Tibetan
ཡིན་ན། ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །དེ་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ནི་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་པ་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་བསྐུལ་བས་མངོན་པར་གསལ་བའི་ལས་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དབང་ཕྱུག་གི་སེམས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མེད་དེ། གལ་ཏེ་སེམས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་ལས་ཡོད་ན། དེའི་ཚེ་ སེམས་པ་གཞན་སྒྲུབ་པ་ནི་དོན་མེད་དོ། །སེམས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་འཇུག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་དེའོ་ཞེས་ངེས་པར་བརྟགས་ནས་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་ངེས་པར་བརྟགས་ནས་འཇུག་པར་བྱ་བའམ། ངེས་པར་རྟོགས་པས་བསྐུལ་ནས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་རང་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་གཞན་ཡང་མེད་ན་ནི་མི་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐུལ་བ་པོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ། ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་སེམས་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། །ངེས་རྟོགས་ལ་ཡང་དེ་ཡི་ནི། །ངེས་རྟོགས་གཞན་ནི་འདོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དཔེ་མ་གྲུབ། །བུམ་སོགས་སེམས་པ་དང་ལྡན་པས། །བྱས་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་མིན། །དགོས་པ་མེད་ཕྱིར་གཞན་དུ་ན། །དེ་ཡང་རང་གི་དོན་བྱས་ལ། །འཇུག་པ་དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ། །ཡིན་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་རྫ་མཁན་སོགས་དེ་ཡང༌། །མི་ཤེས་ཕྱིར་ན་བཅུག་ནས་འཇུག །དེ་ཤེས་པ་ཡི་དབང་ཕྱུག་དེ། །གཞན་གྱིས་འཇུག་པར་བྱ་བ་མིན། །དི་ལྟར། སྐྱེ་བ་པོ་ནི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་པས། །བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་ཡང་ན་མཐོ་རིས་སམ། །གཡང་ས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །མི་ཤེས་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡང༌། །ངེས་པར་རྟོགས་ནི་མི་ནུས་སོ། །ངེས་པར་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ངེས་པར་རྟོགས་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་
Chinese
如果是这样，（那么）所有的一切都希望通过业的自性的心来加持，就像这样：从业产生各种各样的世间，那是心和心所造的。这是（上述观点的）意思。如果说仅仅是从业产生，这并不是要论证的，而是为了论证除了业之外的心，（也就是）自在天加持（业）。就像（经中）所说的：那是自在天所驱使而显现的业。如果在论证自在天的心加持的业是先导的时候，（如果有人说）对于已经成立的（观点）不需要论证，（那么）并非如此，如果心的自性本身就存在于自身之中，那么论证其他的心就没有意义了。没有心就不能进入，因为见到在确定“这是它”之后才进入。因此，要么是自己确定之后才进入，要么是被确定所驱使，除此之外没有其他方式。对于没有心的人来说，因为他们自己无法确定，如果也没有其他的确定，那么就会陷入无法进入的境地。因此，有人认为必须存在一个具有心的驱使者。对此，（反驳者说）：业的自性本身就是心，如果它是进入的原因，那么对于确定来说，也不需要其他的确定。即使这样，例子也不成立，陶罐等虽然是由有心者所造，但并非由自在天所造，因为没有必要在其他地方（寻找原因）。那也是为了自己的目的而做，进入是与自在天相关的，因此会变得没有尽头。或者说，陶匠等也是因为不了解（陶器的制作过程），所以被放入（陶土）后才开始制作。了解这些的自在天，不是被其他（力量）驱使而进入的。就像这样：生者没有知识，所以对自己的痛苦没有自主权，自在天也会要么去往高处，要么去往悬崖。不了解（情况）且具有心的人，也无法确定，因为无法确定，所以像陶罐等一样，是被其他（力量）驱使的。不是自在天，因为他能够确定。因此，不是没有尽头，
English
If so, (then) all wish to be blessed by the mind of the nature of karma, just like this: From karma arise all kinds of worlds, that is mind and made by it. This is the meaning (of the above view). If it is said that it is only from karma that it arises, this is not to be argued, but to argue that the mind other than karma, (that is) Ishvara blesses (karma). Just as (it is said in the scriptures): That is the karma that is manifested by being driven by Ishvara. If, when arguing that the karma blessed by the mind of Ishvara is the precursor, (if someone says) that there is no need to argue for what has already been established, (then) it is not so, if the nature of the mind itself exists in itself, then it is meaningless to argue for another mind. Without mind, one cannot enter, because one sees that one enters only after determining "this is it". Therefore, either one enters after determining oneself, or one is driven by determination, there is no other way. For those without mind, because they cannot determine themselves, if there is no other determination, then they will fall into a state of not being able to enter. Therefore, some think that there must be a driver with a mind. To this, (the refuter says): The nature of karma itself is mind, if it is the cause of entering, then for determination, there is no need for other determination. Even so, the example does not hold, although pottery pots etc. are made by sentient beings, they are not made by Ishvara, because there is no need to look for reasons elsewhere. That is also done for one's own purpose, entering is related to Ishvara, so it will become endless. Or, potters etc. also start making (pottery) after being put in (clay) because they do not understand (the process of making pottery). The Ishvara who understands these is not driven to enter by other (forces). Just like this: The born do not have knowledge, so they have no autonomy over their own suffering, Ishvara will also either go to the heights or to the cliffs. Those who do not understand (the situation) and have a mind also cannot determine, because they cannot determine, so like pottery pots etc., they are driven by other (forces). It is not Ishvara, because he can determine. Therefore, it is not endless,
