Tibetan
།འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་དང་ཡུལ་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཚོལ་བ་དང་དུ་ལེན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པར་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གཞན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་ནང་དུ་མི་འདུ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པས་ནི་དེ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟར་ཡུལ་གཞན་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མི་སླུ་བ་ཡིན་པར་རྗོད་དེ། གང་དུ་དེ་ཉིད་དོན་བྱེད་པ་དེར་ནི་རྩོད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ལ་ནི། དེ་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། རེག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ནི་དེ་དང་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །གང་ལ་དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ། དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལས་སྨིག་རྒྱུའི་དོན་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་བུམ་པ་ཤེས་པ་ན་སྣམ་བུ་ཐོབ་པ་དང༌། ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་ཤེས་པ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་འདོད་ལ་སླུ་མེད་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ཚད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད། །རིགས་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པའི། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཙམ་ལས་མིན། །གནོད་ པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང༌། །དེ་ལྟའི་རྣམ་པར་གནས་པ་ཉིད། །དེ་ཉིད་དུ་ན་རིགས་མི་མཐུན། །རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཙམ་དུ་ཟད། །གལ་ཏེ་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཡི། །རིགས་སྐྱེ་གནོད་བྱེད་ཡིན་བརྗོད་ན། །བུམ་པ་ཤེས་ལ་སྣམ་བུ་ཤེས། །ཇི་ལྟར་གནོད་བྱེད་རིགས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མིན་ཤེས་དགག་འཇུག་ལས། །འགའ་ཞིག་གནོད་བྱེད་ཡིན་འདོད་ན། །མིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཤེས་དེ་ཉིད། །ཚད་མ་གང་ལས་འོངས་པ་ཡིན། །དངོས་མེད་མཚན་ཉིད་ཚད་མ་སྟེ། །དེ་ལས་ཤེ་ན་དེ་དཔྱད་བྱ། །གཞན་གྱི་རང་བཞིན་རིག་གམ་ཅི། །ཅི་དེའི་མེད་པ་རིག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་དངོས་རིག་ན་ནི། །ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་དངོས་མེད་པ་རིག་ན་ནི། །དེའི་ཞེས་འབྲེལ་པ་མེད་པར་འགྱུར། །མེད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་རྟོགས་པ་ན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་
Chinese
对于将要发生的事情和为了其他目标而努力，这是对有效和无效的寻求和接受。正如实际上触觉等不包含在其他目标，如形式等的本质的持有中一样，将要发生的本质也是如此。特别是通过假设，它就像是唯一的一个一样，也是其他的目标。因此，通过它也可以说是不欺骗的，因为在哪里它本身起作用，那里就没有争议。对于将要发生的本质，正是因为它是一个原因而被假设为一个，而对于其他的触觉等，则因为依赖于与它的一个集合，所以没有区别。对于想要显现不同的作用，例如，从认为海市蜃楼是水的知识中获得海市蜃楼的作用，这本身就是无效的。因此，也说了，从声音中产生的也是为了显示想要显现的。其他的，如绘画等也是如此。如果是这样，并且知道瓶子时得到了羊毛，以及将贝壳误认为银子，即使是间接发生的，也不是有效的，因为对于想要显现的事物没有不欺骗性。因为对于想要显现的事物没有欺骗性，所以一切都被认为是有效的。相同和不同类型的知识，仅仅是产生而已。损害的知识也是，以那种方式存在。在那时，类型不同，仅仅是意识的产生而已。如果说不同类型的类型产生是损害，那么知道瓶子时知道羊毛，怎么会不是损害类型呢？如果认为从非知识的否定进入中，有些是损害，那么认为“不是”的知识，是从哪里来的有效性呢？非存在的特征是有效的，如果从那而来，那么就需要考察。知道其他的本质吗？还是知道它的不存在？如果知道其他的存在，那么就会变成没有区别的过失。如果知道那个非存在，那么就会变成与“它的”没有关联。不存在是通过自己的体性来认识的。非存在的事物自己的体性不是与瓶子等相关联地理解的。当理解瓶子时，就不是与那个非存在的事物相关联。
English
