Tibetan
ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན། ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན། ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་མཱ་ཎ་བརྟི་ཀ་ཨཱ་ལཾ་ཀཱ་ར། བོད་སྐད་དུ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཚད་མ་ཡང་དག་འགྲོ་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །རྟོག་གེ་ངན་འཁྲུལ་འགྲོ་བ་ལ་བརྩེ་བས། །ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཚུལ་བཞིན་བཤད་པར་བྱ། །སྐབས་དོན་རྒྱ་ཆེར་བྱེད་པའི་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྨྲ་པོ་དོན་དམ་སྡུད་པའི་བློས། །སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་ཡི་ཚུལ་བསལ་བ་དག་ཕལ་ཆེར་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད། །དེས་ན་འདིར་ནི་མནོག་མེད་ཚུལ་དང་བྲལ་བས་སྐལ་ལྡན་བློ་མི་བརྟན་རྣམས་ཀྱི། །བློ་ནི་མཐའ་འདས་དག་པར་བྱ་ཕྱིར་ཡང་དག་རིགས་པའི་དོན་དུ་བློ་བསྒྲུབ་པོ། །འདི་ལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཚད་མ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་བསྟོད་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཚད་མ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་ནས། བསམ་པ་ དང་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བསམ་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དོན་རྣམ་པ་གསུམ་བཟུང་བས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ལེགས་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་བཟང་བ་བཞིན་ནོ། །སླར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ནི་རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་བ་བཞིན་ནོ། །མ་ལུས་པའི་དོན་ནི་བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱོབ་པ་ཉིད་དམ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྒྱུན་གྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཚད་མར་གྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་འཇལ་བར་བྱེད་པས་ན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་སྤྱིར་སྟོན་པ་ནི། ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ། ཚད་མ་ནི་མི་སླུ་བ་ཅན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་གཞལ་བྱ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རམ། སླུ་བ་ཡིན་ན་བཟློག་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་དོན་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སླུ་བས་སྟོང་པའི་ཤེས་པས་
Chinese
量理释庄严。 智生藏。 量理释庄严。 智生藏。 印度语：Pramāṇavārttikālaṃkāra。 藏语：量理释庄严。 顶礼一切智者。 量真实欲利有情者， 顶礼导师善逝救护者。 以悲悯为邪分别所惑之有情， 将如实宣说量成立。 以广大篇幅阐释要义之善说者，以摄集真实义之智慧， 多数未见遣除无意义之理。 故于此，以离无益之理，为具缘不坚固之诸有情， 为令智慧清净无边，故为真实理智之义而造论。 于此，于论典之初，以圆满因与果赞叹薄伽梵为真实量，乃为明显之赞颂， 是以论典之义故。 于此，薄伽梵即是成立真实量。 其中，因是相对于世俗量而言， 意乐与加行皆圆满。 意乐即是欲利益有情， 加行即是为有情宣说故，即是导师。 果即是自他之利皆圆满。 自利圆满者，以证得三种义故，即是善逝。 善好即如容貌端严。 不再退转即如痊愈瘟疫。 无余之义即如盛满之宝瓶。 他利圆满者，即为救度有情故，即是救护者。 以不入于寂灭之法性，即是常义。 如是顶礼薄伽梵后，将宣说成立量。 所量之证得依赖于量， 量即是薄伽梵， 以具有量之相故。 以此衡量故，是为量。 其中，量之相通说为： 量是不欺惑之识。 量是不欺惑者， 以彼存在则所量成立故。 若是欺惑，则成相违故。 根与境关联等，是以空无欺惑之识。
English
The Ornament of Commentary on Valid Cognition. Composed by Jñānākaraśānti. The Ornament of Commentary on Valid Cognition. Composed by Jñānākaraśānti. In Sanskrit: Pramāṇavārttikālaṃkāra. In Tibetan: The Ornament of Commentary on Valid Cognition. Homage to the All-Knowing One. Homage to the Teacher, the Sugata, the Protector, who intends to benefit beings with valid cognition. Out of compassion for beings deluded by false discriminations, I will explain the establishment of valid cognition properly. The eloquent speaker who extensively clarifies the meaning of the occasion, with the wisdom to gather the ultimate meaning, mostly does not see the elimination of non-essential aspects. Therefore, here, by being free from meaningless methods, for those fortunate beings whose minds are unstable, in order to purify their minds limitlessly, I will compose this treatise for the sake of true reasoning. Here, at the beginning of the treatise, the explicit praise of the Bhagavan as the true valid cognition, due to the perfection of cause and effect, is the meaning of the treatise. Here, the Bhagavan himself is established as the true valid cognition. Among them, the cause is in relation to conventional valid cognition, the intention and action are perfect. The intention is to benefit beings, and the action is to teach beings, hence he is the Teacher. The result is the perfection of both self and others' benefit. The perfection of self-benefit is that the Sugata has grasped the three aspects of meaning. Being excellent is like having a beautiful appearance. Not regressing is like being completely cured of a plague. The meaning of completeness is like a perfectly filled vase. The perfection of others' benefit is that he is the protector for the sake of saving beings. By the nature of not passing into complete nirvana, it is the constant meaning. Having paid homage to such a Bhagavan, I will explain the establishment of valid cognition. The realization of the object to be measured depends on valid cognition, and valid cognition is the Bhagavan himself, because he possesses the characteristics of valid cognition. Because it measures, it is valid cognition. Among them, the general characteristic of valid cognition is: Valid cognition is knowledge that is not deceptive. Valid cognition is non-deceptive, because if it exists, the object to be measured is established. If it is deceptive, it is contradictory. Sense faculties and their connection to objects, etc., are knowledge that is devoid of deception.
