Tibetan
འི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འཆད་པ་པོ་ཉིད་སྨྲ་བ་པོ་ཡིན་ནོ། །དོན་གང་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མཐའ་དག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེའི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོར་མེད་པས་ དེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྟོགས་ན་ནི་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་གང་རྟོགས་པ་དེ་ནི་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ལ། དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ངེས་པར་སྦྱོར་རོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དག་གི་དོན་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདུག་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །ངེས་པའི་སྒྲ་ནི་མ་ལུས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བ་ནི་འབྲེལ་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ལུས་པ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ངེས་པར་སྦྱོར་བའོ། །ལུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི། མི་སྦྱོར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་ཚད་མ་ཅན་ནི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བཤད་པ་ནི། འཆད་པ་པོའི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྲུབ་ན། །ངེས་པར་སྦྱོར་དང་བྱེད་པ་དང༌། །ཁམས་དོན་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དང༌། །འཁྲུལ་འཁོར་ལ་གནས་སོགས་མི་འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར་སྤོབས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གང་ལ་གང་སྣང་བ་དེ་དག་གི་དོན་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་དེ་ཉིད་ནི་གང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་ལ། དོན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ངེས་སྦྱོར་གྱིས་འཇུག་ན། དེ་དངོས་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ལས་ནི། །ཐམས་ཅད་ཐལ་འགྱུར་ནམ་མཁའ་ནི། །འགའ་ལའང་ནམ་མཁའ་མིན་མ་ཡིན་། །རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་ཕྱིན་ལོག་གིས། །གལ་ཏེ་གཞན་དུ་རྟོགས་ན་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་མ་ལོག་པའི། །རྣམ་པར་གཞག་པ་སུ་ཡིས་བྱེད། །གལ་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ན། །ངེས་པར་སྦྱོར་བར་ལྷུར་ལེན་པའི་ངག་ལས་ཀྱང་མི་འཇུག་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོགས་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་ཡང་ཉམས་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ནི་སྡང་བས་མི་འཇུག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཚུངས་སོ། །བདག་ངེས་པར་སྦྱར་རོ་སྙམ་པ་ ཙམ་གྱིས་ནི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངའ་བདག་གཏུམ་པོས་ངེས་པར་སྦྱར་ན་ནི། །འབྲས་བུ་མེད་ཀྱང་ལོག་པར་ལྟུང་བའི་འཇིགས་པས་འཇུག་ཅིང་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཚད་མ་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། མེད་མོད་དེ་ཅི་སྐྱོན། མཐོང་བ་ནི་མི་འཐད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་བདུན་དུ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་ཅན་འབྲས་བུ་མེད་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་ན་ནི། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀར་འདིར་འགྱུར་གྱི། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་ནི་ཀླན་ཀ་ཅི་ཡོད། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཉིད་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་ཚད་མ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཙམ་ལས་འཇུག་ན་མཐོ་རིས་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་མེད་དོ། །སྦྱིན་སྲེག་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ཙམ་ལས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་འབྲས་བུས་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཅི་བྱ། འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདོད་པས་རང་ཉིད་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་འབྲེལ་ཡང་མི་བརྩད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་བསྐུལ་བ་ལ་ཡང་བརྩད་པར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་དོན་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་མི་རིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་ངེས་སྦྱོར་ངེས་སྦྱར་དང༌། །ཡུལ་དང་ངེས་སྦྱོར་བྱད་པོ་ཡི། །ཆོས་སུ་འདོད་ན་ཐམས་ཅད་ལ། །སྒྲ་ཡི་དོན་ནི་གནས་པ་མེད། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་གི་ཆོས་ཡིན་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ། །ངེས་པར་སྦྱོར་བ་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྦྱར་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ན། །རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་ག་ལ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གྲུབ་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་ན། །སྒྲུབ་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འགྱུར། །
Chinese
的境地，因为讲者本身就是说者。任何显现在心中的事物并非究竟的实义，如果那样，所有显现欲求的事物都将成立，因此谁也不会再去追求意义。如果认为是为了证成那个需要被成办的意义，所以不是那样，那么，在那时，由于它不存在于自己的体性中，所以那不是证悟。如果证悟了其他，那么由于没有关联，就只会产生怀疑。因此，任何被证悟的意义，由于已经成立，所以不会为了那个意义而去追求和进入，而任何被追求的意义，由于没有被证悟，所以不是具有意义之如实性的理由的量。如果因为证悟了“我必定结合”而并非必定结合的事物之意义吗？那么，必定结合本身就不能停留吗？如果这样问，那么，这个“必定结合”是什么呢？“必定”这个词是无余的意思，而“结合”是关联的意思，无余地结合就是必定结合。无余本身，是因为没有丝毫的不结合。必定不被夺走本身就是必定结合，如果认为具有必定结合之量的仅仅是证悟必定结合而进入，那么，对此的解释是：讲者的行为之境等等。这个意义是：如果体性的意义成立，那么，必定结合和行为，以及界、意义、成办、言说，和安住于幻轮等等都不会改变。因此，随其所应，在什么上显现什么，那些就是意义，但意义的如实性并非如此。声音本身不会像它被说的那样不一致地改变，但意义的如实性并非那样存在。此外，如果通过必定结合而进入，那么，由于那是实物，所以从那之中，一切都将成为过失，虚空对于任何事物都不是虚空。即使是自性，也会因为颠倒。如果以其他方式证悟，那么，谁来区分颠倒和不颠倒呢？如果因为颠倒，甚至也不会从致力于必定结合的言语中进入，如果那样，那么颠倒的证悟对于进入也不会有损害。如何如何
English