The pursuit and acceptance of what will happen and striving for other goals is the search for and acceptance of valid and invalid. Just as touch, etc., in reality, are not included in holding the essence of other goals, such as forms, etc., so is the essence of what will happen. Especially through assumption, it is like being the only one, and also other goals. Therefore, it can also be said to be non-deceptive through it, because where it itself functions, there is no dispute. For the essence of what will happen, it is assumed to be one precisely because it is a cause, while for other touches, etc., there is no difference because it depends on a collection with it. For those who want to manifest different functions, for example, obtaining the function of a mirage from the knowledge that perceives a mirage as water, that itself is invalid. Therefore, it is also said that what arises from sound is also to show what is desired to be manifested. Others, such as paintings, etc., are also the same. If that is the case, and when a pot is known, wool is obtained, and when a conch shell is mistaken for silver, even if it occurs indirectly, it is not valid, because there is no non-deceptiveness for what is desired to be manifested. Because there is no deception for what is desired to be manifested, everything is considered valid. Similar and dissimilar types of knowledge are merely arising. The knowledge that harms is also abiding in that way. At that time, the types are different, it is merely the arising of consciousness. If it is said that the arising of different types is harm, then when knowing a pot, knowing wool, how is it not a harming type? If it is thought that from the negation entry of non-knowledge, some are harm, then from where does the validity of the knowledge that thinks "it is not" come? The characteristic of non-existence is valid, and if it comes from that, then it needs to be examined. Does it know the essence of others? Or does it know its non-existence? If it knows the existence of others, then it will become the fault of no difference. If it knows that non-existence, then it will become unrelated to "its". Non-existence is known by its own nature. The own nature of non-existent things is not understood in relation to pots, etc. When a pot is understood, it is not related to that non-existent thing.
Tibetan
ཏེ། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷས་བྱིན་གསོན་པོ་ཉིད་ནི་ཤི་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །མ་རྟོགས་པའི་བུམ་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་འབྲེལ་བར་འཛིན་མི་ནུས་སོ། །ཅི་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཏེ། རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ལ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དམིགས་པ་དེ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཡིན་པས་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། གཏན་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །འགའ་ཡང་འགྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མེད་དེ་དངོས་ཡོད་ན་མིན་ཞིང༌། །དེར་ནི་བཟློག་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། རྒྱུ་འབྲས་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །དེ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་དུ་ན་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་མ་ཡིན། །སྟོང་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད། །སྔ་ན་མེད་སོགས་དབྱེ་བ་ནི། །དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྲིད་མ་ཡིན། །ཅི་ལྟར་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ནི། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་བྱེད་པ། །དེ་བཞིན་སྔོན་མེད་ལ་སོགས་ཀྱི། །དབྱེ་བའང་མངོན་སུམ་ལས་ རྟོགས་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་དངོས་མེད་པའི། །ཚད་མ་ལས་ནི་འདོད་ཅེ་ན། །གང་གི་དངོས་མེད་ཚད་མ་ཡི། །ཚད་མ་མེད་ལས་རིག་ན་ནི། །ཅི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མེད་མིན་ཞིང༌། །ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་གཉིད་ལོག་མིན། །གལ་ཏེ་མེད་པ་འཛིན་པ་ཡི། །རིག་པ་དངོས་མེད་ཡིན་འདོད་ན། །དེ་ནི་དངོས་པོ་རིག་མེད་པར། །འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་མཚན་མར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེར་ཚོགས་འདི་ཉིད་ན། །དངོས་པོ་མེད་པ་ངེས་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་ལས་ནི་ཐ་དད་པ། །དངོས་མེད་རིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་མེད་ཅེས་བྱའི་ངེས་པ་ནི། །དེ་ལ་ཐ་དད་རིག་ཡིན་ན། །དེ་ནི་གང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། །དྲན་མེད་དབང་པོ་ལས་མ་ཡིན། །དབང་པོ་དྲན་པ་དང་ལྡན་ལས། །དངོས་ཤེས་མེད་པར་འབྱུང་ན་ནི། །དབང་པོ་ཡོད་པའི་རྗེས་འབྲང་ཕྱིར། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ཡི། །དབང་པོ་གཞན་ཤེས་རྒྱུ་མིན་ན། །མེད་ཤེས་ཉིད་ནི་ཡིད་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན། །ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་པ་ལས། །དེ་ནི་གཞན་པའི་ཡིད་ཉིད་ཡིན། །དངོས་མེད་འབའ་ཞིག་པ་ལ་ནི། །མི་སླུ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །མི་སླུ་འབའ་ཞིག་པ་ལ་ཡིན། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་ཏོ། །དངོས་མེད་བློ་ནི་མེད་
Chinese
དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །比如，因为在那时，事物不会变成不存在。ལྷས་བྱིན་གསོན་པོ་ཉིད་ནི་ཤི་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །就像天授活着本身就不是死亡一样。མ་རྟོགས་པའི་བུམ་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་འབྲེལ་བར་འཛིན་མི་ནུས་སོ། །不能将未认识的瓶子和不存在的事物联系起来。ཅི་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཏེ། རྒྱུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ལ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དམིགས་པ་དེ་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཡིན་པས་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། 如果像认识因和果的事物一样，如果存在因，那么果在之后产生，逐渐认识到对它的直接关注。就像认识到因和果的关系一样，如果事物存在，那么事物就会不存在；如果事物不存在，那么事物就会存在，从而认识到关系，如果这样说。དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། །那也是不对的，因为什么原因呢？གཏན་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །与完全不存在的事物的关系是，འགའ་ཡང་འགྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །没有任何成就。མེད་དེ་དངོས་ཡོད་ན་མིན་ཞིང༌། །不存在是因为事物存在，在那里不是，དེར་ནི་བཟློག་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །在那里也不是相反的。གཞན་ཡང༌། །此外，རྒྱུ་འབྲས་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །因果的自性是，དེ་མེད་པར་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན། །即使没有它也能认识到。དེ་ཉིད་དུ་ན་མེད་པ་ཡི། །正因为如此，不存在的，དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་མ་ཡིན། །不能认识到事物不存在。སྟོང་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ། །凡是空虚的地方，ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད། །在一切处都是相同的。སྔ་ན་མེད་སོགས་དབྱེ་བ་ནི། །先前没有等等的区别是，དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྲིད་མ་ཡིན། །在那上面是完全不可能的。ཅི་ལྟར་དངོས་པོའི་དབྱེ་བ་ནི། །就像事物的区别是，མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་བྱེད་པ། །通过现量来认识，དེ་བཞིན་སྔོན་མེད་ལ་སོགས་ཀྱི། །同样，先前没有等等的，དབྱེ་བའང་མངོན་སུམ་ལས་རྟོགས་འགྱུར། །区别也从现量中产生认识。གལ་ཏེ་དེ་ནི་དངོས་མེད་པའི། །如果那是没有事物的，ཚད་མ་ལས་ནི་འདོད་ཅེ་ན། །如果说是从量产生的。གང་གི་དངོས་མེད་ཚད་མ་ཡི། །哪一个没有事物的量，ཚད་མ་མེད་ལས་རིག་ན་ནི། །如果从没有量中认识到，ཅི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མེད་མིན་ཞིང༌། །怎么会不是一切都不存在呢？ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་གཉིད་ལོག་མིན། །怎么会不是全部都睡着了呢？གལ་ཏེ་མེད་པ་འཛིན་པ་ཡི། །如果执着于不存在的，རིག་པ་དངོས་མེད་ཡིན་འདོད་ན། །如果认为知识是不存在的，དེ་ནི་དངོས་པོ་རིག་མེད་པར། །那在没有认识事物的情况下，འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་མཚན་མར་འགྱུར། །怎么会变成某种相呢？གལ་ཏེ་དེར་ཚོགས་འདི་ཉིད་ན། །如果在那聚集本身，དངོས་པོ་མེད་པ་ངེས་མ་ཡིན། །不能确定事物不存在。དངོས་པོ་ལས་ནི་ཐ་དད་པ། །与事物相异的，དངོས་མེད་རིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །不存在没有事物的知识。