English
However, memory does not arise. If it is thought that the awareness in a dream is not immediately different from the consciousness of being awake, even so, that is just how it is. If it is said that one realizes that when awake, then why is it that one does not realize it when awake? Therefore, the fact that the body always provides assistance is not realized. Therefore, it is not realized that if this ceases, the consciousness will cease. However, if it is said that a lotus grows from mud, and because it exists, it always follows, so the mud provides assistance, but if the mud does not exist, then the initial lotus will also cease to exist, then that is also understandable. Because, the initial lotus that grows from mud, what kind of thing it becomes, without that, it is not seen. Consciousness is the opposite of that. What kind of lotus is seen to grow from mud, is that same kind also seen at other times? Because the initial and subsequent mental consciousness become similar, it is not uncertain. If it is said, "Because this exists, this arises; because this arises, this arises," is this not precisely what the Blessed One spoke of as the characteristic of a cause? Other permanent following
Tibetan
འི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གོ་གང་ལས་རྗེས་སུ་དཔག །འོན་ཏེ་རྒྱུ་ནུས་པ་མཐོང་བ་ལས་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་དེ་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཞན་དུ་ཐལ་ལོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་གོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མ་ངེས་ན་རུང་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྗེས་སུ་དཔོག་ན་ནི། ཆོས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་བཤད་པ་ནི། འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། རྟག་ཏུ་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས། །གང་ཞིག་ཡོད་པ་ཕན་འདོགས་བྱེད། །དེ་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། །རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ན། །དེ་ཁྱབ་པར་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ བའོ། །ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཞན་གོ་བར་བྱ་བ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དོན་གཞན་གྱི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གང་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། རྒྱུ་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། སེམས་སོགས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི། །དགེ་ལེགས་ལ་སོགས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །དེ་ཡིས་རྣམ་འགྱུར་དེ་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུད་ཉིད་དུ་བརྗོད།། གལ་ཏེ་དགེ་ལེགས་སུ་མི་འགྱུར་ན་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འདིར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དེས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཡང་འདི་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་ཅི་ལྟར་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་ཕན་འདོགས་པ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ན། འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འོ་ན་འདས་པ་ཡང་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མེད་པས་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་སྐྱེ་བའི་དུས་དེ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་འབྲ
Chinese
的识产生，就被理解为前世的识，因为那是它的果。将要产生的来世的识，从何处推断？如果从见到能产生果的因来推断果，那么，那样一来，那就会变成其他因的自性的理由了。如果因为对果有怀疑，所以才推断渴望本身吗？不是的，如果不确定将要产生的来世，那么推断合适本身就是没有意义的。如果推断将要产生的来世，那么就会变成具有进入法等果吗？对此的解释是：将要产生的来世的识就是因本身，而那本身也是果。如此，因为总是随之而行，凡是存在的，都有利益。从哪个因存在，总是随之而行，那就会普遍地带来利益。如果是不同的，那么普遍存在的就是因。对于理解其他意义来说，果本身就是理由。凡是能使理解其他意义的，那就是普遍存在本身，如果不是那样，因为迷惑的缘故，就不会变成理解本身。凡是没有什么就不会产生的，那就是它的因，因怎么会是果呢？不是的，因为那是它的果。如此，心等变化，是成办善等的原因。通过它见到那个变化，那也被称为果本身。如果不能变成善，那么这个变化就不会在这里产生，这个变化是由它所作的，这是所有世间的说法。另外，仅仅是这些就是果本身。产生怎么会是因呢？因为不会对此迷惑。如果凡是带来利益的就是因，那么，将要产生的并不存在，怎么带来利益呢？那么，过去也不会变成因，因为它不存在，所以没有带来利益。不是的，因为它产生的时候是存在的，如果这样说，那么它产生的时候是什么时候？如果
English
of consciousness arises, it is understood as the consciousness of the previous life, because that is its result. From what can one infer the consciousness of the future life that will arise? If one infers the result from seeing the cause that has the power to produce the result, then, in that case, it would become another reason for the nature of the cause. If one infers longing itself because of doubt about the result, then no, if one is not certain about the future world that will arise, then inferring suitability itself is meaningless. If one infers the future world that will arise, then will it become possessed of the result of entering the Dharma, etc.? The explanation for this is: the consciousness of the future life that will arise is the cause itself, and that itself is also the result. Thus, because it always follows it, whatever exists is beneficial. From whatever cause exists, it always follows, that will universally bring benefit. If they are different, then what is universally present is the cause. For understanding other meanings, the result itself is the reason. Whatever makes one understand other meanings is universality itself, and if it is not so, it will not become understanding itself because of delusion. Whatever does not arise without something, that is its cause, how can the cause be the result? No, because that is its result. Thus, the transformations of mind, etc., are the means of accomplishing virtue, etc. Seeing that transformation through it, that is also called the result itself. If it does not become virtue, then this transformation will not arise here, this transformation is done by it, this is the speech of all the worlds. Furthermore, just these are the result itself. How can arising be a cause? Because one will not be confused about it. If whatever benefits is the cause, then how can what will arise, which does not exist, benefit? Then the past will not become a cause either, because it does not exist, so it does not benefit. No, because it exists at the time of its arising, if you say so, then when is that time of its arising? If
