Tibetan
༌། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཡང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང༌། གང་གིས་དབང་ཕྱུག་སྒྲུབ་པ་དང༌། །བྲལ་བའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ། །མཆོག་སྦྱིན་པ་ཡི་ནུས་པ་ནི། །དེ་འདྲ་དེ་ལ་ཡོད་པ་མིན། །འོན་ཏེ་དེ་ལ་ནུས་པ་དེ། །མེད་ན་གཞན་ཡང་ཅི་ལྟར་ཡོད། །རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ནི། །དེ་ལ་ཚད་མ་མེད་པར་འགྱུར། །དོན་འདི་ཡང་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་ན་ཡང་ཚད་མིན་ཉིད། །འདི་ལ་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཚད་མེད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཚད་མེད་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོན་ཏེ་མཉེས་པར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྣམ་པས་ཆོས་སྟོན་པས་འདི་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེས་བཤད་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཛིན་གང་གིས་རྟོགས། །དེས་བཤད་ལུང་ཙམ་ལས་ཤེ་ན། །དེ་ལྟ་ཕན་ཚུན་རྟེན་པར་འགྱུར། །དེས་བཤད་ཕྱིར་དེ་ལུང་ཡིན་ལ། །ལུང་ཡིན་ཕྱིར་ཡང་དེ་བཤད་ཉིད། །ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཡིན་ཕྱིར་དེར། །གཅིག་ཀྱང་གནས་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། །གཞན་ཡང༌། དེ་ཡི་ ནུས་པ་འདི་འདྲ་སྟེ། །རྒྱུ་གང་ལས་ནི་འོངས་པ་ཡིན། །འདི་ནི་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཞེས། །དེ་ནི་གང་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ནུས་པ་དེ་འདྲ་བ་དེ་རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང༌། གལ་ཏེ་འདིར་དེ་ལྟ་བུར་བྱུང་བའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལན་འདེབས་སོ། །འདི་ལྟར། འདི་ནི་འདི་ལྟའམ་མ་ཡིན་ཞེས། །དེ་ནི་སུ་ལ་འདྲི་བར་བྱ། །སྲེག་བྱེད་མེ་ཡིས་ནམ་མཁའ་མིན། །འདི་ལ་ཅི་ཞིག་བརྒལ་ཞིང་བརྟག །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ། །གྲུབ་ལ་རྒོལ་ཞིང་རྟོག་བྱེད་ན། །དེ་ལ་ལན་འདི་རིགས་འགྱུར་ཏེ། །མཐོང་བ་ཉིད་ནི་མི་འཐད་མིན། །འདི་ནི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། འདིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལན་འདེབས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཅི་ཡིན། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། འདི་ཅི་ལྟར་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་མེ་བསྲེག་བྱ་སྲེག་པར་དམིགས་པ་ལ་ཅི་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ན་ནམ་མཁའ་ཡང་སྲེག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་སོ་སོར་ངེས་པས་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ་མེ་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ནི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། བདག་ཉིད་མངོན་འདོད་འགའ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱས་པ། །དེ་ལ་གཞན་གྱིས་ལན་མེད་བྱས་པ་ན། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཞེས་དེའི་ལན་བརྗོད་པས། །དེ་ལྟས་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ན་ཡང་སྟེ། །ཡང་གི་སྒྲས་རྟག་པ་ཡང་ཚད་མར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ལེགས་པ་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡོད་ཡིན། །སྡོད་འཇུག་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། །དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་།འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་ལས། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ནི་གྲུབ་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་མིན་ན་རྒྱུ་གཞན་ལའང༌། །རྗེས་སུ་དཔག་པའང་མེད་པར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་དངོས་ པོ་འགའ་ཞིག་མངོན་པར་འདོད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྡད་ཅིང་བསྡད་ཅིང་འཇུག་པ་དེ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། དབྱིབས་སུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྟེའུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྟེའུ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་ཉིད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཏན་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། བསྡད་ནས་འཇུག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཇུག་པ་པོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་ཟླུམ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ནི་སེམས་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོས་བསྐུལ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ་ནི། སྡོད་འཇུག་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། །དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག །འདོད་སྒྲུབ་པའམ་དཔེ་མ་གྲུབ། །ཡང་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་བསྡད་ནས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ཡོད་ཀྱང་འདོད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ནི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཏེ། མ་གྲུབ་པ་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་རྩོད་པ་ཡོད་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་དགོད་པར་རིགས་པ་
Chinese
要知道，从离贪等对治法等串习而生，除此之外也能产生，这是不合理的。另外：以何成就自在力，为离贪欲而精进，殊胜布施之能力，如是之人不具备。若彼不具此能力，他人如何能具有？随顺摄受之能力，于彼则成无定量。此义亦是，纵然无常亦非量。因此于此无有定量，故为无量。其自性即是无量，于彼无有定量之语也。然而，通过逐渐使之欢喜等，以寂静之相宣说佛法，从而随顺摄受。若非如此，则不能随顺摄受。若问：那不是的，这样，以其所说随顺修，世间随顺谁能悟？若说仅凭其所说之教，则成互相依赖。因其说故彼是教，因是教故亦是说。因互相依赖故，于彼，一者如何能安住？另外，彼之 能力如是，从何因缘而来耶？此乃彼之自性，彼又从何而证悟？彼一切见及随顺摄受之自性能力，是从何因缘而生？若于此处，以如是生起之事物自性而作答。如此：此是如此或非然，当向谁人而询问？焚烧之火非虚空，于此有何可辩驳？此极不合理，若于自性现量中，成立而作辩驳与思择，则对此应作如是回答：见即非不合理，此非所见。如此：于此以事物自性而作答之义为何？此乃以现量等量所成立，故此如何之辩驳与思择之境非也。如何于现量中，火烧可烧之物而缘取，如是作如何之辩驳与思择也。
English
