Tibetan
ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པས་དེ་ལ་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རམ་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེད་གྲང་རེ་ཞིག་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་བྱ་བ་ཅིའི་ཅི་དོན་དུ་བྱེད། རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་ཟིན་པ་ལ་འགལ་ལོ། །གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་དེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། མ་གྲུབ་པ་ནི་དམིགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཕྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཡི་རང་གི་ངོ་བོར་ནི། །ཕྱིས་དམིགས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མངོན་སུམ་ད་ལྟའི་རང་བཞིན་ནི། །འཛིན་པ་ལ་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་བའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པའི་མངོན་སུམ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་མཐོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་ཤེས་པ་ནི། །སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་རིགས་མིན་ཏེ། །དབང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡི། །ཕྱིར་ན་མངོན་སུམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་སྐྱེས་བུའི་ཆོས་ཡིན་ན་སྒྲའི་དོན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། །ཡུལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེ་ཇི་ལྟར་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པར་ནུས། མེད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣག་བཞིན་འགས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡི། །ངོ་བོ་དེས་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན། །གང་གིས་དེ་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མིན། །དེ་ཡི་རྟོགས་བཞིན་ཉིད་སྒྲུབ་ཅིང༌། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ནི་མིན་ཞེ་ན། །དེ་ཡི་རྣག་གི་ངོ་བོ་ནི། །དེ་ཉིད་ངེས་སྦྱོར་གཞན་འགྱུར་མིན། །རྟོགས་བཞིན་པ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་ནི། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་ཡིན། །རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་དེ། །ངེས་སྦྱོར་དེ་ལྟ་མིན་ན་མིན། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་བར། །སྣང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་མིན་ན། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་འགྱུར་གྱི། །སྤྱིར་རིག་པ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་རིག་ཡིན་ན་དེ་ལ་ནི། །རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་དོན་རིག་མིན་པས། །དེར་སྨྲ་བ་ཡི་ངེས་སྦྱོར་ནི། །དག་གི་དོན་དུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྤྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་བདག་སྦྱོར་རོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ལས་ངེས་པ
Chinese
完全成就不能被随之证实。 随之证实对它来说，要么是行为的差别，要么是产生自己的本体，暂且说行为的差别是没有意义的，因为对于完全成就的事物，做什么又有什么用呢？产生自己的本体是相违的。对于已经成就的事物，不存在其他未成就的事物，因为对于已经成就的事物来说，未成就的事物是不允许存在的。如果某事物被视为某事物的自性，那么它就是该事物的自性，未成就的事物是无法被认知的。如果说以后会被认知，那是不合理的。因为对于它的自身来说： 以后无法认知， 因为显现是现在的自性， 是为了执持而进入的。 为了执持现在的自性而进入的显现，是无法看到先前和后来的自性的。 因此，从感官产生的知识： 先前和后来不是一体的， 因为是跟随感官的， 所以被称为显现。 因此，如果确定性的结合，确定要结合的事物是士夫的法，那就不是声音的意义本身。即使是境的法： 因为境未成就，所以没有自己的本体，那如何能从声音中理解呢？不存在的兔子角等，是无法像那样被视为随之证实的境的。 如果说随之证实的境本身，就像脓液一样破裂不是吗？那不是的，因为： 以其存在之自体， 彼非所证当知也。 以其彼非有自体， 亦不能知彼自体。 若谓彼之知性证， 所证自体非有耶。 彼之脓之自体性， 彼即决定非他变。 唯是知性之分尔， 一切事物之共有。 以其所证自体性， 决定如是不然也。 若于所证当知处， 显现是已非余者。 于彼随证当有尔， 非于普通之觉知。 若是普通之觉知， 于彼所证义非知。 于彼所说决定合， 非为清净义当成。 如果认为是对胶水等境进行我的结合的认知， 从声音中确定
English