Tibetan
ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མ་ཚོལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་སླུ་བའི་དོན་དུ་གཉེར་བས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་སླུ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཤེས་ན་དེ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟག་པ་བྱ་བ་ཅི་ཡོད། ཅི་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཚད་མ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་ན། ཕྱོགས་འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚད་མའམ་མི་སླུ་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ཡིན། མི་སླུ། ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་རྟོགས་པས་ནི་འདི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་དོན་ནི་བཙོ་བ་དང་བསྲེག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེད་པ་ནི་གྲུབ་པའོ། །དེ་གནས་པ་ནི་བརྟན་པའམ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པ་དེ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། །དེའི་དུས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོར་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པར་མི་འཛིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་གནས་འབྲེལ་པར་རིག་པ་ནི། །གཅིག་གི་ངོ་བོ་རིག་པས་མིན། །གཉིས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །རིག་པ་ཡིན་ན་འབྲེལ་པར་རིག །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་དུས་སུ་དེ་ཤེས་ཤེ་ན། འདི་ནི་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པ་རྟོགས་པས་སྔ་མ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ཚད་མའམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་ནི་དོན་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལས་ཀྱང་ནི་དོན་བྱེད་པ་རྟོགས་པ་གཞན་བཙལ་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མའི་དོན་བྱེད་ཡོད་པ་ལས། །གལ་ཏེ་སྔ་མ་ཚད་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་དོན་བྱེད་ཉིད་ཡོད་ལས། །ཕྱི་མ་ཅི་ལྟར་དེ་མ་ཡིན། །གང་ལ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་གནས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དེ་ཚུན་ཆད་ཚད་མ་ཡིན་ན། གང་ལ་རང་ཉིད་ལས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དོན་བྱེད་པ་མྱོང་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ ཆེས་ཚད་མ་ཉིད་དེ་དོན་བྱེད་གནས་པ་ནི་མི་སླུ་བ་ཞེས་སྤྱིར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྲེག་པ་དང་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྨི་ལམ་དང་དུང་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་
Chinese
接近显示的那样就会变成那样，所有寻求量的人都是为了不欺骗的意义而努力结合的。如果具有不欺骗性的知识不是其自身的本质吗？如果通过其自身的本质来了解它，那它就是知识，为什么还要考察呢？如果不是通过其自身的本质来认识，那么那时量就不存在了，你不能容忍这种观点吧？不是这样的，知识的自身本质不是量或者不欺骗性的，但它存在于能够实现意义的地方。不欺骗。仅仅认识到知识的自身本质并不会变成“这是量”。那么是什么呢？意义是煮沸和燃烧等等。实现就是完成。它存在就是稳定或完全存在就是不欺骗。实现意义也会发生，但不是在那个时候。因此，它是与那个相关的，而不仅仅是通过认识其自身本质来确定。如果与那个的关联不是其自身本质呢？为什么仅仅通过认识其自身本质就不能确定地把握呢？那是不存在的，因为：认识到二者存在关联，不是通过认识一个的本质。如果认识到二者的自身本质，就会认识到关联。那么，如何在进入的时候了解它呢？这将在下面解释。如果通过认识到实现意义，之前的才是量。认识到实现意义也会变成量或非量。因为不是量就无法认识到实现意义，所以它是量。因此，还需要从那之中寻找其他的实现意义的认识，就会变成没有尽头了，不是这样的，因为：从后者的实现意义存在来看，如果前者是量，那么那时实现意义本身存在，后者怎么会不是呢？对于能够近似证明其他事物的实现意义存在的事物来说，直到那时为止都是量。对于从自身体验到那个时刻的实现意义的事物来说，那是非常非常量的，因为普遍说实现意义存在就是不欺骗。如果煮沸和燃烧等等的实现意义，在梦境和将海螺认知为黄色等等中也
English
It will become as it is shown closely, and all those who seek measure strive to combine for the sake of non-deception. If the knowledge that possesses non-deception is not its own essence? If it is known through its own essence, then it is knowledge, why is there a need to examine it? If it is not known through its own essence, then at that time there will be no measure, you cannot tolerate this view, can you? It is not so, the self-nature of knowledge is not a measure or non-deceptive, but it exists in a place where it can realize meaning. Non-deceptive. Merely realizing the self-nature of knowledge will not become "this is a measure." So what is it? Meaning is boiling and burning, etc. Realization is completion. Its existence is stability or complete existence is non-deception. The realization of meaning will also occur, but not at that time. Therefore, it is related to that, but not determined merely by knowing its own essence. If the association with that is not its own essence? Why can't it be grasped definitively merely by knowing its own essence? That is non-existent, because: Recognizing the existence of two in relation, is not through recognizing the essence of one. If the self-nature of the two is recognized, then the relation is recognized. So how is it known at the time of entry? This will be explained below. If the former is a measure by realizing the realization of meaning. Recognizing the realization of meaning will also become a measure or non-measure. Because the realization of meaning cannot be recognized by non-measure, it is a measure. Therefore, it is also necessary to seek another realization of meaning from that, which will become endless, it is not so, because: From the existence of the latter's realization of meaning, if the former is a measure, then at that time the realization of meaning itself exists, how can the latter not be? For things that can approximately prove the existence of the realization of meaning of other things, up to that point they are measures. For things that experience the realization of meaning from themselves at that time, that is very, very much a measure, because it is generally said that the existence of the realization of meaning is non-deceptive. If the realization of meaning of boiling and burning, etc., also in dreams and recognizing conch shells as yellow, etc.