Tibetan
་བར་བསྟན་པ་བརྒྱད་པ་དེ། །ཚད་མ་ཅན་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཚད་མ་མེད་པ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་བསྟན་པ་བརྒྱད་པ་ལས་རྟེན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མས་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ན། ཅི་ལྟར་དེ་ལ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་དོགས། །དོགས་སུ་ཆུད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལ་གདོན་མེ་ཟ་བར་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། །ཚད་མས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཚད་མས་མཐོང་བ་ཡིན་ཡང༌། མངོན་དུ་བྱེད་པར་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ཚད་མཐོང་སྟོན་པ་ཡང༌། །དོགས་འགྱུར་ཞི་བལྟ་འདི་འདྲ་བ། །སྐྱེས་ན་མུ་སྟེགས་དག་ལ་ནི། །བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཚད་མས་མཐོང་བ་གསུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་དོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གང་དག་ལ་ཡོངས་ སུ་ཤེས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པའི་མུ་སྟེགས་པ་དག་ལ་རྩིར་ཡང་ཅི་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་ཚད་མས་མཐོང་པའི་དོན་གསུང་བའི་ཕྱིར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དོ། །མཐོ་རིས་དང་ནི་བྱང་གྲོལ་ལམ། །རིག་བྱེད་མི་ཡི་ཚད་མ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་ཤེས་མེད་གཞན་ལ་ཡང༌།། དེ་ཡི་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ནན་ཏན་བྱ་རྟོགས་རྣམ་དཔྱད་བྱའི། །དེ་ཡི་སྲིན་བུའི་གྲངས་མཁྱེན་པ། །དེད་ལ་འགར་ཡང་ཉེར་མཁོ་མེད། །འདི་ལྟར། འདི་ནི་ཆོས་མཁྱེན་འགོག་པ་ཉིད། །འབའ་ཞིག་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཕ་རོལ་བོས་བཀག་གཞན་ཀུན་ནི། །གང་གིས་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མེ་ནི་ཁ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སླུ་བ་ལས་གཞན་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕན་ཚུན་འགལ་བས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། །བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ནི། །ཐབས་དང་བཅས་པར་རིག་མཛད་པ། །གང་ཚེ་ཚད་མ་ཉིད་འདོད་ཀྱི། །ཐམས་ཅད་རིག་མཛད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་དོན་ནི་མཚན་ཉིད་ཕྱོགས་གཅིག་རིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་ཆ་རིག་པ་ནི་འགའ་ལ་མང་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བླང་བྱ་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འགོག་བའི་བདེན་པའོ། ཐམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་དེ་དག་ཉི
Chinese
第八个教法，对于有量论者来说是不存在的。没有量论，对于常恒等接近的教法，除了第八个教法之外，没有其他的依据。如果量论已经完全确定了事物，怎么会怀疑它是不了解的呢？即使陷入怀疑，也会导致恶鬼吞噬火焰，因为量论已经确定了。或者，即使量论已经看到，也不能确定它会显现出来。如果是这样，那么就会变成这样：谁用量论显示出来，像这样怀疑和寂静地观看，如果产生，对于外道来说，还有什么可说的呢？薄伽梵如来宣说的是量论所见。对于那些不跟随完全了解的外道来说，又有什么可重视的呢？因此，因为宣说了量论所见之义，薄伽梵就是量论本身。升天和解脱，或者吠陀是人的量论。对于不完全了解的其他事物，那就是它的存在。因此，对于它的智慧，应该努力去理解和分析。了解它的虫子的数量，对于追逐和抓住也没有必要。像这样，这就是对佛法的了解的阻碍，唯一应该驳斥的。其他人所阻止的一切，是谁来阻止呢？如果因为了解一个方面，就认为如来是全知，那么就应该进行考察。火是雪的敌人等等，因为除了不欺骗之外还会变化，所以会变成没有尽头。如果那样变化也不是，因为互相矛盾，所以不可能随之成立。那也是不真实的。应该接受和抛弃的，以方便的方式去了解，什么时候想要量论本身，而不是全知。因为人的目的是认识一个方面的特征，仅仅凭此并不会变成全知，认识人的目的的一部分，对于某些人来说，多是不可能的。其中，应该接受和抛弃的就是痛苦和灭谛。全部的真相就是痛苦和灭谛本身。
English
That eighth teaching is not present for those with valid cognition. Without valid cognition, for teachings close to permanence, etc., there is no other basis than the eighth teaching. If valid cognition has completely determined things, how can there be doubt that it does not understand? Even if doubt arises, it will lead to demons devouring flames, because valid cognition has determined it. Or, even if valid cognition has seen it, it is not certain that it will manifest. If that is the case, then it will become like this: whoever shows valid cognition, like this doubting and watching silently, if it arises, what is there to say for the heretics? The Blessed One, the Tathagata, speaks of what is seen by valid cognition. For those heretics who do not follow complete understanding, what is there to value? Therefore, because he speaks of the meaning seen by valid cognition, the Blessed One is valid cognition itself. Ascending to heaven and liberation, or the Vedas, are the valid cognition of humans. For other things that are not completely understood, that is its existence. Therefore, for its wisdom, one should strive to understand and analyze. Knowing the number of its worms is not necessary for chasing and grasping. Like this, this is the obstacle to understanding the Dharma, the only thing that should be refuted. All that is prevented by others, who will prevent it? If, because of understanding one aspect, it is thought that the Tathagata is omniscient, then it should be examined. Fire is the enemy of snow, etc., because it changes in addition to not deceiving, it will become endless. If that change is not, because they contradict each other, it is impossible to establish it accordingly. That is also not true. What should be accepted and abandoned, knowing it in a convenient way, when one wants valid cognition itself, not omniscience. Because the purpose of a person is to know one aspect of the characteristics, merely by this it will not become omniscient, knowing a part of the purpose of a person, for some people, much is impossible. Among them, what should be accepted and abandoned is suffering and the truth of cessation. The entirety of the truth is suffering and the truth of cessation themselves.