འདི་མེད་ཅེས་བྱའི་ངེས་པ་ནི། །确定“这个不存在”是，དེ་ལ་ཐ་དད་རིག་ཡིན་ན། །如果对它有相异的知识，དེ་ནི་གང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། །那它从哪里产生呢？དྲན་མེད་དབང་པོ་ལས་མ་ཡིན། །不是从没有记忆的根识产生的。དབང་པོ་དྲན་པ་དང་ལྡན་ལས། །从具有记忆的根识中，དངོས་ཤེས་མེད་པར་འབྱུང་ན་ནི། །如果没有事物的知识而产生，དབང་པོ་ཡོད་པའི་རྗེས་འབྲང་ཕྱིར། །因为是根识存在的后续，དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །那它就变成了现量。གལ་ཏེ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ཡི། །如果进入其他的，དབང་པོ་གཞན་ཤེས་རྒྱུ་མིན་ན། །根识不是认识其他事物的因，མེད་ཤེས་ཉིད་ནི་ཡིད་ཡིན་ཏེ། །那么认识不存在本身就是意识，དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན། །那它怎么会是量呢？ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་པ་ལས། །从量没有欺骗中，དེ་ནི་གཞན་པའི་ཡིད་ཉིད་ཡིན། །那它就是其他的意识本身。དངོས་མེད་འབའ་ཞིག་པ་ལ་ནི། །对于仅仅是不存在的，མི་སླུ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །没有任何不欺骗。མི་སླུ་འབའ་ཞིག་པ་ལ་ཡིན། །仅仅对于不欺骗的，དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་འཛིན་ཏོ། །那是通过现量来执着的。དངོས་མེད་བློ་ནི་མེད་
English
Therefore, things will not become non-existent at that time. It is like Deva's living itself is not death. An unrecognized vase and non-existence cannot be connected. If it is understood like the objects of cause and effect, if there is a cause, then the effect will occur later, and gradually realize that the immediate focus is on it. Just as the relationship between cause and effect is grasped, if an object exists, then the object will become non-existent; if an object is non-existent, then the object will exist, thus realizing the relationship. If you say so, that is also not right, because of what reason? The relationship with absolute non-existence is: No achievement is possible. Non-existence is because things exist, and it is not there, nor is the opposite there. Furthermore, the nature of cause and effect is also understood without it. It is precisely because of this that the non-existence of things is not understood. Wherever there is emptiness, it is the same everywhere. The distinction of non-existence, etc., is highly unlikely there. Just as the distinction of things is realized by direct perception, similarly, the distinction of non-existence, etc., also arises from direct perception. If it is said that it is desired from the measure of non-existence, then if one knows the measure of non-existence from the absence of measure, how can it not be that everything is non-existent? How can it not be that everyone is asleep? If it is desired that the knowledge that grasps non-existence is non-existent, then how can it become a sign without knowing things? If this assembly itself is there, then the non-existence of things is not certain. There is no knowledge of non-existence that is different from things. The certainty of saying "this does not exist" is, if there is different knowledge about it, from where does it arise? It does not arise from the unconscious sense faculty. If the knowledge of things arises without the sense faculty having memory, then because it follows the existence of the sense faculty, it becomes direct perception itself. If the sense faculty that enters into others is not the cause of knowing others, then the knowledge of non-existence itself is mind, how can that be a valid cognition? From the valid cognition that is infallible, that is the mind itself of another. For the mere non-existence, there is nothing that is infallible. It is only for the infallible that it is grasped by direct perception. There is no mind of non-existence.