Tibetan
་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མར་མེའི་འོད་ནི་དཔེ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མར་མེའི་འོད་ཀྱང་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པས་མར་མེ་མ་འགྱུར་ཡང་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མར་མེ་ཉིད་དབལ་ཞན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མར་མེའི་འོད་ཡུལ་གཞན་ན་ཡོད་པ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བློའི་བྱེད་པ་ཐ་དད་པའི་དུས་ན་ནི་ལུས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཀྱང༌། ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མཐོང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ལུས་ནི་རྟེན་གྱི་དངོས་པོའམ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྨྲས་པ། དེར་ཡང་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུས་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ལ་སོགས་པས་ལུས་རྒྱས་པས་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་དེར་ནི་ལུས་རེག་བྱ་བདེ་བའི་རང་བཞི་སྐྱེས་པས་ཡིས་པས་ཡིད་འཆོལ་བ་མེད་པ་ན། ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་འདུ་བྱེད་སད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ཐལ་ལོ། །དཔེར་ན་བཀྲེས་པས་ཉེན་པས་ན། །བཤད་པ་འཆོལ་བར་བྱེད་པ་དག །དེ་ལོག་ཇི་ལྟར་གོམས་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་བཤད་པ་འཇུག་འགྱུར་བཞིན། །བཅུད་ཀྱིས་ལེན་དང་དྲངས་པ་ནི། །མཚུངས་ཕྱིར་གོམས་པ་ཇི་ལྟ་བར། །རྗེས་འབྲེལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་འཆད་པར་འགྱུར། །དེས་ན་སྐྱེ་བ་གཞན་དག་ཏུ། །གང་གིས་བསྟན་བཅོས་གང་གོམས་པ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་བསྟན་བཅོས་ནི། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སད་པར་ངེས། །གལ་ལ་ཐམས་ཅད་གོམས་ཡོད་པར། །དེ་ཡི་ཤེས་རབ་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །དེ་ལྟ་མིན་ན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན། །བསྒྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར། །མངོན་སུམ་དྲན་པ་མ་གཏོགས་པ། །བློ་གཞན་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཡིད་ གཞུངས་ལ་སོགས་ཀྱི། །དབྱེ་བའང་དྲན་པའི་བྱེ་བྲག་ལས། །ཇི་བཞིན་དྲན་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། །འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་དེ་ལས་བཟློག །ཡིད་གཞུངས་པ་ཡང་དྲན་དེ་ཉིད། །དེར་ནི་དབྱེ་བ་རབ་ཏུ་བསྟན། །སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཙམ་ལས་ནི། །གཏན་དུ་བརྗོད་པའི་དོན་གང་ཡིན། །གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་དཔོག་པ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །གང་གིས་དྲན་པའི་རྗེས་འབྲངས་པ། །ཉིད་ཀྱིས་དེ་ནི་རྟོགས་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཡིད་གཞུང་ཞེས་བརྗོད་དེ། །གོམས་དང་བྲལ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་མིན། །དེ་བཞིན་དུ། སོ་སོ་སོ་སོར་གཟུང་བ་རྣམས། །དེ་བཞིན་དྲན་པ་ཡིད་གཞུངས་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ནི། །ཕན་ཚུན་སྦྱོར་བ་ཤེས་རབ་ཡིན། །གོམས་པ་མེད་པར་འགའ་ཡང་ནི། །སྦྱོར་བ་ཉེ་བར་མཐོང་བ་མིན། །དེས་ན་དོན་གྱི་དེ་གོམས་ཅན། །སྔོན་གྱི་གོམས་པའི་རྗེས་དཔོག་བྱེད། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཀྱང་བློའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བློ་ལས་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཉིད་ན་ནི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལུས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བློ་ཡང་ལུས་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མེད་དེ། འགའ་ཚེ་ཆགས་སོགས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི། །འཕེལ་བ་བདེ་སྡུག་ལས་སྐྱེས་ཡིན། །དེ་ཡང་ཁམས་མཉམ་ལ་སོགས་པ། །ནང་གི་དོན་ནི་ཉེ་བ་ལས། །རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཕེལ་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འགའི་ཚེ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཚེ་གོམས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནའོ། །གང་ཞིག་མི་སྡུག་པའི་བག་ཆགས་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ལ་ནི། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ལ་འདོད་ཆགས་སྲབས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཕེལ་བ་དེ་ཡང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་མྱོང་བ་ན་ནི་འདོད་ཆགས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་ན་ནི་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །བདེ་བ་ན་ནི་སྔོན་གྱི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་སད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་གོ་ཞེ་སྡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ ཐམས་ཅད་དུ་མེ་བཟོད་པ་དེས་དེ་ཡོངས་སུ་འདོར་བའི་བདག་ཉིད་ནི་སྡང་པ་ཉིད་དོ། །འདིར་ངེས་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་སྡུག་བསྔལ་བ་ན་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་ནས་བརྩེ་བ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དམ། དེའི་ཕྱིར་གཞིལ་བའི་རྒྱུ་ལ་ཆགས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་བློའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་ཉིད་བློ་ལས་སྐྱེས་ན་བློ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐབས་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་མཉམ་པའི་མཚན་ཉིད་ནང་གི་དོན་ཉེ་བ་ལས། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལུས་རྟེན་དུ་འགྱུར་བས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བས་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཡང་ལུས་དེ་དག་གི་རྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ནི་ཕྱི་དང
Chinese
不是的。因此，灯的光芒不是例子。如果灯的光芒也通过化现等方式，即使灯没有改变，也会使其改变，不是吗？不是的，那是灯自身光芒微弱的特征发生了改变。因此，灯的光芒存在于其他地方，会变成其他样子。在心的作用不同的时期，身体不会发生改变。如果从身体的差别中，也能看到差别发生改变，不是吗？因此，身体是所依的物体，或者是近取因吗？对此回答说：在那里，也是通过对心有帮助的方式，身体才会发生改变。在通过滋养等方式，身体增长，智慧变得特别的地方，由于身体产生了触觉舒适的自性，因此在没有使心散乱的情况下，为了唤醒如实改变的作意，在某些时候智慧会变得特别。如果不是这样，那么一切对一切的智慧都应该相同。例如，被饥饿所困扰时，会使说话变得混乱。当那种混乱如何变得熟悉时，那种说话也会变得流畅。滋养和引导也是相同的，因为如何熟悉，也不会与之后的事情相关联，因此一切都会变得混乱。因此，在其他的生命中，通过什么论典熟悉了什么，那么智慧的论典，肯定会在那个论典上被唤醒。如果一切都熟悉，那么他的智慧就会没有差别。如果不是这样，通过滋养，通过修行，一切都会变得聪明。除了现量记忆之外，其他的智慧在任何地方都不存在。智慧、作意等的差别，也是从记忆的差别中产生的。如实记忆是智慧，混乱的智慧与此相反。作意也是记忆本身，在那里详细地显示了差别。仅仅是从以前的作意中，究竟有什么永远表达的意义呢？能够衡量事物本性的，那被称为智慧。通过什么跟随记忆，自己能够理解那个，那被称为作意，因为与熟悉分离，所以不是智慧。像那样，各自各自执取的那些，像那样记忆作意。
English
It is not. Therefore, the light of a lamp is not an example. If the light of a lamp also, through manifestations and so on, even if the lamp does not change, it will make it change, isn't it? It is not, that is the lamp itself whose characteristic of weak light changes. Therefore, the light of the lamp exists in other places, it will become other forms. At the time when the functions of the mind are different, the body does not change. If from the difference of the body, it is not seen that the difference also changes? Therefore, is the body the object of support, or is it the proximate cause? To that, it is said: There also, it is only through the way of helping the mind that the body changes. Where the body grows through nourishment and so on, and wisdom becomes special, there, because the body produces the nature of comfortable tactile sensation, therefore, without distracting the mind with faith, in order to awaken the intention of changing as it is, in some cases, wisdom becomes special. If it is not like that, then all wisdom should be the same for everyone. For example, when afflicted by hunger, it makes speech confused. When that confusion becomes familiar, that speech also becomes fluent. Nourishment and guidance are also the same, because how familiar, it will not be related to what follows, therefore everything will become confused. Therefore, in other lives, through what treatise one is familiar with what, then the treatise of wisdom, it is certain that it will be awakened on that very treatise. If everything is familiar, then his wisdom will be without difference. If it is not like that, through nourishment, through practice, everything will become intelligent. Except for direct memory, other wisdom does not exist anywhere. The differences of wisdom, attention, etc., also arise from the differences of memory. Real memory is wisdom, confused wisdom is the opposite of that. Attention is also memory itself, there the difference is shown in detail. From just the previous intention, what is the meaning of what is always expressed? That which can measure the nature of things, that is called wisdom. Through what follows memory, one can understand that oneself, that is called attention, because it is separated from familiarity, so it is not wisdom. Like that, those that are grasped separately, like that memory attention.