That which is completely accomplished cannot be subsequently proven. For subsequent proof, either the difference in action or the generation of its own essence for it, let's say for the moment that the difference in action is meaningless, because for something that is completely accomplished, what is the point of doing anything? Generating its own essence is contradictory. For something that is already accomplished, there is no other unaccomplished thing, because for something that is already accomplished, an unaccomplished thing is not allowed to exist. If something is regarded as the nature of something, then it is the nature of that thing, and an unaccomplished thing cannot be cognized. If it is said that it will be cognized later, that is not reasonable. Because for its own self: It cannot be cognized later, because manifestation is the present nature, it is for the sake of entering into grasping. The manifestation that enters into grasping the present nature cannot see the previous and subsequent natures. Therefore, the knowledge that arises from the senses: the previous and subsequent are not one, because it follows the senses, therefore it is called manifestation. Therefore, if the definitive combination, the thing that is definitely to be combined is the dharma of a person, then it is not the meaning of sound itself. Even if it is the dharma of an object: because the object is not accomplished, it does not have its own essence, so how can it be understood from sound? Non-existent rabbit horns, etc., cannot be seen as the object of subsequent proof. If it is said that the object of subsequent proof itself, like pus, bursts, isn't it? That is not the case, because: By which it is existent, That is not what is to be proven. By which it is non-existent, It also cannot know that self. If it is said that its knowing nature proves, Is the self to be proven not there? That pus's own nature, That is definite, not another change. Only the knowing nature is just a part, It is common to all things. By its own nature to be proven, The determination is not like that. If at the place to be proven, Appearance is already, not another. There will be subsequent proof there, Not for ordinary awareness. If it is ordinary awareness, In that, the meaning to be proven is not known. The definitive combination spoken there, Will not become a pure meaning. If it is thought that it is the cognition of combining "I" with objects such as glue, Determining from sound
Tibetan
ར་སྦྱོར་བ་རྟོགས་པའང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་འདིས་འདི་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་རོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ནི་རིག་བྱེད་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཡིན་ལ། སྦྱིན་སྲེག་ནི་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། རྟོགས་བྱ་ཡོད་པ་མིན་ན་དེར། །གང་གི་རང་བཞིན་རིག་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིས། །རིག་དེ་དེ་ཡི་རིག་པར་འདོད། །རྣག་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ། །རང་དངོས་རིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཡོད་པ་དེས། །ཡོད་དང་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དམིགས་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་ནི། །ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་རྟོགས་མ་ཡིན། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ། །འགལ་བའི་དོན་དེར་འགྱུར་མ་ཡིན། །རྒྱུ་ཡི་དྲི་མས་མ་སྦགས་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་ཉིད་ལས་རྟོགས་ཤེ་ན། །འཇིག་རྟེན་རྗེས་འབྲང་མེད་པར་ནི། །རིག་བྱེད་ལས་རྟོགས་མེད་ཕྱིར་མིན། །མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་དམིགས་པས་ན། །སྒྲ་དོན་འཇིག་རྟེན་ན་སྲིད་ཕྱིར། །སྔོན་མཐོང་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིས། །རྟོགས་པ་དོན་གྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན། །འདོད་དང་མྱ་ངན་འཇིགས་དང་སྨྱོ། །ཉེས་པས་བསླད་པའི་སེམས་རྣམས་ཀྱི། །བློ་སྔོན་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ནི། །འདོད་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མཐོང་བ་མེད། །དག་དང་ཚིག་དོན་འཇིག་རྟེན་ན། །ལ་ལར་ཉེ་བར་བསླད་པར་མཐོང༌། །དེ་རྗེས་འབྲང་བར་རིག་བྱེད་ལ། །ཉེར་བསླད་ཇི་ལྟར་སྲིད་མ་ཡིན། །དེ་ལ་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པ། །བསམ་པའི་ཉེས་པ་འགའ་མེད་ན། །དེར་ཡང་མ་རྟོགས་པ་ཡི་སྐྱོན། །འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་འདོད་མ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་བསམ་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། །དངོས་དང་འབྲེལ་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །ཚད་མིན་འདི་ནི་རིག་བྱེད་ལས། །ཚད་མའི་ཉམས་པ་མ་ཡིན་མིན། །ངག་དང་ཚིག་དོན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཉེ་བར་བསླད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་ལའང་སྒྲ་དེ་ཉིད། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་བསླད་མི་སྲིད། །གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་རང་ཉིད་ལས་དོན་བདེན་པར་མི་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་མཆོད་སྦྱིན་ལ་ སོགས་པའི་དོན་ལ་རང་ཉིད་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དམིགས། འདིར་རང་ཉིད་ནི་རྟོགས་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མི་སླུ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ཚ
Chinese
而且，理解结合也是这个。即，我以这个必定结合于这个，这样的理解是什么。其中，必定结合的作者是声音，因为补特伽罗对于吠陀不是量。必定结合的对象是补特伽罗。火供是境，并且那一切都是理解。其中，如果事物本身是理解，那么，如何理解它，这样的诘难和考察是什么呢？那是不真实的。如果不存在所理解的事物，那么在那里，什么自性是知识？什么以自己的体性，知晓，那被认为是它的知识。在脓的体性不存在时，自物知识是不存在的。因为存在所缘，它如何变成存在和不存在？仅仅通过所缘，事物不是被理解为存在。对于诸境，相互之间，不会变成相违的意义。因为没有被因的垢染所染污，如果说从吠陀本身理解，那么，没有世间随行，从吠陀不能理解，所以不是。因为以供养等为所缘，声音的意义在世间存在。通过先前所见随行，理解不是成办意义。贪欲和忧愁，恐惧和疯狂，被过失染污的心识的，智慧随行先前所见，没有见到成办所欲。清净和词义在世间，在某些处所见到被染污。对于随行它的吠陀，如何可能存在染污？在那里，如果不存在愚痴等，思考的过失，那么，在那里也不可能认为存在不理解的过失。因为世间思考的过失，事物和关联衰损的缘故，这个非量不是吠陀的量之衰损。因为在世间见到语言和词义被染污，吠陀中的声音本身，那些如何不可能被染污？如果吠陀本身不能成为真实的意义，那么，那时世间不会让自己进入供养等意义中。如何观察进入供养等行为？这里，自己不是理解的能力，因此，为了显示依靠不欺骗的意义，吠陀
English
Moreover, understanding combination is also this. That is, the understanding of "I will definitely combine this with this" is what it is. Among them, the agent of definite combination is sound, because the person (pudgala) is not a valid means of cognition (pramana) for the Vedas. The object to be definitely combined is the person. The fire offering is the object, and all of that is understanding. Among them, if the thing itself is understanding, then what is this refutation and examination of "how is it understood"? That is not true. If there is no object to be understood, then there, what nature is knowledge? Whatever knows by its own essence, that is considered its knowledge. When the essence of pus does not exist, self-object knowledge does not exist. Since there is an object of focus, how does it become existent and non-existent? Merely through the object of focus, the thing is not understood as existent. For objects, mutually, it will not become a contradictory meaning. Because it is not stained by the impurity of the cause, if it is said to be understood from the Vedas themselves, then without worldly following, it is not understood from the Vedas, so it is not. Because with offerings and so on as the object of focus, the meaning of sound exists in the world. Through following what was seen before, understanding does not accomplish meaning. Desire and sorrow, fear and madness, the minds stained by faults, following the wisdom of what was seen before, do not see the accomplishment of desires. Purity and the meaning of words in the world, in some places, are seen to be stained. For the Vedas that follow it, how could defilement exist? There, if there are no faults of thought such as delusion, then there, it is also impossible to think that there is a fault of not understanding. Because of the faults of worldly thought, the reason why things and associations are impaired, this non-valid means is not an impairment of the validity of the Vedas. Because in the world it is seen that language and the meaning of words are defiled, the sound itself in the Vedas, how could those not be defiled? If the Vedas themselves cannot become true meaning, then at that time the world will not let itself enter into the meaning of offerings and so on. How to observe entering into actions such as offerings? Here, oneself is not the ability of understanding, therefore, in order to show the meaning of relying on non-deception, the Vedas