Tibetan
ལྟར་ནུས་པ་ཕུལ་བྱུང་བ། །འགའ་ལའང་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྔོན་དུས་སུ་ཐོས་ན། །ཀུན་ལ་ཡིན་ཕྱིར་ཚིག་དོན་མེད། །ལུང་ཀུན་ལས་ནི་རབ་གྲགས་པ། །ནུས་པ་ཕུལ་བྱུང་ཆེན་པོ་ཅན། །རྣལ་འབྱོར་གྲུབ་པ་ཅན་རྣམས་སྔོན། །གདོན་མི་ཟ་བར་རབ་ཏུ་གྲགས། །དེ་ཕྱིར་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། །ལྡན་པ་བྲམ་ཟེར་རིགས་མ་ཡིན། །གསལ་བ་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པར། །སྒྲུབ་བྱེད་རིག་བྱེད་ཚིག་འགའ་ཡང༌། །ཡོད་མིན་སྤྱི་ཡི་ཚིག་དེ་ནི། །མ་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད། །རིག་བྱེད་དུ་ལྷས་བྱིན་ལ་སོགས་པ་བྲམ་ཟེ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིག་བྱེད་ནི་གཏན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མེད་པའི་དུས་ནི་རིག་བྱེད་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཅི་ལྟར་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གང་གི་ཚེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་མེད་པ་ཡི་རིག་བྱེད་ཕྱིས། །ཇི་ལྟར་དོན་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར། །བྱ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི། །ཅི་ལྟར་དེ་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར། །དོན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་རིག་བྱེད་ལ་ཁྱད་པར་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདི་རྟོགས་པར་འགྱུར། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་དང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང༌། གཉི་ག་དང་རིག་བྱེད་ལས་ཀྱང་རྟོགས་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མི་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་སྦྱོར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེས་བྱ་བ་ཅི་ཡོད། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ལས་བྲམ་ཟེ་ལ་ཡང་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རིག་བྱེད་ལས་ཐ་སྙད་མི་སླུ་བ་ཡིན། འགའ་ཞིག་གི་ཐ་སྙད་ནི་རིག་བྱེད་ལས་བཟློག་པ་ལས་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དག་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མ་བརྟགས་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱིས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་འཇུག་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེས་ན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་པོའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ངེས་སྦྱོར་བྱེད་པོ་གྲུབ་དངོས་ཕྱིར། །ངེས་པར་སྦྱོར་བའང་གྲུབ་པ་ཉིད། །ངེས་སྦྱོར་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འགྱུར་ཏེ། །གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན། །གྲུབ་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་པ། །ཅི་ལྟར་ཡང་བསྒྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་གྲུབ་པ་འཕྲོ་འཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་ཡིན་ཡང༌། ངེས་པར་སྦྱར་བ་དང༌། ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་སྦྱར་བྱ་དང་བྲལ་བའི། །ངེས་སྦྱོར་འགའ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ངེས་སྦྱོར་ཡུལ་མེད་པར། །ངེས་སྦྱོར་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ལྟར། བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་འདི་ལ། །ངེས་པར་སྦྱོར་རོ་ཞེས་རྟོགས་ཏེ། །གང་ཕྱིར་ངེས་སྦྱོར་བསྐུལ་བྱེད་ཀྱི། །རྣག་བཞིན་འགར་ཡང་ཡུལ་མེད་མིན། །ངེས་པར་སྦྱོར་བའང་སྦྱར་བྱ་ཡི། །བདག་ཏུ་དེ་ནི་འགྱུར་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་བུའི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང༌། ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། གོམས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེས་བྱ་བ་ཅི་ཡོད། ཡང་རྟོགས་པའི་དུས་ན་མེད་པས་དེ་ཅི་ལྟར་ན་ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་དག་གི་དོན་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར། ཁམས་ཀྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་གཞན་ནི་དམིགས་པ་ཡང་མེད་དོ། རིམ་གྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡང་སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ནི་ཡོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ནི་དེ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་མཉན་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྤྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་པོ་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པར་བསམས་ནས་འཇུག་གོ །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱང་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ན། རྟོགས་པའི་དུས་ན་ནི་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲས་ནི་སྔར་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་ནུས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གིས་སྔར་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་གཞན་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་བདག་གམ་གཞན་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོར་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པ་འདི་ནི་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་མི་འདའོ་མངོན་སུམ་ལས་ནི་སྔར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་དང་ཕྱི་མ་ལ་མངོན་སུམ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་པའི་མངོན་སུམ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི
Chinese
犹如能力超群者，对任何事物皆无执着。若曾于往昔听闻，则因对一切皆是，故无词句之义。然于一切教典中，极负盛名者，乃具殊胜大能力者。瑜伽成就者们，往昔即以不食鬼魅而闻名。因此，具有能力之殊胜者，并非婆罗门种姓。于婆罗门等之阐明中，作为论证之吠陀词句，亦无有。此乃普遍之词句，与未曾言说无异。吠陀中，天授等显示接近婆罗门本身亦不存在，因于一切时皆不存在，且吠陀乃恒常存在故。无意义之时，吠陀如何能显示接近，又如何能具有意义？若谓何时生起，彼时方是，则：无意义之吠陀，如何与意义相连耶？无作用之自性，又如何能作用于彼耶？有意义与无意义，于吠陀上，并非特别标示。若于一切时皆是彼之自性，则如何能了知此种区分？因此，婆罗门本身等，非由现量及近取，亦非由二者及吠陀而能了知。
English
Like one with outstanding abilities, there is no attachment to anything. If it has been heard in the past, then because it is for everything, there is no meaning to the words. However, among all the scriptures, the most famous is the one with great and outstanding abilities. The accomplished yogis of the past were renowned for not consuming demons. Therefore, those with outstanding abilities are not of the Brahmin caste. In the clarification of Brahmins and others, there are no Vedic sentences that serve as proof. This is a common statement, and it is the same as not having said anything. In the Vedas, there is no indication that the God-given and others are close to the Brahmin itself, because it does not exist at all times, and the Vedas are permanent. When there is no meaning, how can the Vedas show closeness, and how can it have meaning? If it is said that when it arises, then it is, then: How can a meaningless Veda be connected with meaning? How can a nature without function act on it? Meaningful and meaningless are not particularly marked on the Vedas. If it is its nature at all times, then how can this distinction be understood? Therefore, the Brahmin itself and others cannot be understood from direct perception and close acquisition, nor from both and the Vedas.
Chinese
因此，量将变得毫无意义。然而，即使是必然结合的行为者的法，也必然是结合，并且依赖于对境而必然结合，它本身就是如此。与必然结合之所结合分离的，任何必然结合也无法证悟。同样，没有对境的必然结合，必然结合本身是不存在的。例如，我必然结合于此处的这个对境，如此证悟。因为必然结合的策动者，如同脓液般，在任何时候也不是没有对境的。必然结合也不是所结合之物的自体。那样的必然结合也是所要成立的，如果没有成办自己的作用，就不会变成已经成办了必然结合。如果是那样，那么界自性的意义、必然结合和串习等的相互关联，因此那有什么用呢？又，由于在证悟的时候不存在，那怎么会不变成没有缘到必然结合的清净的意义呢？对于界的意义等相互依赖的，其他的各别的必然结合，也是没有缘到的。 次第的因和果的事物，安住的那些的关联，也不会变成显现的行境。自己的体性显现是因为具有存在的对境，而其他的体性显现是因为那不是显现。他者不是显现为他者的体性。如果是那样，听闻就是以排除他者为对境的。例如，做火供等，认为火供的作者自己变成了证悟的对境而进入。作者自己也是行为的究竟，在证悟的时候，那是不存在的。声音也不能使先前没有证悟的证悟，因为谁先前证悟了与火供等行为的关联，他就证悟了自己或者他者为那样的事物，而不是其他的。跟随先前的而证悟的这个，不会超出以排除他者为对境的自性，从现量来说，先前也不是证悟为作者自己，因为现量不进入先前和后来。依赖于世俗的现量来说，
English
Therefore, valid cognition will become meaningless. However, even if it is the dharma of the agent who necessarily connects, it is necessarily connected, and depending on the object, it becomes just like that necessarily connected. Without what is to be necessarily connected, there is no realization of any necessary connection. Likewise, without an object of necessary connection, the necessary connection itself does not exist. For example, I realize that I necessarily connect to this object here. Because the instigator of necessary connection, like pus, is never without an object. Necessary connection is also not the self of what is to be connected. Such a necessary connection is also what is to be established, and without accomplishing its own function, it will not become that the necessary connection has been accomplished. If that is the case, then what is the use of the mutual relationship of the meaning of the element itself, necessary connection, and habituation? Also, since it does not exist at the time of realization, how can it not become that there is no object of the pure meaning of necessary connection? For the meaning of the element, etc., which are mutually dependent, there is also no object of other separate necessary connections. The relationship of the things of cause and effect in sequence, those that abide, will also not become the object of appearance. The appearance of one's own nature is because it has an existing object, and the appearance of the nature of others is because it is not an appearance. The other is not an appearance as the nature of the other. If that is the case, then hearing is just having the object of eliminating others. For example, do a fire offering, etc., thinking that the agent of the fire offering himself has become the object of realization and enters. The agent himself is also the ultimate of the action, and at the time of realization, that does not exist. Sound also cannot make what was not previously realized realized, because whoever previously realized the connection with actions such as fire offerings, he realizes himself or others as such a thing, but not others. This realization that follows the previous one does not go beyond the nature of having the object of eliminating others, and from direct perception, it is also not realized as the agent himself previously, because direct perception does not enter the previous and the later. Depending on the conventional direct perception,