is the realm, because the speaker himself is the one who speaks. Whatever appears in the mind is not the ultimate meaning, because if that were the case, all the things that appear to be desired would be established, and therefore no one would seek meaning anymore. If it is thought that it is not so because it is to prove that meaning which needs to be accomplished, then, at that time, since it does not exist in its own nature, it is not realization. If one realizes something else, then because there is no connection, there will only be doubt. Therefore, whatever meaning is realized, since it is already established, one does not enter into it seeking that meaning, and whatever meaning is sought, since it is not realized, it is not a valid means of reasoning for the suchness of meaning. If it is not the meaning of things that are necessarily combined because one realizes, "I will definitely combine"? Then, can the necessary combination itself not remain? If you ask, then what is this "necessary combination"? The word "necessary" means without remainder, and "combination" means connection, and combination without remainder is necessary combination. The absence of remainder itself is because there is not the slightest non-combination. The very act of not being taken away is necessarily combined, and if it is thought that the one with the valid means of necessary combination enters only by realizing the necessary combination, then the explanation for this is: the realm of the speaker's actions, and so on. The meaning is this: if the meaning of the nature is established, then the necessary combination and action, as well as the element, meaning, accomplishment, speech, and abiding in the magic wheel, etc., will not change. Therefore, whatever appears on whatever, as appropriate, those are the meanings, but the suchness of meaning is not like that. The sound itself will not change inconsistently as it is spoken, but the suchness of meaning does not exist in that way. Furthermore, if one enters through necessary combination, then, since that is a real thing, from that, everything will become a fault, and space will not be space for anything. Even if it is self-nature, it will be inverted. If one realizes in another way, then who will distinguish between inverted and non-inverted? If because of inversion, one will not even enter from the words devoted to necessary combination, and if that is the case, then the realization of inversion will not be impaired for entering either. How how
Chinese
因此，这就像因为憎恨而不进入歧途一样，另一方面，因为偏袒而进入，所以这是相同的。仅仅认为“我一定要结合” 并不能进入，因为对于没有结果的结合，没有进入。如果暴虐的统治者一定要结合，那么，即使没有结果，也会因为堕入歧途的恐惧而进入，而堕入歧途也是从其他量中认识到的。这里没有其他的量。如果那样，那么一定要结合就没有意义了，如果这样说，即使没有意义又有什么损害呢？“所见是不合理的”这样说是不对的。如果对于使认知分为七种的没有结果的一定结合，不会变成具有认知，那么这种责难会在这里出现，对于非人为的，有什么责难呢？如果对于非人为的，没有意义本身也是不行的，那么，对于这个，没有任何的量。因为在其他的非人为中没有那样见到过。如果仅仅因为非人为的一定结合而进入，那么想要升天的说法就没有意义了。仅仅因为“做火供吧”这样的话语就能认识到一定要结合。或者，如果对于想要结果的人来说，是显示结果的临近，那么，应该是用那个结果本身来显示临近，一定要结合做什么呢？想要结果的人自己会进入的。如果因为是非人为的，即使没有关联也不争论，那么，对于劝勉没有结果的事情也不应该争论，因此即使是无意义的吠陀也变得没有不合理的了。另外，如果一定结合是与一定结合的 处所和一定结合的作者的法，那么对于一切，声音的意义是不存在的。一定要结合，这应该思考是什么的法。一定要结合，不像布匹等事物那样，不是认识到不是其他的自主。那么，这会变成不吃鬼的一定结合等的法，因为没有其他认识的方式。如果是所结合的法，那么，之后所要证成的又是什么呢？如果即使成立也是所要证成的，那么，证成就会变成没有间断的。
English
Therefore, just as not entering into error because of hatred, so too, on the other hand, entering because of partiality, so this is the same. Just thinking, "I must definitely unite," does not lead to entry, because there is no entry for a union without result. If a tyrannical ruler must unite, then, even without result, he enters out of fear of falling into error, and falling into error is also understood from other valid cognitions. Here, there is no other valid cognition. If that is the case, then there is no point in necessarily uniting. If you say that, what harm is there even if it is meaningless? It is not right to say, "What is seen is unreasonable." If, for a necessary union without result that causes cognition to be divided into seven, it does not become endowed with cognition, then this objection will occur here, but what objection is there to the non-human? If meaninglessness itself is not permissible even for the non-human, then there is no valid cognition for this. Because it has not been seen that way in other non-human things. If one enters merely because of the necessary union of the non-human, then the statement of wanting to go to heaven is meaningless. One understands the necessary union merely from the statement, "Perform a fire offering." Or, if it is showing the nearness of the result to one who desires the result, then it should be shown nearness by the result itself. What is the point of necessarily uniting? One who desires the result will enter on their own. If one does not argue even if there is no connection because it is non-human, then one should not argue even when urging something without result, so even if the Vedas are meaningless, it becomes not unreasonable. Furthermore, if necessary union is the dharma of the place of necessary union and the agent of necessary union, then for all, the meaning of sound does not exist. One should consider what the dharma of necessary union is. Necessary union, like things such as cloth, is not understood as not being other's autonomy. Then, this becomes the dharma of necessarily uniting without eating ghosts, etc., because there is no other way of knowing. If that is the dharma to be united, then what is to be proven afterwards? If even if it is established, it is still to be proven, then the proof will become continuous.