It is unreasonable to say that it arises from familiarizing oneself with antidotes such as detachment from desire, and that it can also arise from other than that. Furthermore: By what is the power of mastery achieved, and for what purpose is effort made to be free from desire? The ability to bestow supreme gifts is not possessed by such a person. If he does not possess that ability, how can others possess it? The ability to subsequently embrace becomes immeasurable in him. This meaning is also true: even if it is impermanent, it is still not a measure. Because there is no measure in this, it is immeasurable. Its essence is immeasurable, which is the word that there is no measure in it. However, by gradually pleasing and so forth, teaching the Dharma with the aspect of near pacification, this is what causes subsequent embracing. If it is not like that, then it cannot be subsequently embraced. If asked: That is not so, like this, by following and practicing what he said, who in the world can realize subsequent embracing? If it is said that it is only by his teachings, then it becomes mutually dependent. Because he said it, it is a teaching, and because it is a teaching, it is also his saying. Because they are mutually dependent, how can one remain in that? Furthermore, his ability is like this: from what cause did it come? This is its nature, from what is it realized? That ability of the nature of seeing and subsequently embracing all things, from what cause did it arise? If here, the nature of the thing that arose in that way is answered. Like this: Is this like this or not, to whom should one ask? The burning fire is not the sky, what is there to argue and investigate in this? This is extremely unreasonable, if one argues and contemplates what is established in the direct perception of nature, then this kind of answer should be given: Seeing is not unreasonable, this is not what is seen. Like this: What is the meaning of answering with the nature of things here? This is established by direct perception and other valid cognitions, so this is not the object of arguing and investigating how it is. How in direct perception, fire burns what is to be burned and focuses on it, just like arguing and investigating how it is.
Chinese
是。如果仅仅是由于地、水、火、风、空（འབྱུང་བ་，bhūta，五大元素）本身的作用，那么天空也会被焚烧。然而，如果自性各自独立存在，情况真是那样的话，那么自在天（དབང་ཕྱུག་，īśvara）即使不具备任何功德的因，也和具备功德一样，这样说对吗？不对，因为火是可见的，而其他的则相反。因此，这个回答是不对的。如果不是这样，自己所显现的意愿被成办了，对于那个，别人做了无回答，称那个回答为事物的自性，这样一切都会获胜。因此，即使是不常，通过“也”这个词，常也不成为量，这样说很好。如果量存在，安住、进入、形状的差别，以及作用等等，果的自性从果中，如何能成立因呢？如果不是那样，对于其他的因，推测也会不存在。如同这样，为了成办某个显现意愿的事物，安住并且安住并且进入，那是由于具有智慧的因加持，例如，形状的作用等等，如同斧头等等一样。斧头等等不是自己进入的。即使进入，也会恒常进入，安住之后进入也是一样。因此，必须存在某个具有证悟的进入者。同样，凡是具有圆形等等形状差别的事物，那是产生具有心者，例如瓶子等等。同样，凡是做作用的事物，那是被具有心的事物所驱使，例如瓶子等等，如果这样说。对此的解释是：安住、进入、形状的差别，以及作用等等，要么是成办所愿，要么例子不成立，或者产生怀疑。想要显现为果，安住之后进入等等，凡是这些都不是正确的理由，因为即使存在这些，也只是成办所愿，也就是成办已成立的。已成立的不是宗，因为未成立的才是宗。为了成办存在争论的事物，而安立能成办者，这是合理的。
English
Yes. If it is only due to the elements (འབྱུང་བ་，bhūta, the five great elements) themselves, then the sky would also be burned. However, if the self-natures are determined separately, if that is the case, then would it be correct to say that Īśvara (དབང་ཕྱུག་) is the same as having qualities even without possessing any cause of qualities? No, it is not the same, because fire is visible, and the others are the opposite. Therefore, this answer is not correct. If it is not like that, one's own manifest desire is accomplished, and to that, others have made no answer, saying that the answer is the nature of things, in this way everything will be victorious. Therefore, even if it is impermanent, by the word "also," permanence is also not a valid measure, this is well said. If there is a valid measure, how can the cause be established from the result, such as the difference in staying, entering, shape, and doing things, and the nature of the result from the result? If it is not like that, then there will be no inference for other causes either. Like this, in order to accomplish something that is manifestly desired, staying and staying and entering is due to the blessing of a cause with intelligence, for example, doing shapes and so on, like an axe and so on. An axe and so on does not enter by itself. Even if it enters, it will always enter, and entering after staying is also the same. Therefore, there must be someone who enters with realization. Similarly, whatever has the difference of shape, such as roundness and so on, that is what produces the one with mind, like a pot and so on. Similarly, whatever does the action, that is driven by the object with mind, like a pot and so on, if you say so. The explanation for this is: the difference of staying, entering, shape, and doing things, etc., either accomplish the desired, or the example is not established, or there is doubt. Wanting to manifest as a result, staying and entering, etc., all of these are not correct reasons, because even if these exist, they only accomplish the desired, that is, accomplish what is already established. What is already established is not the subject, because what is not established is the subject. It is reasonable to establish the means of accomplishment in order to accomplish the thing that is in dispute.