Tibetan
ད་ཀྱི་རྒྱུ་གུན་འབྱུང་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེས་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པར་མཛད་པ་དང༌། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་རིག་པར་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མཐོ་རིས་ཀྱི་ལ། ཡང་ཚད་མས་གཅོད་པར་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །བུད་མེད་དང་དམངས་རིགས་ངོ་མཚར་སྐྱེད་པ་གཞན་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་ལ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་རིག་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། །གཞན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེའི་ཕྱིར། རིང་པོ་མཐོང་ངམ་མིན་ཡང་རུང༌། །འདོད་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རིང་མཐོང་ཚད་ཡིན་ན། །ཚུར་ཤོག་བྱ་རྒོད་བསྟན་པར་གྱིས། །རིང་པོར་མཐོང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་བྱ་རྒོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པས་ན་ཚུར་ཤོག་བྱ་རྒོད་དང་རིང་པོར་ཐོས་པའི་ཕག་བསྟེན་པ་བདག་གིར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟ་ན་རིགས་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འདིའི་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་མཁྱེན་པ་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཅི་དོན་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་མི་སྲིད་པའམ། གཅིག་ཏུ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་རིག་པར་མཛད་པ་ཡི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འགོག་པ་མིན། །ངེད་ཀྱིས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པས། །ཆོག་ཤེས་པར་ནི་འདོད་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་བས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། ཐམས་ཅད་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་འདི། །དེ་ཡི་ཤེས་བྱའི་ཤེས་ལས་འདོད། །དེ་ཡི་ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་ཤེས་པ། །དེ་ཤེས་ཉིད་ལས་འགྲུབ་པ་ཡིན། །བུད་མེད་དང་དམངས་རིགས་དང་ཐུན་མོང་བ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཤེས་པའམ་མ་ཡིན་ཞེས་དེ་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཤེས་ན་ནི་དེ་འདིས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟིགས་པ་རིང་དུ་སོང་བའི་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་སྲིད་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་དེ་ཉིད་སྲིད་པ་དེ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཉི་གའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པ་གང་ལས་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། སྒྲུབ་བྱེད་ཐུགས་རྗེ་གོམས་ལས་ཏེ། །བློ་ལུས་ལ་ནི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། །ཚད་མ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། །ཐུགས་རྗེ་གོམས་པ་ལས་ཡིན
Chinese
现在的因是集谛，道是道谛。因此，通达四圣谛的体性，以及以量成立的通达，就是所谓的量。升天的梯子啊！又，以量来决断是可能的。妇女和贱民创造的奇迹，在善逝的教言中也不是没有。因此，通达人的主要利益才是量，因为其他是不合理的。 因此，无论能否见到远处，见到所希望的那个才是重要的。如果远见是量，那就请把秃鹫招来展示。仅仅说有远见，并不能通达一切。如果那样的话，秃鹫等也是如此，所以请把秃鹫和远听的猪作为侍从。如果那样，一切理性的道路都会被抛弃。然而，寻求这种人的利益的智慧，难道是不可能通达一切事物，或者完全没有意义吗？不是这样的，因为：通达一切事物者，并非遮止一切智。我们不能知晓，所以希望知晓足够。因为不是通达一切，所以不是知晓一切智，因为没有方法。例如：所谓通达一切，是从他所知的知识中产生的。他的一部分完全知晓，是从那知晓本身而成立的。知晓妇女、贱民和共同的树木等，也是从他人知晓与否的知晓本身而希望的，如果自己不知晓，就没有办法说他知晓。那些看到远方的大人物，通达一切事物是可能的，因为完全知晓一部分是先决条件。他们的那种可能性，也是从那之外而来的。然而，对于二者的体性的量，从何而有成立，原因又是什么呢？回答说：成立的因是串习的慈悲，因为智慧依赖于身体。那量的成立因是什么呢？是从串习的慈悲而来。
English
Now, the cause is the origin of suffering (Samudaya Satya), and the path is the truth of the path (Marga Satya). Therefore, understanding the nature of the Four Noble Truths, and the understanding established by valid cognition (pramana), is what is meant by 'pramana.' Oh, ladder to heaven! Also, it is possible to decide through valid cognition. The wonders created by women and commoners are also not absent in the teachings of the Sugata (Buddha). Therefore, understanding the main benefit of a person is valid cognition, because other things are unreasonable. Therefore, whether one can see far or not, seeing what is desired is important. If far-seeing is valid cognition, then please summon the vulture and show it. Just saying there is far-seeing does not mean one understands everything. If that were the case, vultures and others would also be so, so please take the vulture and the pig that hears from afar as attendants. If that were so, all paths of reasoning would be abandoned. However, is seeking the wisdom of this person's benefit impossible to understand all things, or is it completely meaningless? It is not so, because: Those who understand all things do not prevent omniscience. We cannot know, so we want to know enough. Because it is not understanding everything, it is not knowing omniscience, because there is no method. For example: The so-called understanding of everything arises from the knowledge of what is known. One part of it is fully known, and it is established from that knowing itself. Knowing women, commoners, and common trees, etc., is also desired from the knowing itself whether others know or not, because if one does not know oneself, there is no way to say that he knows. Those great ones who have seen far into the distance, it is possible to understand all things, because fully knowing one part is a prerequisite. Their possibility of that is also from something other than that. However, for the valid cognition of the nature of both, from what does establishment come, and what is the cause? It is said: The cause of establishment is the habituation of compassion, because intelligence depends on the body. What is the cause of establishment of that valid cognition? It is from the habituation of compassion.