Chinese
是故。彼之差别者，谓互相合是智慧。无串习者，任何合亦不见。是故义之彼串习，随念先时串习者。设若贪欲亦是心之差别，非异于心。异性者，智慧等亦应成异性。贪等是从身增长等所生，是故心亦应从身而生。若不如是，则不随顺耶？此非有，有者贪等增长等之，增长是从乐苦所生。彼亦界平等及，内义是近故。增长等令贪等增长，彼非一切时，然有者是尔时，何者从串习所生不如理作意现前者。何者与不悦意之习气相连者，于彼即为彼故而令贪欲微薄。贪等增长亦是从乐受与痛苦所生，受乐时则贪欲随逐，痛苦时则生嗔恚。受乐时，则先时不如理作意彼即醒觉耶，痛苦时云何生嗔恚耶？痛苦者， 一切时中不能忍受，故彼一切弃舍之自性即是嗔恚。此处决定非有，意痛苦时，具足各别分别者，随念自之痛苦而生悲悯耶？是故于毁坏之因亦生贪着也。若尔，设若心之自性，彼等乐受与痛苦即是从心所生，则心亦应如是转变，故与所说相违耶？此非有，界平等之相，从内义亲近故，从境之门而生乐受，非是从所依之门。身成为所依而生乐受与痛苦者非也，然成为境则非也。境是乐等之因，然非是彼等身之所依，境是外等。
English
Therefore. The distinction of that is that mutual combination is wisdom. Without familiarity, no combination is seen. Therefore, the meaning of that is familiarity, following the previous familiarity. If attachment is also a distinction of mind, it is not different from mind. If it is different, then wisdom and so on should also become different. Attachment and so on are born from the growth of the body and so on, so the mind should also be born from the body. If it is not like that, then it will not follow? This is not the case, some of the growth of greed and so on, growth is born from happiness and suffering. That is also the equality of the realm and, the inner meaning is close. The growth and so on cause the growth of greed and so on, which is not all the time, but some are at that time, whoever is born from familiarity, the one who is not reasonable in mind appears first. Whoever is connected with the habit of unpleasantness, for him, for that reason, the desire is weakened. The increase of greed and so on is also born from the experience of happiness and suffering, when experiencing happiness, greed follows, and when suffering, anger arises. When experiencing happiness, the previous unreasonable intention is awakened, how does anger arise when suffering? The suffering one, At all times, the nature of not being able to endure, so abandoning everything is anger. There is no certainty here, when the mind is suffering, those who have separate distinctions, follow their own suffering and give rise to compassion? Therefore, attachment also arises to the cause of destruction. If so, if the nature of the mind, those experiences of happiness and suffering are born from the mind, then the mind should also change in the same way, so it is contrary to what is said? This is not the case, the characteristic of equality of realm, from the closeness of the inner meaning, happiness arises from the gate of the object, not from the gate of the support. It is not that the body becomes the support and gives rise to happiness and suffering, but it is not because it becomes the object. The object is the cause of happiness and so on, but it is not the support of those bodies, the object is external and so on.