ་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་ཀུན་ལ། །ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་བཞག་ཉམས། །གལ་ཏེ་དཔེ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མ་མེད་པར་འདི་ནི་གཉིས་འདྲེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ། །གཅིག་མ་གྲུབ་ན་ནི་དེ་འདུས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་ན་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མཐའ་དག་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ དང་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། ཐ་དད་མེད་མྱོང་གཅིག་ཡིན་ན། །དེ་ལྟར་གང་ཡིན་དེ་ཐ་དད། །ཅན་འགྲུབ་འདི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ན། །ཐ་དད་གྲུབ་བྱེད་འགྲུབ་མ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་མ་གྲུབ་ན་གཉི་ག་ཡང་མི་གྲུབ་བོ། །དེ་བས་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རིག་པ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པས་ནི་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་སོ། །གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟར་ན་ནི། །སྡུག་བསྔལ་དཀར་སོགས་ཐ་དད་སྣང༌། །ཐ་དད་སྣང་ཡིན་བློ་མྱོང་ནི། །ཐ་དད་མེད་སྣང་ཐ་དད་ན། །ཐ་དད་ཐ་དད་མེད་རྟེན་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་བའོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ཅི་ལྟར་ཚོར་བ་དང༌། སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་མི་རྟོག་ལ། མི་རྟོག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བློ་དང་མྱོང་བ་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་འདོད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རིག་པ་གཅིག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན་འདིར་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། །གཅིག་ཚེ་བསལ་བས་བསྒྲིབས་ན་ཡང༌། སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱུན་དགལ། ཐ་དད་པར་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཐ་དད་རྣམ་གཞན་གྲུབ་པ་ཡིན། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་ལན་འདེབས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་འཇུག་པ་གཅིག་གིས་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲིབས་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞན་གྱི་ཚེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བས་ན་ཚོར་བ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའོ། །དུས་གཞན་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རང་ཉིད་གསལ་བའི་ནུས་པ་བཟློག་པའི་སྐར་མའི་ཚོགས་དེའི་ཚེ་མེད་པའི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་དང་མྱོང་བ་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་གྱི་ཚེ་ཡང་ཐ་དད་པར་གསལ་བར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ནི་རེས་འགའ་ཞིག་གསལ་བར་གྱུར་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རེས་འགའ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པའི་ཡིད་ལ་རེས་འགའ་ནི་འདི་བྱའི་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དག་གི་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་རིག་པའི་ཆ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། བློ་དང་མྱོང་བ་དག་ནི་འདི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་སྔར་བཤད་པ། །དེ་དག་གལ་ཏེ་བསྒོམས་བྱུང་ཡིན། །རྟོག་པའི་དྲ་བ་རྣམ་བསལ་ནས། །གསལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་རྒྱུ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། བཤད་པ། བསྒོམས་བྱུང་ཡིན་ཏེ་བསྒོམས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ནོ། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་མེད་པར་འཐད་པ་ཡིན་ན། འད
Chinese
如果变成“它”，那它就不存在了，因为它不是它的形态。以并非变成它的自性的体验，来认知进入心中的快乐等等，或者与它相合。那么，因为以相合而关联，所以体验和心识显现为一体，是这样认为的吗？具有现量忆念的形态，除了体验之外，这个心识是什么？所谓心识，还额外执着什么呢？如果那个认知是二元体验，如果对差别存在量，那不就应该那样说吗？额外执着和亲身体验，只不过是名称而已。境的形态并非体验的自性是心识，没有形态的体验是觉悟的自性，是这样认为的吗？所谓没有形态的体验，对此没有量。如果不是现量所认知，因此没有量，不是这样的，因为没有承认的理由。对于没有现量，也不是比量，因此不应承诺。或者，如果没有其他的体验，那快乐等等就会变成没有体验，是这样吗？如果以自证来体验，有什么相违的？名言仅凭此就圆满了，因此其他没有意义。如果又问：如果不想有其他的体验，那时在解脱的境地中，从快乐和痛苦中解脱，没有了，怎么能解脱呢？如果完全舍弃自性，就会变成没有法，自己的自性是不能舍弃的。对于快乐等等的差别，如果认识到现在的境地中没有差别，即使那样，也因为成为更加确定差别的行境，所以才能舍弃。如果这样认为，即使这样希望，没有量成立的，也不会成立。我的希望没有成立的意义存在，这样说并不能使没有量的意义成为成立的境。因等不是随顺无因的希望，而且对于事物有因这件事，也丝毫没有量，因为修行者现在安住于修行时，会看到有分。因为在圆满的那一刻，会看到舍弃烦恼。
English
If it becomes "that," then it does not exist, because it is not in the form of that. To recognize happiness and so on that enters the mind through the experience of not having become its own nature, or to be in union with it. So, because it is related by union, experience and mind appear to be one, is that what is thought? Having the form of direct recollection, what is this mind apart from experience? What else is clung to as mind? If that cognition is a dualistic experience, if there is a valid cognition of difference, shouldn't it be stated as such? Extra clinging and personal experience are merely names. The nature of the object's form that is not experience is the mind, and the experience without form is the nature of realization, is that what is thought? There is no valid cognition for what is called formless experience. If it is not cognized by direct perception, then there is no valid cognition, that is not so, because there is no reason to admit it. For that which has no direct perception, there is also no inference, therefore it is not reasonable to promise. Or, if there is no other experience, then happiness and so on would become without experience, is that so? If one experiences through self-awareness, what contradiction is there? Nomenclature is completed by that alone, therefore others are meaningless. What if again: If you do not want other experiences, then at the time of liberation, liberation from happiness and suffering, if there is nothing, how can there be liberation? If one completely abandons one's own nature, then it will become without a phenomenon, one's own nature cannot be abandoned. Regarding the differences of happiness and so on, if one realizes that there is no difference in the present state, even so, because it has become an object of action that is more certain of difference, it is possible to abandon it. If this is thought, even if one wishes for this, what is not established by valid cognition will not be established. The meaning of my wish not being established does not make the meaning of no valid cognition become an established object. Causes and so on do not follow the wish without cause, and there is also no valid cognition whatsoever for the fact that things have a cause, because practitioners now dwell in practice and see that there are parts. Because at the very moment of completion, one sees the abandonment of afflictions.