Tibetan
ས་བུ་ལས་སྔར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མེད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་མེད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མེད་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཡིན། དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཡོད་པའོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཐག་པ་དེ་ནི་གཉི་ག་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་མཚུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོད་པ་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། གཉིད་སྟུག་ལོག་པ་སད་པ་ན། །རྣམ་ཤེས་སྔོན་གྱི་རིམ་པ་ལས། །དུས་ཀྱིས་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་ནི། །སྐྱེ་བོ་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་ངེས། །དེ་ལ་ལུས་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་ན་སྔོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྐྱེ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གཞན་ནི་དོན་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཡང་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་འདིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བདུན་པ་དང་ནི་ལྔ་པ་ཡིས། །སྔ་མའི་དངོས་པོར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་དང་པོ་ཡིས། །དེ་ནས་ཀྱང་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །འདིར་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། དེ་ཕྱིར་བདུན་པ་དང་དེ་ལས། །སྐྱེས་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན། །བདུན་པའམ་ལྔ་པས་སྔ་མའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཙམ་ཞིག་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་འདིའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་ཡོད་པས་གང་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཡོད་ན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཞེས་ཅི་ལྟར་བསྙད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྟན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ལ་
Chinese
如果说是从种子生起呢？如果说是为了帮助不存在的事物而成为因，还是为了使之不存在呢？使之不存在是什么意思？是说在那之后立刻就存在吗？那么，那立刻存在对于两者来说都是一样的，就像对于已经产生的来说是存在一样，对于将要产生的来说也是一样。那立刻存在本身也不是它的理由，因为中断也是因。比如： 酣睡醒来时， 从先前的心识次第， 虽然时间中断， 也确定是众生。 对此，身体不是因，因为看到它是跟随先前的行。在同样的身体中，由于与先前的识相符，所以会转生为其他。因此，因和果的 事物本身的理由是随行和随灭，这对于将要产生的也同样存在。任何随行和随灭的事物就是它的因，其他的差别是没有意义的。或者说，如果这个存在，那么这个产生；因为这个生起，所以这个生起，这是因和果的事物的特征。这里并不是只说这个随行和随灭，比如： 第七和第五， 显示为先前的法。 后面的法由第一， 然后也显示。 这里并不是只显示了随行随灭，而是因为清楚地显示了先前和后面的事物本身。如果说是这样，那也是不真实的。因此，从第七和从那， 也说是“因为生起”。第七或第五并不是指明先前的法，而是指明理由，意思是“这是这个的理由”。如果存在什么而产生什么，那么它就是具有那个理由的转变。如果说是将要产生，那又该如何陈述呢？因为不存在，所以那样显示是不合理的。同样，对于未生者来说，
English
If it is said that it arises from the seed? If it is said that it is the cause for the sake of helping the non-existent, or for the sake of making it non-existent? What is the meaning of making it non-existent? Is it that it exists immediately after that? Then, that immediate existence is the same for both, just as it exists for what has already arisen, it is also the same for what will arise. That immediate existence itself is not the reason for it, because interruption is also a cause. For example: When awakening from a deep sleep, From the previous sequence of consciousness, Although time is interrupted, It is also determined to be a being. In this regard, the body is not the cause, because it is seen to follow the previous action. In the same body, because it conforms to the previous consciousness, it will be reborn as another. Therefore, the reason for the cause and effect things themselves is following and ceasing, which also exists for what will arise. Whatever follows and ceases is its cause, and other differences are meaningless. Or, if this exists, then this arises; because this arises, then this arises, this is the characteristic of cause and effect things. Here, it is not just saying that this follows and ceases, for example: The seventh and the fifth, Are shown as the previous phenomena. The later phenomena by the first, And then also shown. Here, it is not just showing following and ceasing, but because it clearly shows the previous and later things themselves. If it is said to be so, that is also not true. Therefore, from the seventh and from that, It is also said "because it arises." The seventh or the fifth is not indicating the previous phenomena, but indicating the reason, meaning "this is the reason for this." If something exists and something arises, then it is the transformation with that reason. If it is said to be going to arise, then how should it be stated? Because it does not exist, it is unreasonable to show it that way. Similarly, for the unborn,