Tibetan
།འདི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདི་ནི་དེ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན། །འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་སྤྱོད་པར་གསལ། །གཞན་ཡང༌། དབང་ཕྱུག་དབང་ཕྱུག་ལས་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ཡིའང་གཞན་ལས་དེ་ལས་ནི། །གཞན་གྱི་དེ་ཡང་གཞན་ལས་དེ། །དབང་ཕྱུག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །བརྒྱ་བྱིན་ཚངས་པ་ཉིད་སྲིད་པས། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་འབྱུང་སྲིད་ན་ནི། །དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་བྱ་སྟེ། །དབང་ཕྱུག་རྟག་ཏུ་གནས་པ་མེད། །འོན་ཏེ་དེ་ཡང་མེད་ཉིད་ནི། །དེས་ན་འཁོར་འགྱུར་དབང་ཕྱུག་མེད། །གང་ཞིག་འདི་ལ་སྐུར་འདེབས་པ། །དེས་ནི་གཞན་དུའང་བཟོད་དམ་ཅི། །གང་ཞིག་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ནི། །འདུ་བ་གྲོང་དུ་བཅོམ་པ་དེ། །སྐྱོབ་པ་དག་དང་བྲལ་པ་ལ། །དགོན་པ་རུ་ནི་ག་ལ་བཟོད། །དེ་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རབ་ཏུ་འགྱུར་བ་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མི་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཅི་ཡོད། དེའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དབྱིབས་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །བྱེད་པོས་བྱས་པར་གྲུབ་ན་ཡང༌། །རྒྱུ་མེད་ཡོན་ཏན་ལྡན་པར་གོ །གང་ལས་འགྲུབ་པར་ འགྱུར་བ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ལ་ཁྱད་པར་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། སྔར་ནུས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཕྱིས་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི། ཤིན་ཏུ་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང༌། དབྱིབས་ཞེས་བྱ་འདི་དངོས་པོ་ཡི། །གནས་པར་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་བདག་ལས་ཐ་དད་པའི་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་དབྱིབས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དགའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་མི་མཐུན་པར་ཇི་ལྟར་བརྗོད། འོན་ཏེ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྟོགས་པས་བཀོད་པ་ཙམ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་ཉིད་རང་བཞིན་དེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་དགོད་པར་འོས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་བུར་འཁྲུལ་པ་སྐྱེད་པ
Chinese
如果这确实是它的自性，就会变成行走的自性。如果这确实是同一个，那么这显然是国王的行为。另外，自在天从自在天变化，那个也从其他变化，从那个变化。其他的那个也从其他变化，自在天的自性，由于帝释天梵天的存在，如果功德特殊出现，那么也应该获得自在天，自在天不是恒常存在的。然而那个也是不存在的，因此没有轮转的自在天。如果有人诽谤这个，那么他也能容忍其他的吗？如果有人摧毁了神圣之人在集会的村庄，对于那些与救护者分离的人，又怎么能在寂静处容忍呢？像这样，对于那以上升到上升的自性，跟随那个而极度变化所显示的东西，对于那不舍弃没有跟随的自性的事物，有什么可相信的呢？因此，事物与形状相关联的缘故，即使作者完成了所作，也被理解为没有原因而具有功德。从什么能够成就呢？因为在功德的差别中看到差别，所以以前没有能力的人，也因为显现精勤的差别而后来变得有能力，这是一种道理。极其不相符的特征，以能力的自性，自性而成就，对于与跟随分离的，是不可能成立的。另外，所谓的形状，对于事物，不存在于安住的成就中。因为仅仅是错觉而存在，所以那就是微尘。依赖于与微尘不同的物质的形状是不存在的，仅仅是微尘的集合。因此，就像微尘一样，怎么能说不相同的法呢？如果说那仅仅是世间的名声而安住的近处安置，那也是不合理的，因为仅仅是理解的安置是不能成立的。如果说微尘本身是用那个自性来说的，如果是那样，那么微尘也是果。因此，应该将因为是果的这个作为理由来安立。如果像那样产生错觉
English
If this is indeed its own nature, it will become the nature of walking. If this is indeed the same, then this is clearly the behavior of a king. Furthermore, the Lord changes from the Lord, and that also changes from others, from that change. That of others also changes from others, the self-nature of the Lord, because of the existence of Indra and Brahma, if special merits arise, then the Lord himself should also be obtained, the Lord is not eternally existent. However, that is also non-existent, therefore there is no revolving Lord. If someone slanders this, then can he also tolerate others? If someone destroys the holy person in the village of assembly, how can he tolerate those who are separated from the protectors in a solitary place? In this way, for that which shows the nature of changing from above to above, following that and extremely changing, for that which does not abandon the object of not following, what is there to believe? Therefore, because things are related to shapes, even if the doer has completed what has been done, it is understood to have merits without a cause. From what can it be accomplished? Because differences are seen in the differences of merits, those who previously had no ability will later become able due to the difference of manifesting diligence, this is a kind of reasoning. Extremely dissimilar characteristics, accomplished by the self-nature of ability, for those separated from following, it is impossible to establish. Furthermore, the so-called shape, for things, does not exist in the accomplishment of abiding. Because it exists only as an illusion, that is just a dust particle. The shape that depends on a substance different from the subtle dust is non-existent, it is merely a collection of subtle dust. Therefore, just like subtle dust, how can one speak of dissimilar dharmas? If it is said that it is merely a close arrangement that abides in the fame of the world, that is also unreasonable, because merely the arrangement of understanding cannot be established. If it is said that the subtle dust itself is spoken of with that self-nature, if that is the case, then the subtle dust is also a result. Therefore, it is appropriate to establish this as a reason because it is a result. If it produces illusion in that way
Tibetan