Chinese
现在是产生那样的体验，而对于快乐等体验，并没有理解为是各不相同的。在解脱的阶段也是如此，所以没有矛盾。因此，依靠这个和那个意义，快乐和痛苦等体验，见到唯一产生，中间没有见到其他的。如果说智慧和快乐等因为不同而不同吗？如果不是那样，在意义没有差别的情况下，言说怎么会变得不同呢？不是的，这是因为见到喜悦和沮丧等多种形态唯一产生，对此如何命名取决于意愿。言说不同是为了表示状态的差别，例如种子和幼苗，欲望、母亲和水的言说一样。铁块和火一样，混合没有分别吗？如果是那样，一切事物上，放置差别和非差别都变得没有意义。如果仅仅因为有例子就未经衡量而认为这是二者混合，如果是那样，那么对于柱子等所有理解为一种形态的事物，都不能成立为唯一。如果唯一不成立，那么也不能成立为聚集的自性，因此一切事物的形态的安立都会瓦解，因为除了唯一和多数之外，不存在事物。如此，没有差别的体验是唯一，如果是那样，那么任何是那样的都是差别，具有成立这个是能成立的，差别成立的是不能成立的。因此，如果唯一不成立，那么二者都不成立。因此，认识到没有差别是唯一，相反则是多数，可以这样推理。数论者的观点是，痛苦、白色等显现为差别，如果显现为差别，那么智慧的体验是，如果显现为没有差别，那么差别，差别和没有差别依靠什么？这被称为中间的偈颂。然而，感觉和思维等心所与大等，为什么不互相认为是差别呢？即使不认为是差别，却认为有差别，同样，对于智慧和体验为什么不认为没有差别，认识到没有差别是唯一呢？这被称为是属于心的范畴，从心中
English
Now, such an experience arises, and for experiences such as happiness, there is no understanding of them as being different. It is the same in the state of liberation, so there is no contradiction. Therefore, relying on this and that meaning, experiences such as happiness and suffering, it is seen that only one arises, and nothing else is seen in between. If it is said that wisdom and happiness, etc., are different because of being different, if it is not so, how can speech become different when there is no difference in meaning? No, it is because it is seen that joy and depression, etc., with various forms, arise as one, and how to name it depends on the intention. The difference in speech is for the purpose of showing the difference in state, just like the speech of seed and sprout, desire, mother, and water. Are the iron lump and fire the same, mixed without distinction? If so, on all things, placing difference and non-difference becomes meaningless. If it is assumed that this is a mixture of two merely because there is an example without measurement, if so, then for all things that are understood as one form, such as pillars, it cannot be established as one. If the one is not established, then it cannot be established as the nature of aggregation, therefore the establishment of the form of all things will collapse, because there is no thing other than one and many. Thus, the experience without difference is one, if that is the case, then whatever is that is difference, having the establishment of this is the establisher, the difference that is established is not established. Therefore, if the one is not established, then neither is established. Therefore, recognizing that there is no difference is one, and the opposite is many, it can be reasoned in this way. According to the view of the Samkhyas, suffering, white, etc., appear as different, if they appear as different, then the experience of wisdom is, if it appears as without difference, then difference, what do difference and non-difference rely on? This is called the intermediate verse. However, why do feelings and thoughts, etc., mental factors, not consider each other as different from the great ones, etc.? Even if they are not considered different, but are considered different, similarly, why not consider wisdom and experience as without difference, recognizing that without difference is one? This is said to belong to the category of mind, from the mind.