Tibetan
བ་ཀྱི་སྒྲ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་མི་འཁྲུལ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སྒྲ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འགྲུབ་ན། ཅི་ལྟ་སྒྲ་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ ནི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའམ། ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི། དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་མི་འཁྲུལ་བར་འདོད་ཀྱང་དོན་སྤངས་ནས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་དཔྱད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་འཁྲུལ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ངེས་པར་བརྟག་པ་ནི་ཕྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ལས་དབང་ཕྱུག་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མི་རྟག་ན་ཡང་ཚད་མེད་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བར་འགྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་ཡང་ངོ༌། །རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཇི་ལྟར་དངོས་དེ་རྒྱུ་ཡིན་པ། །དེ་ལྟར་ཉིད་དེ་གང་གི་ཚེ། །རྒྱུ་མིན་གང་གིས་དེ་ནི་རྒྱུ། །འདོད་ལ་རྒྱུ་མ་ཡིན་མི་འདོད།། ཇི་ལྟར་དབང་ཕྱུག་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ཡིན་པ་དེས་ན་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དབང་ཕྱུག་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ག་ལས་ཡིན། འོན་ཏེ་དེ་ན་བྱེད་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པས་ཏེ་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་མ་ཡིན། །འདི་ནི་བྱ་རོག་ཏ་ལ་འམ། །དེ་བཞིན་འོན་ཏེ་རྒྱུ་ཡིན་ཅི། །གལ་ཏེ་ལ་སོགས་བསལ་ནས་ནི། །བྱེད་པ་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་ཅིས་མི་འདོད། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པ་ལས་སྔར་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། བསྐྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ནི་བྱ་བ་མེད་པར་འདུག་པ་ཉིད་རིགས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ལས་བདག་པོར་གྱུར་པས་བྱ་བ་མེད་པར་འདུག་པའི་དབང་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་གྱུར་པས་འདི།
Chinese
不是从“哇”的声音而来。如果说声音不虚妄是所要成立的，如果是那样，声音就能成立所要成立的了。然而如果从那声音不能成立所要成立的，怎么能说声音不虚妄呢？这意思是说，声音是通过作为成立事物的途径来成立所要成立的，或者说是接近的，但实际上不是。因此，即使想要声音不虚妄，离开了意义也不能成立所要成立的。因此，依仗意义的观察才是最需要的。事物虚妄与否的确定，将在后面讲述。因此，从哪里能成立自在天，事物的自性之理是不存在的。因此，即使无常也是无量，这样就能成立。同样，常也是如此。仅仅凭常性，对于虚空等和自在天，作为因和非因的区分是不存在的。比如这样：如同事物是因，同样何时，非因以何为因，想要却不想要非因。如同自在天是周遍和常性等的法相，虚空等也是如此，既然相同，那么自在天是因，虚空等不是因的区分从何而来？如果说，因为与想要做的特性的知识相关联，所以那样说，那也不对，因为那也是相同的。另外，仅仅凭想要做，不能理解为因。这是乌鸦和棕榈树吗？或者那样是因吗？如果排除了等等，是做，那就是因。如果不是那样，一切的因，为什么不想要成为一切？或者如同产生之前不是因那样，在产生的阶段也没有差别，因此不是因。从贪欲等一切中一定解脱出来，理应是无所事事地安住。如果说是由于成了世间事业的主宰，所以没有无所事事安住的自由，那是不对的，因为他是受他业支配的。
English
It is not from the sound of "va." If it is said that the non-falsity of sound is what is to be established, then in that case, sound would establish what is to be established. However, if what is to be established cannot be established from that sound, how can it be said that the sound is not false? This means that sound establishes what is to be established through being a means of establishing things, or it is close, but it is not actually so. Therefore, even if one wants the sound to be non-false, one cannot establish what is to be established by abandoning meaning. Therefore, it is the examination that relies on meaning that is most needed. The determination of whether things are false or not will be discussed later. Therefore, from where can the Isvara be established? The reason of the nature of things does not exist. Therefore, even if it is impermanent, it is also immeasurable, and thus it can be established. Likewise, permanence is also the same. Merely by permanence, the distinction between cause and non-cause for space and so on and Isvara does not exist. For example: Just as a thing is a cause, so too, when, by what is a non-cause a cause? One wants but does not want a non-cause. Just as Isvara is characterized by pervasiveness and permanence, so too are space and so on. Since they are the same, from where does the distinction that Isvara is the cause and space and so on are not the cause come from? If it is said that it is because it is associated with the knowledge of the characteristic of wanting to do, that is why it is said, that is also not correct, because that is also the same. Furthermore, merely by wanting to do, it is not understood as a cause. Is this a crow and a palm tree? Or is that the cause? If one excludes "etc.", if it is doing, then it is the cause. If it is not so, why not want the cause of everything to be everything? Or, just as it was not a cause before arising, there is no difference in the stage of arising, therefore it is not a cause. It is reasonable to be completely liberated from all desires and so on and to abide without doing anything. If it is said that because he has become the master of worldly affairs, he does not have the freedom to abide without doing anything, that is not correct, because he is under the control of the actions of others.
