English
If it does not hold by means of different kinds, and cannot become the holder, then, if the kinds are different, then the person will not become the holder of all, therefore, the enjoyer itself will be lost. The person is not of the same kind as sound, etc., because that is not the nature of the subject, and happiness, etc. are the opposite. If it is said that it is not the holder, that is not right, because it would be a fault of not being the enjoyer. The person is considered to be the enjoyer. There is no other enjoyer other than the experiencer. This negates cause and effect. Why? Because the happiness of wisdom and sound, etc., comes only from the things themselves that are taken and can be taken as cause and effect. Because blue, etc., produce wisdom by applying their own aspects to it, this itself is what is taken, and not others. What is taken itself comes from the things themselves of cause and effect, therefore, what is taken itself is established as cause and effect. What is taken itself is also what arranges. If the person also holds sound, etc., then that will also become their fruit, even if that is not the case, therefore it is uncertain. Or, this negates cause and effect, because it is not established. What is said is that wisdom and happiness are not things that are taken and can be taken as cause and effect. Wherever there are things that can be taken and are taken, they will not become the nature of cause and effect, just like the happiness of the person and sound, etc. However, if wisdom and the person, etc., become the nature of cause and effect from the things themselves that are taken and can be taken, then, from that itself, that is like cause and effect. If that is the case, the person will also become the fault of not wanting to be the fruit, or that itself will become uncertain. Or, wisdom and happiness are not cause and effect, because there is no taking and holding itself. Even if there is, that will become other. Therefore, that is internal, and because it is what is experienced, it is mind. Why? Because it is the experience of self-knowing nature.
Tibetan
ཡིན། །དེ་ནི་དེ་ཡི་མྱོང་བ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནང་ཉིད་དུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གང་ཅི་ལྟར་རིག་གྱུར་པ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་རྟོགས། །མྱོང་བ་མེད་པར་དངོས་པོ་རྣམས། །ཡོད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མྱོང་བ་ཡང་གཞན་ལ་དངོས་པོ་ཡང་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་པོ་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་སེར་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རིག་པ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ནི་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་ཀྱི། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་པར་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པས་འཇུག་པ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མེད་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་དེའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་བདེ་བ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་གཞན་ཉེ་བར་གནས་པས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གོམས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་བདེ་བ་ལ་ སོགས་པ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་མྱོང་བས་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོམས་པ་ལ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་དེ་རང་བཞིན་མིན་བ། །མྱོང་བས་བློ་གནས་དེ་རིག་ན། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་བདག་གཞན་དུ་གྱུར་པ་རིག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྱེས་བུ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་འབྲས་བུ
Chinese
是。那是它的体验。因为外境本身没有 प्रमाण (pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：量)，并且在内境中体验的缘故。任何事物如何被认知，就理解那是事物的如是性。没有体验，事物就不会被确立为存在。因为不是认知的对境，所以它不是认知的对境。快乐等等也不是以外境的自性而随顺认知。说体验是其他，事物也是其他，是不合理的。说认知蓝色是黄色，是不允许的。因此，认知进入自识的自性，就是使自识的自性显现，而不是认知快乐等等被其他所了知。色等等是由眼等等进入而认知的，所以不是自识的自性。或者，快乐等等不是以无相的方式执持，因此，因为是以快乐的相来认知的缘故，识也是成立为快乐的相，因此成立为包含在其中的快乐是觉知的自性。如果像瓶子等等一样，快乐等等也变成外境吗？那是不合理的。因为瓶子等等的相虽然变成识的体性，但却是由于其他近住而产生的缘故，因为对它等等的行为了知是不存在的缘故。快乐等等的相，是因为串习的力量而变得特殊，所以不是依赖于其他近住。如果即使是依赖于串习，快乐
English
It is. That is its experience. Because the external realm itself does not have प्रमाण (pramāṇa, Devanagari: प्रमाण, Romanization: pramāṇa, literal meaning: measure), and because it is experienced in the internal realm. Whatever thing is cognized, understand that to be the suchness of that thing. Without experience, things are not established as existing. Because it is not the object of cognition, therefore it is not the object of its cognition. Happiness and so on are also not cognized in accordance with the nature of external objects. It is not reasonable to say that experience is other and things are other. It is not permissible to say that the cognition of blue is yellow. Therefore, when cognition enters into the nature of self-awareness, it is precisely making the nature of self-awareness clear, and it is not cognition that happiness and so on are to be understood by others. Form and so on are cognized by entering through the eye and so on, therefore it is not the nature of self-awareness. Alternatively, happiness and so on are not apprehended without aspects, therefore, because it is to be cognized by the aspect of happiness itself, consciousness is also established as the aspect of happiness, therefore it is established that the happiness contained within it is the nature of awareness. If happiness and so on also become external objects like a pot and so on? That is not reasonable. Because although the aspect of a pot and so on becomes the nature of consciousness, it is produced by other proximity, because the action of it and so on is not understood. The aspect of happiness and so on becomes special due to the power of habituation, therefore it is not dependent on other proximity. Even if it is dependent on habituation, happiness