Tibetan
ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པོ་གྲུབ་ན་ཀུན་ཤེས་ཉིད། །འགྲུབ་འགྱུར་ཐུག་པ་མེད་པས་ན། །བྱེད་པོའང་དེ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཕན་ཚུན་རྟེན་ཆེན་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་འདི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ ལྟར་མ་ཡིན་ན་དེའི་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་ན། ཅི་སྟེ་སྐྱེས་བུ་མི་ཤེས་པ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དམ་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་བྱེད་པར་མཐོང་ན། དེའི་ལོག་པར་འཇུག་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་དེ་ཅི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན། འོན་ཏེ་དེ་ནི་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཉིད་བྱེད་པ་དེས་ན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་པ་ནི་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལའང༌། །སྐྱེ་བོ་འཇུག་པར་བྱེད་ཉིད་ན། །མི་རིགས་པ་ནི་བྱས་ནས་དེ། །ཅི་ལྟར་རིགས་པ་ལ་འཇུག་བྱེད། །རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནས་ནི་དེ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་འདི་ཅི་ལྟར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ཕྱིར་བཀུས་ལ་དོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདི་སྡིག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ལས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉམས་སོ། །ལས་དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་དུ་འཇུག་ཅེས་ཐལ་བ་མཚུངས་པས་སོ། །འོན་ཏེ་འདི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་དེའི་འབྲས་བུ་མྱོང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་ཕྱུག་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་དེ། དབང་ཕྱུག་གཞན་ནི་ནུས་མེད་པས། །སྡིག་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་མིན། །དེ་ནི་ནུས་མེད་པ་དག་ལས། །ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པར་འདོད་པ་ཡིན། །འོན་ཏེ་འདི་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། སྡིག་བཞིན་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས། །བྱས་པ་མིན་ཞེས་གཟེངས་བསྟོད་ལ། །བརྗོད་བྱ་རང་ལེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་སོགས་ཀྱང་དེ་ལས་སམ་ཅི། །གཞན་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་མེད་པར་ཡང༌།
Chinese
又不然，若成立作者，则成一切智。成就终结无有故，作者亦从彼出故，彼乃互相成大依。假设自在天是所有一切的作者成立，那么，此时他将成为一切智，否则不是。即使是一切智，也应是驱使者，若非如此，因有其他的驱使者，则成无有终结。此外，如果他是一切智，为何使众生陷入非圣者的名言中？有智慧者被视为是圣者的近示，既然他也生起颠倒行事的众生，那他如何是量？或者，他是仅仅作圣者的近示，因此是量。行非法者，是感受非圣果者，因此，赐予量之果者，应是有智慧者，若如是说，也不对，因为：此乃于非法，众生亦入之，不合理既作，如何入合理？稍微首先是使入于合理，之后为了遮止它，因为是于法，此自在天如何是先作思择者？因此，生起应受敬而舍弃之说。或者，此使入于罪恶，乃是其业所加持，若如是，则使了知者退失。为何又使作此业，过失相同。或者，此非使作非法，而是使感受作非法之果，如彼之外的自在天，若如是说，也无意义，因为：他自在无能力，不能遮止罪恶。彼从无能力者，是极欲反转者。或者，此是无能力者，若如是，如罪恶般，一切非自在天所作，应作如是赞叹，为了使所说自成完善，法等也从彼出吗？此外，世间无自在天时，
English
Again, it is not so. If the agent is established, then it becomes all-knowing. Since there is no end to becoming, the agent also comes from that. That becomes a great mutual dependence. If it is established that the supreme Lord is the agent of all things, then at that time he will become all-knowing, otherwise not. Even if he is all-knowing, he must be the instigator, otherwise, since there is another instigator, there will be no end. Furthermore, if he is all-knowing, why does he cause beings to enter into the terminology of non-saints? Those with discernment are seen to be the near indicators of the holy. Since he also generates beings who engage in perverse actions, how can he be a valid measure? Or, he only makes the near indication of the holy, therefore he is a valid measure. The act of non-dharma is to experience the fruit of the non-holy. Therefore, the one who bestows the fruit of the valid measure is the one with discernment. If you say so, that is also not right, because: This is also in non-dharma, beings also enter, it is unreasonable to have done so, how does one enter into reason? For a while, the first is to enter into reason itself, and then to reverse it, because it is in dharma, how is this Lord a prior discriminator? Therefore, the saying that one should be respected and abandoned arises. Or, this causing to enter into sin is blessed by his karma. If so, then the one who makes aware is lost. Why does he cause that karma to be done? The fault is the same. Or, this does not cause to do non-dharma, but causes to experience the fruit of doing non-dharma, like the Lord other than that. If you say so, it is also meaningless, because: The other Lord is powerless, he cannot prevent sin. He is from among the powerless, he is very willing to reverse. Or, this is powerless. If so, like sin, all is not done by the Lord, one should praise like this, in order to make what is said self-perfect, do dharma and so on also come from that? Furthermore, even when the world has no Lord,