ར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན། གལ་ཏེ་རྡུལ་ཕྲན་དངོས་སུ་ན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་ན་ནི། །དབང་ཕྱུག་ལ་ནི་ང་ཡི་དབྱིབས། །བྱེད་པའི་བློ་ནི་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ངེས་པར་བརྟགས་ནས་ནི། །བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་མིན་ན། །བརྟགས་ནས་བྱེད་པ་མིན་ན་ནི། །དེ་ནི་ཅི་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཡིན། །འོན་ཏེ་དབྱིབས་ནི་གཞན་དག་གིས། །ཁས་བླངས་པར་ནི་རྟོག་གཅེ་ན། །རང་གི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ། །གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་ག་ལ་ཡིན། །འོན་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་ཡོད་པས། །དེ་ནི་ལན་དུ་རྗོད་བྱེད་ན། །འདི་ནི་ཕྱིས་ནས་བརྟག་བྱ་སྟེ། །ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་དཀའ་བ་ཡིན། །ཡང་ན་དཔེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སྟེ་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །དབྱིབས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་སོ། །དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་བསྡད་ཅིང་ བསྡད་ཅིང་འཇུག་པ་དང་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང༌། གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་ནི་རང་ཉིད་ནུས་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ་ཡང་གང་དུ་ནུས་པ་དེར་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་ལོ་ཞེས་མི་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ནུས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་པ་ཇི་ལྟར་མི་ནུས་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མཐོང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་ན་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྫ་མཁན་འབའ་ཞིག་ལ་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དབང་ཕྱུག་ལ་ཡང་དབང་ཕྱུག་གཞན་དཔོག་པས་ཐུག་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང༌། རྡུལ་ཕྲན་དག་ལ་དབྱིབས་མེད་ཅེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་ག་ལས་འདོད། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་དུ། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་ག་ལས་ཡིན། །གང་གིས་དབྱིབས་མེད་པར་འགྱུར་བ། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཉིད་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་འདི་སྐད་དུ། རགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆ་ཤས་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཐིགས་པ་དུ་མ་བསགས་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དེ་ལ་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །རྡུལ་གཉིས་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རགས་པ་ཡིན་ནོ།། དེས་དུ་མ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་བརྒྱད་པ་ལས་ཕ་རོལ་གྱི། །རང་བཞིན་ཡོད་ཅེས་གང་ལས་རྟོགས། །གལ་ཏེ་རྗེས་དཔ
Chinese
如是宣说能作的极微尘。如是则，若实有微尘，若以自性显现，则自在天于我之形，生起作用之念如何转变？若决定审察后，彼作用于彼有或无，若非审察后作用，则彼如何是全知？然则，若他者承许形，则于思择生厌，非自之证悟，他者如何承许？然则，以具有支分故，若是作为彼之答复，则此是之后当审察，是极难合理者。又于譬喻生犹豫，即于自在天自身生犹豫，即是不决定性也。以形不成立之故，立作事之自性为理。如是之自性，以自在天亦是之故，以彼自身亦不决定。自在天彼者，虽安住、安住而行，且作事，然非由他者所劝发。然则，此是自身有能力，故非由他者劝发。陶师等亦于何处有能力，于彼处说由他者劝发，是不应理者。若彼等无能力，则如何不见是有能力？然则，彼亦由比量见之。若由比量比度他者，则非有能力。若唯陶师无能力，则于自在天亦以比度他自在天而无止境。又，谓微尘等无形，此是欲求于何处？以彼之故，于彼，此证悟是从何而来？以何而成为无形，微尘等之极微尘，如是之体相，实无证悟。然则，如是说，凡是粗大者，彼是积聚分之前行者，譬如多集海水滴之自性者，彼即是自性。是具有二微尘之究竟粗大者。彼是众多聚集之自性，故说成立极微尘，彼亦非是，从八微尘之外，有自性，是从何了知？若以比
English
Thus, it is said that the subtle particles that can act. If that is the case, then, if there is actually a subtle particle, if it appears by its own nature, then how does the thought of the Lord changing my form arise? If it is determined after careful examination, whether that action exists in it or not, if it does not act after careful examination, then how is it all-knowing? However, if others accept the form, then one becomes disgusted with contemplation, and if it is not one's own realization, how can others accept it? However, if it is said as an answer that it has limbs, then this is to be examined later, and it is very difficult to be reasonable. Also, there is doubt about the metaphor, that is, doubt about the Lord himself, which is uncertainty. Because the form is not established, the nature of doing things is established as a reason. Because such a nature is also the Lord, it is uncertain by himself. The Lord, though abiding, abiding and acting, and doing things, is not urged by others. However, this is because one has the ability, so it is not urged by others. It is unreasonable to say that potters and others are urged by others where they have the ability. If they have no ability, how can it not be seen that they have ability? However, it is also seen by inference. If others are inferred by inference, then there is no ability. If only the potter has no ability, then there is no end to inferring other Lords in the Lord. Also, where does one want to say that subtle particles and the like have no form? Because of that, where does this realization come from? By what does it become formless, the subtle particles of subtle particles, such a form, there is no realization. However, it is said that whatever is coarse is preceded by the accumulation of parts, for example, the nature of accumulating many drops of seawater, that is the nature. It is the ultimate coarse object with two subtle particles. It is the nature of many gatherings, so it is said that subtle particles are established, but that is not the case, from beyond the eight subtle particles, there is a nature, how is it known? If by comparison