Tibetan
།ཇི་ལྟར་དབང་ཕྱུག་དབང་ཕྱུག་མིན་པ་ཉིད། ། འོན་ཏེ་དེ་ལ་བརྩེ་ཚུལ་ཁྱད་ཡིན་ནམ། །དམྱལ་སོགས་བསྒྲུབ་ཕྱིར་བརྩེ་བ་མེད་པ་ཅིས། །འཇིག་རྟེན་ལས་ཉིད་དེ་འདྲ་ཕྱིར་དེ་ལ། །དེ་བྱེད་ནུས་མེད་ན་འདི་དམ་པ་མིན། །དམ་པ་གལ་ཏེ་ལེགས་བྱེད་ནུས་མེད་ཀྱང༌། །ལེགས་མིན་བྱ་ལ་དེ་ནི་འཇུག་གམ་ཅི། །དམ་པ་མིན་པའི་བྱ་བ་ནི། །དམ་པས་ཡལ་བར་དོར་བའི་རིགས། །རྨ་ལ་རྒྱ་ཚ་འདེབས་པ་ནི། །དམ་པ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མིན། །འོ་ན་ཏེ་ཚུལ་འདི་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ངའི་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ངས་བཟློག་པར་ནི་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་གསལ་བར་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ནོ། །རང་ལས་འཚམ་པའི་སྤྱོད་པ་ལ། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཅིས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་དབང་ཕྱུག་གིས། །བསྐུལ་ན་ཕན་ཚུན་རྟེན་དེ་ཉིད། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གཅིག་ཀྱང་ནི། །སྲིད་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ལ་ནི་ནུས་མེད་ན། །ལེགས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་རང་དབང་སྐྱེས་ན་འདིར། །ལས་སྨྲ་བ་ཉིད་དགེ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་ཅག་ལྟ་བུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བདག་གིས་མ་ཤེས་ན་ཡང་དེ་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་བརྒྱ་ཞིག་ལ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན། དེ་འགྲུབ་བྱ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཉིད། །ཤེས་བྱ་དེ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི། །གཞན་ཡིན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དབང་ཕྱུག་དུ་མ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །བདག་ཅག་ལ་སོགས་པ་ནི། མཚོན་དང་སྨན་སོགས་དང་འབྲེལ་བས། །ནག་པའི་རྨ་དང་འདྲུབས་ཡིན་ན། །འབྲེལ་མེད་སྡོང་དུ་མ་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོགས་མི་བྱེད། འོན་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྡོད་དུམ་གྱི་བྱེད་པ་མེད་པས་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྡོད་དུམ་གྱི་བྱེད་པ་ཡང་བརྒྱ་ཞིག་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་བདག་ཅག་ལྟ་བུ་མ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡོང་དུམ་གྱི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པར་ནི། །བྱེད་པ་ཡང་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །རྟག་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ནུས་པ་ ཡང་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ། །རྒྱུན་གྱིས་སམ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟག་པའི་དབང་རྒྱུག་རྟག
Chinese
如何自在既自在又非自在之體性？ 然則於彼有愛之差別耶？何故為成辦地獄等故無有愛？以世界業力即是如是故於彼。 若彼無能作者，此非聖者。聖者若不能作善，然則彼入於非善之業耶？非聖者之業，是聖者所應棄捨之類。 於瘡塗敷鹽滷者，非聖者聖者之行。是故此理即是如此，此乃顯明彼性，是為彼事業故之行也。我之自性即是如此，我不能遮止之。若謂因此世界應當隨其所宜而棄捨之，此以自體亦無自在之故，此顯明是自在也。於自業相稱之行，世界自在何故非耶？若彼亦由自在所，勸發則互相依彼性。 如是則一亦，非是可許者。若自在無有能力，善哉！則有情由業力所成辦。若世界自生於此，則說業力者即是讚歎。 若復如我等未見彼真實，我未了知，然彼自在亦成百數之因耶？如是則噫！彼為成辦故，彼性見即是。 由所知彼，能知者，是異於無有窮盡之故。自在轉變成眾多也。我等之類，與刀及藥等相連繫，是黑瘡及瘢痕，何故與無有關聯之樹木，不覺為因耶？然以無有關聯之故，彼無有住分之作用，故非是因耶？住分之作用亦有百數也，彼是未見彼真實，如我等未觀察也。噫！若以不觀察之故，無有住分之作用耶？如是則噫！自性無有差別故，作用亦是不應理也。以恆常無有變異之故，能力亦是難以了知。以常或以異相恆常之自在常。
English
How is the Lord both the Lord and not the Lord? Or is there a difference in affection towards him? Why is there no affection for accomplishing hell and so on? Because the world's karma is such, therefore to him. If he cannot do it, then this is not a holy being. If a holy being cannot do good, then does he engage in non-good deeds? The deeds of a non-holy being are of the kind that a holy being should abandon. Applying salt to a wound is not the conduct of a holy being. Therefore, this principle is just like this, and this is what clarifies that nature, and it is conduct for the sake of that action. My nature is like this, and I cannot reverse it. If it is said that the world should be abandoned accordingly, then because this self also has no power, this clearly is the Lord. In conduct that is appropriate to one's own actions, why is the world not the Lord? If that too is urged by the Lord, then they are mutually dependent on that nature. If that is the case, then even one is not acceptable. If the Lord has no power, then good! Beings will be accomplished by karma. If the world arises independently here, then speaking of karma is praised. If, again, even if we do not see that reality, and I do not know it, then does that Lord also become the cause of hundreds? If so, then alas! For the sake of accomplishing that, seeing that nature is it. That which is known, by which one knows, is different because it is without end. The Lord becomes many. We and others, connected with weapons and medicine, are black wounds and scars, why are trees that are not connected not understood as causes? But because there is no connection, it has no function of dwelling, so it is not a cause? The function of dwelling also has hundreds, but that is because we have not seen that reality, and we have not observed it. Alas! If there is no function of dwelling because of non-observation? If so, then alas! Because there is no difference in nature, action is also not reasonable. Because the permanent has no change, power is also difficult to understand. The Lord who is constant, either constantly or in a different way, is constant.