Tibetan
ད་ཟིན་ཕྱིར། །རྣམ་ཤེས་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་གཞན་དམིགས་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མའི་དོན་ཡིན་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་ནི་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པར་བྱ་བའི་ལུས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། ནང་གི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པའི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་དམིགས་པས། གཞན་གྱི་ལུས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལུས་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རོ། །དོན་དམ་པར་ནི་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། སྐྱེ་བ་གཅིག་གི་ལུས་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ལུས་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བ་ནི་སེམས་ཉིད་མ་ཡིན་སྟེ། འབྲས་བུའི་རྒྱུ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཐོག་མ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བའི་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོམས་པ་གྲུབ་པས་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་གི་སྐབས་ཡོད་པར་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དམ། གཞན་བའི་ཡོན་ཏན་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྒྱན་ལས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་ པའོ།། །།གལ་ཏེ་གོམས་པ་ཡོད་མོད། དེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་གོ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཆོངས་པ་བཞིན་དང་ཆུ་བསྐོལ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་ལན་དུ། གོམས་པས་ཁྱད་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། །མཆོངས་དང་ཆུ་ཡི་དྲོད་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་ལས་འདའ་མིན་ཞེ་ན། །བྱས་ཏེ་གལ་ཏེ་སླར་ཡང་ནི། །འབད་རྩོལ་ལ་ནི་ལྟོས་འགྱུར་རམ། །རྟེན་མི་བརྟེན་པ་ཉིད་འགྱུར་ན། །ཁྱད་པར་དག་ནི་མི་འཕེལ་ཞིང༌། །རང་བཞིན་དེ་འདྲའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས་པ་རྣམས། །ཁྱད་པར་ཕྱིར་མ་དག་ལ་ནི་། །བསྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རྟག་ཏུ་རྟེན་གནས་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ་ཅོག་ནི་བོགས་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཆོངས་པ་དང་ཆུ་བསྐོལ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རང་གི་རྒྱུད་འགྱུར་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བྱས་ཟིན་
Chinese
因此已经完成。因为识的对境本身就是，刹那间就会变成其他的对境。如果安住于此，就不会产生安住于其他的识，这是量（ प्रमाण ）的意义，所依和能依的事物是遮破。识也不是安住于境。所对的身体不是识的所依，因为内在触的差别，是乐等识的对境的缘故。对境是对自己的身体作为对境，因为产生以其他的身体作为对境的识的缘故。因此是不决定的。身体也不是其他的，因为在一个相续中了知的缘故。究竟而言，因为小孩等状态的差别，一生的身体也是各别的。因此身体是对意的相续有帮助的，生不是心本身，如同果的因一样。因此心的相续变成无始的，所以生和死的相续相续相连是成立的缘故。串习成立，因为已经做了串习所生的所有功德的处境，所以一切遍知或者其他的功德是存在的。量释论的庄严中，成立后世的解释完毕。如果串习存在，那么如何理解它达到极顶呢？因为见到仅仅具有少许的差别，如同跳跃和烧水一样。对此回答说：即使串习使差别改变，如同跳跃和水的温度一样，如果不是超越自性，那么做了之后，如果再次依赖于勤奋，或者变成不依赖所依，差别就不会增长，也不是那样的自性，为什么呢？因为能够利益它的那些，对于差别不净的，因为没有成办的能力，并且不是恒常安住所依的缘故。所有的差别不是依赖于增长的安住而产生的。跳跃和烧水的差别不是仅仅因为自己的相续改变就变成那样，然而已经做了。
English
Therefore, it is completed. Because the object of consciousness itself is, in an instant, it will become other objects. If one abides in this, it will not generate consciousness that abides in others, which is the meaning of valid cognition (Pramana), and the object of dependence and the dependent is negated. Consciousness is also not abiding in the object. The body to be objectified is not the basis of consciousness, because of the difference of inner touch, it is the object of consciousness such as happiness. The object is to take one's own body as the object, because it produces consciousness that takes other bodies as the object. Therefore, it is uncertain. The body is also not other, because it is understood in one continuum. Ultimately, because of the difference in the state of children, etc., the body of one life is also different. Therefore, the body is helpful to the continuum of mind, but birth is not the mind itself, just like the cause of the fruit. Therefore, the continuum of mind becomes beginningless, so the continuous connection of birth and death is established. Habituation is established, because the situation of all the merits arising from habituation has been made, so omniscience or other merits exist. In the adornment of the commentary on valid cognition, the explanation of establishing the next life is completed. If habituation exists, then how can it be understood that it has reached the extreme? Because it is seen to have only a slight difference, like jumping and boiling water. In response to this, it is said: Even if habituation changes the difference, like jumping and the temperature of water, if it is not beyond nature, then after doing it, if it depends on diligence again, or becomes independent of the basis, the difference will not increase, nor will it be such a nature, why? Because those who can benefit it, for the impure difference, because there is no ability to accomplish, and it is not a permanent abode. All differences are not produced depending on the abiding of growth. The difference between jumping and boiling water does not become like that merely because one's own continuum changes, but it has already been done.